Παρασκευή, 24 Ιουλίου 2009

ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ

Εξ ίσου δάκτυλο -η σκέψη που άγγιξε- του ύπνου τέλος.
Έφερε φως -αργών κινήσεων την υψηλή επαφή- πάνω στο μεταίχμιο
διάπλατης κλωστής. Φαίνεται κίτρινη στο μαύρο φως
και πράσινη στον ηλιακό -είναι πολύχρωμη- τ' ουρανού παιδί
δεμένη ανεπαίσθητα στον δείκτη του χεριού: "α! ναι θυμάμαι"
που αναποδογύρισε, με μια σφενδόνα θηλυκή, το θεόρατο σύμπαν
και είναι πλατύ -σαν μια κλωστή- γεμάτο εφόδια -φανταστικός πηλός
λαλεί μύθος αρχέγονος- και σουπερμάρκετ στη σειρά -χαχά
χαχά να κουβαλείς, σα δούλος και πριγκήπισσα μαζί
την προσθήκη της ισότητας.
Κόψε στα δυο τον σύνδεσμο των παλαιών αγωνιστών -να πάρεις τα καλά:
την αντοχή, το όραμα, το θάρρος για ζωή στη σκέψη του θανάτου
τα τολμηρά τραγούδια που εσκαρώναν στα κρησφύγετα
για να περνά ευχάριστα η ώρα της αναμονής, πριν την επώδυνη σύγκρουση.

Ανάλογο τραγούδι προσπαθώ -μόνος μου (αλλιώτικο αν είμασταν μαζί)
να σκαρφιστώ -για να σταθώ- μόλις πριν- την τελευταία μας ήττα.




ΗΛΙΑΣ ΚΩΣΤΑΝΤΙΝΟΥ



"Κυπριακές Ηθογραφίες", Λεμεσός 1991




..

22 σχόλια:

Μενελαος είπε...

Σήμερα τελείωσα το βιβλίο της Νάρνια. Από εδώ και στο εξής κάθομαι! Ολος δικός σου!!

Μενελαος είπε...

κάτι παίζει με εικονικά δίκτυα και εικονικούς υπολογιστές Μάικροσοφτ στο πισί!!!

Ανώνυμος είπε...

πρωτη γραφη επαναστατικου μανιφεστου με στοχο: την υποκινηση αναταραχων στην νεα μας γιορκι

ολοι ξερουν, το σπιτι δυτικα
και ανατολικα παραθυρα, στην λιμνη διπλα, ωμορφο
δεν ειναι κανενος - ειναι δημοσιο
επισκεπτες ερχονται, αυτο φιλοξενο
με φιορα λεει, φιορα λεει στον καφε
η τυχη του καλη, οι τοιχοι του στερεοι
ολοι ξερουν οτι, το σπιτι ειναι αορατο.
Αλλα - συνεχεια υπαρχουν οικογενειες
ξεσπιτωτες, ξετσιποτες, με λαγνο στομα - κοιτα!
πολιτειες ολοκληρες, γεματες φαντασια
αθανατες - και μαραμενες - και φιορα λεει στον καφε οτι οποιον επιθετο φτυσεις κολλα
[.....]
- η κυπρος ομως λειπει απ' εδω. Καππα Λαμδα Μι.
Ασια Μικρη - η,μαζι θα την βοηθησουμε
την κυπρο την αορατη, για να φανει
και να δωσει επιτελους, λιγη προσοχη, στα παιδια της.
Εθνος. Αισχος. Ηπατια. Αλεξανδρεια. Τρικομο
γιαγια αγαμητη - ειχε μουστακια -Αφροδιτη
με τα γενεια εβρεθηκε - αρχαια Αμαθουντα
νοτια παραλια - ομως, καμμια συγγενεια
η καυμενη η γιαγια, μες το αορατο κρεβατι μαλακιζεται
κι ο πατερας καβλωμενος περνα
και κλεινει σιωπηρα την αορατη πορτα
κι' η μητερα παιζει σιωπηλα, τ' ανοιχτα της παραθυρα...

[αποσπασματα]
του Ηλια Κωσταντινου, 1987. Τραινο στην Πολη, τ. 1.

dokisisofi είπε...

