Πέμπτη, 16 Ιουλίου 2009

ν(ο)ημα;


Καμιά φορά ο συγχρονισμός ( άλλως τάημιγκ) κάποιων συμβάντων μου δημιουργεί άλλοτε μεταφυσικούς (καθοδηγούμενες άνωθεν συμπτώσεις), άλλοτε συνωμοσιολογικούς συνειρμούς
( εκμεταλλευόμενες συγκυρίες άπό τους κάτωθεν). Καμιά από τις δύο προσεγγίσεις δεν είναι ίσως άξια λόγου. Πολύ πιθανόν. Αλλά η πτώση αυτού του αεροπλάνου στο Ιραν εμένα μου φάνηκε κάπως. Από τόσες χώρες, το εξεγερθέν Ιράν βρήκε να χάσει αεροσκάφος; Η αεροπορική τραγωδία ως μέσο κατευνασμού; Αποπροσανατολισμού; Η παράνοιας δικής μου που τα βλέπω έτσι; ( πιστέψτε με ότι κυκλοφορούν κι άλλοι με τέτοιου είδους παράνοιας:η συνωμοσιολογία είναι κι αυτή σύμπτωμα της εποχής μας. Με την τεχνολογία των μεταγωγικών να πρεσβευεί έναν παρακρατικό πυρήνα εξουσίας καθώς απ'αυτήν εξαρτούνται οι ζωές τόσων ανθρώπων).

Και αυτή η γρίπη βρε παιδιά...εκεί που μετρούσαμε τις μαζικές απολύσεις από αυτοκινητοβιομηχανίες εξαιτίας της οικονομικής κρίσης, τώρα μετράμε τους θανάσιμα συναχωμένους. Θάνατος και αρρώστια, θρήνος και φόβος και τα πάντα υποχωρούν μπροστά στην φθαρτότητα των γήινων σωμάτων μας, και στο επώδυνο των απωλειών αγαπημένων μας προσώπων. Ο αποπροσανατολισμός είναι αναπόφευκτος όταν τα ΜΜΕ μας κατακλύζουν με τρομοκρατικές σχεδόν αναφορές στην εξάπλωση του ιού, λες και πρόκειται για έναν νέο Αττίλα. Η φρασεολογία πολεμική, η αγωνία και η αβεβαιότητα, τα ζητούμενα.

Μήπως είμαι υπερβολική; Μήπως δεν πρόκειται για υπερβολές;
Μήπως είμαι παρανοϊκή; Μήπως πρόκειται για συμπτώσεις;

Πολύ πιθανόν....

Τώρα τί πρέπει να κάνω;Να τρέχω πανικόβλητη; Να απολυμάνω το πληκτρολόγιο; Να εξομολογηθώ; Να γράψω την διαθήκη μου; Πείτε μου τί πρέπει να κάνω για να φανώ αντάξια του πανικού που σπέρνουν τα ΜΜΕ για τη νέα κρίση! Θέλω να είμαι φυσιολογική ρε παιδιά! Να πανικοβληθλω κι εγώ επιτέλους!

Πως να ζητήσετε άτοκο δάνειο



-Εν ηρέμησα τελευταία;
-Ναι, είσαι ήρεμη. Πώς κι έτσι;
-Μεγαλώνω, μάμμα...









....

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Αναγνώστες

Η λίστα ιστολογίων μου