Παρασκευή, 21 Αυγούστου 2015

Όλα τα επόμενα τραγούδια...

Στο τσακ να πάρω τηλέφωνο σε μεταμεσονύχτια εκπομπή απόψε. Ήθελα κι εγώ να αφιερώσω "όλα τα επόμενα τραγούδια", όχι βέβαια στην οικογένειά μου, ούτε στα εγγόνια μου, ούτε στη Μαρικκού που τα Λεύκαρα, ούτε στην Τταλλού που την Αρκάκα, αλλά:

(α) σε όσες και όσους βρίσκονται σε ένα φουσκωτό στριμωγμένοι με δεκάδες άλλους, μέσα στη θάλασσα και προσπαθούν να ξεφύγουν από το θάνατο βρίσκοντας καταφύγιο στο μίσος, σε αφιλόξενες ακτές και υποκριτές ανθρώπους. Πόσο θα ήθελα να ξεμπαρκάρουν Μύκονο  να κατέβει ο νους και η ευαισθησία μερικών....

(β) σε όσες και όσους βρίσκονται στη φυλακή, σε κρατητήρια, ξυλοκοπούνται άγρια  και  τρέμουν στο άνοιγμα της πόρτας.

(γ) σε όσες και όσους σφαδάζουν από πόνους σε ένα κρεββάτι νοσοκομείου και δεν τους πιάνουν τα  αναλγητικά...σε όσους ξέρουν ότι ΄δεν θα γίνουν ποτέ καλά όπως πριν και μετανιώνουν για τη σημασία που έδωσαν στη ζωή τους σε ανθρώπους σκάρτους που τους ρούφηξαν το μεδούλι..

(δ) σε  όσες και όσους καταπιέζονται και δυστυχούν , αλλά δεν παραιτούνται  για να μην χάσουν ένα κομμάτι ψωμί..σε όσους βούλιαξαν στον αγώνα για επιβίωση και δεν έζησαν ποτέ

(ε) σε  όσες και όσους βρίσκουν κλειστές πόρτες και ντρέπονται να επιστρέψουν στο σπίτι χωρίς ένα μπουκάλι γάλα για τα μωρά τους.

(στ) σε όσες και όσους αφήνονται στην ελεημοσύνη της γειτονιάς καθώς τα φούμαρα περι εγγυημένου εισοδήματος, ήταν καπνοί από παρλαπίπες και ο κρατικός κορβανάς, έπρεπε να εξοικονομήσει εκατομμύρια για αναδρομικές συντάξεις πολυσυνταξιούχων ( με μακριά λίστα από αξιώματα ένεκα κόμματος) δεκατους τρίτους και εφάπαξ δημοσίων υπαλλήλων.

(ζ) σε  όσες και όσους υπηρέτησαν δύο χρόνια θητεία πριν την εισβολή και δύο χρόνια μετά και τώρα ζητιανεύουν ένα κομμάτι ψωμί, βλέποντας τις καφετέριες γεμάτες φυγόστρατα, ανέμελα νιάτα.

(θ) σε  όσες και όσους έκλεισαν τον διακόπτη των ονείρων και έπαψε από καιρό να τους επισκέπτεται κι αυτός ακόμα ο ύπνος.

(ι) σε  όσους, αλλά κυρίως όσες, αγάπησαν χωρίς ανταπόκριση  ή προδόθηκαν οικτρά

(κ) σε  όσες όσους είχαν πολλά ακόμα να δώσουν, πολλά να πουν, αλλά τους φίμωσε η ζωή.

(λ) σε όσες και όσους υφίστανται διακρίσεις, γίνονται δέκτες ειρωνειών, κοροϊδίας και πέφτουν θύματα μπούληδων, με όλους να τους αποφεύγουν για να μην "στιγματιστούν" κι αυτοί.

(μ) σε όσους γονείς είναι ανήμποροι να βοηθήσουν τα παιδιά τους που πάσχουν από ασθένειες, ή είναι πληγωμένα και αδικημένα.

(ν) σε όλα τα μοναχικά, απηυδισμένα πλάσματα αυτού του πλανήτη που ψάχνουν τη γιατρειά από την ατιμία των γύρω τους σε ψυχοφάρμακα και μέμφονται τον εαυτό τους που δεν έγιναν αναίσθητα, σαδιστικά γαϊδούρια, ώστε να μην χρειάζονται ψυχίατρο.

(ξ) σε όσες και όσους εγκαταλείφθηκαν από φίλες και φίλους την πιο δύσκολη στιγμή.

(ο) σε όσες και όσους γίνονται μια ζωή θυσία και το ευχαριστώ είναι ένα ξεκοίλιασμα, μια άγρια επίθεση..

(π) σε όσες και όσους κακοποιήθηκαν σεξουαλικά και δεν μίλησαν ποτέ.

(ρ) σε  όσες και όσους παλεύουν ενάντια σε εξαρτήσεις αλλά δεν πείθουν κανένα και τους απορρίπτουν όλοι.

(τ) σε όσες και όσους είδαν ανθρώπους που τους έκαναν τη ζωή κόλαση, να νηστεύουν για να κοινωνήσουν.

(υ) σε όσες και όσους παλεύουν να καταφέρουν κάτι με την αξία τους και πέφτουν με δύναμη σε τοίχη, υψηλά, χωρίς κρότο κτιστών ή ήχο.

(φ) σε όσες και όσους βλέπουν  μέτρια ανθρωπάκια που τα ξέρουν κι απ την καλή κι απ την ανάποδη, να πουλάνε μούρη.

(χ) σε όσες και όσους είναι θύματα κατάχρησης εξουσίας, λεκτικής και ψυχολογικής βία

(ψ) σε όσες και όσους περιτρυγυρίζονται από γλύφτες, επίτήδειους, καιροσκόπους, σφογγοκολάριους που τους κολλούν ετικέτες και ονόματα γιατί δεν είναι σαν κι αυτούς.

(ω) σε όσες και όσους μιλούν, αντιδρούν, καταγγέλλουν.

Αυτά για απόψε. Τις καλημέρες μου....


