Κυριακή, 19 Οκτωβρίου 2014

Τεθλιμμένη οδός...

Μια νοητική δραστηριότητα πολύ διαφωτιστική είναι να ψάχνεις αναλογίες και συμβολισμούς σε ό,τι κάνεις...Απαραίτητα συνοδευτικά ο πασατέμπος και μια ανιαρή ή ανύπαρκτη παρέα. Και ένα χαλασμένο ραδιόφωνο στο αυτοκίνητο. Ας ξεκινήσουμε με τα του δρόμου.... Έχουμε και λέμε, λοιπόν...

1. Καθώς οδηγείς πετάγεται στο δρόμο σου ένα γατάκι, σκυλάκι, σκαντζοχοιράκι...Πίσω σου ακολουθεί σειρά με αυτοκίνητα και ο δρόμος είναι διπλής κατεύθυνσης
Επιλογή 1: Φρενάρεις απότομα γλυτώνοντας το γατάκι. Σε αυτή την περίπτωση οι πίσω σου, θα πάθουν τη ζημιά, ενδεχομένως κι εσύ από το χτύπημα.
 Επιλογή 2: Στραβοτιμονιάζεις, μανουβράρεις. Οι πίσω γλυτώνουν. Υπάρχει  όμως ο κίνδυνος το γατάκι να τρέξει στο σημείο που έστριψες. Υπάρχει επίσης το ενδεχόμενο να χτυπήσεις τους απέναντι.
Επιλογή 3: Πέφτεις στο χαντάκι, απ'όπου βγήκε το γατάκι. Και πάλι υπάρχει το ενδεχόμενο να επιστρέψει πίσω απ'εκεί που βγήκε.
Επιλογή 4: Οδηγείς πάντα αργά, ώστε να προλαβαίνεις κάθε τέτοιο απρόοπτο συμβάν και το φρενάρισμα να μην είναι απότομο. Προτού φρενάρεις, καλύτερα να ανάψεις τα προειδοποιητικά φωτάκια κινδύνου.

Συμπέρασμα:  Όταν δεν βιάζεσαι και δεν σε πνίγει το άγχος να προλάβεις κάτι, όταν τύχει το απρόοπτο, ούτε σκοτώνεις την ευκαιρία, ούτε σκοτώνεις αυτούς που εξαρτώνται από εσένα για να την προλάβεις, ούτε βγαίνεις εκτός τροχιάς. Απλά είσαι πάντα έτοιμος/η και προειδοποιείς τους δικούς σου ανθρώπους ότι πρόκειται να σταματήσεις, όχι γιατί θέλεις να τους αφησεις στη μοίρα τους, αλλα για να γλυτώσεις κάτι. Ποτέ επίσης δεν αφήνουμε κάποιον αβοήθητο, γιατί σκεφτόμαστε τους πίσω, τους απέναντι, τους δίπλα. Ούτε σκοτώνουμε ευκαιρίες να αποδείξουμε ότι είμαστε άνθρωποι.

2. Έχεις την ευκαιρία να προσπεράσεις ένα φορτηγό σε δρόμο διπλής κατεύθυνσης.
Επιλογή 1:Το κάνεις. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα να σε ακολουθεί.
Επιλογή 2 :Δεν το κάνεις.  Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα, να οδηγείς μεν αργά, να μην κινδυνεύεις όμως να σε λιώσει από πίσω. Ενδέχεται επίσης να στρίψει στην επόμενη έξοδο, και άδικα να έθεσες τον εαυτό σου και τους άλλους σε κίνδυνο.

Συμπέρασμα: Όπως και το φορτηγό, έτσι και κάποιοι άνθρωποι, αργόστροφοι, αρνητικοί, ενοχλητικοί, μπαίνουν στη ζωή μας απλά για να λειτουργήσουν ώς ανασταλτικοί παράγοντες. Όταν οι πράξεις τους είναι στο οπτικό σου πεδίο, όπως και τα λόγια τους, κατα κάποιο τρόπο ελέγχονται και εσύ μπορείς να ελέγξεις προς τα που πάνε, που το πάνε δηλαδή, και τους αποφεύγεις. Όταν όμως "τους την βγεις" και τους έχεις από πίσω, σε ελέγχουν αυτοί και με μια επιτάχυνση μπορούν να σε λιώσουν.

