Πέμπτη, 20 Αυγούστου 2009

"Αν"

Το "Αν" κυρίες και κύριοι. Το "αν". Το "αν" που καταστρέφει τις ζωές μας, που δηλητηριάζει τις στιγμές μας και κάνει τα πρωϊνά μας εφιαλτικά. Σωστά οι αρχαίοι, στους υποθετικούς λόγους, άλλαζαν έγκλιση. Εγκλιση, υπόκλιση, κατάκλιση. Είναι γεγονός ότι τα βασανιστικά "αν", έρχονται σε συνθήκες κατάκλισης. Είναι το επίπεδο ταβάνι από πάνω, είναι το περιορισμένο οπτικό πεδίο, είναι η φάση πριν τον ύπνο, οπότε οι σκέψεις χάνουν από άγχος και κερδίζουν σε άχθος, είναι που οι προβολές χρειάζονται σκοτάδι για να προβληθούν τα (μη) έργα στην οθόνη από πάνω μας;
Κι όμως, σαν αργοπορημένοι θεατές, κάποιοι από μας, είναι γεννημένοι να σκουντουφλούν πάντα στην προσπάθεια τους να εισέλθουν στην αίθουσα προβολών. Δυσκολεύονται στα ενσυνείδητα υποθετικά σενάρια. Πέφτουν χάμω και κολλούν τα κλάματα. Κάθονται μετά ησύχως, αφήνονται στο ασυνείδητο απωθημένο των ονείρων και βαυκαλίζονται. Για να τα κολλήσουν ξανά τα κλάματα στην αφύπνιση. Μετά την οποία θυμώνουν για την διστακτικότητα και τη συστολή τους στο περιβάλλον των ονείρων, στον συνυπολογισμό του απρόσωπου περιγύρου στις αντιδράσεις τους. Το μόνο που θα ήθελαν είναι να ήξεραν ότι αυτό είναι ένα όνειρο, να αφήνονταν σ'αυτό. Κι όμως τα συμπλέγματα του ξύπνιου δηλητηριάζουν και την ελεύθερη βούληση στα όνειρα. Να δούμε΄πότε θα μας ξανατύχει το ίδιο.Δεν ξέρω αν με καταλαβαίνει κανείς σ'αυτό που θέλω να πώ. Είναι βασανιστική σκέψη και καλύτερα που δεν καταλαβαίνετε.
Αχθός αρούρης που λέτε τα όνειρα. Ένας όγκος διαθέσεων και υποθετικών λόγων επιβαρύνει τον ρεαλισμό μας και καταπονεί την γη που πατούμε, κάνοντας κάθε μας βήμα διστακτικό και παρατεταμένης βαρύτητας. Με μεγάλη χρονική απόσταση από τον ένα διασκελισμό στον άλλο. Και η γη σιχαίνεται τα μετέωρα βήματα. Τα καταπίνει μια ώρα γρηγορότερα.
Στο θέμα μας όμως.Το πρόβλημα λοιπόν, κυρίες και κύριοι, είναι όταν τα "αν", πραγματοποιηθούν ημιτελώς στο τελευταίο όνειρο πριν την αφύπνιση. Αλλάζεις έγκλιση για μια ολόκληρη ημέρα. Κάτι μεταξύ υποτακτικής και ευκτικής. Η μάλλον ευκτικής αλλά υποτακτικής. Η πραγματικότητα όμως, είναι παντού και πάντοτε οριστική....

Παρακαλώ όρθιοι για απαγγελία. Όλοι μαζί:

"Αλί σε κείνους
που μια μάσκα δεν φορούνε
και πολεμούνε στ'ανοιχτά, δίχως προσχήματα
τον εαυτό τους ν'αποκρύψουν
δεν μπορούνε
κι είναι για πάντα τα κορόιδα ή τα θύματα.
Αυτοί, κι όταν κοιμούνται υπονομεύονται
απ'των ονείρων την ψευτιά
και κοροϊδεύονται"


( Τεύκρος Ανθίας)


"Καλημέρα" σας είπα; Ότι σας αγαπώ;

15 σχόλια:

Λάζαρος είπε...

Τετάρτη, τέσσερις Τετάρτου του Εφτά. Φκαίνουμεν που την Κοντέα προς Βαρώσι. Σταματούμε στο [ό,τι απέμεινε που το] κοιμητήριο του χωρκού.