!

dokisisofi είπε...

@ ανώνυμε,
πρόσεχε όταν αντιγράφεις κάτι από κάποιον ποιητή να τον αντιγράφεις σωστά (μιλώ για την ορθογραφία, αν και δεν έχω ξαναδιαβάσει το ποίημα ή τα ποιήματα, ώστε να εξακριβώσω αν πρόκειται για δικά σου "λάθη") Και βάλε μας ολόκληρο το ποίημα, όχι μόνο αποσπάματα. Μπήκες που μπήκες στον κόπο..

dokisisofi είπε...

( σ'ευχαριστώ παρεπιπτόντως ΠΑΡΑ πολύ)

Ηλιόδεντρον είπε...

Προσπάθησα να βρω το "Τραίνο στην πόλη". Οι συλλογές του τέσσερις όλες. Δεν μπόρεσα. Όπως και να'χει, ίσως κακώς δεν ανέβασα ολόκληρο το αφιέρωμα αλλά μόνο λίγα ποιήματα και βιογραφικά στοιχεία.
Προσπαθώ δηλ. αλλά με δυσκολεύει,
δεν ξέρω να φτιάχνω εκείνες τις στήλες, να ταξινομήσω το υλικό, να μην είναι ένα κατεβατό όλα μαζί.

Το κείμενο του Μάριου Κυριάκου για τον Ηλία Κωνσταντίνου, όπως και δύο ακόμα άλλων, είναι σημαντικά για την κατανόηση ολόκληρου του έργου του. Π.χ. λέει σε ένα σημείο ο Μ. Κυριάκου:

"[...]Με λόγο παράτολμα εξωγραμματικό, αρχικά δυσνόητο αλλά εξελικτικά δόκιμο και ενίοτε αριστουργηματικό, στις τέσσερις συλλογές του ο ποιητής συνθέτει ένα σπαρακτικό ατομικό ψυχογράφημα και μια εξίσου εναγώνια κατάθεση για τη μοίρα του τόπου του, την κοινή μοίρα της ανθρωπότητας και της Γης. Η ποιητική αυτή έκφραση δεν μπορεί παρά να ταξινομηθεί υφολογικά αφ'εαυτής στην απουσία συγγένειας προδρομικής ή σύγχρονης με την εγχώρια ποιητική παραγωγή.

Στις συλλογές πρωτολείων, Αρσενικός Χαλκός (1984) και Γράμματα της Ώρας (1985), εντοπίζονται στοιχεία με διάρκεια στη θεματολογία και στο ύφος μιας ποιητικής έκφρασης που φτάνει στην άνεση της ωριμότητας στις δύο μετέπειτα συλλογές. Η συντακτική βαρβαρότητα και η κακοφωνία, χαρακτηριστικά των δύο πρώτων συλλογών που απορρέουν φαινομενικά από την αναπηρία της αγγλόφωνης παιδείας του ποιητή, αποκτούν έντεχνη διάσταση καταλήγοντας σε μια έκφραση σχεδόν αναρχική.[...]"

Θα ενημερώσω όταν κάποια στιγμή καταφέρω να συγκεντρώσω στην ιστοσελίδα, ό,τι έχω στα χέρια μου.

Ηλιόδεντρον είπε...

Ξέχασα: θα παρακαλούσα τον ανώνυμο να μας πει πού υπάρχει αυτό το ποίημα. Ίσως να είναι και σε κάποια από τις συλλογές και να μην το εντοπίζω -λόγω της ώρας.
...Αλλά τ1.. Μήπως πρόκειται για κάποιο έντυπο που το δημοσίευσε;

Ηλιόδεντρον είπε...

Το ποίημα λοιπόν υπάρχει στη συλλογή "Τα Αυτοκρατορικά". Έχω αυτήν του 1996 που επιμελήθηκαν φίλοι του, μετά το θάνατο του Ηλία Κ. Η ίδια συλλογή πρωτοκυκλοφόρησε το 1994 σε περιορισμένο αριθμό φωτοτυπημένων αντιτύπων και εκτός εμπορίου -όπως σημειώνεται στην
2η έκδοση.)