3. Βιάζεσαι και αντιλαμβάνεσαι ότι στα φανάρια, η λωρίδα με τα λιγότερα αυτοκίνητα, δεν είναι η λωρίδα που  θα σε βγάλει εκεί που πρέπει. Μην το συζητάς..Στενή η πύλη και τεθλιμμένη η οδός.... Μπορεί να σου φαίνεται η απατεωνιά εύκολη, την πληρώνεις όμως ακριβά...Κάτσε και περίμενε και μην μιζεριάζεις.

4. Είσαι μάρτυρας ενός τροχαίου, στο οποίο είδες καθαρά τι έγινε και ποιος έφταιγε. Επιλογή 1 : Μιλάς, καταθέτεις, εμπλέκεσαι. Επιλογή 2: Δεν ασχολείσαι και δυναμώνεις την ένταση στο ραδιόφωνο.

Συμπέρασμα: Αν κάνεις το δεύτερο, σε περίπτωση καυγά ή διαμάχης, νομιζόμενος/η ότι τήρησες ουδέτερη στάση, κάνεις λάθος. Είσαι συνένοχος με τον θύτη. Μίλα, πάρε θέση. Αλλιώς ο "ασυνείδητος οδηγός", θα συνεχίζει να κάνει μαλακίες και να καταστρέφει ζωές.





Σάββατο, 16 Αυγούστου 2014

Αρνητικές έγγραφές

Μερικά θέματα που προκύπτουν στην ανωνυμία του ιντερνετ, και ειδικά του μπλοκιγκ είναι τα προσωπεία, οι αυθυποβολές και οι αρνητικές εγγραφές. Τα δύο πρώτα είναι προϋποθέσεις του τρίτου το οποίο έρχεται, υπο μορφή σχολίων, ανώνυμων κυρίως αναγνωστών, να επικυρώσει την ύπαρξη, την παρουσία, την ψυχολογικά ελέγξιμη προσωπικότητα των συγγραφέων.   Τι εννοώ όμως λέγοντας "αρνητικές εγγραφές"; Πού τις συναντούμε στην καθημερινή μας ζωή και ποιο αντίχτυπο έχουν στη ψυχολογία μας γενικότερα;

Αρνητικές εγγραφές είναι λόγια που εγγράφονται στο υποσυνείδητό μας και προδιαγράφουν τη στάση μας. Ένας που συνέχεια κλαίγεται, είναι απαισιόδοξος, παραπονιέται συνέχεια, ή ένας άλλος που σου κολλά επίθετα και ονόματα, σε προετοιμάζουν ψυχολογικά να δεχτείς την αρνητικότητά τους ως το μέτρο αυτοαξιολόγησής σου, ενώ υποσυνείδητα μηνύματα σου υποβάλλουν, ότι αυτό θα γίνεται πάντα. Τα πράγματα είναι απλά. Ο αρνητικός εγγραφέας, έχει σκοπό να εξαφανίσει το χαμόγελο από το πρόσωπο του συνομιλητή του για δικούς του διάφορους λόγους, ενώ στην περίπτωση των χαρακτηρισμών θέλει να τον υποβιβάσει στα μάτια τρίτων και να υποδείξει στους υπόλοιπους, έμμεσα ότι αυτός έχει την ορθή κρίση και αυτόν πρέπει να εκτιμούν. Πρόκειται για συγκεκαλυμμένη ανασφάλεια, για συναισθηματικά κενά για ασταθείς προσωπικότητες που θλίβονται όταν η εικόνα που θέλουν για τον εαυτό τους ενσαρκώνεται στο πρόσωπο αλλων ή αντίστροφα θυμώνουν όταν αντιπρότυπά τους εξελισσονται και προοδεύουν.

