Τρίτη, 14 Απριλίου 2009

Μιζέρια μάγκνα

Θα είμαι λίγο μακάβρια απόψε.Γενικά δεν είμαι καλά αυτό τον καιρό και ιδίως σήμερα. Μου λείπουν αρκετοί άνθρωποι, οι οποίοι, άλλοι σκορπίστηκαν στα 4 σημεία του ορίζοντα, άλλοι "πήδηξαν τον φράχτη" για πάντα. Ο θάνατος μου στέρησε από νωρίς πολλούς ανθρώπους τους οποίους αγαπούσα, και στους οποίους δεν πρόλαβα να τους το πώ. Η συναίσθηση της ματαιότητας των πάντων και του φευγαλέου της ζωής, μου εντυπώθηκε σε πολύ τρυφερή ηλικία και αυτό με έκανε να σκέφτομαι μεταφυσικά και πνευματικά. Το Χριστολογικό σχήμα σωτηρίας που μου παρείχε η εκκλησία, στο θέμα του θανάτου, νοηματοδοτούσε μεν, δεν ανακούφιζε πολύ δε. Αλλά ήταν η σανίδα την οποία το μυαλό και κυρίως η καρδιά, χρησιμοποιούσαν για να βγουν στη στεριά μετά από κάθε πένθος. Η εφηβική μου ηλικία, βυθισμένη στα μαύρα μέσα και έξω, η φοιτητική μου ζωή, γεμάτη σπασμωδικά ξεσπάσματα απωθημένων....Το αίσθημα αυτό της απώλειας με έκανε πιο είρωνα, να μην απολυτοποιώ αυτή τη ζωή, να μπορώ να γελώ με τα άγχη των υπολοίπων. Με έκανε όμως και μηδενίστρια, και δεν μπορώ να εξηγήσω πως με αντέξαν τόσα χρόνια οι μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού φίλοι μου. Σιχαίνομαι τα λούσα, τα ψώνια, είμαι μίζερη, τσιγκούνα για μένα και ανοιχτοχέρα για άλλους ( δεν μπορώ να το εξηγήσω), δυσκολεύομαι να πετάξω ρούχα και παπούτσια αν δεν διαλυθούν εντελώς ( έχω ακόμα ρούχα από....το 1996 και παπούτσια από το 2002, τα οποία φορώ ακόμα). Μπορεί να με δείτε να πάω στη δουλειά με φόρμες, μπορεί να με δείτε να πάω και με φουστάνι και τακουνάκι ( γελοία και στις δύο περιπτώσεις). Το ομολογώ και το παραδέχομαι. Δεν με νοιάζει. Πολλοί με θεωρούν λεσβία, άλλοι καθυστερημένη, άλλη τρελλή, άλλοι διανοούμενη, ενώ δεν ήταν και λίγοι που με ρώτησαν αν εκθέτω τα έργα μου σε γκαλερύ (λες και οι ζωγράφοι έχουν την ταπέλλα του κακοντυμένου). Κουρεύομαι με τρόπο που να μην χρειάζεται να χτενίζομαι παρα μόνο όταν εξέλθω του μπάνιου ( στην καλύτερη περίπτωση). Αποφεύγω τους καθρέφτες και πολλές φορές τρόμαξα μέχρι θανάτου όταν με είδα μέσα, έχοντας ξεχάσει ότι πρόκειται περί καθρέφτη. Πολλοί φίλοι μου φέρνουν φωτοτυπίες με δίαιτες και οι συγγενείς μου κάνουν δώρα συνήθως ρούχα. Για να εξηγούμαι, το θέμα δεν είναι οικονομικό. Το θέμα είναι ότι δεν το θεωρώ θέμα και αν ασχολούμαι τώρα είναι για σκοπούς αυτογνωσίας.
Δεν με απασχολεί ν'αρέσω και κάποιες κρίσεις ανασφάλειας που είχα, μου τις διέλυσε μια ψυχή (καλή του ώρα εκεί που είναι) με τα λόγια: "μου αρέσει αυτό το ότι να'ναι σου".
Απόψε μου λείπουν πολλοί. Πλησιάζουν και γιορτές, τα πάντα γύρω ανθισμένα και ο Χριστός μέλλεται να σταυρωθεί. Η ζωή εν τάφω. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη αλήθεια στη ζωή από τον θάνατο. Καμιά φορά βλέπω τη Λευκωσία να σφύζει απο κίνηση, και όπως τους παρακολουθώ σκέφτομαι ότι σε 100 χρόνια από τώρα όλοι θα είμαστε κάτω από τη γη, βορά σκωλήκων. Και το ζευγαράκι που περπατά αγκαλιασμένο, και ο γέρος που απλώνει στον ήλιο, και ο ταξιτζής που βρίζει τον οδηγό λεωφορείου από δίπλα, και οι σριλανκέζοι που περπατούν παρέα και περιεργάζονται το καινούργιο τους κινητό χαχανίζοντας. Όλοι μα όλοι. Και ο ανώνυμος που με βρίζει, και ο διάσπορος, και ο μενέλαος, όλοι, όλοι...Δεν ξέρω αν αυτό το κείμενο υπάρχει εδώ ύστερα από 100 χρόνια. Αλλά αν τύχει και υπάρχει ακόμα, θέλω να πώ στον (μελλοντικό) αναγνώστη, ότι η ζωή εν έτει 2009 είναι απαίσια, τίποτα το ωραίο δεν υπάρχει, είμαι πολύ δυστυχισμένη, δεν αντέχω άλλο που ζω και καλύτερα που πέθανα. Αν θέλει, και αν υπάρχουν ακόμα παξιμάδια και πουλιά το 2109, ας λουβίσει ένα στο δρόμο να φάει κανένα περιστέρι ή κανένας στρούθος στην μνήμη μου. Αν υπάρχουν ακόμα ποτήρια, ας βουτήξει το παξιμάδι προηγουμένως, για να δροσιστεί η καρτούλλα τους.

