Πέμπτη, 25 Ιουνίου 2009

Και μετά;



Αποφάσισα να βρίσω σ'αυτό το ποστ. Να βρίσω του άλλου κόσμου. Εμαρλαππάππησα* πολλά όμως τελευταία και έχασα το ωμό και κυνικό μου ιδίωμα. Πάει, χάλασα. Δεν μου γυρίζει πια να βρίσω, τί να κάνω; Μαραζώνω μόνο βαθιά μέσα μου και πονώ. Αυτοκαταστροφικά τελείως. Και τρώω του άλλου κόσμου. Είναι μάλλον κι αυτό στάδιο της ωρίμανσης.

("εμαρλαππάππησα"* από το "μαρλαππάππας" βλ: "ρε μα είσαι τέλεια μαρλαππάππας;" Λέγεται συνήθως για μαμάκηδες, άτολμους, σαχλούς, νωθρούς κι ενίοτε μαλάκες. Δεν βρίσκω αντίστοιχη λέξη εκτός από το "μαλακοπίτουρας"που πήρε το μάτι μου στο συλλεκτικό για τις βρισιές, τελευταίο ποστ του λεξηπένητα)

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Αναγνώστες

Η λίστα ιστολογίων μου