Πού θα τους συναντήσετε;; Πρέπει να προσέχετε πολύ τα άτομα που σας πλησιάζουν σε ένα νεο για σας περιβάλλον. Τα άτομα αυτά θα ξεκινήσουν να σας θάβουν άτομα που δεν γνωρίζετε, με αποτέλεσμα όχι μόνο να προλαβαίνουν την κρίση σας γι'αυτά αλλά για να σας μυήσουν στην τακτική αυτή ως κώδικα επικοινωνίας. Πρόκειται για άτομα που χρειάζονται συμμάχους, και επιχειρούν να σφυγμομετρήσουν την ηθική και τον χαρακτήρα σας, ώστε να ξέρουν από τι να προσέχουν. Είτε σχολιάσετε, είτε όχι, είναι σαν την χολέρα. Μεταδίδουν την εμπάθεια σε χρόνο ρεκόρ και χωρίς να το καταλάβετε θα βρεθείτε να τσακώνεστε με τα συγκεκριμένα άτομα.  Σε γυναικείους κύκλους, οι αρνητικές εγγραφές γίνονται με απανωτά κομπλιμέντα σε ένα τρίτο πρόσωπο. Τα κομπλιμέντα αυτά είτε συναντώνται είτε όχι σε σας, σκοπό έχουν να σας κάνουν να πιστέψετε ότι το τρίτο αυτό πρόσωπο είναι ο απόλυτος φορές και όχι εσείς. Αρνητικά σχόλια, απαισιόδοξες προβλέψεις είναι οι πιο αναγνωρίσιμοι βεβαια τύποι αρνητικών εγγραφών, αλλά συχνά, η επανάληψη από μόνη της μιας λέξης, μιας φράσης, έχει ως αποτέλεσμα να περάσει στο υποσυνείδητό μας ως συγκεκαλυμένο μήνυμα, με τον εγκέφαλο να προσπαθεί να αναιχνεύσει προθέσεις. Φαντάζομαι πως όλοι έχουμε παραδείγματα. Και θεωρώ πως, οι περισσότεροι κάνατε συνειδητά αρνητικές εγγραφές όταν ήσασταν υπερβολικά δειλοί ώστε να εκφράσετε αυτό πραγματικά που σας πείραξε, επειδή δεν θέλατε να συζητήσετε με την/τον άλλη/άλλο, γιατί απλά βρισκόταν εκμηδενισμένος υποστασιακά στο μυαλό σας. Το να εκμηδενίζεις τον άλλο με τη σκέψη και να τον διαλύεις συναισθηματικά με τα λόγια, είναι πράγμα παράδοξο, δεν μπορεί να συμβαίνει. Ο σαδισμός αυτός μαρτυρεί οτι ο άλλος δεν είναι εκμηδενισμένος, είναι το κέντρο της ύπαρξής σας. Ζείτε, αναπνέεται γι'αυτόν και η λύπη του είναι η χαρά σας. Φέρτε για παράδειγμα τώρα στο μυαλό σας κάποιον που αντιπαθείτε. Προσπαθήστε να του κάνετε κομπλιμέντο. Μπορείτε;; Αν όχι, προσπαθήστε να τον βρίσετε. Ούτε;..Μη μου πείτε σας παρακαλώ ότι μπορείτε να αδιαφορήσετε..Συγγνώμη αλλά ήταν το πρώτο πρόσωπο που σας ήρθε στο μυαλό. Η δειλία και ο φθόνος, μετατρέπουν τον άνθρωπο σε ένα αρνητικό εγγραφέα.

Στην περίπτωση τώρα των ηλεκτρονικών μέσων επικοινωνίας και δικτύωσης, η αρνητκή εγγραφή πάει πολύ πιο βαθιά και γίνεται πολύ πιο ωμή. Ο αρνητικός εγγραφέας, χωρίς πρόσωπο, ο αποδέκτης χωρίς πρόσωπο, η αρνητική εγγραφή γίνεται υποκείμενο στη γραφή ως τέτοια. Εκμηδενισμένης της ταυτότητας δέκτη και πομπού, είναι απογυμνωμένη των φανερών προθέσεων, αποδεσμεύεται της εξάρτησής της από το προφίλ ενός ομιλητή και συνιστά είτε μια "τρολλιά" ως έκφραση απόγνωσης για τη στέρηση της δυνατότητας του να είναι κάποιος σεβαστός, είτε μια μελετημένη προσπάθεια καθοδήγησης και τακτική φίμωσης.

