Πέμπτη, 20 Αυγούστου 2009

"Αν"

Το "Αν" κυρίες και κύριοι. Το "αν". Το "αν" που καταστρέφει τις ζωές μας, που δηλητηριάζει τις στιγμές μας και κάνει τα πρωϊνά μας εφιαλτικά. Σωστά οι αρχαίοι, στους υποθετικούς λόγους, άλλαζαν έγκλιση. Εγκλιση, υπόκλιση, κατάκλιση. Είναι γεγονός ότι τα βασανιστικά "αν", έρχονται σε συνθήκες κατάκλισης. Είναι το επίπεδο ταβάνι από πάνω, είναι το περιορισμένο οπτικό πεδίο, είναι η φάση πριν τον ύπνο, οπότε οι σκέψεις χάνουν από άγχος και κερδίζουν σε άχθος, είναι που οι προβολές χρειάζονται σκοτάδι για να προβληθούν τα (μη) έργα στην οθόνη από πάνω μας;
Κι όμως, σαν αργοπορημένοι θεατές, κάποιοι από μας, είναι γεννημένοι να σκουντουφλούν πάντα στην προσπάθεια τους να εισέλθουν στην αίθουσα προβολών. Δυσκολεύονται στα ενσυνείδητα υποθετικά σενάρια. Πέφτουν χάμω και κολλούν τα κλάματα. Κάθονται μετά ησύχως, αφήνονται στο ασυνείδητο απωθημένο των ονείρων και βαυκαλίζονται. Για να τα κολλήσουν ξανά τα κλάματα στην αφύπνιση. Μετά την οποία θυμώνουν για την διστακτικότητα και τη συστολή τους στο περιβάλλον των ονείρων, στον συνυπολογισμό του απρόσωπου περιγύρου στις αντιδράσεις τους. Το μόνο που θα ήθελαν είναι να ήξεραν ότι αυτό είναι ένα όνειρο, να αφήνονταν σ'αυτό. Κι όμως τα συμπλέγματα του ξύπνιου δηλητηριάζουν και την ελεύθερη βούληση στα όνειρα. Να δούμε΄πότε θα μας ξανατύχει το ίδιο.Δεν ξέρω αν με καταλαβαίνει κανείς σ'αυτό που θέλω να πώ. Είναι βασανιστική σκέψη και καλύτερα που δεν καταλαβαίνετε.
Αχθός αρούρης που λέτε τα όνειρα. Ένας όγκος διαθέσεων και υποθετικών λόγων επιβαρύνει τον ρεαλισμό μας και καταπονεί την γη που πατούμε, κάνοντας κάθε μας βήμα διστακτικό και παρατεταμένης βαρύτητας. Με μεγάλη χρονική απόσταση από τον ένα διασκελισμό στον άλλο. Και η γη σιχαίνεται τα μετέωρα βήματα. Τα καταπίνει μια ώρα γρηγορότερα.
Στο θέμα μας όμως.Το πρόβλημα λοιπόν, κυρίες και κύριοι, είναι όταν τα "αν", πραγματοποιηθούν ημιτελώς στο τελευταίο όνειρο πριν την αφύπνιση. Αλλάζεις έγκλιση για μια ολόκληρη ημέρα. Κάτι μεταξύ υποτακτικής και ευκτικής. Η μάλλον ευκτικής αλλά υποτακτικής. Η πραγματικότητα όμως, είναι παντού και πάντοτε οριστική....

Παρακαλώ όρθιοι για απαγγελία. Όλοι μαζί:

"Αλί σε κείνους
που μια μάσκα δεν φορούνε
και πολεμούνε στ'ανοιχτά, δίχως προσχήματα
τον εαυτό τους ν'αποκρύψουν
δεν μπορούνε
κι είναι για πάντα τα κορόιδα ή τα θύματα.
Αυτοί, κι όταν κοιμούνται υπονομεύονται
απ'των ονείρων την ψευτιά
και κοροϊδεύονται"


( Τεύκρος Ανθίας)


"Καλημέρα" σας είπα; Ότι σας αγαπώ;

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Αναγνώστες

Η λίστα ιστολογίων μου