Παρασκευή, 19 Μαρτίου 2010

πάλι καλά..


Άν είναι κάτι για το οποίο περηφανεύομαι είναι η ευθύτητά μου. Βέβαια, αυτό μπορεί να εκληφθεί ως αδυναμία να υποκριθώ. Μπορεί να πρόκειται για ανεπαρκώς ανεπτυγμμένες κοινωνικές δεξιότητες και όλο αυτό να απορρέει από το ότι δεν κατέχω και δεν εφαρμόζω τεχνικές εξασφάλισης εύνοιας (κοινώς γλύψιμο). Είναι πάντως μια τακτική που με αποτρέπει από το να έχω μαζεμένες κακίες και συσσωρευμμένα απωθημένα. Μόνο σε περιπτώσεις που θα φέρω σε πραγματικά δύσκολη θέση τον άλλο, σκάζω. Όταν όμως βρώ την ευκαιρία, το συζητώ μαζί του σε δεύτερο χρόνο.
Ξεχνώ επίσης εύκολα. Αυτό μου επιτρέπει να συγχωρώ ευκολότερα. Ίσως βέβαια να ξεχνώ ευκολότερα γιατί ξέρω να συγχωρώ.

Άρα, δεν είμαι τόσο άχρηστο πλάσμα, όσο όλοι προσπαθούν να με πείσουν ότι είμαι!


(Αυτό που πραγματικά θέλω να πώ σ' αυτό το ποστ δεν θα το πώ. Καλός ο πρόλογος πάντως, εν γεγονός...)

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Αναγνώστες

Η λίστα ιστολογίων μου