Γίνεται λόγος συχνά για ηλεκτρονικό έγκλημα και εκφοβισμό και στα διαφημιστικά σποτάκια βλέπουμε κατατρομαγμένους εφήβους να δέχονται αρνητικές εγγραφές. Μόνο που και αυτή η εικόνα είναι από μόνη της εγγραφή. Σου υποδεικνύει τον τρόπο αντίδρασης. Βασικά τα παντα κατασκευάζουν στάσεις και συμπεριφορές.

Με βασική υποψία την χαμηλή αυτοεκτίμηση κάποιου, οι επιθέσεις γίνονται ώστε να φιμωθεί εντελώς και να σταματήσει να υπάρχει. Αν τώρα, κάποιος συστηματικά σας καλοπιάνει αλλά συνέχεια σας θάβει τους άλλους, είναι για να σας μεταφέρει τη σταση αυτή ως την ενδεικνυόμενη, για να έχει την ευκαιρία να σας ακούει με τη σειρά του και να ελέγχει τους υπόλοιπους. Ο αυτοσαρκασμός, εκλαμβάνεται από χαμηλής νοημοσύνης ανθρώπους, ως ένδειξη χαμηλής αυτοεικόνας. Και αυτό τους κάνει να θέλουν να τον διαλύσουν.

Θα μπορούσα να γράφω για ώρες. Θα προτιμούσα ωστόσο να συνεχίσω με παραδείγματα. Και αυτά τα περιμένω από εσάς.  Περίεργο που ξεκίνησα αυτό το ποστ για να γραψω δύο παραδείγματα που θυμήθηκα απόψε και τελικά θεωρητηκολόγησα, Ελπίζω αυτό να μην είναι αρνητική εγγραφή για το ότι δεν είστε άξιοι να σας παραθέσω τα παραδείγματά μου. Κάποιοι από σας σίγουρα δεν είναι. Αλλη φορά συνεχίζουμε. Ενύσταξα. Νυστάξετε τζιαι εσεις :)

Κυριακή, 10 Αυγούστου 2014

Επάλληλα και κατακόρυφα (μπλογκερνουβέλα σε συνέχειες)

