Κυριακή, 29 Μαρτίου 2009

Καθόλα κυρία

Καθόλα κυρία, με ένα νύχι σκέτο έργο τέχνης, ακριβά ρούχα, ακριβά παπούτσια, μαλλί του κομμωτηρίου, με το μακιγιάζ τέλειο, υψηλόμισθη, με ισχυρά κοννέ στο εργασιακό χώρο, ειδική στο θάψιμο συναδέλφων, ψηλομύτα και περήφανη.

Γιατί να μην μου κάνει εντύπωση που όταν μπήκα μετά απ'αυτήν στο αποχωρητήριο, το κάθισμα ήταν πιτσιλισμένο με ούρα και ο νιαγάρας ατράβητος;

(ίσως γιατί αν ήξερε να σέβεται τους συνανθρώπους της δεν θα είχε φτάσει εκεί που έφτασε)

8 σχόλια:

Διάσπορος είπε...

Δηλαδή η κυρία εν σκατό με επένδυση φίλντισι, χρυσoκλωστές, φτερά παγωνιού. Εμέναν αρέσκει μου να τες ξεσκεπάζω λίγο για να μας διά η τσίκνα τζιαι να καταλαβαίνουμεν οτι "Μιά χαρά είμαστε.."

dokisisofi είπε...

Βρωμιά και δυσωδία...ε ρε σκουπίδι που πρέπει να φαν κατακούτελα...

Meropi είπε...

Μα καλά! Όρθια ούρησε??? Μήπως είναι τραβεστί??

dokisisofi είπε...

ξέρω γω τί να πω΄...μάλλον δεν έχει ισορροπία όταν προσπαθεί να μην αγγίξει το κάθισμα....κρίμα και τα γυμναστήρια που πάει :PPP

ρίτσα είπε...

ma really

κύριελέησον αςπούμε

ντάξει στα κλαμπ εννάν έτσι

αλλά μέσα στα εστιατόρια, στη δουλειά

ΕΝΤΑ ΑΝΑΙΣΤΗΤΟΙ ΕΙΣΑΣΤΕ

dokisisofi είπε...

Ρίτσα, είναι θέμα σεβασμού μάνα μου. Ένας άνθρωπος δεν είναι γάρος μόνο στον τρόπο που συμπεριφέρεται, αλλα και σε όλα του. Άκόμα και σ'αυτό. Όσο μικρό κι αν φαίνεται σε κάποιους για να σχοληθώ μαζί του.

Gabriel είπε...

νά, γιά κάτι τέτοιες ἀναρτήσεις, μετανιώνω τήν ὥρα καί τή στιγμή πού διάλεξα νά μπλογκάρω μέ τό πραγματικό μου ὄνομα..

dokisisofi είπε...

Και εγώ, σε κάτι τέτοιες αναρτήσεις, θα ήθελα να έβαζα το πραγματικό τους όνομα.
Καλό σου απόγευμα..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Αναγνώστες

Η λίστα ιστολογίων μου