Σάββατο, 24 Ιανουαρίου 2009

Ιστορίας σπαραγμοί

Άκουσα την μαρτυρία του τούρκου στρατιώτη που εκτέλεσε το 1974 εν ψυχρώ δέκα συμπατριώτες μας αιχμαλώτους, χθες το πρωί στο αυτοκίνητο από το ραδιόφωνο. Δεν ξέρω αν οι υπόλοιποι οδηγοί στον αυτοκινητόδρομο είχαν ακούσει ειδήσεις, και πόσοι ήμασταν αυτοί που είδαμε μια γλοιώδη ουσία να υπερίπταται πάνω από τα κεφάλια μας και να καταλήγει στην τούρκικη σημαία απέναντι. Δεν ξέρω επίσης πόσοι ένιωσαν την ανάγκη να σκύψουν. Το σίγουρο πάντως είναι ότι το φτύσιμο του 19χρονου εθνοφρουρού στα μούτρα του εκτελεστή του, έκανε πολλά κεφάλια, που υποφέρουν χρόνια από κλασαυχενισμό, να σηκώσουν το κεφάλι λίγο ψηλότερα. Πολύ έξυπνα οι παρουσιαστές δεν έκαναν σχόλια και έβαλαν στη συνέχεια της εκπομπής το " Αν θα μπορούσα τον κόσμο να άλλαζα". Η συγκίνηση εντάθηκε.
Μέχρι που αλλάζοντας σταθμό, έπεσα σ'έναν άλλο όπου η παρουσιάστρια θεώρησε ότι τα πρώτα πρόσωπα από τα οποία θα θέλαμε να ακούσουμε σχόλια ήταν οι Πουργουρίδης και Χατζηγεωργίου. Μετά έναν "καρεκλικού τύπου" μονόλογο, τον οποίο οι συνομιλητές καλούνται να εκλάβουν ως πάσα για σχόλια, η παρουσιάστρια σώπασε για να πάρει τον λόγο ο Πουργουρίδης, ο οποίος, ούτε λίγο ούτε πολύ, μας είπε " τί να κάνουμε αυτά έχει ο πόλεμος, και οι τουρκοκύπριοι έχουν υποστεί παρόμοια, οι δύο κοινότητες πρέπει να προχωρήσουν μπροστά" . Η γραμμή μου είχε ξεκινήσει να προχωρά. Έκλεισα το ραδιόφωνο. Δεν ήταν ανάγκη να ακούσω και τον δεύτερο. Δεν μπορώ να καταλάβω πως και γιατί κάποιος ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ νιώθει την ανάγκη να εξισώσει τις δύο πλευρές (χωρίς να ισχυρίζομαι ότι δεν υπήρξαν θύματα στη τουρκοκυπριακή πλευρά και καθάρματα στη δική μας), όταν του ζητά κανείς ένα πρώτο σχόλιο σε μια είδηση που ρίχνει αλάτι στις πληγές των συγγενών αγνοουμένων και σκαλίζει τόσο επώδυνες μνήμες. Δεν είναι όλες οι στιγμές οι ίδιες και ούτε βάζεις την ίδια κασέτα να παίζει σε όλες τις περιπτώσεις. Δεν μπορείς ούτε να πολιτικολογείς ούτε να είσαι ιδεοληπτικός απέναντι στην ιστορία.
Και αυτό που έχουμε μπροστά μας είναι μια ιστορία, στην οποία ο αφηγητής είναι και κατήγορος και δικαστής και ένοχος. Και πραγματικά τον συγχαίρω. Μπορεί τότε να μηνσυμπεριφέρθηκε ως καλλιτέχνης και ως άνθρωπος, συμπεριφέρθηκε όμως τώρα. Αντιλαμβάνομαι ότι η τούρκικη λογοκρισία και ανελευθερία θα του μετρά τα λόγια στο εξής και θα ασκήσει πάνω του υπέρμετρες πιέσεις για να σωπάσει. Αυτό που φοβάμαι περισσότερο είναι που στην δική μας πλευρά δεν θα υπάρξουν ικανές πιέσεις και διεργασίες ώστε να αναγκαστεί να πράξει το αντίθετο. Αγένεια και πρόκληση στο εσωτερικό και υπερβολική ευγένεια και υποταγή στο εξωτερικό επίπεδο. Τέτοια θα χαραχτηρίζαμε την κυπριακή πολιτική. Και την νοοτροπία στο καθημερινό επίπεδο μην πω. Μέχρι να ανοίξουν οι σκελετοί από μόνοι τους τις ντουλάπες.

