Τετάρτη, 4 Μαρτίου 2009

ΗΣΥΧΙΑ! ΤΩΡΑ ΜΙΛΩ ΕΓΩ!

Μαλάκα εννα το πώ τζιαι όποιον πάρει ο χάρος. Να το φκάλω που το στήθος μου βρε αδερφέ! Η μισή αντροπή δική μου η μισή δική του. Ατε ασσιχτίρ. Απλά για να μου περάσει. Θα φάω τόσο σοκ που το ρεζίλεμα που θα μου περάσει. Τζιαι ύστερα θα πάω έσσω να θωρώ την καρδία μου όπως θωρεί στην ρεκλάμαν ο Πέτρος την πίτσα που του αφήκασιν οι «φίλοι» του. (Έλα τώρα μελούρες. Το πιο πιθανό είναι να ξεκινήσεις κουρτισμένη μεν, αλλά στο δρόμο να σταματήσεις σε ένα φούρνο, να γοράσεις πιτσούα, την οποία θα τσακίσεις στο αυτοκίνητο προτού προλάβεις να βάλεις την τετάρτη) Έλεος με τις πίτσες! Σκάσε επιτέλους! (Ενιμπόρω) Ναι ρε, τζιαι μπόρω εγώ ; Πότε θα μου περάσει?Γμτ διανύω την δεύτερη βδομάδα σ’αυτήν την κατάσταση(Κοίτα βασικά είναι η ηλικιακή ζώνη την οποία διανύεις η οποία ευθύνεται) Ναι μαλακισμένη, ναι, μίλα μου με όρους επιστημονικούς για να νομίζεις ότι καταλάβεις τζιαι ήνταμπου σου γίνεται τζιαι έσιιεις τζιαι τον έλεγχο. Εσκόλασες ρεεεεεεε...ξεφτίλα! Ηλίθια! Θύμα της βαλεντινιακής υποκουλτούρας! (Μήπως είναι καιρός να πάεις σε ψυχίατρο να χαπωθείς;) Εν συμφέρει εσκέφτηκα το τζιαι τούτο. ( Ναι τζιαι συμφέρει το ιντερνετ ρε) Το θέμαν μας εν άλλο γαμώτο σκάσε. (Εννεν καθόλου άλλο) Το θέμα μας είναι το ότι δεν έχω αυτογνωσία τζιαι αντακώνω λαφαζανιές τζιαι μαλακίες του νου μου ενώ δεν με παίρνει. ( Εγιώ είπα σου να θωρείς την φάτσα σου προσεκτικά 3 φορές την ημέρα να σε χωνέψεις! Κομπλεξική, ανισόρροπη, μεθοριακή, διαταραγμένη, σιηλλόπελλη! Είπαν σου τόσα δαμέσα , σε 3 μπλογκς αφιέρωσαν ολόκληρα ποστ στην αφεντιά σου για να σε βρίζουν στα αρχαία, στα σημερινά, σε κάθε γλώσσα τζιαι διάλεκτο τζιαι κόμα εν επόκατσες! Ακόμα ζεις και με καθοδηγείς! Παλιο «εκκόπρωσις»! «Πλέμπα»! «Σκουπιδιάρα»! «αγάμητη»! «μεθοριακή προσωπικότητα»! «εχινέ»!) Συγνώμη, ρε μαλάκα τωρά εσύ είσαι μαζί μου ή με τους άλλους (τούντο «μαλάκα» πρέπει να το κόψεις, δεν ειναι καθόλου θηλυκο, τζιαι όπως καταλαβαίνεις, πρέπει οπωσδήποτε να κάμεις στροφή στην θηλυκότητα) ΧΕΣΤΗΚΑ Έτσι έτσι, πολλλά καλά τα λαλείς. Ήδη νιώθω καλύττερα. Μόνον που τούτη η φάση μυρίζει μου κόμπλεξ. Όχι όχι. Δεν είναι κόμπλεξ, απλά προσπαθώ να δημιουργήσω άμυνες προληπτικής αυτοαπόρριψης ώστε να πετύχω την απάθεια στα εξωτερικά ερεθίσματα. (Ελα να σου πω, εν μαζί μου που μιλάς. Τζιαι μεν μου φακκάς εμέναν έτσι το πληκτρολόγιο. Πρόκειται περί κόμπλεξ, παλιοκομπλεξική). Ο σιήλλος μου ροχαλίζει. Να τον γυρίσω που την άλλη;(Αη στον καημένο βρα ηλίθια ήσυχο, εταϊσες του τον αγλέορα, επρήστην εποπρήστην τζιαι ροχαλίζει γιατί εν εχώνεψε.) Συγνώμη! Εδωκα του μόνον ότι εμάχουμουν να φάω εγώ πριν να μου κοπεί η όρεξη. (Λαλούμεν κάτι διαφορετικό;) Σκάσε γμτ, εν σχιζοφρένεια τουτη η φάση εκατάλαβες το; Βάλλεις μου τζιαι παρενθέσεις! Ακόμα λλίον θα βάλεις τζιαι ορθογράφο στη φωνή της συνείδησης σου. ΝΑΙ ΝΑΙ ΒΑΛΕ ΚΕΦΑΛΑΙΑ, ΗΛΙΘΙΑ ΑΦΟΥ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΠΟΥ ΜΟΝΑ ΤΟΥΣ ΗΛΙΘΙΙΑ αμαν βάλεις προηγουμένως τελεία. Χα! Εννα τα αφήκεις κεφαλαία για να μας παίξεις την χαλαρή; Αυτόματη γραφή μη χέσω;Κάθεσαι τζιαι ασχολείσαι τόσην ώρα με έναν τόσο εξευτελιστικό θέμα ...ε φωνή σκάζεις λλίον να δώ τι θα κάμω. Τζιαι άλλαξε ώμο έσιει μια θέση κενή στα αριστερα. Επιαν την ο Κυπριανού. (Χιουμοράκι? Προς πληροφορίαν σου, είναι τα σατανούθκια που κάθουνται στον αριστερόν ώμο) Λαλούμεν κάτι διαφορετικό; Που λες, με το που ννα του το πώ θα μου περάσει η εμμονή. Τζιαι εν το εσκέφτουμουν πριν 2 εφτομάες;Αχ τι ωραία που θα νόσει ο μαλάκας, ενα νομίσει ότι κάποιος ένει τζιαι εσού απλά θα εξευτελιστείς. Ε,ε,ε?(« ΕεΕ?»ΈΤΣΙ ΝΑ ΤΟ ΓΡΑΨΕΙς ΝΑ φανεί η διακύμανση στη φωνή) Ναι ρε τζιαι ξέρουν οι βούτυροι που με θκιαβαζουν να μιλούν κυπριακα!? Έτο γράφουν μου όπως τα κυπριώτικα σκετς (αλόπως το ρικ βάλλει επαναλήψεις στο ράδιο στα προγράμματα που πέμπει) για να μας πείσουν ότι εννεν βούτυροι τζιαι εν μάγκες τζιαι καλα τζιαι γραφουν μου κυπριακά, που σηκώνουν τζιαι ανορθογραφίες τζιαι πο ούλλα. Γράφουν μου τζιαι ιστοριούες. Αμφιβάλλω αν εθκιαβασαν κανενα βιβλίο στη ζωή τους. Τωρά που το λαλείς (εσύ το λαλείς) ειναι κυπραίοι βέροι. Χωρίς να διαβάσουν τίποτε στη ζωή τους ξεκινούν να γράφουν τζιαι θέλουν τζιαι πίσκαλα. (ΕΙΣΑΙ ΕΚΤΟΣ ΘΕΜΑΤΟΣ. . Τζιαι εν αντρέπεσαι να μιλάς έτσι για άτομα που σου συμπεριφέρθηκαν τόοσο καλά; Μήπως να έβαλλες μετριασμό στον Μενέλαο;Χάζι, χάζι, εκόλλησεν σου παράνοια και παράλογη, μισάνθρωπη επιθετικότητα)Αηστον τζιαμαί. Μπαίνει τζιαι γράφει 20 φορές