 

Τρίτη, 11 Αυγούστου 2015

Θερινή Φρουτοπία


Εικόνες και φράσεις από το κυπριακό καλοκαίρι . Όταν τα φρούτα του καλοκαιριού γίνονται θέμα συζήτησης:

"έφα πολλά σήμερα, κανεί" : λέγεται περί σύκων, που΄έκαναν την εμφάνισή τους, αισίως, μεσούντος Αυγούστου. Όπου πάεις θα σου δώκουν να δοκιμάσεις σύκα που την αυλή τους με το κλισέ " φάε να δεις ίντα σύκα, όη πελλάρες". Μεσα στη συμπτωματολογία των μανιακών με τα σύκα τους είναι και η τάση να ακυρώνουν όλα τα υπόλοιπα. Ισχυρίζονται μετα βεβαιότητος  ότι τα άλλα που εδοκίμασες  έχουν σκουλούτζια, έννεν γλυτζιά, εν ματζίλες δίχα γεύση, ενώ όλοι όσοι έχουν μια φτίρισσα συτζιά ισχυρίζουνται ότι κάμνει σύκα σμυρνέικα. Τέλοσπάντων...

" εν εξανάφαα έτσι γλυτζιά" : λέγεται περί παττίχας, δευτερόλεπτα αφότου μαχαιρώσεις το καρτούππι το γλυτζιή, ο λόγος άλλωστε που προσφέρθηκες να την κόψεις, ώστε να το προλάβεις εσύ πρώτα. Είναι και που ακρίβωσε, είναι και που έχεις τη μέση σου, είναι και που την σαπούνιζες με ευλάβεια στο νεροχύτη, αξίζει της να την παινέψεις..Σκέφτου να την εφύτευκες τζιόλας..Βέβαια, τελευταίες ειδήσεις κάμνουν λόγο για παττίχες μινιατούρες, να τις βάλλεις μέσα στην πούγκα σου να πηαίννεις στη δουλειά και να την κόφκεις φέτες σαν το μήλο..εννα το ζήσουμε τζιαι τούτο...

"έσιει κκεράζια": φράση που λέγεται σε κάποιον που άνοιξε με απελπισία το ψυγείο πέρκι πετύχει κανένα λυξιό, ή μόλις εποσσιέπασε πάνω που την μαείρισσα και την είδε πλυμμένη, καθαρή και φυσικά...όφκαιρη ( τάση των νοικοκυρών αυτή: να πλένουν τη μαείρισσα, να την σφογγούνκαι να την κουρτίζουν πάνω στο μάτι της κουζίνας, ετοιμοπόλεμη για καινούργια καλοφαία). Όσο κόκκινα, όσο ζουμερά τα κκεράζια, τόσο απογοητευτικά. Δεν ιξέρω γιατί.

" παπουτσόσυκα έφαες;" : επειδή πρέπει να φάεις λλία, άμπα τζιαι στουππώσει ο κώλος σου, θεοποιάς τα. Ασε που εν ούλλα σχεδόν προϊόν κλοπής. Έσιει δε που εν ττερλακκήες των παπουτσοσύκων. Κουρτίζουν μια κοσσέρβα πάς στη βέρκα, μπαίνουν μέσα στο διπλοκάμπινο και δεν αφήνουν ξεραίλα παραπονημένη. Με μαεστρία γραπώνουν το παπουτσόσυκο, αποκεφαλίζουν το, γυρίζουν το ττενεκκούι σβέλτα που την άλλη και αισθάνονται οι βιρτουόζοι του παπουτσόσυκου. Κανόνας: το καππελί το χακκί και η φανέλα η ξιμάσχαλη η πουκατινή η άσπρη. Κλατσούδα επίσης άσπρη με παπούτσι μαύρο δερμάτινο. Εξορμούν κυρίως χαραμα του φου να μεν τους δει κανένας. Βέβαια, ίντα κλεψιά, αφού εν μέσα στις στράτες και σε φραμούς οι παραπάνω, εν άγρια φύση και μου κάμνει εντύπωση που βλαστούν πάντα έξω που τα περβόλια, έξω που τους φράχτες.  Αν τους πεις τίποτε θα σου πουν " αφού εν τα κόφκουν, εν καλύττερα να λίσουν;" Ασε δε η τελετουργία του καθαρίσματος. Ούτε χειρούργος τέτοια επιδιεξιότητα στα μαχαίρια και τέτοια σταθερότητα στα δάχτυλα. Κόφκουν το που πάνω, σσίζουν το τζιαι χλουπ τζείνο τζιυλά έξω σαν το νεογέννητο. Ωραία λιχουδιά τα παπουτσόσυκα, όμως μεν μου πείτε...Αλλά αν φάεις πολλά, μόνο με ανοιχτό λάστιχο που πιτά με πίεση μεσα στον πισινό, απαλλάσσεσαι που το στούμπωμα.

" εφκήκεν το σταφύλι" : φράση που καρτεράς που τον Ιούνη, μόλις πιάσουν οι πυράες. Πρώτα φκαίνει τζείνη η ανεκδιήγητη όξινη και μικροσκοπική σουλτανίνα που την τρώεις εντούτοις ούλλον όρεξη προσπαθώντας να αφαιρέσεις ταυτόχρονα που το κλωνί τους καμια δεκαπενταριά ρώγες για να τες βάλεις ούλλο βούκκο.... με αποτέλεσμα κάποιες να πέσουν χαμέ και να σου πέσει και το κοντρόλ στην προσπάθειά σου να τις πιάσεις, η να πέσεις εσύ κάτω όταν τις πατήσεις αχάπαρος την ώρα που πάεις στην τουαλέτα γιατί έχει διαφημίσεις. Σωστά καταλάβατε. Το σταφύλι και η τηλεόραση πάνε μαζί. Στις 80 τοις εκατόν των περιπτώσεων, επειδή τραβάς άτσαλα το σταφύλι να το φάεις, τρώεις τζιαι το κοτσανούι τους που ευτυχώς φτύννεται εύκολα. Φέρνεις το έγκαιρα στους κοπτήρες κρατάς το μέχρι να πολευτερωθεί το σιέρι σου να το τραβήσει. Στις 90 τοις εκατόν των περιπτώσεων κρατάς το τζιαι θωρείς το τζιόλας πριν να το πετάξεις, τραβώντας την τζιεφαλή σου πίσω., λες τζιαι θα σε ακκάσει. Μετά έρχεται η ωραία περίοδος που διανύουμε με τα σταφύλια τα ωραία, τα αμπελίσιμα, αν τα πετύχεις βέβαια, αν σου φέρει κανένας γιόρκιν ή γοράσεις καμιά τσεντούα από πλανόδιο. Είναι τα μόνα σταφύλια των οποίων τρώγεται η κοκκόνα. Έν έχουν λάθος. Είναι και τα άλλα τα ολοστρόγγυλα τα τσακριστά, ποτζείνα που εικονίζουν οι πίνακες με τις νεκρές φύσεις. Είναι υπέροχα όλα. Αγαπούμε σταφύλι. Τέλος. Ειδικά αννεν τζιαι κλεψιμιό, μούχτιν ή φυσικά γιόρκι.