Με την πρώτη πρόταση, κοκκινίζει και κοιτάζει γύρω της καχύποπτα με τον παραμικρό θόρυβο να την αναστατώνει. Είναι γεγονός ότι δεν είχε πάρει ποτέ επιστολή που να ξεκινά με τις λέξεις "αγάπη μου, ξέρεις πόσο μου λείπεις, μην με ρωτάς συνέχεια γι' αυτό...".
Η λαθρανάγνωση αυτή της φέρνει ναυτία. Αποφασίζει να διαβάσει το γράμμα στο σπίτι, σαν κάτι ιερό, γλυκό και παράνομο, μια παράξενη λεία που θέλει να χαρεί κατα μόνας, σαν ένα φίδι που κραδαίνει στα νύχια ενός αητού. Βαδίζοντας βιαστικά, αισθάνεται μια περίεργη έξαψη, με τον γραφικό χαρακτήρα να έρχεται στο μυαλό της αντί για κάποια εικόνα ενός αγαπώμενου προσώπου.Ζούμε σε μια εποχή που οι άνθρωποι αισθάνονται περισσότερο άνετα με το να εκθέτουν την προσωπική τους ζωή, τις πιο ιδιαίτερες τους στιγμές, παρά τον γραφικό χαρακτήρα τους. Πολύ λίγοι συντάσσουν χειρόγραφα επιστολές. Ίσως και ερωτικές επιστολές. Η είσοδος στα άδυτα της σχέσης τρίτων την συναρπάζει. Και δεν πρόκειται πια για μυθοπλασίες ταινιών και μυθιστορημάτων. Αλλά για πραγματική σχέση, για πραγματική εξομολόγηση.
"  Πρέπει όμως να συγκεντρωθούμε στο βασικό μας στόχο, αγάπη μου. Μην ξεχνάς ότι αυτός μας έφερε κοντά. Ασε τους συναισθηματισμούς και σταμάτα να εκδηλώνεσαι. Σταμάτα να μου ζητάς συνέχεια τον καινούργιο αριθμό του κινητού μου, και πρόσεχε λίγο και στα ημεηλ που στέλνεις. Ξέρεις ότι με παρακολουθούν. Δεν υπάρχει λόγος να τα χαλάσουμε όλα όσα καταφέραμε μέχρι τώρα. Το οικοδόμημα είναι σαθρό στη βάση του γιατί παντού υπάρχουν σπιούνοι. Γίναμε πειραματόζωα, εκμηδενιστήκαμε και μας ξεφτιλίζουν ακόμη περισσότερο  με τις ρουφιανιές τους. Ανδρείκελα, γελοίες μαριονέτες, ζούμε σε ένα κράτος διαλυμένο σε χίλια κομμάτια, τι κράτος δηλαδή, έχουν, μια γελοία μπανανία.. Πολιτικάντηδες της δεκάρας, ή μάλλον της μίζας, κατακλύζουν τις οθόνες μας, ενώ οι ζητιάνοι και οι άστεγοι γίνονται ένα κύμα που πλημμύρίζει την καθημερινότητά μας. Σου γράφω και δεν ξέρω αν σε περίπτωση που αυτό το γράμμα πέσει σε λάθος χέρια, ποια απ'όλες τις αστυνομίες τελικά θα με συλλάβει, σε ποιους ηθικούς εκβιασμούς θα υποβληθώ, ποιο από τα πληρωμένα κανάλια τους θα με πρωτοδιαπομπεύσει πρώτο. Τα σχολεία βγάζουν νέους τηλεκατευθυνόμενους, εγωιστές και αδιάφορους. Βυθισμένοι όλοι σε οθόνες να εκτονώνουν την ενέργεια εκείνη που στην οργάνωσή μας θα ήταν η κινητήριος δύναμη. Μείναμε εμείς, η παλιά γενιά, να απαγάγουμε επιτέλους τους δεσμώτες από το σκοτεινό σπήλαιο της αυταπάτης που ζουν, αν και στον πλατωνικό μύθο ο δεσμώτης που είδε το φως είναι καταδικασμένος να το στερηθεί για πάντα. Ήδη αλλού έχουν καταφέρει να διαλύσουν τα πάντα. Το δικό μας οχυρό όμως, είναι ήδη σε πορεία ανασυγκρότησης.  Θα σε ειδοποιήσω για νεώτερα. Το ταξίδι μας αναβάλλεται. Κάνε υπομονή.
Σ'αγαπώ και θα σ'αγαπώ μέχρι το τέλος.
Χ."


Τρίτη, 10 Ιουνίου 2014

Her-etismata...

Οι ζωντανοί ζουν, οι νεκροί δακτυλογραφούν. Οι ζωντανοί επικοινωνούν, οι νεκροί αναρτούν και περιμένουν σχόλια. Οι ζωντανοί διασκεδάζουν, οι νεκροί εκτονώνονται. Ηλίθια δίπολα, πάνω  στα οποία, πριν λίγα χρόνια,  βασιζόταν η ακυρωτική στάση πολλών με το κλισέ "get a life" οταν ήθελαν να "μειώσουν" κάποιον συγγραφέα .