την ημέρα . (Τι θα απογίνει μετά;ετο εννα σου γράφει 50 μέηλ την ημέρα). Ε έσιει λάθος; (ΕΙΣΑΙ ΕΚΤΟΣ ΘΕΜΑΤΟΣ. Τέλοσπάντων. Στο θέμα μας. Το λοιπόν δεν είσαι για τέθκια. Συνιστώ καθρεφτάκι όπου πάεις, να το φκάλλειςν να θωρείς για να προσγειώνεσαι. Είναι η ηλικία σου τέθκια καταλαβαίνω,είναι γαίμα που τζυλά στις φλέβες σου τζαι σέναν αλλά πρέπει να το νιτζήσεις) Χεχε, αθυμάσαι που επέρναμεν, (επάιρναμεν εν το σωστό) «επαίρναμεν», έβαλες λάθος τόνο, (βασικά εν «παίρναμε»αλλά αφού αποφάσισες να το παίξεις η «Μαρικκού που τα Λεύκαρα χωρίς λογοκρισία» συνέχισε) ... ίντα εξίασα ήνταμπου ήταν να πώ! Πάντως πρέπει να παραδεχτείς ότι το σχόλιο μου στης Ρίτσας τις προάλλες για την γλώσσαν ήταν τέλειον έννεν;εν με εξιτίμασεν τζιαι κανένας! ( παράξενο. Εκατάλαβες τωρά τι κάμνεις;σμίεις τη πραγματικότητα με την μπλογκόσφαρα;αντιλαμβάνεσαι πόσο παθολογικό σύμπτωμα εν τούτο;) Χεχε αθυμάσαι το ποστ για την «ψυχοπαθολογία του τσάτ» που έγραψα πέρσι;ήταν που τα πιο καλα μου. ( Α ωραία, να το φορείς τη Κυριακή.) Χα! Αθυμάσαι κάποια Κυριακή, μήνα Δεκέβριο, γιορτή του Αγίου Νικολάου; (Ναι, έκαμες πρώτη φορά λογαριασμό στο τζιμεηλ, παρακάτω. )Μόνο;
( ΕΙΣΑΙ ΕΚΤΟΣ ΘΕΜΑΤΟΣ) Έτσι πε του νου σου που μου εμίτσιανες τζιαι τα γράμματα. Τελικά ο Δεκέβρης εν ο αγαπημένος μου μήνας. Παλιά ήταν ο Φλεβάρης. Βασικά επειδή ήταν μεσοδότζιην ο φτωχός, σαν εμέναν ( «την πτωχούλα του διαδικτύου», χαχα, που τις αθυμήθηκες τις λαφαζανιές του πρωτοφλώρου, τωρα?) Ύστερα που...(συγνώμη που σε διακόπτω αλλά νομίζεις ότι κόφτουν κανέναν τούτα που γράφεις; Βασικά, λάθος, συνέχισε, είναι τον κανέναν που κόφτουν, τζιαι μεταξύ μας, το πρόσωπο, ξέρεις τωρά ποιός, είναι πιο κάτω τζιαι που τον κανένα). Εσταμάτησε να ροχαλίζει ο σιήλλος. Ωραίος ήλιος σήμερα. Ο καφές μες το φετζιάνιν εκρύανε ( τωρα να τον ποκουππίσω να δω αν θα μου φκάλει μισιαρόν σαν της Αγγέλας, αλλά ουδέν πουρέκκιν στον ορίζοντα, χέσε μέσα), αλλά εννα τον πιω γιατί βασικά εν για να ξεδιψάσω που εννα τον πιω, τζιαι ξεδιψας με κρυά πράματα. ( κρύα) εννα σου πώ τωρά..( να λείπουν οι χυδαιότητες τζαι μπάηδεγουέη) ααααααατς αγγλικούρες! ( να με φκάλεις που τις παρενθέσεις, εν κοίλες τζιαι φαίνεται μούττη σου πιο μιάλη, ναι ναι, γύρε ομπρός, τωρα θωρώ εναν σπυρίν πας την μετώπα τεράστιο, άσε που άμαν την κλείσεις την παρένθεση ενε έσιει τίποτε μετά τζιαι φοούμαι, γι αυτόν σου λαλώ μεν πατας καπς λόκ για να γραφεις πιο γλήορα) Ενιμπόρω. εσυνήθισα. (Που λαλείς. Πότε λαλείς να διαγράψεις το μπλογκ;)Τζιαι γιατί να το διαγράψω;για να σιέρουνται τα ακσεσορις; Εξάλλου οι αυτοκτονικές φάσεις επεράσαν μου. Ελπίζω μόνον να με πιάει καμιά λιμοκτονική φάση τούντες μέρες πέρκι χάσω κανέναν κιλό. (Χαχαχα, εσού δίαιτα; Να σου θυμήσω ότι την τελευταία φορά που έκαμες δίαιτα εμύριζες σαν το φουγάρο, επομάυρισες που τους καφέδες τζιαι την νύχτα εν ετζιοιμάσουν;). Ναι αλλά αθθυμάσαι ήντα ωραίο ποστ έγραψα για τις διάφορες στάσεις του σώματος πριν να σε πάρει ο ύπνος τζιαι την επίδραση τους στον εγκέφαλο; ( αθθυμούμαι τζιαιμεταξυ μας ευτυχώς που το διέγραψες, ήταν πολλά σάηκκο). Να σου βάλω λλίον να το θυμηθείς; Τωρα να παω στο φόλντερ ρεζιλέματα. Ετο:
«Όταν κοιμάσαι στο δεξί πλευρό, (με το δεξί μάγουλο να βουλιάζει στο μαξιλάρι, σχηματίζοντας λακούβα που σε αναγκάζει να το γυρίσεις από την άλλη) και μετράς για να κοιμηθείς , έχεις την αίσθηση ότι οι αριθμοί, σχηματίζονται κάπου κοντά στο δεξί σου μάτι. Μαζί με την εικονική αναπαράσταση των αριθμών αναπαριστάται στη μνήμη η διαδικασία άρθρωσης των αριθμών, η γραφηματική αναπαράσταση των οποίων (με γράμματα του αλφαβήτου)εμφανίζεται αυτή τη φορά στο κέντρο, κάπου στο μέτωπο ακριβώς πιο πάνω από τη μύτη.
Εντελώς το αντίστροφο συμβαίνει με την αριστερή πλευρά, μόνο που οι αριθμοί στο αριστερό ταμπλό, αλλάζουν λίγο πιο αργά και η διαδικασία ανάμνησης της άρθρωσης χωλαίνει. Στ’ανάσκελα, οι αριθμοί τρέχουν σαν τρελλοί και είναι δυνατό, αν το προσπαθήσεις, να μην τους συνοδεύεις με την ανάμνηση της ολογράμματης τους απόδοσης. Μπρούμυτα τώρα, με το μέτωπο στην κάτω κεντρική άκρη του μαξιλαριού (στάση που επιτρέπει στην μύτη να αναπνέει) και τα χέρια ανοιχτά, συναντάς αντίσταση στους αρθμούς και μια επιμονή στην αναπαράσταση χώρων. Αντίστοιχα, στην θέση ανάνηψης (όπως κοιμούνται τα αρκουδάκια, τα βρέφη και οι εθελοντές άρρωστοι στα μαθήματα πρώτων βοηθειών) παρελαύνουν μπροστά σου πρόσωπα.
Κατάματα σε κοιτάζουν πολύ σπάνια σε περίπτωση που είσαι ερωτευμένος/η . Διαφορετικά σε κοιτάζουν λοξά. [....]»

