Πέμπτη, 6 Αυγούστου 2009

μικροί άνθρωποι


Μου κάνει εντύπωση πόσο εύκολα "αππώνουνται" κάποιοι άνθρωποι. Φτάνει μόνο να τους δώσει κάποιος λίγη σημασία, να τους χαϊδεψει τα αυτιά και του συγχωρούν τα πάντα, προδώνουντας φίλους με μια μονοκονδυλιά, φτύνοντας ακόμα και το γάλα που βύζαξαν. Και πόσο εύκολα οι ματαιόδοξοι κλωτσάνε τους φίλους τους, αυτούς που πραγματικά νοιάζονται, απλά και μόνο επειδή τους λένε ωμή την αλήθεια. Αλήθεια πόσο εύκολα πιανόμαστε όλοι κοροϊδα κάποτε! Κι αυτοί που ξεγελιούνται κι εμείς που πιστέψαμε ότι άξιζαν! Αλλά πόσο μικροί είναι αλήθεια αυτοί που παλεύουν να μας διασύρουν και να στρέψουν τους φίλους μας εναντίον μας, προσφέροντας τους ωραία λόγια, "ανωτερότητες", συκοφαντώντας μας με τρόπο και τακτική, χωρίς να περιπίπτουν στις δικές μας άγαρμπες εκφράσεις και διατυπώσεις, στα δικά μας υστερικά "πρόσεχε". Όλα όμως είναι μια λυδία λίθος αδέρφια μου. Μην στεναχωριέστε. Εκεί είναι που θα φανεί αυτός που αξίζει, ο αληθινός και εκεί και ο φυσανέμης, ο ψωνάρας, ο άχρηστος, ο βλάκας. Εκεί θα είσαι σε θέση να διακρίνεις αυτούς που πνίγουν στον κομπλεξισμό της ανάγκης επιβεβαίωσης οτιδήποτε αληθινό, και τους άλλους τους μάγκες που δεν καταλαβαίνουν από κανακέματα. Εκεί θα νιώσετε οίκτο γι'αυτούς υπακούουν σε κάποιους που τους αισθάνονται ανώτερους γιατί το κάνουν κάποιοι άλλοι, και με μια μνημειώδη ΔΟΥΛΟΠΡΕΠΕΙΑ, γίνονται υποχείρια τους. Αστεία ανθρωπάκια μηδαμινά και ανούσια. Αυτό είναι. ΤΙΠΟΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ.

Όλα παίρνουν την τροπή που έπρεπε να πάρουν. Όλα μα όλα.

Ζωοφιλία


"Ζωόφιλος", δεν είναι αυτός:

α) που ακρωτηριάζει ουρές και αυτιά από τα σκυλιά του "για να είναι όμορφα"
β) που αγοράζει μόνο σκυλιά ράτσες και κλωτσάει τα αδέσποτα και τα διασταυρωμένα
γ) που έχει τα κατοικίδια του κλεισμένα σε κλουβιά ολόχρονα, ή δεμένα με ένα "απανθρωπο"λουρί.
δ) που τα εγκαταλείπει στο κυνήγι όταν δεν του κάνουν
ε) αυτός που πάει κυνήγι
στ) αυτός που στειρώνει το σκυλί ή το γατί του του προτού τεκνοποιήσουν έστω για μια φορά
ζ) αυτός που τηλεφωνά στην αστυνομία για να καταγγείλει όσα σκυλιά περιτριγυρίζουν την σκυλίτσα του ( τα σκυλιά αυτά μετά, "συλλαμβάνονται", στέλνονται σε καταφύγια, δεινοπαθούν διψασμένα και νηστικά κάτω από τσίγκους στον ήλιο και μετά θανατώνονται)
η) αγαπάει μόνο τα δικά του κατοικίδια και μισεί αυτά των αλλονών

Και μεις οι τρείς στον καφενέ...

Είμαστε καταδικασμένοι σε έναν μοιρολατρικό τοπικισμό με συμπτώματα αυτισμού. Ειλικρινά, αισθάνομαι ότι η Κύπρος συνιστά στην ουσία μια νησίδα ιθαγενών στη Μεσόγειο, οι οποίοι δεν έχουν διάθεση να ενδιαφερθούν πέραν από τα περιορισμένα σύνορά τους. Ανοίγεις την τηλεόραση και το μόνο που σου μένει είναι οι εθιμοτυπικές συνομιλίες για το Κυπριακό, οι διορισμοί στους ημικρατικούς και οι μάππες. Προσπερνάμε γρήγορα ότι έχει να κάνει με τον έξω κόσμο, εκτός γι αν πρόκειται για εξεζητητημένες επιδείξεις μόδας. Ο τρόπος με τον οποίο αφιερώνουν τα δελτία "διεθνής ειδήσεις" μοιάζει με αυτόν διαφημιστικού τρέηλερ μπασκλασάτης ταινίας. Πως καταφέρνουν και συμπυκνώνουν τις διεθνείς ειδήσεις σε 30 δευτερόλεπτα, ενώ για τους ημικρατικούς και τις μάππες αναλώνουν 20 λεπτά, είναι να απορεί κανείς.

