Κυριακή, 10 Αυγούστου 2014

Επάλληλα και κατακόρυφα (μπλογκερνουβέλα σε συνέχειες)

Με την πρώτη πρόταση, κοκκινίζει και κοιτάζει γύρω της καχύποπτα με τον παραμικρό θόρυβο να την αναστατώνει. Είναι γεγονός ότι δεν είχε πάρει ποτέ επιστολή που να ξεκινά με τις λέξεις "αγάπη μου, ξέρεις πόσο μου λείπεις, μην με ρωτάς συνέχεια γι' αυτό...".
Η λαθρανάγνωση αυτή της φέρνει ναυτία. Αποφασίζει να διαβάσει το γράμμα στο σπίτι, σαν κάτι ιερό, γλυκό και παράνομο, μια παράξενη λεία που θέλει να χαρεί κατα μόνας, σαν ένα φίδι που κραδαίνει στα νύχια ενός αητού. Βαδίζοντας βιαστικά, αισθάνεται μια περίεργη έξαψη, με τον γραφικό χαρακτήρα να έρχεται στο μυαλό της αντί για κάποια εικόνα ενός αγαπώμενου προσώπου.Ζούμε σε μια εποχή που οι άνθρωποι αισθάνονται περισσότερο άνετα με το να εκθέτουν την προσωπική τους ζωή, τις πιο ιδιαίτερες τους στιγμές, παρά τον γραφικό χαρακτήρα τους. Πολύ λίγοι συντάσσουν χειρόγραφα επιστολές. Ίσως και ερωτικές επιστολές. Η είσοδος στα άδυτα της σχέσης τρίτων την συναρπάζει. Και δεν πρόκειται πια για μυθοπλασίες ταινιών και μυθιστορημάτων. Αλλά για πραγματική σχέση, για πραγματική εξομολόγηση.
"  Πρέπει όμως να συγκεντρωθούμε στο βασικό μας στόχο, αγάπη μου. Μην ξεχνάς ότι αυτός μας έφερε κοντά. Ασε τους συναισθηματισμούς και σταμάτα να εκδηλώνεσαι. Σταμάτα να μου ζητάς συνέχεια τον καινούργιο αριθμό του κινητού μου, και πρόσεχε λίγο και στα ημεηλ που στέλνεις. Ξέρεις ότι με παρακολουθούν. Δεν υπάρχει λόγος να τα χαλάσουμε όλα όσα καταφέραμε μέχρι τώρα. Το οικοδόμημα είναι σαθρό στη βάση του γιατί παντού υπάρχουν σπιούνοι. Γίναμε πειραματόζωα, εκμηδενιστήκαμε και μας ξεφτιλίζουν ακόμη περισσότερο  με τις ρουφιανιές τους. Ανδρείκελα, γελοίες μαριονέτες, ζούμε σε ένα κράτος διαλυμένο σε χίλια κομμάτια, τι κράτος δηλαδή, έχουν, μια γελοία μπανανία.. Πολιτικάντηδες της δεκάρας, ή μάλλον της μίζας, κατακλύζουν τις οθόνες μας, ενώ οι ζητιάνοι και οι άστεγοι γίνονται ένα κύμα που πλημμύρίζει την καθημερινότητά μας. Σου γράφω και δεν ξέρω αν σε περίπτωση που αυτό το γράμμα πέσει σε λάθος χέρια, ποια απ'όλες τις αστυνομίες τελικά θα με συλλάβει, σε ποιους ηθικούς εκβιασμούς θα υποβληθώ, ποιο από τα πληρωμένα κανάλια τους θα με πρωτοδιαπομπεύσει πρώτο. Τα σχολεία βγάζουν νέους τηλεκατευθυνόμενους, εγωιστές και αδιάφορους. Βυθισμένοι όλοι σε οθόνες να εκτονώνουν την ενέργεια εκείνη που στην οργάνωσή μας θα ήταν η κινητήριος δύναμη. Μείναμε εμείς, η παλιά γενιά, να απαγάγουμε επιτέλους τους δεσμώτες από το σκοτεινό σπήλαιο της αυταπάτης που ζουν, αν και στον πλατωνικό μύθο ο δεσμώτης που είδε το φως είναι καταδικασμένος να το στερηθεί για πάντα. Ήδη αλλού έχουν καταφέρει να διαλύσουν τα πάντα. Το δικό μας οχυρό όμως, είναι ήδη σε πορεία ανασυγκρότησης.  Θα σε ειδοποιήσω για νεώτερα. Το ταξίδι μας αναβάλλεται. Κάνε υπομονή.
Σ'αγαπώ και θα σ'αγαπώ μέχρι το τέλος.
Χ."


Αρχειοθήκη ιστολογίου

Αναγνώστες

Η λίστα ιστολογίων μου