( καλάν γιατί δεν το έβαλες ούλλο; Εσιει πλάκα!) Πλάκα;Μπορείς να μου εξηγήσεις τί εννοείς με το «κεντρική άκρη του μαξιλαριού»; ( Χα! Δηλαδή μόνον τούτον σε επείραξε; Ήμουν αϋπνη οκ; Ήταν ποτζείντες νύχτες του σεμπτέμβρη που αποφασίζεις να κλείσεις τα παράθυρα τη νύχτα για να πείσεις τον εαυτό σου ότι είναι και η Κύπρος σαν τον υπόλοιπον κόσμο και το φθινόπωρο κρυαδίζει. Με αποτέλεσμα να σπάζεις που την πυρά αλλά να μην το παραδέχεσαι) Ναι καλά, προσπάθα να μας πείσεις τωρά. Μήπως να σου βάλω κι άλλο να καταλάβεις το χάλι σου ;
«Είναι γεγονός ότι προσπαθώντας να θυμηθείς χώρους και καταστάσεις, έχεις ένα πανοραμικό πλάνο. Η πλήρης βίωση ενός πλάνου και η βύθισή του σ’αυτό όπως στην πραγματικότητα λαμβάνει χώρα μόνο στην ασυνείδητη φάση του ονείρου. Πολύ ενδιαφέρουσα είναι η μεταβατική φάση ύπνου-ξύπνιου, όπου ξεκινάς να έχεις μια αμυδρή συμμετοχή στο πλάνο και η παρακολούθηση δίνει σιγά σιγά τη θέση της στη βίωση. Οι εικόνες είναι άναρχες και παράλογες. Μπορεί να βρεθείς να περπατάς στο σκηνικό μιας φωτογραφίας που είδες λίγο προτού κοιμηθείς, ή αν είσαι φοιτητής που κλέβεις ώρες από το διάβασμα για να κοιμηθείς, μπορείς ακόμα και να περπατήσεις ένα τρισδιάστατο βιβλίο με τους τύπους που μαθαίνεις και να έχεις την εντύπωση ότι λύνεις και άσκηση ή αποστηθίζεις κομμάτια κειμένου. ( τα οποία, ακόμη και αϋπνίες αν αντιμετωπίζεις, αισθάνεσαι μια απεριόριστη ζαλάδα για να τα κάνεις στην παρούσα φάση).
Αν τώρα το ένα πόδι σου κρέμεται ή εξέχει διαγωνίως, υπάρχει 90% πιθανότητα να έχεις το χέρι κάτω από το μαξιλάρι. Σε αυτήν την περίπτωση είναι εντελώς αδύνατο να απαλλαχτείς από τις έγνοιες σε καθημερινό επίπεδο και το άγχος της αυριανής μέρας. Αν αποφασίσεις δε να κοιμηθείς ανάποδα, με τα πόδια στο προσκεφάλι, τότε επώδυνες αναμνήσεις απ’το μακρινό παρελθόν και ταπεινωτικές φάσεις της ζωής σου θα σε βασανίζουν ως το πρωί. Αν όμως ακουμπήσεις τον μισό ώμο στον τοίχο και κοιμηθείς χωρίς μαξιλάρι με το κεφάλι να αιωρείται στην μικρή χαραμάδα μεταξύ τοίχου κρεβατιού, η κατάσταση είναι χειρότερη καθώς θυμάσαι μόνο γελοίες φάσεις και η υπερδιέγερση που προκαλεί το γέλιο είναι καταστροφική»