Πάλι καλά που υπάρχουν και τα μπλογκς. Με μεγάλη μου έκπληξη, διάβασα σήμερα το πρωί σ'ένα ελληνικό μπλογκ ( http://taxalia.blogspot.com/2009/08/blog-post_6050.html) ότι το Σάββατο (1/08),"εξοργισμένοι μουσουλμάνοι σε ένα χωριό του δυτικού Πακιστάν, στο χωριό Γκότζρα, περίπου 160 χλμ δυτικά της Λαχόρης, σκότωσαν 6 χριστιανούς και τραυμάτισαν ακόμα 12, ενώ πυρπόλησαν 40 σπίτια και μία εκκλησία, επειδή, όπως υποστηρίζουν, τα θύματα βεβήλωσαν τοΚοράνι. Όπως μάλιστα δήλωσε ο υπουργός της χώρας, "οι νεκροί είναι όλοι τους χριστιανοί. Μου είπαν ότι κάηκαν ζωντανοί». Μάλιστα. Το ίδιο Σάββατο που εμείς απολαμβάναμε την κυπριακή θάλασσα, κάποιοι άνθρωποι, μαρτυρούσαν υπό τα στίφη φανατικών μουσουλμάνων. Κανένας δεν αντέδρασε, ούτε δόθηκε δημοσιότητα στο γεγονός.

Την ίδια στιγμή,στη χώρα μας, ένα μετά το άλλο τα μουσουλμανικά τεμένη της ελεύθερης Κύπρου, λειτουργούν και πάλι και παρέχουν υπηρεσίες στους Πακιστανούς μετανάστες που ζουν εδώ. Την ίδια μάλιστα στιγμή που στη χώρα τους οι αδερφοί μας χριστιανοί σφαγιάζονται και καίγονται ζωντανοί. Αυτό πάλι πώς σας ακούγεται;
Δεν εισηγούμαι το ότιδήποτε. Απλα προβληματίζομαι. Σαφώς και η ανεκτικότητα και η ανεξιθρησκεία είναι δείγματα πολιτισμού. Αλλά θα είναι καλό να ξέρουμε κι από που κρατά οι σκούφια των επωφελουμένων των "υπηρεσιών μας" και σε ποιές εκδηλώσεις φανατισμού αυτοί μπορεί ενδεχομένως να οδηγηθούν.΄Να γνωρίζουμε τα ελατήρια των πράξεων τους, την κοσμοθεωρία τους, τα κριτήρια αποτίμησης και αντιμετώπισης του κόσμου, είτε αυτά είναι θρησκευτικά, είτε εθνικά, είτε άλλα. Και ας μιλήσουμε και μαζί τους καμιά φορά. Εγώ θυμάμαι που ένας Πακιστανός μου είχε πεί ότι η Κύπρος "είναι κομμάτι της "Οθωμανικής αυτοκρατόρίας" και ότι ως τέτοια, ΄" είναι τουρκική". Αλλά θα μου πείς..αυτό μπορεί να το λένε και δικοί μας στο τσακίρ επαναπροσεγγιστικό κέφι.

Το σίγουρο πάντως είναι ότι ακόμα και σήμερα, οι Χριστιανοί συνεχίζουν να μαρτυρούν για την
πίστη τους είτε μαύροι, είτε λευκοί, είτε Πακιστανοί, είτε Αλβανοί..και το αγιολόγιο συνεχίζεται και θα συνεχίζεται... Η ανεξιθρησκεία αφορά όλους τους υπόλοιπους.
Εμείς μπορούμε απλά να δούμε τη μάππα μας, να προσπαθήσουμε να καταλάβουμε γιατί ωρύονται για τους Ημικρατικούς και να αλλάξουμε το βράδυ ήσυχοι πλευρό, ελπίζοντας ότι το κυπριακό θα λυθεί όπου να'σαι. Τί μας νοιάζει βρε αδερφέ, τί γίνεται στον έξω κόσμο...Δε βαριέσαι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Αναγνώστες

Η λίστα ιστολογίων μου