Πέμπτη, 25 Φεβρουαρίου 2010

Επάλληλα και κατακόρυφα (μπλογκερνουβέλα σε συνέχειες)

Δεν πρόλαβε να απομακρυνθεί από το παράθυρο, και τα παντζούρια χτύπησαν με δύναμη. Δεν πρέπει να τα είχε στερεώσει καλά. Στην προσπάθεια του να αρπάξει το ένα που άνοιξε ξανα πίσω λόγω αέρα, χτυπώντας στον εξωτερικό τοίχο, έχασε την ισορροπία του και βρέθηκε στο κενό. Για καλή του τύχη, έπεσε πάνω στην τέντα του πρώτου, η οποία του έκοψε τη φόρα και έκανε την προσγείωσή του στα πλακάκια ηπιότερη. Το τίναγμα ήταν δυνατό, αλλά ευτύχώς δεν έπαθε τίποτα. Από την ντροπή του, σηκώθηκε όσο μπορούσε πιο γρήγορα, αλλά δεν άργησαν γείτονες και περαστικοί να μαζευτούν γύρω του. Δειλά- δειλά, οι ένοικοι του πρώτου, βγήκαν στο μπαλκόνι, ψάχνοντας τον μετεωρίτη. Οι περισσότεροι που μαζεύτηκαν, νόμισαν πως επρόκειτο για απονενοημένη απόπειρα αυτοκτονίας. Οι ιδιοκτήτες της τέντας, κοίταζαν το ξεχαρβάλωμά της και η ζωή επέστρεψε στους κανονικούς της ρυθμούς.
Ο Χόμινους, προσπαθώντας να ανέβει στο πεζοδρόμιο, διαπίστωσε ότι, εξαιτίας της πτωσης ένιωθε ένα τράβηγμα στον τένοντα του αστραγάλου- ας μην ήταν σπάσιμο - που του προκαλούσε αφόρητο πόνο. Ήξερε ότι έπρεπε να πάει να ζητήσει συγνώμη για την τέντα, διαπίστωσε πως κλείστηκε απέξω, από την τσέπη του έλειπαν τα κλειδιά, και ο κόσμος γινόταν θαμπός, θολός, μυωπικός. Άλλο πάλι και τούτο! Φέρνει τα χέρια στα μάτια και βρίσκει το ένα μάτι πίσω από τους φακούς και το άλλο να ατενίζει αβοήθητο τον γύρω του κόσμο. Πώς έγινε αυτό; Βγάζει τον στραβωμένο σκελετό και τον ισιώνει όπως-όπως.
Στην προσπάθειά του να ελέγξει αν βλέπει καλά, ανεβαίνει με κόπο στο απέναντι πεζοδρόμιο και στέκεται πίσω από ένα στύλο της ηλεκτρικής. Ασυναίσθητα, μένει να τον κοιτάζει εκστατικός, όπως κάποιος που βιώνει ένα deja-vu. Από μπροστά του περνούν εικόνες ασύνδετες, θολές, ακούει φωνές παιδικές, μια μαυρόασπρη μπάλα ποδοσφαίρου να διαπερνά την τέντα και αναπηδά στο κεφάλι ενός συναδέλφου του, που ανεμίζει στο μπαλκόνι μια σημαία σε χρώμα λαχανί. Μια τεράστια πεταλούδα, ανοιγοκλείνει μαλθακά τα φτερά της χωρίς να μετακινείται και οι κεραίες της ακουμπούν τα σύρματα σκορπώντας σπίθες. Βλέπει τον εαυτό του να καταδιώκει με μια γάτά ένα σκύλο και να πέφτει σε ένα λαχειοπώλη. Οι αριθμοί από τα λαχεία πετούν σκορπισμένοι μόνοι τους στον αέρα και ένα ένα οκτάρι προσγειώνεται στον στύλο που βρέσκεται απέναντί του.Ακριβώς απέναντι από την μύτη του. Προσηλωνόμενος στο οκτάρι, το είδε σιγά σιγά να μεταμορφώνεται σε διόπτρες και να εξαφανίζεται. Έφερε τα χέρια στα αυτιά, βεβαιώθηκε ότι φορούσε τα γυαλιά του, κοίταξε γύρω του και κούτσα-κούτσα προχώρησε, διασταυρώνοντας τον δρόμο.

(συνεχίζεται)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Αναγνώστες

Η λίστα ιστολογίων μου