Τετάρτη, 1 Ιουλίου 2009

Κοινωνικοποίηση-Μέρος Β'


Ευχαριστώ που με δικαίωσες.
Ευχαριστώ που μου απέδειξες ότι είχα δίκιο από την αρχή.
Ευχαριστώ που με κάνεις να μην βαφτίζω πια ως «κακία» και «επιφύλαξη» την ενσιγκτώδη κίνηση μου να αποφεύγω ανθρώπους σαν εσένα.
Σ’ευχαριστώ που με άφησες να το ανακαλύψω μόνη μου, παρέχοντας σου ευκαιρίες και ποντάροντας στο αντίθετο αυτού που φοβόμουνα.
Σ'ευχαριστώ που τα έκανες θάλασσα και τα σκάτωσες τόσο φωναχτά.
Από δώ και μπρός θα έχω εμπιστοσύνη στην κρίση μου και στα συναισθήματα μου.
Θα σταματήσω να ενοχοποιώ την απαρέσκεια μου στη γελοιότητα σου.

4 σχόλια:

ρίτσα- είπε...

eixa katalh3ei sta akrivws idia symperasmata. pisteykeis;

dokisisofi είπε...

elpizw oxi gia mena:PPPP

ρίτσα- είπε...

"Από δώ και μπρός θα έχω εμπιστοσύνη στην κρίση μου και στα συναισθήματα μου.
Θα σταματήσω να ενοχοποιώ την απαρέσκεια μου στη γελοιότητα σου."

κυρίως σε αυτά.
ένα άτομο ήταν το βατερλό αλλά υπήρξαν και άλλες χαμένες μάχες.
now we know.

dokisisofi είπε...

χασαμε το πόδι στη μαχη όμως

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Αναγνώστες

Η λίστα ιστολογίων μου