Πέμπτη, 4 Ιουνίου 2009

Επάλληλα και κατακόρυφα ( συνέχεια)

Ο Χόμινους εξαφανίστηκε για λίγες μέρες και η Χομινία άρχισε να διαβάζει με μανία διαδικτυακά ημερολόγια, τουτέστιν μπλογκς. Η φάση έμοιαζε με λαθρανάγνωση, ένιωθε να εισβάλλει στον επιθυμητό (μη) χώρο αλλονών και της άρεσε να αναζητά λιγάκι δικό της εαυτό σε κάθε ξένη νέα ανάρτηση. Μετά την εξάφάνιση του Χόμινους, ανακουφίστηκε. ΄Πήρε να στοχάζεται την έννοια του κενού που σου αφήνει η άρνηση επικοινωνίας. Οντολογικά, η ύπαρξη σε ένα τσατ ,ορίζεται, όχι από την ταυτοποιημένη ανθρώπινη παρουσία ,αλλά από τα ίχνη που αυτές αφήνουν σε περιστασιακούς διαλόγους. Τελευταία, χάζευε στο απέναντι διαμέρισμα την αφίσα στο εφηβικό δωμάτιο του γείτονα. Ένας πίθηκος στο αποχωρητήριο να διαβάζει εφημερίδα προσηλωμένος. Η θεωρία της εξέλιξης καταλήγει στο αϋλο, στην ιδέα περί του πιθήκου, στις απογυμνωμένες βιολογικές ανάγκες που μοιράζονται από κοινού ανώτερα θηλαστικά όπως ο άνθρωπος. Αυτή είναι η θεωρία της. Τώρα. Πρέπει να σκεφτεί τί γίνεται με τα μπλογκς. Έχει ψωμί η υπόθεση. Καλή φάση.

Ο Χόμινους, γύρισε σοκαρισμένος στο σπίτι και κοίταζε αποσβολωμένος στο εσωτερικό του ψυγείου για 10 λεπτά. Στο τέλος, τράβηξε από το βάθος μια μπύρα και την έβαλε χωρίς να την ανοίξει στο σβέρκο. Το φώς από τις γρίλιες, έπεσε στο πρόσωπο του, με φωτοσκιάσεις περίεργες. Με αργά βήματα έβγαλε τον υπολογιστή από την πρίζα και πήρε να χαζεύει την αντανάκλαση του προσώπου του στην σκοτεινή οθόνη. Ήταν ιδρωμένος και αξύριστος. Καλά πως έτρεξε έτσι χωρίς να σκεφτεί οτιδήποτε, χωρίς να αλλάξει τουλάχιστον το φανελάκι που φορούσε από χτες; Ένιωσε τσαλακωμένος. Αυτή η αηδία με τον υπολογιστή πρέπει να τελειώσει. Πλάκα-πλάκα, τα πράγματα μπλέκονται και αυτός δεν έχει διάθεση. Βέβαια, σκότωσε την πλήξη και την ανία του αποφασιστικά. Θυμάται όταν πήρε τα ανίψια του να δουν μια ταινία με κάτι παιδιά που άνοιγαν μια ντουλάπα και μπαίνανε σε ένα άλλο κόσμο. Ένα άλλο κόσμο, όπου υπήρχαν άλλες μάχες να δοθούν, με την βασίλισσα παγωμάρα να κυριαρχεί. Έτσι και εδώ. Βέβαια όταν είδε τότε την ταινία, σαν καλός δάσκαλος με αδυναμία στην ιστορία, προσπάθησε να εξηγήσει στην Μαρία και στον Κώστα, ότι πρέπει να το δουν ιστορικά και αλληγορικά. Ότι πριν ξεκινήσει η περιπέτεια των μικρών, έγινε νύξη στον δέυτερο παγκόσμιο πόλεμο που τα ανάγκασε να πάνε να μείνουν μακριά, ότι η βασίλισσα που παγώνει τα πάντα είναι η φασιστική Γερμανία, ότι το λιοντάρι είναι η Βρεττανία ( το οικόσημο στο προεδρικό μέγαρο δεν μας αφήνει και να το ξεχάσουμε) , ότι τα παιδιά είναι οι ΗΠΑ που μπηκαν μεσούντος του πολέμου, και ότι η κινηματογραφική βιομηχανία ελέγχεται από κέντρα προπαγάνδας που πάντα θέλουν τους Αμερικάνους να σώζουν τον κόσμο. Είναι γεγονός ότι αυτή η ιδέα του είχε καταντήσει έμμονη αλλά του έδινε ένα πλάνο, ένα σχήμα, κατένειμε ρόλους, αποκωδικοποιούσε ακόμα και τις διαφημίσεις. Φοβόταν τις βεβαιότητες του εύπεπτου και το έπαιζε σωτήρας των αφελών. Βέβαια, τα παιδιά ούτε που ΄΄εδιναν σημασία, ο θείος ( που "ήτανε κρίμα γιατί η παρολίγον θεία βρήκε άλλον"), ήταν ένα άλλοθι και τους παρείχε μεταφορικό μέσο, στο κέντρο της πόλης, όπου τους άφηνε να βρεθούν με τους φίλους τους, μέχρι να τα πιεί κι αυτός και να περάσει να τους πάρει σε ένα καθορισμένο πάντα σημείο. Και όμως. Δεν τα έπινε. Από τότε που ο καλύτερος του φίλος πήγε μοναχός και τον παράτησε κοσμικό και σύξυλο, δεν έκανε γούστο να συχνάζει στα ίδια στέκια. Οι συνομίληκοι του ηταν όλοι συντροφιασμένοι και δεν του άρεσαν οι χαζές τους οι γυναίκες ( τεκνοποιημένα τσόλια του κερατά) και τα τετριμμένα καθημερινά προβλήματα του έγγαμου τους βίου. Δεν είχε όρεξη για τίποτα. Απλά οδηγούσε χωρίς προορισμό, και καθόταν μόνος σε χώρους σταθμευσης καπνίζοντας. Μετά από 1 μήνα βαρέθηκε τη φάση. Τους άφησε να καταλάβουν ότι τον έκαναν να νιώθει καλύτερα, ευχαρίστησε τον γαμπρό του και την αδερφή του (έφόσον αυτοί δεν το έκαναν είπε να το κάνει αυτός), και κλειστηκε στο σπίτι του. Πάνε 5 μήνες. Κανείς δεν ξέρει που χάνεται όταν κλείνεται μέσα. Κανείς. Μόνο η Χομινία.
Ανοίγει την μπύρα πάνω στο πληκτρολόγιο. Κλακ. Ευτυχως δεν έκανε αφρό. Δυστυχώς δεν είναι πιά παγωμένη.

( συνεχίζεται)

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Αναγνώστες

Η λίστα ιστολογίων μου