Ναι αλλά έβαλα και συμπέρασμα στο τέλος που συνιστά μια προσφορά στην ανθρωπότητα που βρίσκεται στην ίδια θέση: «Γενικό συμπέρασμα : Σε περίπτωση αϋπνίας προτιμήστε τον καναπέ.Καληνύχτα σας.» (Το «καληνύχτα σας» σε μάρανε. Καταλαβαίνεις κόρη μου τί εντύπωση διάς; Πόσο σάηκκο ακούγεσαι;Πόσο σχιζοφρενής;)


Τζιαι πότε με έκοψεν εμένα τι θα πεί ο ένας τζιαι ο άλλος τωρα ρε; (Ρεπάνια. Κόρη θα με λαλείς. Σύνελθε επιτέλους. Μετά διερωτάσαι γιατί σε θωρούν μόνο σα φίλη. ( συγνώμη εν μου είπες πριν να θωρω τη φάτσα μου για να καταλάβω το γιατί με θεωρούν μόνο σαν κουτσοφλέβαρο;) ΝΑ ΝΑ ΝΑΝΑΝΑ! ΠΑΓΙΔΑ! ΕΒΑΛΑ ΣΕ ΜΕΣ ΤΗΝ ΠΑΡΕΝΘΕΣΗ! ΠΗΞΕ ΤΩΡΑ! (Οη καλα έκαμες, μια παρένθεση εν σαν το ανάκλιντρο, πνάζεις τζιαι παρακολουθείς ταυτόχρονα, θέλω να γοράσω εναν που θωρώ τηλεόραση για να απλώνω τα πόθκια μου, γιατί πας το τραπεζάκι στην πολλήν την ώρα πονώ τις φτέρνες μου ). Ο σιήλλος θέλει να πάει έξω. Εκατουρήθηκε. Πηαιννε πάρτον! (χαχαχα..αθυμάσαι τζείντα 200 μέηλ με τίτλο ΕΚΑΤΟΎΡΗΣΕΝ Ο ΣΚΥΛΟΣ?) Ναι, αλλά στο τέλος εχαρισες του την. (Ήταν καλόν ποσκόλιον όη τίποτε άλλο.) ΕΙΣΑΙ ΕΚΤΟΣ ΘΕΜΑΤΟΣ ( χαχα, αθυμάσαι πόσες φορές το είδες τούτο γραμμένο με κόκκινα γράμματα κάτω που τις εκθέσεις σου;) το οποίο μετά από λίγα χρόνια μεταφράστηκε στο «εν έσιεις υπόθεση»). Τους αδικείς; Όχι. Εγώ αγαπώ όλο τον κόσμο («γιατί ζεις κι εσύ μαζί»;) Κάμνεις λάθος, έσιει τζιαιρόν που εξέφυγα που τούντον κόσμο. (Πφφ τζείντα πιάτα εβρομίσαν μες τον νεροχύτη, πήαιννε πλύνε τα) Δεν μπορώ μόλις έβαλα κρέμα χεριών. Για να μην σκάσουν. Οπως έσκασα τζι εγώ. Τζιαι όπως θα σκάσω. Τζιαι δεν θα πώ τίποτε. Τζιαι θα τζιοιμηθώ δωδεκάωρον για να μου περάσει. Τίποτε δεν θα του πω. Εξάλλου επέρασεν μου τζιόλας. Εναν ρεζιλίκκιν εχρειάζουμουν σαν το παρόν.
( μάνα μου μάνα μου τζιαι η αστρολόγα της Ελίτας είπεν ότι στα 32 εννα ωριμάσουμεν, έπονται τζι άλλα χρόνια δλδ τζιαι άλλες τόσες «εφηβίζουσες» ψευδορομαντικές κρίσεις, πππιιιιι...ώσπου να έβρω έναν κριόν, σιόνιν όπως τον καφέν μου τζιαι με τζέρρατα για ακσέσορις για να με ξενερώσει μιαν τζιαι καλήν, βράσε ρύζι) χαχαχα, που πότε θωρείς τεθκιες μαλακίες στην τηλεόραση;( έχασα το κοντρόλ εντάξει; Εννα αλλάξουμεν τζιαι ρόλους τωρά;θα με κρίνεις εσύ) Τούτα ούλλα εν μουσκουρούθκια. Σεν σηκωστείς να αλλάξεις τον σταθμό. (είπεν ο τεχνικός να μεν αλλάζω τα κανάλια που τα κουμπιά της τηλεόρασης. Μόνον που το κοντρόλ) Καλλύττερα την κλείσεις ρα παλαβή τέλεια ( δλδνα κατεβάσω τον διακόπτη; ) Και βέβαια όχι! Προτίμησες να κατεβάσεις τον διακόπτη της νοημοσύνης σου , (της ποιάς;) Ναι ναι μίσιημου αυτοσαρκάζεσαι τωρά, αποφάσισες να κατεβάσεις τον δείκτην της νοημοσύνης σου λέω, για να θωρείς θκιο σουσούδες μεσοτζιαιρίτισσες –η μια με κρεατάκια στην μύτη- α μάνα μου θα ροχαλίζει σιηρότερα που τον σιήλλο μου-τζιαι η άλλη με ψωμάκια πάνω κάτω, δεξιά αριστερά(εσού είσαι καλλύττερη;), να μας μιλούν για τον «ερωτα μεταξύ των ζωδίων» με ξενέρωτους πολιτικούς και άλλους τυχαίους ανθρωπάκους με περισπούδαστο ύφος, να βρίσκονται σε παράλληλη ανοιχτή τηλεφωνική ακρόαση υπό την ιδιότητα των αποτυχεμένων πατεράδων που από τη μια το μετανιώνουν από την άλλη δεν το μετανιώνουν.) Εκαρτέρουν ότι ήταν να δείξει τον Μικελλίδην εντάξει; ( γιατί εν έκλειες ραντεβού για να τον δείς;φοάσαι άμπα τζιαι πει να σε κλείσουν σε μέσα; Τζείνος νομίζεις είναι λιγότερο κομπλεξικός και έχει λιγότερες εμμονές που σένα;Ουδόλως! Τζιαι να ξέρεις ότι αν τελικά σε κλείσουν μέσα, θα διαπιστώσεις οτι μέσα είναι ακίνδυνοι, σε αντίθεση με τους νούσιμους που κυκλοφορούν έξω). Εκατουρήθηκα. Τζιαι ύστερα λαλούν σου ότι ο καφές ανεβάζει την πίεση. Αφού όταν τον πιεις αμέσως κατουρκέσαι. Ατε, πάω μαζίν με τον σιήλλο να κατουρήσουμε. (χαχαχαχα) συγνώμη, γελάς με τον εαυτό σου; (Αφού ήταν ωραία ατάκα. Πως τα λαλείς ώρες, ώρες..).
Ωχ εξαλάφρωσα. Το ρολόν του μέρους πάει να λειψει. Τώρα που εννα πάω περίπτερο να αγορασω. (ξέρεις κάτι, άρκεψεν τζιαι αρέσκει μου η φάση) Ο σιήλλος έσιεσε τζιόλας. Περίεργο, σιέζει μόνο όταν τον παίρνω βόλτα. Εξαπόλυσεν τα πας το καλτερίμιν του γείτου. Αλόπως συμμετέχει μαζί μου νοερά στην κάτω βόλτα που πήρα (μπρρρρ...παγώσαμε, είπαμεν έσιεις χάζιν αλλά όη πάντα). Άτε κανεί, πάω να πλύνω κανένα πιάτο τζιαι να κλείσω την τηλεόραση που παίζει μόνη της ποτζιεί.
