Πέμπτη, 1 Ιανουαρίου 2009

Χρόνια πολλά και φούξια!




Σαν παιδί που το βάζουν με το ζόρι να φάει το φαγητό του, αναγκάστηκα κι εγώ να παρακολουθήσω την "Αίγια Φούξια", αφού ο Αντένα χτες, από το πρωί μέχρι το βράδυ, επιδόθηκε σε μαραθώνιο προβολών , σε σημείο που να το βαρεθεί η ψυσιή μας. Ομολογώ, ότι έχω κατακριθεί απ’όλους, γνωστούς, φίλους και εχθρούς, γιατί προηγουμένως στάθηκε αδύνατο να αντέξω να παρακολουθήσω πάνω από 5 λεπτά. Θα μου πείς αν δεν έβλεπα ειδήσεις (αραιά και που) και αν δεν είχα και το ντιβιντί δεν θα την άνοιγα καθόλου την τηλεόραση. Όμως το προσπάθησα. Όλοι με έπειθαν ότι «δεν θα κρατιόμουν από τα γέλια», ότι ήταν κάτι «χαλαρό» και «ευχάριστο». Μάλλον τους έχω δώσει την εντύπωση ότι κάτι τέτοια με ελκύουν. Γιατί άραγε;

Που λέτε. Είδα αρκετό. Ας αφιερώσω λοιπόν λίγο χρόνο από την ζωή μου να δώσω τη δική μου ερμηνεία στο γιατί η σειρά κάνει «τρελλά νούμερα». ( «Αργία μήτηρ πάσης κακίας που λένε»). Το σήριαλ γενικά βασίζεται σε αναχρονισμούς οι οποίοι σε συνδυασμό με βαριά κυπριακά κάνουν τον Κυπραίο προφανώς να γελά. (μπράβο αυτοσαρκασμό..) Παίρνουν λοιπόν την επικαιρότητα και φτιάχνουν αναχρονιστικές ατάκες. Ο Κυπραίος, νιώθει να έχει ξεπεράσει το χωρκάτικο του υπόβαθρο, και αισθάνεται ανώτερος καθώς είναι μέτοχος της «εξέλιξης» και της «προόδου» που δεν ταιριάζει στο περιβάλλον ενός χωριού. Οι σεναριογράφοι παίζουν έξυπνα με την συμπλεγματική αυτή ανάγκη του Κυπραίου. Δεν μπορώ να φανταστώ άλλο λόγο που να προκληθεί γέλιο από τις «ατάκες». Γέλιο προκαλείται επίσης (όπως και σε άλλα σήριαλ) από την διακωμώδηση των ομοφυλοφίλων κάτι που απηχεί πάλι τον συντηρητισμό των Κυπραίων ως πολίτες μιας «πρότυπης» κοινωνίας αποκλεισμού και διακρίσεων.

Σπασμωδικές προσπάθειες δημιουργίας καρικατούρων, όπως η αποκλίνουσα «πελλοΜαλού», η ραδιούργα «Ορθοδοξία» , ο πελλοπαπάς (δοκιμασμένη συνταγή από τις «Ιστορίες του χωρκού»), ο τρελλός του χωριού (μάλλον από το «Καφέ της Χαράς»- μόνο που ο δικός μας ούτε ένα τσιατιστό δεν ξέρει να πει), είναι οι πρωταγωνιστικές φιγούρες που τις στηρίζουν ικανώς οι ηθοποιοί. Αλλά μέχρι εκεί. Η πλοκή παραπαίει, η φάση θυμίζει ερασιτεχνικό θεατράκι γυμνασίου, και αρκετά κουραστικές είναι οι απεγνωσμένες προσπάθειες των ηθοποιών και των σεναριογράφων να μας κάνουν να γελάσουμε με σφήνες αναχρονισμών, επικαιρικών σχολίων και άλλων τινών που απλά αποδεικνύουν ότι τα σενάρια «τώρα γράφονται» και δεν έχουν αυτό που λέμε «υπόθεση». Βέβαια σκέφτηκαν την υστάτη και έβαλαν και μια υποψία φόνου που ζητά διαλεύκανση και αυτό που αναμένουμε είναι μια ομάδα 5 ατόμων να την εξιχνιάσουν και να γλυτώνουν από το τσάκωμα παρα πέντε. Καλά είμαι υπερβολική, δεν υπάρχει καμιά σχέση ανάμεσα στα δύο σήριαλ, απλά ένας φόνος ( ή και περισσότεροι), ένας έρωτας (ή και περισσότεροι), ένας κακός (ή και περισσότεροι), πολλοί καλοί (ή και ένας), είναι πράγματα αναμενόμενα. Και στην Κύπρο, όπως το κατάλαβαν και στη σειρά, αναμενόμενα από τον θεατή είναι και η διακωμώδηση των αγροτικών καταβολών των μικροαστών, και η γελοιοποίηση των κλασσικών κατηγοριών του κοινωνικά διαφορετικού ( ομοφυλόφιλοι, παπάδες, χοντρές, αγαθιάρηδες κτλ). Ξέρουν σίγουρα καλά το χαμηλό αισθητήριο απόλαυσης και γέλιου του Κυπραίου που δυστυχώς αρέσκεται στα παραπάνω και είναι σίγουρο ότι η σειρά θα συνεχίσει να κάνει και να βγάζει νούμερα. (συνήθως το γούστο μου κινείται αντίθετα από το κοινό, είναι γεγονός).

Εγώ πάντως το βρήκα ανιαρό και αν δεν ήταν ενδιαφέρουσα η μουσική επένδυση , ίσως να σήκωνα την κολάρα μου από την καρέκλα και να άλλαζα σταθμό (γιατί το τηλεκοντρόλ το διέλυσα παρακολουθώντας το CNN να μας λέει οτι το κυπριακό πλοίο με τους γιατρούς του κόσμου έθεσε σε κίνδυνο το ισραηλινό κανονιοφόρο που έκανε ελιγμούς «προσπαθώντας το το αποφύγει» και μετά από μια «απότομη στροφή» το χτύπησε. Ίσως θα έπρεπε να δανείσουν λίγη φαντασία και στους σεναριογράφους μπας και φτιάξουν οι τελευταίοι μια πλοκή της προκοπής).

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΤΟ ΣΠΑΖΟΥΜΕ ΤΟ ΧΑΖΟΚΟΥΤΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ;;;;;;;;;

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Αναγνώστες

Η λίστα ιστολογίων μου