17 σχόλια:

MARINOS είπε...

Δίκαια τα λες...

Εκείνο το φτύσιμο του 19χρονου λέει πολλά. Μου φαίνεται πως σήμερα το φτύσιμο του θα μας έπιανε και μας...

stalamatia είπε...

Στην τηλεόραση που τον μου άφησε την εντύπωση ότι θα το ξανάκανε.Δεν μου φάνηκε καθόλου ανθρώπινος ούτε και ευαίσθητος καλλιτέχνης,αλλά σαν ψυχρός φονιάς.Όλα τα φτυσίματα στα μούτρα του και στους ομοίους του σε όποια πλευρά και να είναι δεν σκοτώνεις αιχμαλώτους δεμένους κιόλας.

dokisisofi είπε...

Μαρίνο δεν ξέρω αν θα μας έπιανε εμάς, αλλά το σίγουρο είναι ότι δεν γίνεται να έχουμε αγνοουμένους,νεκρούς πεταμένους σαν σκυλιά θαμμένους σε ομαδικούς τάφους, μια Τουρκία που δεν κάνει πίσω στο παραμικρό και προκαλεί με τον επεκτατισμό της και από την άλλη να σφυρίζουμε αδιάφορα και να θεωρούμε ότι το πρόβλημα μας είναι απλά και μόνο δικοινοτικό. Όσο υπάρχει κατοχική δύναμη στην Κύπρο, οι δικοινοτικές συνομιλίες θα πέφτουν στο κενό. Πρώτα να φύγει ο κατοχικός στρατός και να εφαρμοστούν τα ανθρώπινα δικαιώματα και ύστερα οι διακανονισμοί.

Σταλαματία, τελευταία δεν έχω χρόνο να παρακολουθώ τηλεόραση και την είδηση αυτή στο ραδιόφωνο την άκουσα. Συμφωνώ μαζί σου αλλά δεν παύει η πράξη του να το ομολογήσει, όσο ωμά, να είναι τολμηρή. Έχω ακούσει βέβαια ότι μπορεί η όλη φάση να είναι διαφημιστικό κόλπο για μια ταινία που ετοιμάζει ο συγκεκριμένος. Όπως και να'χει αποκάλυψε μέρος των φρικαλεοτήτων που συνθέτουν το παζλ της αδικίας που διαπράχτηκε σε βάρος της Κύπρου το 1974 με την παράνομη επεκτατική εισβολή και κατοχή.

Διάσπορος είπε...

Πέ μας τζιαι μας τους ξενιτεμένους που δέν είδαμε την συνεντευξη, τί είπε τούτος ο τούρκος εκτελεστής; Γιατί;

dokisisofi είπε...

Άσε Διάσπορε έπιαν τα πίσω, εν σας ελάλουν ότι ήταν να του ασκήσουν πιέσεις;
Τούτος εν ένας γέρος ηθοποιός εξηντατόσων χρονών που πολέμησε στην Κύπρο στην εισβολή και τον ανάγκασαν να εκτελέσει εν ψυχρώ 10 αιχμαλώτους. Ο πρώτος που εκτέλεσε ήταν ένας δεκαεννιάχρονος ο οποίος, όπως τον σημάδευε ο εκτελεστής του στο μέτωπο, τον έφτυσε στο πρόσωπο. Τούτα ούλλα είπεν τα σε μιαν εκπομπή όπου τον εκάλεσαν να μιλήσει για μια σειρά. Δεν είδα το βίντεο αλλά άκουσα αποσπάσματα από την ομολογία του. Την οποία τώρα αρνείται όπως άκουσα. Μόλις μάθω νεότερα θα σου πώ.

stalamatia είπε...

Φοβάτε τώρα Δόκη, φοβάτε μην κατηγορηθεί για εγκληματίας πολέμου.

Aceras Anthropophorum είπε...