Χα χα, τζιαι τούντες μαλακίες θα τις κάμεις ανάρτηση;ΜΠΟΥΑΧΑΧΑ. Μπορώ να φανταστώ τί θα ακολουθήσε αυτό το ποστ : το «είσαι για δέσιμο» «έσιεις σοβαρό πρόβλημα» θα κυριαρχήσει ως το μετριοπαθέστερο σχόλιο, η κάφρος θα μας βρίσει καλαμαρίστικα με τα « αϊ μωρή κουράδα»του (τουτέστιν : «ρα κοτσίρα»), ο ελληνοκύπριος θα αρχίσει τα «ποια νομίζεις ότι είσαι και γραφεις και ποστ, μωρή αγάμητη», η ζατοήχη θα κρατά το ίσον με απειλές να κλείσω το μπλογκ γιατί είμαι ο βόθρος του ιντερνετ, ο μενέλαος θα μας απαγγείλει τα «άπαντα του γαμόσιηστου» σε όλες τις παραλλαγές , η τούμπι και η σταλαματιά θα προσπαθήσουν μάτιαια να μου αναπτερώσουν το ηθικό και οι υπόλοιποι θα σκάσουν είτε από το φόβο τους, είτε από περιφρόνηση, είτε από χαρά. ( Να σου πω, σου πέρασε ποτέ από το νου μήπως πάσχεις από μανία καταδίωξης) Όχι μου πέρασε μήπως είμαι σάηκο. ( Λαλούμε κάτι διαφορετικό;) Και περνάς κι εσύ συχνά-πυκνά και μου τα κάνεις άνω κάτω. Άτε άλλαξε ώμο τζιαι εννα πάθω σκολίωση (οκ άλλαξα. Φιλάκι ;) Τώρα μεταξύ μας, αθυμάσαι τότε που έβαλα μετριασμό τζιαι έδωκα διορία μια μέρα να μου γράψουν σχόλια καθαρά προσωπικά που δεν θα δημοσιεύονταν γιατί τους είπα πως θα διαγράψω το μπλογκ και όσοι ήθελαν να περνούσαν για να με αποχαιρετήσουν; (Ναι θυμούμαι. Μεγάλη σχιζοφρένεια). Ευχαριστώ, ευχαριστώ ...Που λες, τότε που με αποχαιρετούσαν, μου έγραψαν κακίες του άλλου κόσμου. Ο ένας με έπεψε στο ψυχίατρο, ο άλλος στο διάβολο, ο άλλος με ρώτησε πότε με αγκάλιασαν τελευταία φορά («όταν έβαλα γκολ», έτσι έπρεπε να του πεις, αλλά τί λέω αφού σε έχει σε μετριασμό ), η άλλη μου είπε ότι πρώτη φορά έμπαινε στο μπλογκ και έπαθε φρίκη και να πάω να με κοιτάξει κανένας γιατρός, ο άλλος «σάλτα και γαμήσου» (δεν χρειάζεται να πεις ποιος, καταλάβαμε), ο άλλος «κλείστο αλλά μη χαθείς θέλω να σε νιώθω δαμέ καταϋρα να γυρίζεις σαν την άδικη κατάρα», η άλλη «ευτυχώς που σε πρόλαβα να σου πω ότι το μπλογκ σου ήταν τέλειο ο θεός μακαρίσει το», ο άλλος «είσαι μια εθνική φωνή αναγκαία», ο άλλος ότι αφήνει «ένα τριαντάφυλλο στο μνήμα μου», πόσες και πόσες μαλακίες δεν μου έγραψαν. Τις έχω φυλάξει. Πραγματικά ήταν πολύ συγκινητικές και με οδήγησαν στο να ξανανοίξω το μπλογκ εκ νέου, με την ίδια όμως διεύθυνση. Οπότε λέγω, όποια σχόλια και να μου γράψουν, να με κάμψουν αποκλείεται. Άλλωστε, όπως είπε και η μις Ινδία σε ένα διαγωνισμό ομορφιάς, όποιος έχει καμπούρα δεν φοβάται το ουσσιή (τι λαλείς ρα φαλλαρισμένη, η κοπέλα αν θυμάμαι είπε ότι αυτός που έχει καμπούρα , δλδ άμυνες και αυτογνωσία, δεν φοβάται μήπως τον καβαλλικέψουν τέλοσπάντων μια μαλακία είπε εκεί πέρα και απορώ πως την θυμήθηκες). Πράγματι τώρα που άλλαξες ώμο έγινες γλυκύτερη ( μπράβο, γλυκύτερη είναι το σωστό και όχι «γλυκότερη»όπως έγραφε κάποια Κυριακή η ανεπίσημη κρατική εφημερίδα-μόνο Κυριακή γοράζω την ούτε κι εγώ ξέρω γιατί- για την πρωτοπορία της Σάρα Κάχιλ, και πραγματικά δεν καταλάβαμε και τί εννοούσε με τον όρο γλυκότερη/γλυκύτερη) Έλα μην γίνεσαι πικρόχολη, είναι ανάγκη να τα κρίνεις όλα; Εδώ ολόκληροι κριτές στο εξ φάκτορ και δεν έκριναν αντικειμενικά κανένα. Ακόμα λίγο να μας κάνουν να πιστέψουμε ότι ο Λεμεσιανός ήταν κάτι το εξαιρετικό. (δλδ οι άλλοι αρέσαν σου;) Εν το είπα τούτο, αλλ..(καλάν εσένα τί σε κόφτει;άρκεψες τζιαι θωρείς τηλεόραση πάλε, τζιαι είπα σου ότι η σπηλιά μας έσιει υγρασία, θα πάθουμεν κανένα βραχυκύκλωμα, τζιαι θα καεί πάλε η πόλη μας με την Αυγέρα να γυρίζει αλυπόλητη σαν την άδικη κατάρα τζιαι τον Τυμβραίο να κουτσουβλά πάνω της όπως παίρνει τον ύπνο της στην ακρογιαλιά.) Τι μου θύμησες τώρα...αθθυμάσαι τον Σικυώνα που τον επήρεν ο ύπνος τζιαι είδεν όρομα ότι έφκαινε έναν βουνό που τσιακίλι τζιαι εβόλαν; ( ίνταμπον;κάμνεις μας διαφήμιση τωρα; Τζιαι τούντα μελό σε βαρετά κυπριακά, στυλ διάσπορος , παραίτα τα) Ίντα μελό ρε;Εν δικαιούμαι να πως νιώθω; ( έτσι, έτσι... ξενέρωσμε τζιάλλον! μπορείς!) ΕΝ ΘΑ ΤΟ ΠΙΣΤΕΨΕΙΣ! ΕΠΕΡΑΣΕΝ ΜΟΥ Η ΦΑΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΑΛΛΟ! ( Είδες άμαν με ακούεις όταν σου μιλώ; Άτε τζι απο χρόνου με υγεία και περισσότερα αποθαρρυντικά επιχειρηματα.) Εν εκετάλαβες απλά η σηζήτηση ήταν τόσο ανιαρή τζιαι κουραστική που εννα κάμω εμετό (Λαλούμεν κάτι διαφορετικό;)

