Σάββατο, 8 Αυγούστου 2015

Φτιρός το ανάγνωσμα

Με όποια/ον μιλήσεις ισχυρίζεται ότι είναι θύμα ζήλιας, φθόνου και δέκτης δολοφονικού βλέμματος, τουτέστιν "ματιασμένος". Μα είναι απίστευτο. Εχω διαπιστώσει επίσης τελευταία ότι, διατελώντας στον πάτο και στα βρωμόνερα ενός περιθωρίου που είναι συνεχώς πεδίο μάχης ,θεωρούμαι η "φτίρισσα η ζηλιάρα που δεν έκαμε τίποτε στη ζωή της" και ως εκ τούτου "ζηλεύκω".Εκτός από σταράτες κουβέντες που ακούς μόνο σε καυγά, ενδείξεις έχω και από τα εξής, τα οποία θεωρείστε τα ενδείξεις ότι σας έχουν καταχωρημένους και εσάς στην ίδια κατηγορία του πισσοκάγλη/πισσοκάγλισσας:

 Το μόνο που ακούτε είναι παράπονα, μιζέριες, κλάματα, υπερβολές. Εξωφρενικά αναντίστοιχα της κατάστασής τους.  Κυρίως για την οικονομική τους κατάσταση. Μπορεί να μη προλάβεις να μιλήσεις, και να βάλουν την κασέτα να παίζει, κλείνοντας  τον δραματικό τους μονόλογο με το "ίντα νομίζεις μόνον εσού έχεις προβλήματα; ρώτα μας και μάς" . Ασσιχτίρ κυρία μου, πότε σου εκλάφτηκα εγώ, ασσιχτίρ να πούμε. Βέβαια αυτό το κάνουν μελετημένα. Αυτό το κάνουν (α) για να σας προλάβουν πριν πείτε κάτι εσείς που έχετε λόγο να παραπονιέστε (β) φοβούνται το μάτι. (γ) κάποιος άλλος τους το έκανε, έχτιτζιάσαν και θέλουν να το δοκιμάσουν και οι ίδιοι σε άτομα που αντιπαθούν για να χαρούν στην ιδέα ότι θα υποφέρεις κι αυτοί με τη σειρά τους. Συνήθως μετά από ολιγολεπτη κουβέντα μαζί τους, αναποδογυρίζεις συρτάρια και κομοδίνα, ψάχνοντας για ζάναξ. Είναι ικανοί να σε πελλάνουν . Εχω πιάσει τον εαυτό μου να παρηγορώ άτομα που μου ξεφούρνιζαν ψέματα ΄και το ήξερα. Είχαν μπει τόσο στο πετσί του ρόλου και της μιζέριας που  με έκαναν να αισθάνομαι και ευτυχισμένη και βολεμένη. Εγώ, η φτίρα η κοττημένη.

Είναι επικριτικοί στο καθετί, με τρόπο ώστε να σου στερήσουν το δικαίωμα να τους κρίνεις. Για παράδειγμα: Μα εννα δώκεις τριάμισυ ευρώ για το χυμό;;; εν καθαρή κλεψιά, όη μάνα μου εγώ εν θα παραγγείλω τίποτε. Ρα μαλακισμένη, έπιας με έφερες με στην ππουστοκαφετέρια σου, που πρώτη φοράν έρκουμαι, που εσύ με έφερες, έφκαλες με που το σπίτι μου που εσάπιζα, τζιαι εσύ τσιγκουνεύκεσαι ένα χυμό;; Εσύ;;; που το νύχιι σου εν σαν την δαχτυλίθρα τη σουβενίρ με λουλουδάκια πουλάκια και τσίου τσίου;; Που διάς 20 ευρώ...πάνω σε νύσια(!) τζιαι θα μου χαραμιάσεις το χυμό μου;; Το χυμό μου που κιάρω και θα πιώ να δροσιστεί το βλαγγούι μου το μαυρισμένο, το στραγγισμένο που το κάχρι;;; Τέλοσπάντων, χαμηλώνω τους τόνους και επιστρέφω στην καλαμαριστικήν, αφού τα κυπριακά μου εν βαρετά τζιαι λίγοι τα καταλάβουν. Να πα να γαμηθούν παρεμπιπτόντως όσοι εν τα καταλάβουν, εσιέξιξι.

