Κυριακή, 20 Σεπτεμβρίου 2009

Επάλληλα και κατακόρυφα (μπλογκερνουβέλα σε συνέχειες)

"Τίποτα δεν υπάρχει στον ορίζοντα. Τίποτα δεν είναι επιθυμητό. Τίποτα δεν αναμένεται. Κοπιάζω, κουράζομαι, αλλά πετυχαίνω τα πάντα εκτός από το να βρώ κάποιο νόημα. Δεν έχω κανένα κίνητρο για το οτιδήποτε.
Δεν πιστεύω, δεν προσδοκώ, δεν ελπίζω. Είμαι ελεύθερη; Δεν ξέρω. Νιώθω δέσμια μιας ανυπαρξίας, μιας προγραμματισμένης ακυρωτικά ταυτότητας, σαν ένα πειραματόζωο σε κλουβί που του έχουν στερήσει τη φωνή. Ίσως γι'αυτό να γράφω. Ίσως γι'αυτό"
Η Αννα κοιτάζει τον πρώτο τίτλο της ανάρτησης: "γέρο, γέρο βασιλιά'. Είχε ξεκινήσει το ποστ με σκοπό να εκφράσει τη δυσαρέσκεια της, για την απόλυση της από τη δουλειά. Να μοιραστεί τα συναισθήματα της με άλλους που πιθανόν να βιώνουν την ίδια ανασφάλεια και να νιώθουν να κομματιάζεται καθημερινά η ακεραιότητα και η αυτοπεποίθησή τους.
Τώρα, πως κατέληξε να καταλήξει στον κλασικό της μηδενισμό, ακόμα απορεί. Άνεργη και πάλι, ασχολούμενη με πάρεργα των οποίων την συνδρομή δεν θα μπορεί σε λίγους μήνες οικονομικά να επωμιστεί.
Ίσως αυτή η επαγγελματική αποτυχία να είναι μήνυμα. Σημάδι.

Δημοσιέυει την ανάρτηση. Βαζει μουσική. Τα γεγονότα της σημερινής μέρας, την βαραίνουν και την ακολουθούν σαν σκιές σ'ένα σκοτεινό σοκάκι. Κλείνει τα μάτια για λίγο. Το χτύπημα της πόρτας την τρομάζει. "Καλά, το κουδούνι δεν το βλέπουν;. Φοράει τις παντόφλες της και χαμηλώνει την ένταση της μουσικής. Ανοίγει και βλέπει μπροστα της τον Βαγγέλη.

( συνεχίζεται)

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Αναγνώστες

Η λίστα ιστολογίων μου