Δεν ξέρω για την πρώτη συλλογή αλλά στη δεύτερη είναι γραμμένο διαφορετικά από αυτό που έχει μεταφέρει εδώ ο ανώνυμος -το πιο πιθανό να το έχει αντιγράψει με λάθη, χωρίς να είμαι όμως βέβαιη αφού την πρώτη γραφή του δεν την έχω δει. Είναι εύκολο να μάθω όμως.

Περισσότερα στην ιστοσελίδα που ετοιμάζεται για τον Ηλία.

Καλημέρα

Ανώνυμος είπε...

σιερετουμεν..
ελειπα τζαι εν ειδα τες εκκλησεις για διευκρινησεις..οποτε συμπληρωνω τωρα..

η ορθογραφια εν ακριβης [εκτος αν μου εφυεν κανενα "ν"..:]..τζαι φανταζομαι ηταν συνειδητη τζαι για τον ηλια σε τζηνην την φαση..σε ενα σημειο μαλιστα εδιορθωσεν την δακτυλογραφημενη λεξη "γεγονος" [ αν την θκιεβαζω καλα] με την λεξη "ηδονη"..θελω να πω εσυμμετειχε στην εκδοση..

το μονο που αλλαξα ηταν τα κεφαλαια των τιτλων..
ο αρχικος ακριβης τιτλος ηταν ουλλο κεφαλαια αλλα σαφως τα πρωτα γραμματα ηταν πιο μεγαλα [η αισθητικη του φιλου του ηλια που εκαμε το layout]..
οποτε adapted θα μπορουσε να ηταν.."Πρωτη Γραφη Επαναστατικου Μανιφεστου με Στοχο: την Υποκινηση Ταραχων στη Νεα μας Γιορκι"

εν ηξερω γιατι επροτιμησαν να το αλλαξουν η να δημοσιευσουν αλλαγμενη εκδοχη οι φιλοι του που εφκαλαν την μεταθανατο εκδοση..ο καθενας με τες επιλογες του/της..
τζαι τες ερμηνειες του/της..

εν σχεδον διπλασιο για τουτο εθκιαλεξα 2 κομμαθκια που εστιαζαν στην εικονα του για την κυπρο [ανατολικα-δυτικα τζαι των 80'σ] αλλα τζαι στο νευραλγικο [νομιζω] σημειο της "αφροδιτης" με τα γενια που εβρεθηκεν στην αμαθουντα..

στο ιδιο τευχος του τραινου ["underground εντυπο της ερωνησου" λαλει ο υποτιτλος του] υπηρχαν ακομα 2 ποιηματα του ηλια..

dokisisofi είπε...

Ωμορφο;
Ηπατία;
Τρίκομο;
καυμένη;
ξετσίποτες;

και όλα χωρίς τόνους;
χμμ κάποια σημειολογία θα έχει λοιπόν αυτή η ηθελημένη ανορθογραφία..

Αν βρεις ελεύθερο χρόνο, να μας το αντιγράψεις.. αν βαριέσαι ή πυρώνεις, να μας το σκανάρεις και να μου το στείλεις στο μέηλ.
Σου το ζητώ σαν χάρη.

Καλό σου μεσημέρι και με ρέγουλα το νερό στο περβολοϋι.

Ανώνυμος είπε...

μονο η "καϋμενη" εσιει τελειουες πουπανω που το υ..οι αλλες λεξεις εν οπως τες εγραψα τζαι οπως τες αναφερεις..χωρις τονους..

η διαφορα [τουλαχιστον στους τονους που εν αισθητη σε συγκριση με τες 3 συλλογες] μπορει να εσιει να καμει τζαι με το πως εθωρεν ο ιδιος την συμμετοχη του στο εντυπο - σαν underground..
για τες συγκεκριμενες λεξεις..αξιζει μια κουβεντα..αλλα παει μακρυα η βαλιτσα νομιζω..καποτε εν να την καμωμεν φανταζομαι..αλλα θελει τζαι αναφορες στην ολοτητα του εργου..