Επίλογος:
«Κυρίες και κύριοι μόλις υποβληθήκατε στο μαρτύριο της παρακολούθησης μιας αντιπροσωπευτικής φέτας από τις σκέψεις της δοκησίσοφης των τελευταίων 15 ημερών. Φανταστήκατε να την είχατε στο κεφάλι σας, σιαμαία με την συνείδησή της, για ολόκληρη σας τη ζωή; Με καταλαβαίνετε τώρα; Θα με συγχωρέσετε λοιπόν, ώστε να πάω με ελαφρά τη καρδία στον άλλο κόσμο όπου με κάλεσαν στην επιτροπή επίλυσης του υδατικού; Γιατί ως γνωστόν θα γίνω σύννεφο και ως αρνητικά φορτισμένη που είμαι, θα γίνω μαλλιά κουβάρια με τα «θετικά» συννεφάκια και τις ατάραχες νεφέλες, και να σου η βροντούλα, να η αστραπούλα, να η βροχούλα! Και έτσι, εχοντας το πάνω χέρι θα ζητήσω στην επιτροπή παράταση της καταιγίδας με το συγκριτικό πλεονέκτημα του νικητή, άσσο στο μανίκι μου! Πόλεμος πάσης επίλυσης, παντός προβλήματος πατήρ! ( όη καλό, να έχω το φράγμα του Ασπρόκρεμμου να μου δείχνει τον πάτο του!!!)

