Τρίτη, 18 Αυγούστου 2009

Η παράσταση κάνει κοιλιά


Ναι, καλά καταλάβατε, δεν πήγα για νερό ούτε προς νερού μου. Πήγα θάλασσα. Για πρώτη φορά φέτος, ίσως και για τελευταία. Ναι, εγώ είμαι στο βίντεο. Η φωτογραφία με το μικρόφωνο είναι προπολεμική. ( π.Κ και Σκόντε θα το εκτιμούσα πολύ αν σταματούσατε να γελάτε). Παρακαλώ!
Εδώ είμαι πάλι λοιπόν. Παρακαλώ, όσοι κατανάλωσαν τις μπάμιες του Λάζαρου ( όχι του Σαββίδη, αλλά του δικού μας), να καθίσουν στις πίσω θέσεις για ευνόητους λόγους. Αν δεν είναι ευνόητοι κοιτάξτε στο βίντεο.

Να λείπουν οι πλάκες εντωμεταξύ. Τι θες Λάκη; Όχι, δεν έχει πρόβλημα να φορέσεις καπέλο τώρα. Τώρα που το σκέφτομαι, είσαι καλύτερα μακριά. Αν σου έρθει καμιά φαεινή ιδέα δεν στραβώσει τους υπόλοιπους ( μα που τα βρίσκω όμως, ώρες-ώρες). Μα.. τίνος είναι το μωρό που κλαίει; Σας παρακαλώ, βγάλτε το έξω, αμέσως όμως! Λοιπόν, που λέτε. Όπως θα γνωρίζετε είμαι η Δοκησίσοφη και θέλω να γίνω καλά. Να θέσω υπό έλεγχο, τον ψευδώνυμο μου εαυτό, προτού υποβάλω και τον άλλο σε αλλαγές. Παρακαλώ σταθείτε. Θα απαγγείλω Καβάφη:

"Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,
τούτο προσπάθησε τουλάχιστον
όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου,
μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.
Μην την εξευτελίζεις πηαίνοντάς την,
γυρίζοντας συχνά κ' εκθέτοντάς την
στων σχέσεων και των συναναστροφών
την καθημερινήν ανοησία,
ως που να γίνει σα μια ξένη φορτική."


Παρακαλώ καθίστε. Θα μου πείτε, τί σόϊ εγκλεισμός και αυτοσυγκράτηση είναι αυτός, με μένα να δίνω παράσταση και να ψωνίζομαι; Παρακαλώ ησυχία. Ό,τι έχετε να πείτε, να το λέτε σε μένα. Αν η απορία σας είναι αυτή, απλά να σας ξεκαθαρίσω ότι πλέον, περιορίζομαι τουλάχιστον στη δική μου ανοησία και όχι σ'αυτήν των σχέσεων και των συναναστροφών και δεν την εκθέτω και στην κουτσή Μαρία με το μακρύ της και το κοντό της.Σωστά;Συμφωνείτε; Χαίρομαι.
Διότι ( τώρα θα φιλοσοφήσω, μπορείτε εντωμεταξύ να επιδράμετε στον μπουφέ), είναι γνωστό, ( καλά όχι όλοι, μείνετε τουλάχιστον ένας, ευχαριστώ Λάκη, Λάκη είπα, Λάκη! α καλα...) , είναι γνωστό λέω, είναι γνωστό ότι εγώ πείνασα και καλά κάνετε να μην έχετε τσακίσει τις πιτσούλες γιατί σας ΕΦΑΓΑ.

( συνεχίζεται)

3 σχόλια:

Λάζαρος είπε...

Καλημέραααα...!

(α) Οι μπάμιες ζαμέ των ζαμών με κρέας σε τούτο το τσαρδί. Κάμνω τες με τοματούα - εννοείται - τζιαι βάλλω τους τζιαι λλίο άνηθο. Παρόλ' αυτά, οι πάμιες μου παραμένουν ηθικότατες! :D

(β) Εχτές είχα πολύ ελεύθερο χρόνο τζιαι πούποτε - κυρίως δε σε κανέναν - να τον διοχετεύσω, γι' αυτό άνοιξα φύλλο με τη μηχανούα την ιταλική για τα ζυμαρικά τζι έκαμα σου κάτι ραφκιόλες πρώτον πράμα. Ύστερα έβρασα τες, έτριψα τους κάμποσο χαλλουμούι, αναρούα τζιαι θκυοσμι πουπάνω τζι ετσάκισα τες. Χε χε χε..!

>: )

Ηλιόδεντρον είπε...

Καλημέρα! Χτες το βράδυ έγραψα κάτι στο ποστ σου για τον Κ. Χαραλαμπίδη. Επειδή μπορεί να μην το δεις, σου γράφω κι εδώ Δοκησίσοφη.

Ισχύει ακόμα το περί περιορισμένων επισκέψεων στο μπλοκ σου; (Επειδή μπαίνω κατευθείαν τώρα, χωρίς να πρέπει να δηλώσω στοιχεία κλπ.)

Πάω να ετοιμάσω το μεσημερινό της οικογένειας. Ξαφνικά, μου άνοιξε η όρεξη για ραβιόλες. :)

dokisisofi είπε...

@ Λάζαρε αν ήταν ηθικότατες δεν θα τους έριχνες τηγανιά να μαράνουν, μετα ξύδια και ιστορίες. γινα να μην σχολιάσω τον άνηθο ( άνηθο;). Εκτός κι αν τις κάνεις πλακί, οπότε..πάσο :P

@ Ηλιόδεντρον, σου άνοιξε όρεξη για ραβιόλες;Ε ναι με τόσες λεπτομέρειες, ειδικά για το σερβίρισμα, εγώ εννα δώκω καμιάν τούμπα που τα σάλια που εγέμισεν ο τόπος.

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Αναγνώστες

Η λίστα ιστολογίων μου