Εν είμαι καλά πόψε. Είπα σας το.....

17 σχόλια:

Λάζαρος είπε...

Τζι ύστερα λαλούν μου την εμένα, που θκιεβάζω Εκκλησιαστή, για να 'βρω άλλοθι imi$...

Εσύ εν καλά που τα λαλείς, εγώ εν καλά που τα σκέφτουμαι, εσύ να 'σαι καλά, ζωή να έχουμε κι εσύ κι εγώ.

Πού 'ννα με ρωτήσουν ευθέως, εν να απαντήσω το ίδιο ευθέως.

Α στα διάλα πια..!

-------
ΥΓ: Εν εκατάλαβες; Εν πειράζει.

Λάζαρος είπε...

Tα$ινόπιττα. Ελιμπίστηκα την.

Μενελαος είπε...

Αχ βρε κουτάβι μου. Αν ο Θεός δεν μας αγαπούσε, θα μας έκανε θεατές στις εκτάσεις των νεκροταφείων με εκατοντάδες μνήματα?? Μήπως ήταν και ο θάνατος μέσα στα μαθήματα του Χριστού?? Καταρχήν δεν μου αρέσει και τι πάει να πει η λέξη απαγορευμένο. Έψαξες εσύ μόνη σου να μάθεις?? Είπες δηλαδή θα ασχοληθώ με το απόκρυφο, με το ανεξήγητο με τα υγιή θέματα μεταφυσικής, με αυτές τις περίεργες ενέργειες και ενεργειακά πεδία για τα οποία κάνει λόγο ο Χαρδαβέλας?? Είπες ότι εγώ θέλω να μάθω και να ερευνήσω και να ψαχτώ άγρια?? Τι έκανες ανταυτού?? Γέμισες με ινδάλματα κατανάλωσης και ευημερίας, έβαλες και μία πυραμίδα στο κέντρο για άλλοθι, άλλη τη λένε δένδρα, και άγιος ο Θεός. Δεν είναι έτσι όμως. Τι την κάνουμε τη ζωή που μας δώθηκε?? Τρώμε με κύκλους, μέχρι να μας γυρίσει η ψυχολογία και μέχρι να διαταραχτούμε...Αν τα σκεφτείς όλα αυτά θα δεις ότι δεν έχεις πρόβλημα θεματικής. Πρέπει απλά οι άνθρωποι να προσέχουμε τις σκέψεις μας και τη φιλοσοφία μας, να απορούμε και να μην γινόμαστε μηδενιστές με τις επιλογές μας. Ελπίζω να σε φώτισα λιγουλάκι!! Καλό σου βράδυ!!