Και για να τελειώνουμε, εν θα επεκταθώ στο πόσο οικτίρω συγκεκριμένες ομάδες ανθρώπων, δεν θα περιγράψω το μότους βιβέντι τους, πάντως σε γενικές γραμμές, εν ζηλεύκω σπίθκια, αυτοκίνητα, δουλειές, ριάλλια, κοπελλούθκια, ταξίδκια, όπως καταλαβαίνω ότι νομίζουν όσοι μου κλαίγονται για τις κακοτεχνίες του καινούργιου τους σπιθκιού, τη δόση που διούν, τον βήχα και την υπερκινητικότητα των τέκνων, την ταλαιπωρία σε αεροδρόμια....Όχι αγαπητές και αγαπητοί, ζηλεύκω:

Όποιον/α  επήε σε συναυλία του Μάικλ Τζάκσον.
Τζείνον τον τύπο που αγκαλιάζεται με τα λιοντάρια, εν αθθυμούμαι το όνομά του.
Τον Κουστώ καί όσους εξερευνούν τον βυθό.
Όποιον/α βρίζει την ώρα που πρέπει στα πρόσωπα που πρέπει και δεν εκτονώνεται με μαλακίες σε ένα μπλογκ που δεν διαβάζει σχεδόν κανείς.
Όποιον/α έδερε όποιον του έκανε μαύρη τη ζωή και είχε τη μνήμη και το σθένος να κρατήσει κακία.λ
Όποιον /α είχε το θάρρος να παραιτηθεί από μια δουλειά που δεν του άρεσε, να φύγει από τοξικές σχέσεις, να τα ασσιχτιρίσει ούλλά χωρίς να νοιάζεται για τίποτα.
Όσους δεν εζήτησαν συγγνώμη από άτομα που τους έβλαψαν.
Όσους δεν ξέρουν να παίζουν πελλό, όταν ο άλλος τους προσβάλλει.
Όσους ξέρουν πολλές ξένες γλώσσες.
Όσους προσφέρουν στα ζώα και στους ανθρώπους και δεν νοιάζονται μόνο για τα κοπελλούθκια τους και τη μίζερη οικογενειακή τους ζωή.
Όσους εν τους πιάνει η κατάθλιψη.
Όσους ΄θαυμάζω, εκτιμώ και αγαπώ βασικά. Όταν αγαπάς και εκτιμάς,  ζηλεύκεις.

Και εσάς δεν σας θαυμάζω, δεν σας εκτιμώ, δεν σας αγαπώ.

Θαυμάζω, εκτιμώ και αγαπώ για παράδειγμα μια γυναίκα που έδειξε πόψε στο Πάμε Πακέτο που υιοθέτησε ένα μωρό με νοητική στέρηση, και κάθε μέρα νοίκιαζε ταξί και ακολοθούσε το σχολικό λεωφορείο μην τυχόν και της πειράξουν το μωρό της. Που δεν σκέφτηκε ποτέ να μην το υιοθετήσει γιατί είχε πρόβλημα. Ναι, τούτη τη γεναίκα θαυμάζω την. Εσένα που ρίφκεις ένα μωρό γιατί έκαμες προγεννητικό έλεγχο ή γιατί θέλεις να κάνεις τη ζωούλα σου, όσα και να έχεις, όσο ευτυχισμενη και να αισθάνεσαι, εν σε ζηλεύκω. Αηδιάζω σε.





 

3 σχόλια:

ruth_less είπε...

Αρέσκεις μου ρε Δοκι!

dokisisofi είπε...

Ζηλεύκω σε ρε Ρούθι! :) Εζήλεψα σε που τότε που τα έσυρες ούλλα πούκουππα τζιαι επαραιτήθηκες, αθθυμούμαι ακόμα το ποστ σου. Ήταν μια περίοδος που έπρεπε να το έκαμνα τζιαι εγώ θυμούμαι, τζιαι εχτίτζιαζα που δεν είχα τα @@ να το κάμω. Αν σε εγνώριζα μάλλον θα έβρισκα τζιαι άλλους λόγους για τους οποίους έχω μόνο ενδείξεις ;)

ruth_less είπε...

Να'σαι καλά Δοκι μου.
Έχεις περισσότερα @@ απ ότι νομίζεις, νομίζω :)
Keep fighting babe!

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Αναγνώστες

Η λίστα ιστολογίων μου