"Εσιει τζιαι πιπόνι" : Τζείνο το τζιαι λαλεί τα ούλλα. 'τζιαι πιπόνι", όχι "πιπόνι". Αχ. Το πιπόνι είναι στη διαβάθμιση. Και το καημένο εν τόσο γλυτζιή, τζιαι τόσο συνεργάσιμο με τις κοκκόνες ούλλες σε έναν τόπο, μικρό, εύκολο να το καθαρίσεις, ωφέλιμο. Το καημένο θα το δεις μέσα σε τζιέλια κομμένο, θα το δεις παραγεμωσμένο με τζέλια, γενικά το πιπόνιν ο εσυνδυάσαμεν το με τα τζέλια. Αδικία, μεγάλη αδική να είναι τόσο μουσκομυρισμένο και να είναι το πρώτο που θα σαπίσει μέσα στην γαβάθα και θα συνάξει μουγιούθκια. Είναι μεγάλη αδικία, επιμένω.




Αυτά προς το παρόν. Πάω να χτυπήσω κανένα συκούι με καμιά φέτα χαλούμι.
 

Δευτέρα, 10 Αυγούστου 2015

Τι ευτυχία να είσαι από την Κύπρο


Έμαθα πριν λίγο ότι έκοψαν τα φτερά του πελεκάνου στη Λεμεσό για να μεν πετά , μετά από παράπονα μυγιάχχιχτων που τον έβλεπαν να κυκλοφορεί στην πόλη.   Άσχημη χρονιά για τους πελεκάνους φέτος στην Κύπρο. Μιαν η τιτσίρα που τον ετράβαν που τα φτερά να της κάτσει και να την φωτογραφίσουν  , μιαν τωρά τούτοι. Εβάλαν τα ούλλοι με τα φτερά τους. Και την ελευθερία τους.

Είναι μάλλον οι ίδιοι εκείνοι που πυροβολούν περιστέρια, γάτες και επικαλούνται την καθαριότητα και την "υγιεινή".

Ναι, σαν την Κύπρον εν έσιει. Θαυμάστε τους. Έίναι υπέροχοι άνθρωποι, ξέρουν να διασκεδάζουν, έξω καρδιά που λέμε. Μα τι να λέμε τώρα. Να τις χαίρεστε και να τους χαίρεστε.

Μα εν ελέγχει κανένας καλέ τι γίνεται στο ζωολογικό κήπο;; Έπρεπε να βγάλει το θέμα στη φόρα το Κόμμα για τα ζώα για να το μάθουμε;; Ποιά εν η στάση των υπόλοιπων;; Αλλά εξίχασα, το να κόφκεις τα φτερά του άλλου εν το φόρτε μας στην Κύπρο. Συνήθης τακτική του συστήματος. To χαμογελαστόν παιδίν ο δήμαρχος, ο καρναβαλιστής, ο φίλος του λαού, εννα το αφήκει έτσι το θέμα;; Συμφωνεί με τούτην την βιαιότητα; Εμπλέκεται; Ποιός ηξέρει...Εν τζιαι διακοπές τωρά, εν τζιαι πυράες, σιωπάτε τζιαι άψετε τα έαρ κόντίσια, έπιαν σας ο καηλές, ολάν...


(Ήθελα να'ξερα ίντα σιέρκα επιάσαν μαχαίρι και έκοψαν τα φτερά του πελεκάνου. Και ποιος τον εβάσταν για να μεν τους φύει.

Μα γιατί να ρωτώ. Είναι κάποιοι από τους υπέροχους, τους έξω καρδιά, τους ωραίους τύπους).

Να σας χαίρεστε.



(την κατάρα μου να έχετε)

 

Κυριακή, 9 Αυγούστου 2015

Εμπαιγμός

Η "φιλόπτωχος αδελφότητα  του ιερού ναού τάδε διοργανώνει πενθήμερη εκδρομή στην Ελλάδα. Τιμή συμμετοχής 750 ευρώ." 

"Ομάδα στήριξης της ιεραποστολής μετέβησαν στη Μαδαγασκάρη (ξα Μαγαδασκάρη;) για να δουν από το κοντα το έργο και να συνεισφέρουν".


 ΟΤΑΝ ΑΚΟΥΩ ΤΕΤΟΙΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΕΧΩ ΤΗΝ ΕΞΗΣ ΑΠΟΡΙΑ: ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΕΔΩΣΑΝ ΣΤΑ ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ , ΠΟΣΑ ΦΤΩΧΑ ΜΩΡΑ ΘΑ ΕΤΑΙΖΑΝ;;; 

ΚΥΡΙΕΣ ΤΗΣ ΦΙΛΟΠΤΩΧΗΣ, ΟΙ ΤΡΙΑΝΤΑΡΙΑ ΠΟΥ ΕΠΗΓΑΤΕ, ΚΑΜΕΤΕ ΕΝΑ ΠΡΟΧΕΙΡΟ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟ ΠΟΣΑ ΛΕΦΤΑ ΕΣΥΡΕΤΕ ΤΟΥ ΠΕΛΑΓΟΥΣ (30 Χ 750) ΚΑΙ ΠΗΓΑΙΝΕΤΕ ΠΝΙΓΕΙΤΕ.

