Σάββατο, 27 Ιουνίου 2009

Καληνύχτα Νέντα..Αυτός ο κόσμος δε θ'αλλάξει ποτέ..Καληνύχτα


Είκοσι ακριβώς χρόνια μετά από τους μαζικούς δημόσιους "επαναστατικούς" απαγχονισμούς αντιφρονούντων στο Ιραν, το παγκόσμιο συγκλονίζεται τώρα από τη δολοφονία δέκα ατόμων στις 21/6/2009 από την Ιρανική αστυνομία. Σε μια χώρα που δραστηριοποιούνται τα σκοταδιστικά Basije (εθελοντικά αστυνομικά σώματα "διαφύλαξης ηθών"), οι νέοι και μαζί τους όλοι οι διανοούμενοι, ύψωσαν φωνή με αφορμή τις άκυρωθείσες εκλογές που ανεδείκνυαν δυνάμεις αλλαγής και παραμερισμού της "ισλαμιστικής επανάστασης" στη ζωή της χώρας ( Μαχμούντ Αχμεντινεζαντ vs Αγιατολαχ Χομεϊνί).
Ανάμεσα στα θύματα και η 26 χρονη Νέντα Σαλεχί-Σολτάν, πτυχιούχος Φιλοσοφίας του πανεπιστημίου Αζάντ η στιγμή του θανάτου της οποίας βιντεογραφήθηκε και κάνει το γύρο του κόσμου. Ψάχνοντας πληροφορίες για την κοπέλα, βρήκα στη Βικιπαίδεια καταγεγραμμένες τις εξής πληροφορίες, ανάμεσα σε άλλες :


Political party: Known as generally apolitical
Religious beliefs: Muslim; photographed wearing Christian cross
Relatives Parents, one older brother, one younger brother
(http://en.wikipedia.org/wiki/Neda_(Iranian_protester)

Δεν ξέρω πως σας ακούγεται η πληροφορία για τις θρησκευτικές της πεποιθήσεις, αλλά εμένα αυτό το "εθεάθη να φέρει χριστιανικό σταυρό" με ξένισε. Ποιός έδωσε μια τέτοια πληροφορία;Ποιός έγραψε το λήμμα; Γιατί θεωρήθηκε αναγκαίο να σημειωθεί;

Τα συμπεράσματα δικά σας.

Αντίο Νέντα, μακάρι το αίμα σου να γίνει λίπασμα λευτεριάς για την πατρίδα σου και όχι μόνο...

Επάλληλα και κατακόρυφα (συνέχεια)


"Κάποιες φορές η σχέση των ανθρώπων ξεχειλώνει τόσο πολύ που ακόμα και ένας καυγάς είναι ανούσιος και βαρετός. Βαριέσαι τόοοσο πολύ κάποιους ανθρώπους. Εντάξει, τους νοιάζεσαι, αλλά και πάλι τους βαριέσαι. Το ίδιο κι αυτοί βέβαια, όπως φαίνεται από την απεγνωσμένη μανία τους να πιαστούν απο κάπου αλλού. Είναι η φάση λίγο πριν το τέλος μιας σχέσης που είναι κλινικά νεκρή. Εσύ κάθεσαι, ξύνεις μαλθακά το γερμένο σου κεφάλι που κοιτάζει στο κενό και ακούς τις συζητήσεις τους με άλλους, διαπιστώνοντας πόσο πολύ τους βαριέσαι (ενώ υπο κανονικές συνθήκες θα έπρεπε να ζηλεύεις). Ανιαρά θέματα, ανιαρά γελάκια, γελοίες στιγμιαίες αυτοεπιβεβαιώσεις και βεβιασμένες αδιαφορίες με στυλάκια χαζοχαρούμενα. Και εσύ απλά τους βλέπεις και βαριέσαι. Τους δίνεις εξιτήριο από τη ζωή σου και μένεις να απορείς τί στο καλό τους βρήκες"

Η Αννα σταμάτησε να γράφει και κοίταξε τα δάκτυλα της. Σαν αυτονομημένες μονάδες εκτέλεσης εργασιών που δεν επεμβαίνει η μια ποτέ στη δουλειά της άλλης. Αλήθεια, πως και γιατί δεν πατήθηκε ποτέ το ίδιο πλήκτρο από δύο δάκτυλα; Γιατί να μην γίνεται το ίδιο με τους ανθρώπους; Γιατί να μπερδεύονται τόσες διαδρομές, γιατί τόσα βαγόνια να συγκρούονται και ( αλοίμονο) να εκτροχιάζονται; Γιατί να μην υπάρχει και εδώ ένας συμπεφωνημένος αλληλοαποκλειστικός αυτοματισμός; (ίσως γιατί κλάνει το γατί)
Προεπισκόπηση; Μπα...Ετικέτες; Φτάνει πια με ετικέτες, ας καταλάβουν και τίποτα από μόνοι τους. Δημοσίευση; Δημοσίευση...

ΑΓΑΠΩ ΣΕ ΡΕ!

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Αναγνώστες

Η λίστα ιστολογίων μου