σαν "χαρη" ακαταχνωτα..φυσικα θα σου το στειλω/αντιγραψω..αφου με εβαλες στην διαδικασια να το βαλω δαμαι..
αλλα ποψε..αβριο..
ηρτα κατω τζαι επιαν με η πυρα..
:)

Ανώνυμος είπε...

ετο ολοκληρον [αφηκα το τιτλο με μιτσια]

πρωτη γραφη επαναστατικου μανιφεστου με στοχο: την υποκινηση αναταραχων στην νεα μας γιορκι

ολοι ξερουν, το σπιτι δυτικα
και ανατολικα παραθυρα, στην λιμνη διπλα, ωμορφο
δεν ειναι κανενος - ειναι δημοσιο
επισκεπτες ερχονται, αυτο φιλοξενο
με φιορα λεει, φιορα λεει στον καφε
η τυχη του καλη, οι τοιχοι του στερεοι
ολοι ξερουν οτι, το σπιτι ειναι αορατο.
Αλλα - συνεχεια υπαρχουν οικογενειες
ξεσπιτωτες, ξετσιποτες, με λαγνο στομα - κοιτα!
πολιτειες ολοκληρες, γεματες φαντασια
αθανατες - και μαραμενες - και φιορα λεει στον καφε οτι οποιον επιθετο φτυσεις κολλα
οι αρχιτεκτονες τρων καλα τυρια
καλοι αρχιτεκτονες και πιστοι στην ελλησια
τρων την θεια τους – κι αυτο, μες το μεγαλεπιβολο σχεδιο
που λεει, ότι, ότι κι αν πεις θα υπαρχει.
Κι ολοι το ξερουν. Όμως γι’ αυτό – Νομοι.
«Όχι αυτό. Κακο. Κακο παιδι
Να πας αμεσως τιμωρια στο δωματιο.»
Θυμωμενο το καϋμενο το μικρο, μεσα σε σπιτι αορατο.
Ο παπας του εχει μεγαλα μουστακια – ειχε φαβοριτες
τωρα τις εκοψε – μοδες – μοτες η μανα του
τωρα τις εκοψε – αορατη περιοδος
και γεγονος αυτος, και ισως ηδονη αυτή στο παρελθον
- όλα καλα τα επιπεδα – βηματα στην ανοιξη
και μες το λασπωμενο νερο των βορειων βουνων
- αυτό πριν – μες στο χειμωνα χιονι
αλλοι πολεμουν –αλλοι ακουουν μουσικη
κι ολοι ξερουν το σπιτι – την κρυπτη
στεγη λεει – ο ουρανος απεραντος
επιθετο φτηνο – τρεις λιρες τωρα το κιλο
κατω απ’ το καλο ουρανο της Κυπρου και ξαστερο
- η Κυπρος ομως λειπει απ' εδω.Καππα Λαμδα Μι.
Ασια Μικρη - η, μαζι θα την βοηθησουμε
την Κυπρο την αορατη, για να φανει
και να δωσει επιτελους, λιγη προσοχη, στα παιδια της.
Εθνος. Αισχος. Ηπατια. Αλεξανδρεια. Τρικομο
γιαγια αγαμητη - ειχε μουστακια -Αφροδιτη
με τα γενεια εβρεθηκε - αρχαια Αμαθουντα
νοτια παραλια - ομως, καμμια συγγενεια
η καυμενη η γιαγια, μες το αορατο κρεβατι μαλακιζεται
κι ο πατερας καβλωμενος περνα
και κλεινει σιωπηρα την αορατη πορτα
κι' η μητερα παιζει σιωπηλα, τ' ανοιχτα της παραθυρα
κι ολοι ξερουν το ξερουν και ζουν αναπνεοντας ψεματα
κι ολοι σιωπουν, συνομωτουν, στο φοβο ολοι οικοδομουν
μια χωρα πραγματι ανυπαρχτη.
«Ενταξει. Τοπαιχνιδι ετελειωσε. Επερασες καλα; Κακα;
Ωρα να πας και συ στο σπιτι σου.
Πισω στο περιφημο, παναρχαιο κεφαλι σου.
Κι όταν φτασεις εκει, ανοιξε σε παρακαλω
Κανενα παραθυρο – για να βγει εξω στο δημοσιο
λιγος φρεσκος, ε ντοσθιος αερας.