ΣΕΒΑΣΜΙΟΤΑΤΟΙ ΚΑΙ ΠΑΝΙΕΡΩΤΑΤΟΙ, ΤΟ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ ΤΟΝ ΑΛΛΟ ΣΑΝ ΕΣΑΣ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΤΟΝ ΒΟΗΘΗΣΕΤΕ ΕΝΝΕΝ ΑΓΑΠΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΚΑΙ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΑ. ΚΑΙ ΤΟΥΤΟΙ ΟΥΛΛΟΙ ΟΙ ΚΟΥΡΟΥΠΕΤΤΟΙ ΠΟΥ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΤΑΧΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΥΝ ΤΟ ΕΡΓΟ, ΑΣ ΕΔΙΝΑΝ ΤΑ ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΚΑ ΠΟΣΑ ΤΩΝ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ ΣΕ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΕΣ ΠΟΥ ΔΡΟΥΝ ΕΚΕΙ ΜΕ ΕΣΑΣ ΩΣ ΜΕΣΑΖΟΝΤΕΣ. ΤΟ ΝΑ ΠΕΤΑΣΣΟΥΝ ΛΕΦΤΑ ΣΕ ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ ΕΝ ΑΜΑΡΤΙΑ ΚΑΙ ΚΟΡΟΪΔΙΑ.

ΦΤΑΝΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΥΤΟΔΙΑΦΗΜΙΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΔΕΙΞΗ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΑΣ. ΜΗ ΓΝΩΤΩ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΤΙ ΠΟΙΕΙ Η ΔΕΞΙΑ (ΞΑ ΤΟ ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΟ), ΛΕΝ ΟΙ ΓΡΑΦΕΣ.

ΚΑΙ ΚΑΝΤΕ ΚΑΤΙ ΝΑ ΠΕΙΣΤΟΥΜΕ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΗΜΕΔΑΠΗ, ΟΛΟΙ ΟΙ ΠΑΡΑΠΑΝΩ, ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΙΟΝ ΣΑΣ ΩΣ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΕ ΜΑΚΡΙΝΕΣ ΜΟΝΟ ΑΠΟΣΤΟΛΕΣ:

ΚΑΛΗΜΕΡΙΣΤΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ, ΑΣΧΕΤΩΣ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΡΑΚΕΝΔΥΤΟΣ ΚΑΙ ΕΧΕΙ ΑΠΛΩΜΕΝΟ ΤΟ ΧΕΡΙ ΚΑΙ ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΤΟΝ.

ΣΥΜΠΕΡΙΦΕΡΘΕΙΤΕ ΚΑΛΑ ΣΤΟΥΣ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ ΣΑΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΣΤΑΘΗΚΑΝ ΤΥΧΕΡΟΙ.
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΕΥΓΕΝΙΚΟΙ ΜΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΜΕ ΟΣΟΥΣ ΕΧΕΤΕ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΝΑ ΜΙΛΑΤΕ ΓΙΑΤΙ ΚΑΤΙ ΘΕ ΚΕΡΔΙΣΕΤΕ.

ΕΝΔΙΑΦΕΡΘΕΙΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΗΣ ΔΙΠΛΑΝΗΣ ΠΟΡΤΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΔΥΟ ΑΝΕΡΓΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ Ή ΤΗΝ ΜΟΝΟΓΟΝΙΟ ΠΟΥ ΠΑΛΕΥΕΙ ΝΑ ΕΠΙΒΙΩΣΕΙ. ΠΑΡΤΕ ΤΟΥΣ ΜΑΖΙ ΣΑΣ ΣΕ ΜΙΑ ΟΛΟΗΜΕΡΗ ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΤΗ ΘΆΛΑΣΣΑ ΑΝ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ.

ΜΗΝ ΕΧΕΤΕ ΤΑ ΣΚΥΛΙΑ ΣΑΣ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΔΕΜΕΝΑ Ή ΚΛΕΙΣΜΕΝΑ ΣΕ ΕΝΑ ΚΛΟΥΒΙ.
 ΒΑΖΕΤΕ ΛΙΓΟ ΝΕΡΟ ΚΑΙ ΦΑΙ (ΙΔΙΩΣ ΤΩΡΑ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ) ΣΕ ΑΔΕΣΠΟΤΕΣ ΓΑΤΕΣ ΚΑΙ ΣΚΥΛΙΑ.ΜΗΝ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΖΕΤΕ ΖΩΑ ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ.

ΠΕΙΤΕ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ ΝΑ ΚΆΝΟΥΝ ΠΑΡΕΑ ΜΕ ΤΑ  ΜΩΡΑ ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ ΠΟΥ ΗΡΘΑΝ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΜΟΙΡΑ.

ΜΗΝ ΤΣΙΓΚΟΥΝΕΥΕΣΤΕ ΟΤΑΝ ΑΦΟΡΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΑΣ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΕ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΙΣ ΣΠΑΤΑΛΕΣ

ΔΕΙΞΤΕ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ΚΑΙ ΣΥΜΠΟΝΟΙΑ ΣΤΟ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟ ΣΑΣ ΚΑΙ ΜΗΝ ΚΑΤΑΚΡΙΝΕΤΕ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗΣ ΤΟΥ ΖΩΗΣ.

ΜΗΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΕΤΕ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΙΔΙΩΣ ΑΝ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΑΠΛΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΦΑΤΣΑ ΜΕ ΣΑΣ, ΤΑ ΙΔΙΑ ΓΟΥΣΤΑ, ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΟ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟ, ΤΟ ΙΔΙΟ ΒΑΡΟΣ ΣΤΗΝ ΠΟΥΓΚΑ,  ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ, ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ Ή ΤΑ ΙΔΙΑ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ.

ΜΗΝ ΕΙΣΤΕ ΡΑΤΣΙΣΤΕΣ  ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΔΑΠΟΥΣ ΠΟΥ ΖΟΥΝ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΚΑΙ "ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΟΙ" ΜΟΝΟ ΜΕ ΟΣΟΥΣ ΖΟΥΝ ΜΙΛΙΑ ΜΑΚΡΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΣΤΕΛΝΕΤΕ 20 ΕΥΡΩ ΤΟ ΧΡΟΝΟ.

ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ.................


                                               ΠΑΡΑΙΤΑΤΕ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΡΙΠΑΙΖΕΤΕ.




