Τετάρτη, 4 Φεβρουαρίου 2015

Dream Team

Είναι γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια  βαριόμαστε αφόρητα. Κάνει αφόρητη βαρεμάρα. Καύσωνας βλακείας και άπνοια...Όλοι μπροστά από χαζοκούτια, σαν λοβοτομημένοι να εξαντολούμαστε σε αυτιστικές ενασχολήσεις, κατ'ευφημισμόν "κοινωνική δικτύωση". Γύρω μας τα πάντα καταρρέουν και εμείς θεωρούμε πως o,τι είχαμε να κάνουμε το κάναμε μια Κυριακή που πήγαμε με το εκλογικό μας βιβλιάριο και την ταυτότητά μας, να περιμένουμε τα κομματόσκυλα με τις κιττάπες και τη ριγούα τους να σημειώσουν ότι ήρθαμε , ώστε να πάρουμε το ψηφοδέλτιο και να επιλέξουμε το μη χείρον βέλτιστον.  Παρακολουθούμε δυσνόητες οικονομικές αναλύσεις από κουστουμοφόρους, κλισέ δηλώσεις από εκάστοτε κυβερνώντες, κουτσομπολιά και προσωπολατρικές αναφορές σε μεσημεριανές εκπομπές, την αβάσταχτη ανία του να ακούς πολιτικούς, τραγουδιστές, ηθοποιούς να περιαυτολογούν ασύστολα σε συνεντεύξεις,  λιοντάρια να κατασπαράζουν ή να καταγλύφουν στον ιππόδρομο αφελείς μονομάχους σε ταλεντ σόου, και δίπλα μας η ζωή τερματίζεται. Αλλος έχασε τη δουλειά του, συνταξιούχοι κάνουν ερευνα αγοράς για να βρουν που πουλιέται το πιο φτηνό ψωμί και γάλα, άλλοι ξεπαγιάζουν και κοιμούνται αγκαλιά με θερμοφόρες,  στα σχολεία χιλιάδες μαθητές παίρνουν πρωινά συσσίτια γιατί οι γονείς τους δεν μπορούν ένα σαντουιτς να τους φτιάξουν, κοινωνικά παντοπωλεία εφοδιάζουν με χαρτι υγείας, όσπρια και σκόνη πλυσίματος νοικοκυρία που ζουν στην ανέχεια, η Τρόικα πάει και έρχεται, απαιτεί, επιβάλλει, σαν κάθε τοκογλύφος  και στέλνει και τσιράκια για εκφοβισμό, και  η κυβέρνηση σε ρόλο προαγωγού τα βγάζει όλα στο σφυρί.Και εμείς οι τρείς στον καφενέ, μπα δεν βαριέσαι αδελφέ...Βαρεμάρα, πλήξη,βλέπουμε το βράδυ στις ειδήσεις αποκεφαλισμούς ανθρώπων και αμέσως μετά εικόνες με μωρά να παίζουν χιονοπόλεμο στο Τρόοδος. Έτσι είναι η ζωή σου λέει ο άλλος. Εννα σπάσουμε;;;