[επροσεξα οτι στην πρωτη γραφη την κυπρο ειχα την με μιτσην "κ" ενω ο ηλιας εισιεν την κεφαλαιο..
η οικειοτητα; κατα τα αλλα επερασα τα αλλο ενα σιεριν για να εν οσο πιο ακριβης καταγραφη..ακομα τζαι στο "Τοπαιχνιδι.."..
ο τιτλος ηταν χειρογραφος που σιεριν που πιανει..φαινεται σαν γραφιτι..εν πανω που μια φωτογραφια που εξεγερση αναρχοαυτονομων στην γερμανια την δεκαετια του 80 - αλλα τουτον ηταν τζαι πιο συλλογικη αποφαση/επιλογη αφου ηταν περιοδικο]

dokisisofi είπε...

"Η Δοκησίσοφη ευγνωμονούσα" τέκνον μου αλλά δεν μπορώ να αποφύγω τον πειρασμό του να βρώ και να απομονώσω ποιους στίχους είχες κόψει στην πρώτη σου αντιγραφή..Κοίτα τί έκοψες:

[.....]
οι αρχιτεκτονες τρων καλα τυρια
καλοι αρχιτεκτονες και πιστοι στην ελλησια
τρων την θεια τους – κι αυτο, μες το μεγαλεπιβολο σχεδιο
που λεει, ότι, ότι κι αν πεις θα υπαρχει.
Κι ολοι το ξερουν. Όμως γι’ αυτό – Νομοι.

[......]

κι ολοι ξερουν το ξερουν και ζουν αναπνεοντας ψεματα
κι ολοι σιωπουν, συνομωτουν, στο φοβο ολοι οικοδομουν
μια χωρα πραγματι ανυπαρχτη.
«Ενταξει. Το παιχνιδι ετελειωσε. Επερασες καλα; Κακα;
Ωρα να πας και συ στο σπιτι σου.
Πισω στο περιφημο, παναρχαιο κεφαλι σου.
Κι όταν φτασεις εκει, ανοιξε σε παρακαλω
Κανενα παραθυρο – για να βγει εξω στο δημοσιο
λιγος φρεσκος, ε ντοσθιος αερας.


«Όχι αυτό. Κακο. Κακο παιδι
Να πας αμεσως τιμωρια στο δωματιο.»
Θυμωμενο το καϋμενο το μικρο, μεσα σε σπιτι αορατο.
Ο παπας του εχει μεγαλα μουστακια – ειχε φαβοριτες
τωρα τις εκοψε – μοδες – μοτες η μανα του
τωρα τις εκοψε – αορατη περιοδος
και γεγονος αυτος, και ισως ηδονη αυτή στο παρελθον
- όλα καλα τα επιπεδα – βηματα στην ανοιξη
και μες το λασπωμενο νερο των βορειων βουνων
- αυτό πριν – μες στο χειμωνα χιονι
αλλοι πολεμουν –αλλοι ακουουν μουσικη
κι ολοι ξερουν το σπιτι – την κρυπτη
στεγη λεει – ο ουρανος απεραντος
επιθετο φτηνο – τρεις λιρες τωρα το κιλο
κατω απ’ το καλο ουρανο της Κυπρου και ξαστερο"


.....................

dokisisofi είπε...

(εκείνο το ελλησιά, έτσι ήταν γραμμένο παρεπιπτόντως;)

Ανώνυμος είπε...

οϊ..μαλλον ειδα τα 2 κκ τζαι εκαμα τα 2 λλ..

ξερω ιντα που εν εκοψα..αφου εκαμα την εστιαση..
θωρω ομως οτι τζαι εσου εμπηκες στο παιχνιδι της αναδιοργανωσης των κειμενων με την επανασυγκοληση των αποσπασματων..
αρεσκεν του πολλα ο Burroughs

dokisisofi είπε...

Έλα δεν το έκανα για να σε προσβάλω, απλά ρώτησα..
Μα πρέπει αν μας πείς όμως, που τα βρήκες αυτά τα τεύχη, που ξέρεις τόσα πολλά για τον Ηλία Κωσταντίνου; Ποιός είναι ο Burroughs;
Μίλα μας, ακούμεν σε..