Υ.Γ.ΕΜΠΟΥΧΤΙΣΑ ΣΑΣ ΟΥΛΛΟΥΣ, ΕΒΑΡΕΘΗΚΕΝ ΣΑΣ Η ΨΥΣΙΗ ΜΟΥ, ΤΟ ΕΙΝΑΙ ΜΟΥ ΕΣΙΧΑΘΗΚΕ ΣΑΣ

Σάββατο, 8 Αυγούστου 2015

Φτιρός το ανάγνωσμα

Με όποια/ον μιλήσεις ισχυρίζεται ότι είναι θύμα ζήλιας, φθόνου και δέκτης δολοφονικού βλέμματος, τουτέστιν "ματιασμένος". Μα είναι απίστευτο. Εχω διαπιστώσει επίσης τελευταία ότι, διατελώντας στον πάτο και στα βρωμόνερα ενός περιθωρίου που είναι συνεχώς πεδίο μάχης ,θεωρούμαι η "φτίρισσα η ζηλιάρα που δεν έκαμε τίποτε στη ζωή της" και ως εκ τούτου "ζηλεύκω".Εκτός από σταράτες κουβέντες που ακούς μόνο σε καυγά, ενδείξεις έχω και από τα εξής, τα οποία θεωρείστε τα ενδείξεις ότι σας έχουν καταχωρημένους και εσάς στην ίδια κατηγορία του πισσοκάγλη/πισσοκάγλισσας:

 Το μόνο που ακούτε είναι παράπονα, μιζέριες, κλάματα, υπερβολές. Εξωφρενικά αναντίστοιχα της κατάστασής τους.  Κυρίως για την οικονομική τους κατάσταση. Μπορεί να μη προλάβεις να μιλήσεις, και να βάλουν την κασέτα να παίζει, κλείνοντας  τον δραματικό τους μονόλογο με το "ίντα νομίζεις μόνον εσού έχεις προβλήματα; ρώτα μας και μάς" . Ασσιχτίρ κυρία μου, πότε σου εκλάφτηκα εγώ, ασσιχτίρ να πούμε. Βέβαια αυτό το κάνουν μελετημένα. Αυτό το κάνουν (α) για να σας προλάβουν πριν πείτε κάτι εσείς που έχετε λόγο να παραπονιέστε (β) φοβούνται το μάτι. (γ) κάποιος άλλος τους το έκανε, έχτιτζιάσαν και θέλουν να το δοκιμάσουν και οι ίδιοι σε άτομα που αντιπαθούν για να χαρούν στην ιδέα ότι θα υποφέρεις κι αυτοί με τη σειρά τους. Συνήθως μετά από ολιγολεπτη κουβέντα μαζί τους, αναποδογυρίζεις συρτάρια και κομοδίνα, ψάχνοντας για ζάναξ. Είναι ικανοί να σε πελλάνουν . Εχω πιάσει τον εαυτό μου να παρηγορώ άτομα που μου ξεφούρνιζαν ψέματα ΄και το ήξερα. Είχαν μπει τόσο στο πετσί του ρόλου και της μιζέριας που  με έκαναν να αισθάνομαι και ευτυχισμένη και βολεμένη. Εγώ, η φτίρα η κοττημένη.

Είναι επικριτικοί στο καθετί, με τρόπο ώστε να σου στερήσουν το δικαίωμα να τους κρίνεις. Για παράδειγμα: Μα εννα δώκεις τριάμισυ ευρώ για το χυμό;;; εν καθαρή κλεψιά, όη μάνα μου εγώ εν θα παραγγείλω τίποτε. Ρα μαλακισμένη, έπιας με έφερες με στην ππουστοκαφετέρια σου, που πρώτη φοράν έρκουμαι, που εσύ με έφερες, έφκαλες με που το σπίτι μου που εσάπιζα, τζιαι εσύ τσιγκουνεύκεσαι ένα χυμό;; Εσύ;;; που το νύχιι σου εν σαν την δαχτυλίθρα τη σουβενίρ με λουλουδάκια πουλάκια και τσίου τσίου;; Που διάς 20 ευρώ...πάνω σε νύσια(!) τζιαι θα μου χαραμιάσεις το χυμό μου;; Το χυμό μου που κιάρω και θα πιώ να δροσιστεί το βλαγγούι μου το μαυρισμένο, το στραγγισμένο που το κάχρι;;; Τέλοσπάντων, χαμηλώνω τους τόνους και επιστρέφω στην καλαμαριστικήν, αφού τα κυπριακά μου εν βαρετά τζιαι λίγοι τα καταλάβουν. Να πα να γαμηθούν παρεμπιπτόντως όσοι εν τα καταλάβουν, εσιέξιξι.

Και για να τελειώνουμε, εν θα επεκταθώ στο πόσο οικτίρω συγκεκριμένες ομάδες ανθρώπων, δεν θα περιγράψω το μότους βιβέντι τους, πάντως σε γενικές γραμμές, εν ζηλεύκω σπίθκια, αυτοκίνητα, δουλειές, ριάλλια, κοπελλούθκια, ταξίδκια, όπως καταλαβαίνω ότι νομίζουν όσοι μου κλαίγονται για τις κακοτεχνίες του καινούργιου τους σπιθκιού, τη δόση που διούν, τον βήχα και την υπερκινητικότητα των τέκνων, την ταλαιπωρία σε αεροδρόμια....Όχι αγαπητές και αγαπητοί, ζηλεύκω:

Όποιον/α  επήε σε συναυλία του Μάικλ Τζάκσον.
Τζείνον τον τύπο που αγκαλιάζεται με τα λιοντάρια, εν αθθυμούμαι το όνομά του.
Τον Κουστώ καί όσους εξερευνούν τον βυθό.
Όποιον/α βρίζει την ώρα που πρέπει στα πρόσωπα που πρέπει και δεν εκτονώνεται με μαλακίες σε ένα μπλογκ που δεν διαβάζει σχεδόν κανείς.
Όποιον/α έδερε όποιον του έκανε μαύρη τη ζωή και είχε τη μνήμη και το σθένος να κρατήσει κακία.λ
Όποιον /α είχε το θάρρος να παραιτηθεί από μια δουλειά που δεν του άρεσε, να φύγει από τοξικές σχέσεις, να τα ασσιχτιρίσει ούλλά χωρίς να νοιάζεται για τίποτα.
Όσους δεν εζήτησαν συγγνώμη από άτομα που τους έβλαψαν.
Όσους δεν ξέρουν να παίζουν πελλό, όταν ο άλλος τους προσβάλλει.
Όσους ξέρουν πολλές ξένες γλώσσες.
Όσους προσφέρουν στα ζώα και στους ανθρώπους και δεν νοιάζονται μόνο για τα κοπελλούθκια τους και τη μίζερη οικογενειακή τους ζωή.
Όσους εν τους πιάνει η κατάθλιψη.
Όσους ΄θαυμάζω, εκτιμώ και αγαπώ βασικά. Όταν αγαπάς και εκτιμάς,  ζηλεύκεις.