Σπάνια αισθάνουμαι περήφανος για κάτι. Ιδίως για κάτι που δεν έκαμα εγώ. Φέρνω στο νού μου τον λεβέντη, όποιος τζιαι να ήταν, που εφτυσεν τον Τούρκο κατάμουτρα τζιαι αισθάνουμαι ένα ρίγος συγκινησης τζιαι περηφάνιας. Είναι που είμαι τζιαι γώ ελληνοκύπριος; είναι γιατί είμαι τζιαι γώ άθρωπος; δεν ιξέρω. Αντίς να πεθάνει πεήντα-εξήντα χρόνια μετά, εσυμπύκνωσεν την ζωήν του σε 30 δευτερόλεπτα τζιαι όλες τες πράξεις που συνθέτουν μιαν ζωήν εσυγκέντρωσεν τες σε μια φτυμμαθκιαν στα μούτρα ενός πιονιού του κατακτητή. Ενίκησεν το φόβον. Ενίκησεν τον χάρον. Μπορεί τζιαι τούτα ούλλα ναν ποιητικές προεκτάσεις δικές μας. Μπορεί ο άθρωπος να έκαμεν αυτήν την πράξην γιατί στην κατάστασην που ευρίσκετουν, ποσπασμένος για ποσπασμένος, ήταν η μόνη αθρώπινη πράξη που του εμείνισκεν σαν διέξοδος να μεν πεθάνει σαν το χτηνόν στο σφαγείον. Σημασίαν καμιάν δεν έχει. Επήεν με την τζιεφαλήν ψηλά σαν άθρωπος.

Τα εγγλήματα πολέμου μπορούν να δικαστούν τζιαι 100 χρόνια μετά. Να απαιτήσουμεν να δικαστεί τζιαι τζιείνος που εκτέλεσεν τζιαι τζιείνος που εδιάταξεν, τζιαι τζιείνος που αποφάσισεν την εισβολήν.

Να απαιτήσουμεν να δικάσουν τζιαι τους δικούς μας για τα οικτρά εγγλήματα πολέμου που εκάμαν στην Αλόα τζιαι τον Σανταλλάρην τζιαι παντού αλλού όπου εκάμαν. Όσον τους καλύφκουμεν, είμαστιν συνένοχοι, όσον συνένοχον είναι το τουρκικόν κράτος που καλύφκει τα εγγλήματα πολέμου που εδιαφύγαν του αφελή ηθοποιού τζιαι εσπούρτησεν τα μπροστά στην κάμερα.

Η χειρότερη εξίσωση Δοκησίσοφη μου με την κατοχήν είναι αυτή που μπορούμεν να κάμουμεν μόνοι μας πιάννοντας τον ίδιον ρόλον που κρατεί το τουρκικόν κράτος τζιαι να καλύφκουμεν τους δικούς μας όπως τζιείνοι καλύφκουν τους δικούς τους. Αν έχουμεν έναν χρέος προς αυτόν το παιδίν που υπήρξεν θύμαν εγγλημάτων πολέμου είναι να τα κτυπήσουμεν όπου τζιαι να εκδηλωθήκαν.

Η στάση "να βρίξουμεν χάριν της επαναπροσέγγυσης" όι μόνον αφελής είναι, αλλά τζιαι μή αντάξια της αξιοπρέπειας ενός νέου 19 χρονών που εκοίταξεν τον εκτελεστην του μες τα μμάθκια. Ακριβώς για την επαναπροσέγγυσην πρέπει να μιλήσουμεν για ούλλα τα εγγλήματα πολέμου.

dokisisofi είπε...

Συμφωνώ απόλυτα Ακέρας. Το "κρύψε να κρύψουμεν" είναι απαράδεκτη τακτική. Και μας δένει τα χέρια.
Το να συγκαλύπτω κάτι σημαίνει το ασπάζομαι.Και εγώ δεν έχω καμιά διάθεση να υπερασπιστώ αμαρτίες άλλων.
Βέβαια, αν από τη μια έχουμε τη Σκύλλα της συγκάλυψης από την άλλη έχουμε τη Χάρυβδη της εξίσωσης. (Αν και στην τελική, το νερό που ξερνά η μια και καταπίνει η άλλη είναι το ίδιο). Η τούρκικη εισβολή ήταν παράνομη, είχαμε μια επεκτατική Τουρκία να σκορπά θάνατο και εκκενώνει περιοχές και από την άλλη είχαμε τους εθνοφρουρούς μας να υπερασπίζονται την πατρίδα τους. Οι μεν ήταν ξένοι, κατακτητές, οι δε ήταν ντόπιοι, υπερασπιστές της πατρίδας τους. Συγνώμη που το επαναλαμβάνω, αλλά καμιά φορά νομίζω ότι αυτό κάποιοι το ξεχνούν.
Πάντως έτυχε ψες να τον δώ τον Τούρκο Αττίλα Ουσγκούν, με το ένα πόδι πάνω στο άλλο και ανοιχτά τα χέρια στους καναπέδες να ομολογεί τέτοια φριχτά πράγματα και έφριξα. Τώρα τα αρνείται όλα. Είναι πολύ περίεργη φάση μια φορά...

Aceras Anthropophorum είπε...

