Τετάρτη, 25 Μαρτίου 2009

Λυπηθείτε με!


-Ωστε είσαι που τ'ανάθεμα!
-Ναι.
-Έχω πολλούς φίλους στ'ανάθεμα!
-Α ναι;( χέστηκα)
-ναι!!
-χμμ..
-είσαι που τα ανάθεμαν άσιλας;
-άσιλας
-εγώ φτάνω που τα τριβίλλουρα
-α ωραία..
-ξέρεις που εν τα τριβίλλουρα, περνάς τ'ανάθεμα, τζιαι πάεις που τζιαμαί τζιαι τζει..
-ξέρω, ξέρω...
-που λαλείς, έναν πουπούξιο που τ'ανάθεμα, ξέρεις τον?
-.......όη ( βασικά ξέρω τον αλλά μου είναι τόσο αδιάφορος τζιαι τιποτένιος και εγώ άλλο τόσο ανίκανη να πώ το αντίθετο για να φανώ καλή)
-Ουουουου είμαστεν πολλά φίλοι, βρεθούμαστεν πολλά συχνά, πολλά καλή τζι η γενέκα του, εν που το χωρκόν μου
-α μα εν τριβιλλουρίτισα; (αρέσκει μου που πολοούμαι τζιόλας-τζι αν εκατάλαβα ποια εν η γενέκα του σιέσε μου)
- όη φτάνει τζιαι που τζιαμαί τζιεί!
-α ωραία
-εκατάλαβες για ποιούς σου λαλώ
-νομίζω εκατάλαβα
-εν τους ηξέρεις α
-εεε..όη βασικά ( έξυπνον πουλίν ο βάτραχος)
-είμαστεν πολλά φίλοι όμως
-οκ

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Αναγνώστες

Η λίστα ιστολογίων μου