Και εσάς δεν σας θαυμάζω, δεν σας εκτιμώ, δεν σας αγαπώ.

Θαυμάζω, εκτιμώ και αγαπώ για παράδειγμα μια γυναίκα που έδειξε πόψε στο Πάμε Πακέτο που υιοθέτησε ένα μωρό με νοητική στέρηση, και κάθε μέρα νοίκιαζε ταξί και ακολοθούσε το σχολικό λεωφορείο μην τυχόν και της πειράξουν το μωρό της. Που δεν σκέφτηκε ποτέ να μην το υιοθετήσει γιατί είχε πρόβλημα. Ναι, τούτη τη γεναίκα θαυμάζω την. Εσένα που ρίφκεις ένα μωρό γιατί έκαμες προγεννητικό έλεγχο ή γιατί θέλεις να κάνεις τη ζωούλα σου, όσα και να έχεις, όσο ευτυχισμενη και να αισθάνεσαι, εν σε ζηλεύκω. Αηδιάζω σε.





 

Τετάρτη, 5 Αυγούστου 2015

Eπαγγελματικός σύμβουλος- 2

Αγαπητές διαιτολόγοι,
Μάθετε ορθογραφία.Μα εν απίστευτο πόσο ανορθόγραφες είναι οι διαιτολόγοι ( η καμιά δεκαριά που έχω τόσα χρόνια επισκεφθεί). Οκ έχετε πτυχία της αλλοδαπής, είσαστε στην πρώτη γραμμή της δολοφονίας θερμίδων, ξέρετε να ντύνεστε με τρόπο ώστε να σας φθονεί η μέση υπέρβαρη πελάτισα, αλλά μάθετε και ορθογραφία, γαμώ τον αιώνα μου. Και μεν τα γράφετε σε κουτάκια. Εν σπαστικό.   Γράφετε τα τζιαι λλίο καλύτερα. Όταν έχει ο άλλος διαπρέψει στον τομέα της καταβροχθουργικής, και του γράφεις : 1 φλιτζάνι ποπκορν, 1 αυγό βραστό με σαλάτα, 1 φέτα ψωμί με τυρί, 1 φρούτο..ΕΝΝΑ ΤΑ ΦΑΕΙ ΟΎΛΛΑ εκτός κι αν βάλεις έναν "ή" να τα διαχωρίζει. Τζια βασικά εννα πεινά ακόμα. Γιατί εσύ μπορεί να θεωρείς έναν αυγό, τρελό γεύμα και να το κόφκεις 10 φέτες να το φάεις, αλλά όχι ένας υπέρβαρος, Ουτε ένας νορμαλ άνθρωπος που δεν θέλει να βρωμοζολεί αυγά όπου πάει. Αλλά τι να κάμει. Γράψετε πουκάτω τουλάχιστον ότι χρειάζεται να αγοράσει 10 κουτιά τσίχλες της μέντας για να μεν βρωμοζολεί πείνες το στόμα του. Εγώ αν ήμουν διαιτολόγος ΄και έπρεπε να πω στον άλλο να  φάει μόνον έναν αυγό για βραδυνό,  θα του ελάλουν : φάε μια φέτα αυγό, πιες ένα ποτήρι νερό, ρέχτου, φάε δεύτερη, ρέχτου, φάε τρίτη και κάμε τον εμετό που ποθεί ο οργανισμός σου. Και δεν λαλείς του άλλου, ένα φλιτζάνι ποπκορν. Ούτε ένα ποτήρι λουβί (βρασμένο μετρημένο). Έννα καταλύσω τόσο ρεύμα, εννα ξιμαρίσω μιαν κατσαρόλα, θα το ψήσω το μαλακισμένο, θα το κουλιάσω και θα το μετρήσω σε ένα ποτήρι ( που θα θέλει πλύμμαν ύστερα) για να το σιονώσω μέσα στο πιάτο για να το τσιμπώ έναν-έναν με το πηρούνι, να μου φανεί πολλύ;; Ούτε να το φυλάξω βρασμένο πρόκειται. Δεν υπάρχει πιο αποκρουστικό πράγμα, ακόμα και από την κυτταρίτιδά μου, από το να ανοίγεις το ψυγείο και να θωρείς μέσα σε ένα πιάτο, καλυμμένο με σελοφάν, λουβί φρέσκο, ή ακόμα χειρότερα ξηρό που είναι κάπου μεταξύ σκατών και ξερασμάτων, έτσι όπως λιώνει. Ασε που η μακαρίτισσα η στετέ μου, την επομένη, αν της εμείνισκε λουβί, ετηάνιζεν το τζιαι εγίνετουν μέλι. Είμαι σίγουρη ότι η γιαγιά σου εν πιάνει πάζα κοντά στη δική μου κυρία μαλακισμένη. Ούτε τη μισή σιταροπούλα που μου βάλλεις να φάω καταλάβω την, ούτε την μισή πίτα σουβλάκια, ούτε το γαμημένο το γιαουρτούι το στραγγιστό που κολλά στον ουρανίσκο μου.  Καλλιεργείτε μιαν άσχημη αρρωστημένη στέρηση. Ακόμα κι αν σου τανύσει κάποιος και εξαφανίσει την άλλη μισή πιτα, την σιταροπούλα και το λουβί, εννα σε κάμει να κρεπάρεις που το κακό σου γιατί απλά δεν θα μείνει σε αυτά. Όσο για το κλισέ " σαλάταν όση θέλεις φάε", πόση στο θκιάολο σαλάτα μπορεί να θέλει να φάει κάποιος;; Και αφού ένα κουτάλι λάδι μου επιτρέπεις, που το γύρνω σαν το σιρόπι του βήχα και το θεοποιώ, που θα με κανέσει; Με ν το αποκαλείτε πλούσιο πρόγευμα , το κέρατο μου μέσα, τη στιγμή που αποτελείται από καφέ, έναν τυρούι μισησμένο και μια κόρτα μαύρο ψωμί. Ή μισό φλυτζάνι κόρνφλεκς μαύρα. Μην λέτε μαλακίες. Πλούσιον μίσιημου. Πλούσιον εν το English breakfast που αν το δείτε θα λιποθυμήσετε και θα σας πέσουν τα λίγα μαλλιά που σας απόμειναν από την αβιταμίνωση.  Και να λείπουν οι διευκρινίσεις του τύπου:τρεις ρώγες σταφύλι, μισή ΄φέτα καρπούζι, δύο κεράσια και ένα μήλο. Εγώ θέλω ένα τσαμπί σταφύλι, μισό καρπούζι με το κουτάλι ώσπου να μείνει το ζουμί που θα το πιώ κρατώντας το καρπούζι με τα δυο μου χέρια, έναν καταραμένο κεράζια ώσπου να ξιμαρίσει η φανέλα μου και τα μήλα να μας λείπουν . Τη ζημιά που είχε να κάνει ο πρόγονός τους την έκανε. Για ένα μήλο, εχάσαμε ολόχρονες διακοπές και δεν μπορούμε να κυκλοφορούμε τίτσιροι. Δεν θα σας είχαμε και ανάγκη και θα είχαμε και ένα τιγράκι για πετ. Εξέφυγα. Τέλοσπάντων. Αυτά.Και μεν πανηγυρίζετε για έναν κιλό που έχασεν ο άλλος. Εννεν που την δίαιτα σας. Εν που τα νεύρα του. Και αν σκοτώσει πλάσμαν, εσείς θα φταίτε.
Επίσης σε κάθε καράμπολα, ένας ακόλουθος σας θα είναι η αρχή. Σίγουρα πράματα.