Πάντως εγώ δεν εμίλησα για τους εθνοφρουρούς που επολεμούσαν. Εμίλησα για την βρωμιάν που δεν επολεμούσεν, παρόλον που εκράτεν τα καλλύττερα όπλα. Αυτήν που στο όνομαν της πατρίδος τζιαι του έθνους επραγματοποιούσεν τες πιο ανώμαλες φαντασιώσεις της βιάζοντας χανούμισσες, σκορπώντας τον θάνατον σε αμάχους, μωρά γέρους τζιαι κάμνοντας άλλα εγγλήματα πολέμου ξιμαρίζοντας το όνομαν του Έλληνα τζιαι διώντας υλικόν για προπαγάνδαν στον κατοχικόν στρατόν τζιαι τους υπηρέτες του στον τόπον μας.

dokisisofi είπε...

Καλάν γιατί εν φκαίνουν αυτόπτες μάρτυρες να κάμουν ονομαστικά καταγγελίες για όσα είδαν; Τούτον το "εκάμαμεν πολλα τζιαι μεις"εν το δέχουμε. Θέλω αποδείξεις τζιαι όποιος ξέρει να μιλήσει, να πει ονόματα, να δικαστούν τζιαι να πληρώσουν. Αλλά είπα σου. Τούτοι ούλλοι εμπήκαν κάτω που τον κουππέν κομμάτων, βαστούν ριάλια, τζιαι είναι τζιαι μελλοντικοί ψηφοφόροι. Ποιά κυβέρνηση τολμά να ανοίξει ιστορίες. Ετο γενικεύκουν ΄τζιαι μεγαλοποιούν προπαγανδιστικά σε σχολικά βιβλία τζιαι εξισώνουν καταστασεις προκλητικά τζιαι βουττημενα στην ασάφεια τζιαι ως τζιαμαί.
Συγκεκριμένα περιστατικά με ονόματα δεν άκουσα που κανέναν.

dokisisofi είπε...

Και χάριν της ιστορίας να πούμε ότι η φωτογραφία με τους δολοφονημένους τουρκοκύπριους (μια μάνα με τα παιδιά της) που χρησιμοποιούσε η τουρκική προπαγάνδα αποδείχτηκε πλαστή με την έννοια ότι ο φωτογράφος αποκάλυψε ότι τα πρόσωπα είχαν δολοφονηθεί από τον τούρκο πατέρα.
(βλ.συζ. στου Λινοπάμπακου).
Η προπαγάνδα δεν χρειάζεται ούτε υλικό ούτε τεκμήρια. Μόνο χαζούς που μεγαλοποιούν ατοπήματα άλλων χαζών και αυτομέμφονται χωρίς να είναι σίγουροι και να έχουν κάτι απτό στα χέρια τους.

tubemap είπε...

Ξέρεις τι μου έμεινε απ'όλη την ιστορία; Ο 19χρονος που είχε τ'αρχ*δια κι έφτυσε τον εκτελεστή του. Βλέπω σήμερα τα 19χρονα, 20χρονα, 25χρονα και δε βλέπω τίποτ'άλλο παρά βουτυρόπαιδα (και με βάζω και μένα μέσα σ'αυτά). Καλομάθαμε, βρίκαμε έτοιμη την "ελευθερία" (και καταλαβαίνεις γιατί τη βάζω σε " ") κι επαναπαυόμαστε. Πάμε στρατό γιατί απλά 'πρέπει' και βγαίνουμε απ'το στρατό με μηδαμινές ηθικές αξίες και σεβασμό προς την πατρίδα. Βγαίνουμε απ'το στρατό έχοντας μάθει το χόρτο, τη ψυχαγωγία κρούζοντας ζώα ή πηδόντας κοπέλες καθώς οι "σειράες" τις βιντεογραφούν με τα κινητά.
Μακάρι να υπήρχαν τέτοια 19 χρονα και σήμερα. Μόνο έτσι θα πηγαίναμε μπροστά..

dokisisofi είπε...

Τούμπι υπάρχουν,πρέπει να υπάρχουν, εγώ το πιστεύω.

Sike είπε...

εμένα γιατί να μεν χωρεί ο νους μου τούτο το "εκάμαμεν τζι εμείς πολλά" ενώ τους άλλους χωρεί το τζιαι κρατούν το τζιαι λάβαρο, εννά πελλάνω.

εδυσπύρκασα πάλε.

Anef_Oriwn είπε...

