Σάββατο, 23 Μαΐου 2009

Αναδρίκα



Αμοντάριστες εικόνες σημερινής μέρας ( απολογισμός νυκτός)

-Ένας παλιός καθηγητής μου απ'το γυμνάσιο, που τον είδα μετά από χρόνια να βάζει χρυσόμηλα σ'΄ενα σακουλάκι στην υπεραγορά. Δεν του μίλησα, έμοιαζε τόσο ιεροτελεστικό αυτό που έκανε, ήταν τόσο προσηλωμένος, βυθισμένος ίσως σε σκέψεις, με τα σημάδια του χρόνου ανελέητα, ίσως και να αφυπηρέτησε.
-Ο σκύλος μου που παρότι απλωμένος και νωθρός και με κλειστά τα μάτια,κούνησε την ουρά στο άκουσμα του "Αμ σο γκλαντ του μπι ανχάπι" του Φρανκ Σινάτρα.
- Το βλέμμα αυτοεπιβεβαίωσης ενός μικρού που πέρασε από μπροστά μου με το ποδήλατο σούζα.
-Το περιφρονητικό βλέμμα ενός Κυπρέου σκλάβου που ακολουθούσε μια δίμετρη Σλάβα.
- Δυο ζευγάρια παπούτσια και μια τσάντα μοβ, με την φάτσα μου αντανάκλαση στην βιτρίνα να τα βλέπει.
- Το ταίρι της παντόφλας μου πίσω απ'την πόρτα, μόνο, ποδοπατημένο και παρατημένο. Κρίμα γιατί πέταξα το άλλο χτες που σπάραζε από απελπισία. Δυστυχώς δεν θα ξανασυναντηθούν.
-Η οθόνη του υπολογιστή που μαύρισε απότομα.
- Η ντροπή στη θέα του ψεσινού ποστ και η απεγνωσμένη άρον άρον διαγραφή του.
-Η τεραστίων διαστάσεων ολόασπρη τάτσα από οδοντόκρεμα που ανακάλυψα στην (μαύρη μου) μπλούζα αφότου επέστρεψα στο σπίτι και σκούπιζα ένα ψιχουλο από ένα γαμολούκουμο.
-Το λουκούμι που ελούβαν πριν προλάβω να το βάλω στο στόμα.
-Το κουταλι με το οποίο έφαγα το λουκούμι.
- Εμένα να γυρίζω το χαρτί από πίσω για να δω ποιο ζαχαροπλαστείο έφτιαξε το λουκούμι.
-Να μαζεύω όλη την ζάχαρη άχνη στο κουταλάκι σηκώνοντας με μαεστρία το περιτύλιγμα, μια εδώ, μια εκεί.
-Να μαζεύω την υπόλοιπη ζάχαρη με σαλιωμένο δάκτυλο.
-Να πάω να πλυθώ και να μην τρέχει νερό στη βρύση και να μένει η παλάμη μου κυρτή, μετέωρη, σε στάση αναμονής. ( κοντινή λήψη στο χέρι)
-Παρακαλώ το τελευταίο πλάνο να κλείσει την σεκάνς.
-Ευχαριστώ.
-( Είμαι πολλά γουρούνα τελικά)

13 σχόλια:

Διάσπορος είπε...

Εν λεβέντισσα που είσαι όι γουρούνα. Θέλω λοκκούμι εδώ και τώρα.

dokisisofi είπε...

eides inta wraia pou evaltosa to blog? ( itan na min kouaks)
File mou en itan kalo to loukoumi, i katanalosi tou itan sketi gourounia, liksion, psixanagkasmos

Διάσπορος είπε...

Έσιει μιάν ιεροτελεστία η κατανάλωση λοκκουμιού, θεραπευτική, θυμούμαι την καλά. Πάντα αμα πάεις γάμον τζιαι μιλήσεις ούλλους τζιήνους τους περίεργους αθρώπους που ξέρεις πως σε κρίνουν εν καλά να τρώεις ζάχαρην άχνη μετά.

Διάσπορος είπε...

Τζιαι την τάτσα καταλαβαίνω την, παθαίνω το συχνά να φκώ που το σπίτι με οδοντόκρεμες. Έχω αλλο έναν αφηρημένο κακό. συχνά ξιάννω το φερμουάρ μου τζιαι γίνουμαι ρεζίλης.

ρίτσα- είπε...

να κόρη, να τζιεράσεις λουκούμια τωρά, τζιαι πέμου, έβαλλες του το του σσιήλλου κάθε φοράν που ήταν να φάει τζιαι έσουζεν την ουράν του;

dokisisofi είπε...

ναι όντως φέρνεις το σπίτι σαν το τρόπαιο το λουκούμι. Αλλά άσε εππουστιέψαν τα.. βάλλουν κάτι καρύθκια τωρά μίσιημου, κάτι χαλεπιανά, τσ τσ τσ..όσο για τα φερμουάρ να φορείς μακριές φανέλλες. Γουηλ ντου ( ααατς, άτε χτερνία μου πουσιάρκουμαι)

dokisisofi είπε...

ε ρίτσα στα μούτρα σου, ποννα με δεκαθκιάσεις":PPP ( ελπίζω να μου έβαλες δέκατα πεντέξι φορές, γιατί τερκάζουν μου)
ο σιήλλος εροχάλιζεν, τζιαι μόλις έπαιζεν το λαλά, έσουζε τον νούρο του.
Άλλη ερώτηση;

ρίτσα- είπε...

ε βασικά εν ναι που έθελα να γράψω αλλά ι επήεν περίπατο

γιατί σου αξίζουν δηλαδή;

(αν είχαμεν τζιαι λλίον ουίσκι, τζιαι ήταν η νύχτα ατέλειωτη...)

dokisisofi είπε...

γιατί είμαι το πιο ηλίθιο πλάσμα στη γη

ρίτσα- είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
dokisisofi είπε...

καλά..μη σε κρατάμε

Ανώνυμος είπε...

Parolo pou htan oulla mayra tzi'araxna...e8kiavasa to prohgoumeno post... en eκatalava omws giati antraphkes. An eniwthes ta pramata opws ta egrafes thn antroph pou thn aggonisthkes tziai giati... nomizw h antroph en se allous pou prepei na katalogistei.
Φνίδα
ΥΓ Τα ψυχιατρικά προφίλ τζιαι το φρέσκο της Αθαλάσσας εν τα φοούμαι... ούτε τζιαι να βρεθώ μαζί σου "στην πυρά..." Είμαι μαθημένη... τζιαι μουζούρου, εν κρούζω με τίποτε!!

dokisisofi είπε...

:)ekpempoume stis idies sixnotites! poly xairomai:))
ευχαριστώ ρε μουζουρού, αλλά οκ παίζει να το πιάνει ο ένας τζιαι ο άλλος για να με διασύρουν, όπως έκαμαν τζιαι με κάτι άλλα "σώψυχα". Alla en tziai koftei me touton parapanw, ediegrapsa ta dioti an empaina tziai ethoroun ta sinexeia itan na dokw pou to parathiro, tziai oi tipote allo alla perna apo katw kosmos
χαλαρά πάμεν παρακάτω, τζι ας εκαουρτίστηκασιν τα άσπρα μου τα χάλια

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Αναγνώστες

Η λίστα ιστολογίων μου