 

Δευτέρα, 3 Αυγούστου 2015

Κοινωνική αυτοχειρίαση

Δεν υπάρχει ισχυρότερο μέσο καταπίεσης των περιθωριοποιημένων ατόμων και νοσηρής κοινωνικοποίησης από το φατσοβιβλίο. Ούτε κάτι πιο πρόσφορο στο να αναδείξει τις μικροαστικές αξίες και να διχάσει ταξικά τον κόσμο. Όπως και ούτε άλλο καλύτερο εργαλείο εθελούσιας υποταγής και επιβοήθησης του ελέγχου προσωπικών δεδομένων μέσω ενός ψυχαναγκασμού "αναφοράς" και επίδειξης. Εξηγούμαι.

Ξεκινώντας από τα άτομα που  ζουν μια ζωή στη σιωπή και στο περιθώριο, λόγω κοινωνικής και οικονομικής ανικανότητας να σταθούν σαν "ίσοι συμπολίτες" στον στίβο του σπίτι-δουλειά- οικογένεια-αυτοκίνητο-κουτσούβελα παρατηρούμε ότι με αυτές τις προϋποθέσεις να ελλείπουν, καταδικάζεται ο πολίτης να παρακολουθεί εικόνες της ζωής των άλλων και το λιγότερο αυτοπαροξύνεται. Αυτή η ταξική διαφορά του από τους υπόλοιπους δεν τον οδηγεί στη δυναμική χειραφέτηση και στη διεκδίκηση ΄του σεβασμού. Επειδή ακριβώς στις συμβάσεις του μέσου οι προϋποθέσεις αυτές είναι αυτό καθ'αυτό το ζητούμενο, κινδυνεύει να βιώσει "τη μούχλα του περιθωρίου" και επιδίδεται στην ύψιστη αυτιστική τακτική των σέλφι, του ποζαρίσματος στο κενό, στην αποθανάτιση της ανάγκης για αποδέκτη, για πρόσωπο. Στήνονται προσωπεία, κοινοποιούνται ευφυολογήματα, ειδήσεις, επιχειρείται μια απεγνωσμένη προσπάθεια, ανάκτησης αξίας μέσα από τη συναλλαγματική ισοτιμία αξιών των υπολοίπων. Η μοναξιά κόβει σαν μαχαίρι, και το καμουφλάρισμά της οδηγεί σε ψυχοπαθολογικές καταστάσεις που οδηγούν τον άνθρωπο στην αλλοτρίωση, με την κυριολεκτική σημασία του όρου.

Από την άλλη βλέπουμε ένα είδος προσωπικού μάρκετιγκ, πλασαρίσματος του εαυτού,  με την προβολή των υλικών αγαθών, των ακριβών διακοπών, των τέκνων, των σκύλων, των φίλων και των γνωστών και με τις φωτογραφίες οικογενειακών, κοινωνικών, ακόμα και επαγγελματικών συνευρέσεων να λειτουργούν σε ένα συμβολικό επίπεδο αυτοεπιβεβαίωσης και αυτοκαθορισμού.  Είναι τα άτομα που θα στείλουν σε τυχαία ΄΄αγνωστα άτομα αιτήματα φιλίας με τον αριθμό των φίλων να λειτουργεί ψυχοκαβλωτικά και ντοπαριστικά. Ηδονίζονται σε κάθε like και επιδίδονται στη χρήση υποκοριστικών και κομπλιμέντων που είναι επενδύσεις αβροτήτων με την ελπίδα να λάβουν το αντίτιμο και να τιμηθούν παρομοίως κερδίζοντας την εκτίμηση ενός αόρατου, πανταχού παρόντος συστήματος παρακολούθησης. Δεν είναι καθόλου τυχαίο που στο παιχίδι αυτό μπήκαν και πολιτικοί και πλήθος άλλων ατόμων που το επάγγελμά τους, επιβάλλει να πληρούν τα κριτήρια αποδοχής του συνόλου. Καταντούν όλοι ένα πλήθος αρρωστάκια σ'ενα απέραντο στρουμφοχωριό, συνασπιζόμενα απέναντι στον Δρακουμελ της απομόνωσης.

