Κυριακή, 28 Αυγούστου 2016

ανθελπισία

Όπως όταν σε όνειρο βρίσκεσαι σε ένα υπογειο δωμάτιο χωρίς πορτες και παράθυρα , και το μόνο που έχεις μπροστά σου είναι φυλλάδια σε μια άγνωστη γλώσσα και αριθμούς,
Όπως ένα σκυλί παρατημένο χρόνια σε κλουβί καταφυγίου σταμάτησε πια να περιμένει να έρθει ποτέ κανείς και κουρνιάζει δίπλα από τα περιττώματά του,
Όπως μια αρχαία κανάτα που θέλει να βρεθεί σε τραπέζια συμποσίων αλλά βρίσκεται πίσω από βιτρίνες και φώτα σε ένα μουσείο,
Όπως έναν τρελό που απομακρύνεται γιατί ξέρει πως αν και τον αγαπούν δεν θέλουν να τους δουν άλλοι μαζί του,
Όπως ένα πουλί με κομμένα τα φτερά που καλείται να εκτιμήσει το περπάτημα,
Όπως ένα αρχαίο ψηφιδωτό που δεν προλαβαίνει να δει ξανά το φως και  του ρίχνουν συνωμοτικά χώματα και το θάβουν κάτω από σωλήνες αποχέτευσης,
όπως έναν κατάδικο που οδηγείται την αυγή στο εκτελεστικό απόσπασμα με δεμένα τα μάτια και τον βάζουν πρώτα να περάσει από ένα ανθισμένο κήπο,


έτσι με κάνεις να νιώθω

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Αναγνώστες

Η λίστα ιστολογίων μου