Ξαφνικά όμως από τη γειτονική Ελλάδα, ήρθε κάτι άλλο να μας δώσει τροφή για συζήτηση και ελπίδα για έξοδο από την εθνική ντροπή και ξεφτίλα που νιώθουμε από τότε που γίναμε οι ζήτουλες των δόσεων και των μνημονίων. Όλοι συζητούν για την καινούργια κυβέρνηση  Τσίπρα. Τα μαγκούθκια, οι Ελληνάρες, οι ωραίοι τύποι που έβαλαν τα πράγματα στη θέση τους και σήκωσαν κεφάλι και καλά έκαναν. Ακόμα και ο Θεοδωράκης ( ο Μίκης) έκανε δήλωση, που κάθεται σαν τον Δία στο πάνθεον της Τέχνης και στέλνει τελεσίγραφα κεραυνούς όποτε προκύψει εθνικό θέμα.
Ό Τσίπρας, ένας αριστερός που πήρε τη λαϊκή εντολή , πολεμώντας το κατεξοχήν κομμουνιστικό κομμα της Ελλάδας και δίνοντας στέγη σε πρώην στελέχη του Πασόκ (κάποια κακά στόματα μάλιστα λένε ότι είναι παράρτημα του Πασοκ το Σύριζα), έγινε το αντίπαλο δέος της Νέας Δημοκρατίας και σε μια νύχτα την έστειλε σπίτι της.  Τι  δεν έκαναν οι πρώην κυβερνώντες.. τι δεν έστειλαν καλπες στους ξενιτεμένους , τι διάσπαση ψήφων με δεκάδες κομματίδια, τι και τι, αλλά τίποτα δεν πέτυχε.. Και γίνεται ξαφνικά και συγκυβέρνηση και μάλιστα με ένα κόμμα που οι΄κακές γλώσσες' το λένε ακροδεξιό. Πολλά παράδοξα για να τα κατανοήσουμε τόσο γρήγορα που γίνονται....Και γίνεται ξαφνκά το συναμφότερο και γίνεται και ο Ζουράρης βουλετής της συγκυβέρνησης.. Με Χρυσή Αυγή, Κανέλη και Ζουράρη δεν θα βαρεθεί κανένας πολιτικός συντάκτης  στην Ελλάδα. Εκτός κι αν του την βαρέσει κατακούτελα και θα ασχοληθεί με τα κουτσομπολιά ανθρώπων της σόου μπιζ.

 Αλλά ας μην επεκταθώ άλλο με τα κομματικά της Ελλάδας που δεν τα γνωρίζω κιόλας, και ποια είμαι εγώ να μιλώ, και ας έρθω στα καθ'ημάς. Κάθομαι και σκέφτομαι. Υποθετικά σενάρια. Δεν ξέρω αν είναι ουτοπίες ή δυστοπίες.  Προσπαθώ να σκεφτώ Κύπριους πολιτικούς με τον τσαμπουκα, τον αντικομφορμισμό και το  επίπεδο των Βαρουφάκη, Τσίπρα και δεν ξέρω και πόσων άλλων υπουργών. Δυσκολεύτηκα πολύ. Εννοείται με τα πτυχία του Βαρουφάκη δύσκολο, αλλά φανταστείτε να είχαμε φερ'ειπείν πρόεδρο τον Περδίκη, υπουργό οικονομικών των Ματσάκη, υπουργό άμυνας τον Κουλία, υπουργό εξωτερικών την Χαραλαμπίδου, υπουργό παιδείας τον Ούτοπο και κυβερνητικό εκπρόσωπο τον Παπαδάκη. Θα ζούσαμεμε μεγάλες στιγμές. Μεγαλειωδέστερες απ' όταν ακούγαμε τον Χριστόφια να μιλά στο ευρωπαικό κοινοβούλιο για την ιστορία του Ακέλ επί κυπριακής προεδρίας και τη Θεοχάρους και τον Κασουλίδη( να μιλά ο ένας με τη φωνή που θα  έπρεπε να έχει ο άλλος) να μαλλώνουν με Εγγλέζους βουλευτές.  Αν εσουστήκαν κάποια ακουστικά τότε, φανταστείτε τι έχει να γίνει τώρα με τον φανταστικό σχηματισμό που σας επρότεινα. Σκεφτείτε τους όλους αυτούς σε ένα υπουργικό συμβούλιο , σε μια στρογγυλή τράπεζα με τρύπα στη μέση και το φυτό εσωτερικού χώρου στο κέντρο να μην ξέρει από που θα φύγει...Αυτή μάλιστα, είναι αλλαγή!!! Ακόμα κι εγώ θα έπαιρνα τη σημαιούα μου να πανηγυρίσω στο γιαπί της Πλατσαπλουτσείας Ελευθερίας!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Αναγνώστες

Η λίστα ιστολογίων μου