Κυριακή, 9 Αυγούστου 2009

Μνήμη πεσόντων-Μνήμη ηρώων



Εικόνες που προκαλούν κάθε χρόνο τον ίδιο πόνο, την ίδια οργή, το ίδια αίσθημα της αδικίας να φουντώνει στα στήθη. Εικόνες που πολλοί επιλέγουν στρουθοκαμηλιστικά να παραγράφουν,να ξεχνούν, παρέχοντας άφεση αμαρτιών στους ενόχους ώστε "να πανε παρακάτω". Τα δυο παλλικάρια μάτωσαν με τη θυσία τους τις καρδιές μας, με τον θάνατο τους να μην προκαλεί παρα οργή και αγανάκτηση, με τα φιλμάκια της δολοφονίας τους να αποτυπώνουν το βάρβαρο, το στυγνό, το αιμοβόρο πρόσωπο των δραστών. Το ότι ακόμα οι ένοχοι δεν έχουν συλληφθεί, το ότι τόσο αυτοί οι φόνοι "εν καιρὠ ειρήνης" όσο και οι άλλοι άτυχων εθνοφρουρών που πυροβολήθηκαν στην σκοπιά τους από Τούρκους απέναντι, ξεχνιούνται μετά το πέρας των ομιλιών στα μνημόσυνα, είναι ενδεικτικό των τρόπων χειρισμού των εθνικών μας θεμάτων. Είναι ενδεικτικό επίσης της "καλής θέλησης" των Τούρκων και της ανοχής των Τουρκοκυπρίων. Ο στρατός κατοχής ακμαίος χωρίς πρόθεση να φύγει και χωρίς λόγο να μένει, οι γκρίζοι λύκοι σε επιφυλακή, έτοιμοι για παρόμοια, όπως απέδειξαν οι πετροβολισμοί σε πρόσφατες διαδηλώσεις, το ψευδοκράτος και η τουρκική κυβέρνηση απρόθυμοι να συλλάβουν τους ενόχους και αδιάφοροι για οποιεσδήποτε αποφάσεις δικαστηρίων και εμείς ψάχνουμε τα δεφτέρια της ιστορίας ( και όχι μόνο) για να βρούμε περιστατικά χρόνια πίσω που να "αποδεικνύουν" ότι "τζιαι μεις εκάμαμε", καραμέλα που πιπιλά με περισπούδαστο ύφος, κάθε μικροαστός που θέλει να λέγεται προοδευτικός και κομματικά νομιμόφρων. Ασελγώντας στη ΄μνήμη των νεκρών, των άοπλων νεκρών, αδυνατώντας να σταθούν και να κοιτάξουν κατάματά ένα σύγχρονο γεγονός και να το κατανοήσουν, πλάθουν φίλους και εχθρούς, προδότες και φασίστες, διχάζουν και αυτομαστιγώνονται με τύψεις θύτη, και η σημαία της Τουρκίας να καγχάζει από το απέναντι βουνό. Η σημαία μιας ΞΕΝΗΣ χώρας που κατέλαβε μια άλλη με τη βία. Η σημαία μιας ΞΕΝΗΣ χώρας που βεβηλώνει τα χώματα μας και κάθε αίσθηση διεθνούς δικαίου. ΜΙΑΣ ΞΕΝΗΣ ΧΩΡΑΣ.

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Αναγνώστες

Η λίστα ιστολογίων μου