 Κάπου εκεί, σ'αυτή τη δαιμονοποίηση, ίσως να στηρίχθηκε και το σενάριο της ταινίας Her, που σε μια α-τοπία, μας παρουσιάζει ανθρώπους βυθισμένους σε μια εικονική πραγματικότητα, ανίκανους να ικανοποιήσει ο ένας τις ανάγκες του άλλου, καταλήγοντας να ερωτεύονται τον ίδιο τους τον εαυτό, αφού προγράμματα που "έχουν τον έλεγχο των πιο κρυφών κυττάρων τους", δημιουργούν "φίλους" ,φωνές λειτουργικών συστημάτων, ρυθμισμένα στις ανάγκες τους. Ανθρωποι που μιλούν στα κινητά, που μιλούν με προγράμματα, που γράφουν γράμματα κατα παραγγελίαν για τρίτους, άτομα που έχουν φτιάξει τον ιδανικό αποδέκτη και μιλάνε μ'αυτόν , παίρνοντας τις απαντήσεις που αυτοί θέλουν . Ανθρωποι στην ουσία που αποκλείουν από τις ζωές τους το ρίσκο να φάνε τα μούτρα τους με το απροσδόκητα διαφορετικό του άλλου, που θέλουν να ακούνε μόνο απόψεις που οι ίδιοι δέχονται. Η απέραντη μοναξιά ενός εξερραγέντος εγωτισμού.

To button or not to button? Μέσα στα τελευταία πέντε χρόνια, εκτός από την έκρηξη στο Μαρί και το κούρεμα, είχαμε και την έκρηξη της πληκτρο αλλά και οθονοεπικοινωνίας, και το κούρεμα παντός ειδός επιφυλάξεων στην έκθεση της ιδιωτικής ζωής στο διαδίκτυο. Και εκεί που περιμένεις να γυρίσει το πράγμα σε καταναγκασμό και εμμονή, βλέπεις τους μισούς να το βαριούνται και πολυ εύκολα να ξεκολλούν και τους άλλους μισούς να οργανώνουν κινήματα και να  αξιοποιούν τις νέες δυνατότητες για να αναζητήσουν ξανά τη χαμένη συνειδητοποιημένη συλλογικότητα. Βεβαίως-βεβαίως υπάρχουν και οι άρρωστοι, οι κολλημένοι, με συσσωρευμένα θέματα κοινωνικοποίησης, με απωθημένα, ή απλά με τάση εθισμού. Εννοείται ότι περάσαμε όλοι από εκεί και ανήκουν όλα στη ψυχοπαθολογία της νέας εποχής. Δεν θα μπορούσε όμως να γίνει λιγότερο αυτιστικά εγωτιστικό το παιχνίδι μιας επικοινωνίας με ψευδώνυμο πομπό και ψευδώνυμο ή ανώνυμο δέκτη. Είναι όμως μια προσπάθεια προσέγγισης του άλλου, με όρους και προσωπεία και ρόλους κατασκευασμένους. Είναι μια θεατρική παράσταση όλο αυτό. Ακόμα και στην περίπτωση της επωνυμίας, ακόμη κι εκεί τα πράγματα δεν είναι καθόλου, μα καθόλου αθώα.

Λίγες δόσεις εαυτού στο ψευδώνυμο και στο ανώνυμο, λίγες δόσεις δήθεν και ψευτιάς στο επώνυμο. Έχουμε να κάνουμε με κατασκευές. Μόνο που στην περίπτωση της επωνυμίας, έχουμε εξαπάτηση και στην ψευδωνυμία αυταπάτη. Παιχνίδια με τις λέξεις όλα αυτά;; Δύο όψεις του ιδίου νομίσματος; Ίσως. Το ιδιωτεύειν δημοσίως, είναι η μόδα της εποχής. Το θέμα είναι αν μπορούμε να ζούμε εν δήμω ιδιωτικά. Που βρίσκεται η ισορροπία?  Οριακά όλα. Δήθεν και ψεύτικα; Ή μήπως στις προσπάθειες κατασκευής ενός εαυτού προς δημόσια κατανάλωση, μπορεί κάποιος να σφυγμομετρήσει τις ανάγκες του καθενός; Είναι κι αυτή μια δική του αλήθεια. Απόλυτα προσωπική. Η αλήθεια των ψεμάτων του. Το ψεύτικο της αλήθειας του. Μια παθογένεια που προσπαθώ να καταλάβω χωρίς να την δαιμονοποιώ. Και ακόμα προσπαθώ. Σιωπώντας. Οι νεκροί δεν μιλούν.

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Αναγνώστες

Η λίστα ιστολογίων μου