Παρασκευή, 1 Μαΐου 2009

Πρωτομαγιά




Το παρόν αποτελεί μια ειρωνική συνέχεια του προηγούμενου ποστ. ( Η Λένα Πλάτωνος, που ανακάλυψα πέρσι είναι εκπληκτική) Η σημερινή ανάρτηση δεν έχει σχέση με τους τιμημένους ( τελειωμένους ή αρχινισμένους) αγώνες που συμβολίζει η σημερινή μέρα. Δεν ισοπεδώνει άλλες γιορτές και άλλους αγώνες, με μπηχτές, σάτιρες, στατιστικές, αρθράκια σε εφημερίδες και βιντεάκια όπως κάνουν άλλες/οι, και όχι ανώνυμε, δεν το παίζω δρακούνα, δεν μ'αρέσει να προκαλώ με τέτοιο τρόπο. Απολογούμαι σε όσους έχουν καταλάβει το ύφος των ποστ μου, που αναγκάζομαι να τα κάνω λιανά, αλλά δεν γουστάρω παρεξηγήσεις και οργισμένους δήθεν "εχθρούς"και αυτή τη φορά. Αν και η ειρωνία του τραγουδιού μπορεί να τους αφήσει κι αυτούς ευχαριστημένους μια και ζωγραφίζει τον παραιτημένο αστό ωραιότατα.( την μασέλλα μου που παίζει ακούετε την;τρεεεμω)

Εδώ παρακμάζουμε στο περιθώριο ( στη "μούχλα" όπως μου είπε γνωστός μπλογκερπερσόνας) και σ'όποιον αρέσει.

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Αναγνώστες

Η λίστα ιστολογίων μου