- Δαμαί εν ο τάφος του παππού μου. Τζείνος ποτζεί εν ο τάφος της γιαγιάς μου τζιαι δαμαί - έτο, θωρείς δαμαί, γιε μου; - εν θαμμένος ο Τεύκρος Αθθίας.
- Μα ο Τεύκρος ο Ανθίας ο ποιητής;
- Ναι, ήτουν χωρκανός μας...

Ξαφνικά νιώθω πως θέλω να σφίξω τις γροθιές μου... Αλλά...κρυώνω...

Λακης Φουρουκλας - Lakis Fourouklas είπε...

Αυτό το Αν μας τρώει όλους. Έχω πάψει να μετρώ πόσα Αν είπα ή σκέφτηκα στη ζωή μου. Όσο για τα όνειρα, αυτά δε θέλουν Αν, αλλά αγώνα. Δε θα πραγματοποιηθούν ποτέ από μόνα τους. Υπέροχοι οι στίχοι του ποιητή, σε λίγες γραμμές μιλούν για την ουσία. Νύχτα καλή

dokisisofi είπε...

Λάζαρε, αν πλησίαζες θα άκουγες τα "σφυρίγματα" του. Είμαι σίγουρη σε σένα θα έκανε τη χάρη:)
Λάκη μιλώ για τα αν που όσο τα παλεύεις τόσο πιο απραγματοποίητα γίνονται. Καληνύχτα, γιατί όχι; Κι ας είναι σχεδόν μεσημέρι:)

dokisisofi είπε...

Να σας ενημερώσω ότι ο Σκόντε αποβλήθηκε λόγω απουσιών και τη θέση του πήρε ο Κύων. Όπου να'ναι φτάνει.

Κύων ποιμενικός είπε...

Irta tzai gw. Pio meta sxolio ama anoi3w to CPU mou na grapsw sti glwssa pou gennithika.

dokisisofi είπε...

Εντάξει, φόρηστα καλά σου τζιαι έλα. Τώρα να κατεβάσει ο Λάζαρος τα πόθκια του που την μιαν την καρέκλα να κάτσεις. Στην πέμπτη σκηνή θα μας απαγγείλεις. Ετοίμασε κάτι καλό.
Στο ψυγείο έμειναν ωραιότατες μπάμιες από προχτές.

Λάζαρος είπε...

Εν παίζω!

Ούλλοι εν να απαγγείλουν, εγώ εν να φκω να πω συνταγή;

Ααααα...! :`(

dokisisofi είπε...

Λάζαρε εσένα σε φυλάω για αργότερα.
Κάτσε με τον Λάκη ήσυχα και περιμένετε σε παρακαλώ. Ατε να δώ Α!

Κύων ποιμενικός είπε...

Ευχαριστώ για τες πάμιες αλλά έφα την πουρίνα μου.

Πολλά στοχαστικό το ποστ σου πάντως για το ΑΝ.
Εκατσα μια φορά να σκεφτώ τζαι γιώ ούλλα τα αν που είπα αλλά εν εφκαινα που μέσα τζαι παραίτησα. Τωρά προσπαθω να αποβάλω το ΟΤΑΝ ΘΑ διότι μιτσιανίσκει μου το μέλλον τζαι δεν ζώ το παρόν

dokisisofi είπε...

Κύνα, με βρίσκεις σύμφωνη εκατόν τοις εκατό. Εμένα, αυτές ανθυποβλητικές βεβαιότητες, το μόνο που καταφέρνουν είναι να γουρσουζεύουν το κάθε τί και να αφαιρούν από το μέλλον το άγνωστο που το κάνει υποφερτό.
Καλωσόρισες!

dokisisofi είπε...

Παρακαλώ όσοι κατανάλωσαν μπάμιες να κάτσουν κοντά στα παράθυρα και οι υπόλοιποι να έρθουν μπροστά. Η παράσταση συνεχίζεται. Μόλις που προλαβαίνετε να πάτε αποχωρητήριο.

Ηλιόδεντρον είπε...

Με συγκίνησε το πρώτο σχόλιο του Λάζαρου.



Δε μ' αρέσουνε οι μπάμιες. Μα καθόλου όμως :(

dokisisofi είπε...

Εμένα με συγκίνησε το δεύτερο :)

Λάζαρος είπε...

Εδώ να ξεκαθαρίσω ότι τα έντονα πλάγια στο πρώτο μου σχόλιο αποτελούν τον τελευταίο στίχο στο ποίημα του Τεύκρου Ανθία Η Προσευχή του Αλήτη.

dokisisofi είπε...

Κάντε στην άκρη ΟΛΟΙ, απαγγέλλει ο Λάζαρος!!:))

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Αναγνώστες

Η λίστα ιστολογίων μου