Δεν πρέπει να μην μας απασχολήσουν και οι συνέπεις που έχει αυτή η ανάγκη παροχής προσωπικών δεδομένων, έστω για κοινωνική κατανάλωση, σε πολιτικό επίπεδο. Ηλεκτρονικές εφημερίδες με κοινοποιήσεις άρθρων, συγκεντρώνουν στα σχόλια καταθέσεις πολιτών περί παντός επιστητού, μια ατέλειωτη σχολιογραφία , δίνουν την εντύπωση της διάνοιξης της δημοκρατίας και της επικοινωνίας στο έπακρο. Το ερώτημα όμως είναι: σε ένα μέσο χωρίς πολιτειακή θεσμική ισχύ, χωρίς συλλογικότητα και ομαδικότητα και ξεκαθαρισμένες προθέσεις, χωρίς ιδεολογική γραμμή και στόχευση, πως μπορεί να δίνει το βήμα στον πολίτη, με τον τελευταίο να διαμορφώνει τις εξελίξεις;; Αυτό που παρατηρούμε είναι μια εκτόνωση, μια κραυγή στο πηγάδι και μια φαινομενική καταγραφή των απόψεων και των θέσεων από κάτι αόρατο που τείνει να υποκαταστήσει τις δομές εξουσίας ενός κράτους, σαν ένας Λεβιάθαν που καταπίνει ανθρώπους κλείνοντας τον αντίλαλό τους , με καμιά ελπίδα αυτή να βγουν στη στεριά και να διεκδικήσουν το οτιδήποτε. Αντίθετα, τη θέση της κοινωνικής πολεμικής, παίρνει μια καρναβαλίστική παρέλαση, το δρομολόγιο της οποίος χαράσσεται και προκαθορίζεται, και τα όποια συνθήματα, κάποια στιγμή να κοπάζουν γιατί οι καρναβαλιστές είτε θα κανιβαλίσει ο ένας τον άλλο, είτε θα μετατρέψει τον εαυτό του σε είδωλο.
Η σωστή λέξη λοιπόν για όλο αυτό το σύστημα δεν είναι κοινωνική δικτύωση, αλλά μαλακία. Κυριολεκτικά. Για τους λόγους που εξήγησα πιο πάνω.
 

Κυριακή, 2 Αυγούστου 2015

Επαγγελματικός σύμβουλος-μέρος 1


Γιατροί, δικηγόροι, δάσκαλοι, λογιστές, αρχιτέκτονες....τα αστικά όνειρα των ηλεκτρικών προβάτων, τουτέστιν της νέας γενιάς...Όλοι οι γονείς θεωρούν ύψιστη καταξίωση των τέκνων τους μια καριέρα σε αυτά τα πεδία..Πολλοί μάλιστα που έχουν τέκνα περιορισμένων ικανοτήτων, πληρώνουν μια περιουσία σε ιδιωτικά πανεπιστήμια του  εσωτερικού και του εξωτερικού, τα οποία δεν έχουν πρόβλημα με ένα γενικό απολυτηρίου 12, φτάνει να πληρώνονται στην ώρα τους. Πολλοί είναι αυτοί που φαντάζονται για τα παιδιά τους μια σταδιοδρομία στο δημόσιο τομέα...βασικά ονειρεύονται μια θέση  την οποία ο μέσος αστός να εποφθαλμιά και να δίνει δικαίωμα στον κατέχοντα να κοιτάζει τον άλλο αφ'υψηλού. Και εδώ ερχόμαστε στο δια ταύτα. Τον σκοπό αυτής της ανάρτησης.
Αφ'υψηλού. Οδηγούσα απόψε πίσω από ένα απορριματοφόρο. Και σκέφτηκα, τι παρεξηγημένη δουλειά! Θέλεις να αντικρύζεις τον κόσμο αφ'υψηλού και να κομπλάρουν στη θέα σου γιατί κάνεις κάτι που δεν μπορούν να κάνουν αυτοί;; Γίνε σκουπιδιάρης! Εκεί να δεις πόσο θα  κομπλάρουν οι παραγωγοί σκουπιδιών όταν σε βλέπουν να βλέπεις τη βρωμιά που παράγουν...Ασε δε που πας τη βόλτα σου,  επωχούμενος, χωρίς να οδηγείς, ή να πληρώνεις βενζίνες, ώρες βραδυνές , πρωινές, δροσερές ώρες, κάνεις το τσιγαράκι σου, μιλώντας χαλαρά με το φιλαράκι στην άλλη άκρη...Το άλλο;  ο βαθμός κινδύνου στο κράτημά σου στις χειρολαβές κάνει την αδρεναλίνη σου συνεχώς ανεβασμένη και αποκτάς και μια προχωρημένη άποψη περι της καταναλωτικής κοινωνίας και των ψευδαισθήσεων της ευμάρειας που θα ζήλευε και ο πιο σπασίκλας μαθητής της γ΄λυκείου . Ούτε  να λιώνεις σε γραφεία  και στην κλεισούρα, ούτε να αλληθωρίζεις μπροστά σε υπολογιστές, ούτε παλευεις με αριθμούς, ούτε να ψάχνεις έννομες οδούς παρανομίας, ούτε να παίρνεις στο λαιμό του ζωές, ούτε να ξεφτιλίζει ιδέες και αξίες στο όνομα του κέρδους, ούτε να παιδεύεται να παιδεύσει, ούτε να περιμένεις να αρρωστήσει ο κόσμος για να έχει πελατεία. Ασε δε τα αλληλοφαγώματα σε κάθε άλλο επάγγελμα, τα καρφώματα, οι αθέμιτοι ανταγωνισμοί, οι μίζες, η κατρακύλα στη διαφθορά και στην παρανομία. Τα γραβατοφόρα επαγγέλματα δεν πιάνουν μία στο επάγγελμα του σκουπιδιάρη. Ασε που συμβάλλει στην υγιεινή και εξασφαλίζει αθόρυβα την ποιότητα στη ζωή μας. Φανταστήκατε μια βδομάδα χωρίς να περάσει σκουπιδιάρικο;;Τον ισχυρότερο μοχλό εξουσίας έχουν στα χέρια τους. Άσε που μια εβδομάδα εργασίας στα σκύβαλα, θα βοηθήσει τη νέα γενιά να καταλάβει τι σημαίνει τελικά ψευδαισθήσεις.....
 

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Αναγνώστες

Η λίστα ιστολογίων μου