15 σχόλια:

Διάσπορος είπε...

Φίλτατη θέλω να σου αφιερώσω τη μισήν ώραν να διαβάσω το ερεθιστικόν σου κείμενο, το οποίον εκράγηκε τόσο ανοιξιάτικα, ελευσινιακά, που τον άδην της ψυχής σου τον χειμωνιάτικο. Αρέσκει μου ήδη..

Ανώνυμος είπε...

mana mou re... en eshei filous...

proudgaros είπε...

Είπες τα και ξελάφρωσες! Σε πιάνει από το λαιμό από την πρώτη λέξη!

Και κάμνει και για μονόπρακτο μονόλογο στο θέατρο. Καλή συνέχεια.

Μενελαος είπε...

Ο καλός μου ο γλομπίσκος θέλει να του μιλήσουμε πάλι.Γιαυτό σαγαπώ κουτάβι μου εσένα. Γιατί είσαι ευαίσθητο και χαρωπό μωγιάκι. Η καλλιτεχνική μου φλέβα ξεδιπλώνεται με μια ινδιάνικη ονειροπαγίδα πολλαπλών φίλτρων, ενα πουλί αιχμάλωτο στο μεγάλο δίκτυ, ινδιάνικα φτερά και χρωματιστές πέτρες πιασμένες στα διάφορα σημεία της ονειροπαγίδας!! Πρόκειται για πέντε ονειροπαγίδες διαφορετικών μεγεθών όλες συνδεδεμένες σα ένα αντικείμενο.

MARINOS είπε...

Συμφωνώ με προλαλήσαντα.