|ρίτσα| είπε...

:(

...

αλληλεγγύη στις α(κομμωτηρίου)χτένιστες όλου του κόσμου

ruth_less είπε...

Άνοιξες μας την ψυχή σου δόκι μου... Πέρασες πολλά καλή μου και οι γιορτές δυστυχώς πάντα μας υπενθυμίζουν όσα και όσους μας λείπουν και δυσκολεύουν τις καταστάσεις μέσα μας... κύκλοι τζιαι φακκούν γυρό οι καταστάσεις τούτες. Δεν θα σου πω τα δικά μου δακρύβρεχτα γιατί δεν είναι αυτό το θέμα μας. Τωρά ακούμε εσένα... Όμως μέσα απ΄όλα έχεις ανακαλύψει ένα τρομερό τρόπο να κοιτάζεις τις καταστάσεις, με χιούμορ, με κυνισμό και με αυτοσαρκασμό... αυτό είναι ισορροπία.

Μεν τα βάλλεις κάτω. Life is good, όσα προβλήματα και ελλείψεις κι αν έχουμε.

Υ.Γ. Επεξήγηση του "τσιγκούνα για μένα και ανοικτοχέρα για τους άλλους": αγαπάς τους άλλους παραπάνω τζιαι τον εαυτό σου λιγότερο. Αγάπα τον παραπάνω. Αξίζει το... (ξέρω ότι φακκούν σου τα αποσιωπιτικά αλλά συγχωράς με, έννεν;)

MARINOS είπε...

Τώρα να σου πω ότι μου θύμισες τους "Απόντες" της Κατερίνας Γώγου; (ομαδικά για κατάθλιψη θα πάμε απόψε....!)

Είμαστε ακόμα ζωντανοί όμως. Κι αντέχουμε!

dokisisofi είπε...

@ Λαζό, εκατάλαβες, εκατάλαβα, πάω στο διάολο να σου φέρω τασιηνόπιττα ντελίβερη:PPP
@ Μενέλαε, ινδαλματα κατανάλωσης έ;χμμ σαν να χεις δίκιο
@ ρίτσα, σύμφωνα με ένα μέηλ γιοα την λειψυδρία στον πλανήτη μετά από 50 χρόνια, όλοι θα καραφλιάσουμε εξαιτίας της έλλειψης νερού. Ας μην μας καραφλιάσουν λοιπόν από τώρα στα κομμωτήρια, τράβα-κάψε.
@ ρουθ-λες, βγήκε κλαψιάρικο και μίζερο το ξέρω. Σ'ευχαριστώ που με καταλαβαίνεις, και ελπίζω να τις χειρίζεσαι καλύτερα τις απώλειες σου.
@ Μαρίνε, πάλι θα με στρώσεις στο διάβασμα βρε;! Πολύ έχουν κατάθλιψη απόψε είναι γεγονός! Προψές που είχα νεύρα, ανοίγω την άλλη μέρα την τηλεόραση και έλεγε για 2 φόνους! Ελπίζω άυριο να μην ακούσω τίποτα για κανέναν που πήδηξε στο κενό. ( αυτές οι συμπτώσεις θα με κάνουν να πιστέψω στα ζωδια, να το δείς)

dokisisofi είπε...