Ηλιόδεντρον είπε...

Αγαπητέ φίλε, (ανώνυμε) επειδή έχουμε κατά νου τη δημιουργία μιας ιστοσελίδας για τον Ηλία, σε παρακαλώ να συμπληρώσεις την εργασία μας με τις δικές σου γνώσεις σχετικά. Αν δεν σου είναι κόπος. Αν βρίσκεις το εγχείρημα άξιο λόγου.

Η Δοκησίσοφη έχει το ελεύθερο να σου δώσει το ημέιλ μου αν επικοινωνήσετε.

Ανώνυμος είπε...

κορη..μα βαλεις με δουλειες..τζαι τουτος ο γερημος ο ανεμιστηρας εν τζαι βοηθα πολλα..

μεν ανησυχας..εν τζαι επροσβαρτηκα..το κ ηταν λαθος τζαι η εστιαση/κοψιμο οδηγαν στο cut - up που εκαμες τζαι εσου..τζαι ετσι στον Burroughs..

λοιπον..το τραινο ηταν εναν underground, ειπαμεν, εντυπον που εκυκλοφοραν που το 1987 ως το 1994..τζαι εχω το..:)

τον ηλια εξερα τον γιατι ειμαστεν τοτε στα περιξ..ηταν εναλλακτικος [τζαι οϊ μονο] βιβλιοπωλης στην λεμεσο τοτε..τζαι εδιασταυρωθηκαμεν αφτονοητα τζαι αναποφευκτα νομιζω..

ο burrougs εν μορφη της γενιας των μπητ [δεκαετια του 1950] στην αμερικανικη λογοτεχνια τζαι οϊ μονο..η μεδοθος του cut - up [για να πιασουμεν τουτην την γραμμη που τον εφερεν στην κουβεντα μας] τραβα τες ριζες της που τον σουρρεαλισμο, διαμορφωνεται σαν τεχνικη που τον burrougs, τζαι ιστορικα εν μερος της ευρυτερης πολιτιστικης διαδικασιας σπασιματος του "κειμενου" σε κομμαθκια που ανασυγκροτουνται σε νεες μορφες..αννοιοντας τον δρομο στες πολλαπλες αναγνωσεις/ερμηνειες της μεταμοντερνας εποχης - για να πιασουμεν μιαν αλλη γραμμη που τες κουβεντες μας..

dokisisofi είπε...

Ηλιόδεντρον καλύτερα να βάλεις ένα μέηλ επικοινωνίας στο προφίλ σου, εκτός αν θέλεις να το δώσω εδώ. Ο ανώνυμος πρέπει να μας εξηγήσει πόσα κρύβονται πίσω από το "αναπόφευκτο" και το "αυτονόητο" της διασταύρωσης τους. ( "Ανώνυμε", ελεύθερος..για τώρα μόνο...Τις επόμενες μέρες πρέπει να ετοιμάσεις κειμενάκι για την Ηλιόδεντρον.. αν και όπως το δουλεύκουμεν το πράμαν στο επίπεδο της κριτικής, έχει κάτι που τις μεταμοντέρνες θεωρίες που λαλείς..κοίτα γύρω σου που είμαστε)

Καληνύχτα ...

Ανώνυμος είπε...

αγαπητη ηλιοδεντρον,
ξεκινα το μπλογκ η οτιδηποτε με την ποιηση του ηλια τζαι εν να βοηθησω...
εν τζαι χρεος σε φιλο..

με την δοκ εχουμεν τζαι μιαν σχεση στην οποια η ανωνυμια εν δομικο στοιχειο του παιχνιθκιου...
για να πω τζαι καμιαν κουβεντα για την νουβελλα dokisisofi..αποκτουν τζαι οι 2 χαρακτηρες εναν ειδος αιχμης/κοψιματος..οντως εσασες τον αρσενικο..τωρα ναι ..παιζει..

Ηλιόδεντρον είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Αναγνώστες

Η λίστα ιστολογίων μου