Η ανάρτηση να παίξει ως μονόλογος από την πειραματικη σκηνη του ΘΟΚ

Ανώνυμος είπε...

τα σεβη μου...
Λ.Π. [linopampakos..με ετσι κειμενο η παραβαση αποκτα νοημα σαν πραξη αλλα τζαι σαν ηδονη - εστω της αναγνωσης]

Ανώνυμος είπε...

τα σεβη μου..
λ.π.

Ανώνυμος είπε...

"Όταν θα ξεκινήσω να σέβομαι τον εαυτό μου θα ξεκινήσω και να τον σιχαίνομαι"
Νίκος Τσιφόρος
("Η πινακοθήκη των ηλιθίων" )

Kai Na Katharisoume Tous Kakomoutsounous είπε...

Μπορείς να ξεγελάς τους πάντες, τον εαυτό σου ποτέ. Καλά σου τα είπε.

agapitekyrieimerologie.com είπε...

Η ανάρτηση σου σε πρώτη άποψη εφάνηκεν μου π-α-ρ-α-ν-ο-ϊ-κ-ή αλλά, πίστεψέ με, αν εγράφαμεν ούλλοι δαμέσα τους μονολόγους που κάμνουμεν μες τον νουν μας, ειδικά την ώραν που πάμεν να ππέσουμεν, ήταν να 'σουν η λλιόττερον παρανοϊκή που ούλλους μας!
Γράφε Ο,ΤΙ θέλεις τζιαι χέζε (τους) παράλληλα.

Aceras Anthropophorum είπε...

Η αφιέρωση που σου έκαμα στο μπλόγκ μου πριν καν θκιαβάσω το κείμενο πάει γάντιν για σχόλιο. Προσθέτω μόνο κάτι προσωπικό. Η ομορκιά του σαρκοποτέριουμ σπινόσουμ (κοινώς μαζίν) εν μια που τες ομορκιές που αντζίζει την ψυσιή μου παραπάνω.

Τα σέβη μου τζιαι μέναν.

dokisisofi είπε...

Διάσπορε, μάλλον είναι το αντίστροφο. Είναι ο Άδης που αποκαλύφθηκε.

Ανωνυμε/η, παράδοξον αλλά έχω στην κάβα μου κάποια παλιά πολύτιμα κρασιά, δοκιμασμένα στο χρόνο και στις οξειδώσεις. Μετρημένα αλλά με (οινο)πνευμα και βάθος.

περήφανε γάδαρε, καλή συνέχεια και σε σένα, επιτέλους και ένα μπλογκ με έξυπνη υπαρξιακή/πολιτική ειρωνεία.


Μενέλαε, αυτό μόνο έχεις να πείς;

Μαρίνε, το θέατρο είναι πολύ συμβατικό, ξεπερασμένο και ανεπαρκές μέσο. Σκέψου το λίγο... Στον κινηματογράφο το μόνο που είδα που προσέγγισε λίγο αυτό που πρσπάθησα να κάνω ήταν το Adaptation του οποίου απόσπασμα έβαλα πιο πάνω, αν έκανες τον κόπο να κοιτάξεις. Και πάλι είναι κι αυτό ανεπαρκές. Το κείμενο ( η λαφαζανιά μου δλδ) δεν μπορεί να είναι πουθενά αλλού πάρά στο παρόν μπλογκ.


λινοπάμπακε, να'σαι καλά


Ανώνυμε/η, υποκλίνομαι


Και να καθαρίσουμε..., θα της το μεταφέρω αν και σε προειδοποιώ ότι δεν σε πολυχωνεύει (αν και νομίζω θα το έχεις καταλάβει)

τουμπιιιιιιιι, φιλενάδα επεθύμησα σε! Έτσι είναι όπως τα λες (μόνο που ισχύουν και οι δύο σου εντυπώσεις)

Ακέρας, μια περαστή με (σαρκο)φόρα χρειαζόταν είναι γεγονός. Αφιερωμένο και σε σένα το βιντεάκι με την Εμιλ Σιμόν.

άλλος; άλλη;
οκ, κλείνουμε για σήμερα.
Σας ευχαριστούμε που περάσατε.

Είπαν και ανάρτησαν οι "αδερφές Μαγγίρα" :PPPP ( οι οποίες -χωρίς καμιά πονηρή πρόθεση- με μόνη την σουργελική τους ιδιότητα, συνιστούν στην "Άννα Βίσση" να μεσολαβήσει ώστε να μην κατέβουν τα ρολά )

agapitekyrieimerologie.com είπε...

Τζι'εγώωω!
Άτε, Παρασκευή παραδίδω την (κωλο)διπλωματική μου τζι'εν τζιαιρός για ανάρτηση!

dokisisofi είπε...

En tziai theleis na sou magnitofonisw kamian srilankezoun pou tragouda kathws sfouggarizei?
Tziai btw theleis souvlakia?
:PPPPP

agapitekyrieimerologie.com είπε...

χαχαχαχαχαχα είσαι δυνατή!!!
Επήα Κύπρο την περασμένη βδομάδα έτσι αυθόρμητα τζιαι απρογραμμάτιστα σε μια φάση παράνοιας/γυρίλλας τζιαι είχα την πας τα 'φκια μου πάλε!
...Αλλά τα σουβλάκια ήταν λουκκούμιν :p

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Αναγνώστες

Η λίστα ιστολογίων μου