ρίτσα σ'ευχαριστώ μέσα απ'την ψυχή μου. Αν δεν σε πειράζει το σχόλιο θα το κρατήσω για μένα. ( δεν ήμουν και σίγουρη αν το ήθελες δημοσιευμένο). Τέσπα...δέχομαι ρητά ωραία για τον τοίχο μου στο oriannafalse@gmail.com Τα τρία καλύτερα θα βραβευτούν με μια τασιηνόπιττα, έναν κατεϋφι και έναν χαλουβά της μάείρισσας αντίστοιχα!

Λάζαρος είπε...

Μην πας στο διάολο! Τα$ινόπιττες έχει κι ο Ζορμπάς δαμαί δίπλα!

(Θεώρησε πως όλα έχουν ειπωθεί. Οι τα$ινόπιττες εν πρόσχημα, σαν τη Μερόπη της Φακίνου)

Ναι, πονώ. Αλλά όι τόσο το χέρι μου.

dokisisofi είπε...

μετά από το ζεϊμπεκικο, το λικέρ και το μαστίγωμα ακόμα πονάς; είπα σου, άκου τον διάσπορο, κάτι θα μας γράψει τζιαι θα μας γιάνει πάλε..υπομονήν ο ένας στον άλλο τζιαι θα περάσουμεν..είμαστεν η παρακμή της κυπριακής μπλογκόσφαιρασ, σκέτη ντεκατάνς λαλώ σου...

Διάσπορος είπε...

Καταραμένη κύπρος. Αν εζούσες στη χτερνία θα έβρισκες αλλα 200 άτομα που τους αρέσκει να ζούν ακριβώς όπως σου αρέσκει εσένα, δέ θα σε έκαμνεν κανένας να νιώθεις άβολα, δέ θα σε εκρίναν καθόλου, τζιαι θα εκυλούσες τη ζωή σου ανετα και χαλαρά.

Terra Incognita είπε...

Aν στην κανονική σου ζωή αντιδράς τζαι μιλάς όπως στα μπλόγκς, πικρίες τζαι μνησικακίες, δεν εκπλήσσομαι που νιώθεις έτσι.

Καλές γιορτές τζαι μακάρι να μεν είσαι δυστυχισμένη για πολύ ακόμα..

dokisisofi είπε...

@diaspore, ma den einai oi alloi to thema
@terra incognita, kai si den eisai ligotero distixismenos/i mou fainetai
@ sike, sorry tora diavasa to telefteo, na twra etoimazw tin pyra: stous posous vathmous pairneis? :PPPP

dokisisofi είπε...

krima pantws..

dokisisofi είπε...

δεν θέλω να απογοητεύσω κανέναν αλλά η τασιηνόπιττα εν καπαρωμένη. Παίζουνται τα άλλα δύο έπαθλα, και αν συμφωνούν και οι υπόλοιποι θα δημοσιευτούν σε επόμενο ποστ.

Kai Na Katharisoume Tous Kakomoutsounous είπε...

Δεν χρειάζεται να κυνηγάς την ριψοκίνδυνη ευτυχία που βρίσκεται στην παράφορη φύση των επιθυμιών σου αλλά να περιορίζεσαι στη σιγουριά που επιφέρει η ηρεμία και αταραξία της ψυχής αποφεύγοντας τον αχρείαστο πόνο και φόβο. Αν και πολλοί πόνοι είναι προτιμότεροι από τις ηδονές αφού απ’ αυτούς προκύπτει τελικά μεγαλύτερη ηδονή. Ψάξε την ισορροπία.

tubemap είπε...

Με συγκίνησες..
2 συμβουλές που πήρα πρόσφατα..
"Ν'αγαπάς περισσότερο τις χειρότερες στιγμές της ζωής γιατί το καλύτερο βγαίνει απ'αυτές" και
"Η χειρότερη ώρα έχει μόνο 60 λεπτά".
Χρόνια σου Πολλά

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Αναγνώστες

Η λίστα ιστολογίων μου