Μια απορία (ερώτημα) κι μια τοποθέτηση:

1. Dok. & Saik,

Θέλετε να πείτε ή να υποβάλετε ή υπονοείτε, ότι τα όσα λέγονται για σφαγές Τουρκοκυπρίων στην Αλαμινό, την Τόχνη και στην Αλόα (το 1974) είναι αποκυήματα φαντασίας επειδή κανένας (από την ελληνοκυπριακή πλευρά)δεν παραδέχτηκε, δεν τόλμησε ακόμα να δώσει μαρτυρία ή να πει κάποια ονόματα δολοφόνων δημόσια; Ή γιατί μια ιστορία (αυτή με την μπανιέρα για την οποία κάνει αναφορά η Dokisisofi) αποδείχτηκε σκηνοθετημένη και προπαγανδιστικό τέχνασμα σημαίνει ότι κάποιες άλλες δεν είναι αλήθεια; Μα με το ίδιο σκεπτικό να δεχτούμε ότι οι εν ψυχρώ δολοφονηθέντες ελληνοκύπριοι ήταν μόνο αυτοί που ομολόγησε μόλις προχτές ο Τούρκος ηθοποιός; Μα τι μας λαλείτε σινιόρες; ΟΛΟΙ ΟΣΟΙ ΕΜΠΛΕΚΟΝΤΑΙ ΣΕ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΕΧΟΥΝ ΒΑΜΕΝΑ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥΣ ΜΕ ΑΙΜΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΜΙΛΟΥΝ!!!

2. Σίγουρα οι πράξεις του τούρκου ηθοποιού (στρατιώτη τότες στην εισβολή) είναι εγκληματικές. Και δεν έχω καμιά επιθυμία να μπω στη διαδικασία μιας συζήτησης που προκαλείτε συνήθως από τοποθετήσεις του τύπου “μα εκάμαμεν πολλα τζιαι μεις” (αν και τούτο είναι πέρα για πέρα αλήθεια). Κι ούτε θεωρώ (μ’ όλο το σεβασμό προς τους συγγενείς των σκοτωμένων και αγνοουμένων) ότι το ζητούμενο πρέπει να είναι (πρώτα και κύρια) η καταδίκη και παραδειγματική τιμωρία, ΑΛΛΑ η με κάθε τρόπο (έστω και με την παροχή νομικής ασυλίας) αποκάλυψη των συνθηκών θανάτου (δηλ. της προσωπικής τραγικής ιστορίας) κάθε νεκρού (πεσόντα, δολοφονηθέντα, σφαγιασθέντα κ.λπ.). ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ!

Anef_Oriwn
Τρίτη 27/1/2009 – 10:53 μ.μ.

Χρίστος B. είπε...

"Δεν μπορείς ούτε να πολιτικολογείς ούτε να είσαι ιδεοληπτικός απέναντι στην ιστορία".

Δες το κείμενό μου στο μπλογκ μου (αυτής της εβδομάδας, 13 Φεβρουαρίου), περί ιστοριογραφίας. Μπορείς να το προσεγγίσεις αφορμώμενη από την πρόταση από το δικό σου κείμενο, που αντέγραψα εδώ. Στο θεωρητικό πλαίσιο αντιτίθεμαι στην παραπάνω θέση σου για τις προϋποθέσεις που προσδιορίζουν την εκδοχή ιστορίας. Αλλά, η θέση μου είναι -κατά τα φαινόμενα- η ίδια με τη δική σου σε ό,τι αφορά το πώς αντιλαμβάνομαι εγώ την Ιστορία. Κάνω κριτική κατά της επανεγγραφής της Ιστορίας (που προωθεί το ΑΚΕΛ), μέσα από την ίδια την αριστερίζουσα ιδεολογία.

dokisisofi είπε...

Χρίστο τώρα βλέπω το σχόλιο σου εδώ και έχω να σου πω ότι διαβασα εν καιρώ το κείμενο σου και το βρήκα εξαιρετικό. Όμως δεν μπόρεσα να γράψω κάτι γιατί δεν έχεις ενεργοποιημένα τα σχόλια.
Πράγματι είναι οξύμωρο αυτοί που μιλούν για σχετικισμό της ιστορίας να καταφάσκουν στην επανεγγραφή της με καθαρά δηλωμένα τα πολιτικά κριτήρια και τους σκοπούς. Αναπόφευκτα αυτό θα γίνει στην όποια επανεγγραφή. Αλλά αυτή η ωμή ομολογία είναι απλά κυνική και αντιδεοντολογική.
Είτε κύριε θα παίξεις με πηγές και με πολυφωνία, είτε θα είσαι ιδεοληπτικός υπερ της μιας ή της άλλης εκδοχής. Μην κάνεις όμως το ένα και να λες ότι κανεις το άλλο.

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Αναγνώστες

Η λίστα ιστολογίων μου