Κυριακή, 30 Νοεμβρίου 2008

"Μικρά ανέκφραστα ζώα" του ΝΤΕΙΒΙΝΤ ΦΟΣΤΕΡ ΓΟΥΑΛΑΣ (συνέχεια μετάφρασης)

«Ο εκθρονισμός της δίδας Σμιθ μετά από 700 και πλέον νίκες χθες το βράδυ, οφειλόταν στον κο Λαντ από την Αριζόνα, έναν νεαρό άνδρα, του οποίου το συνήθειο να κρύβει το κεφάλι του στη μασχάλη του σε κρίσιμες στιγμές, δεν σκίασε την δεξιοτεχνία με την οποία πατούσε το κουμπί των απαντήσεων, το οποίο ήταν για χρόνια στην κατοχή της πρωταθλήτριας»
-Άρθρο, Variety, 13 Μαρτίου 1988
«Τί έπεται για την Σμιθ;»

-Τίτλοι, Variety, 14 Μαρτίου 1988

Το Λος Άντζελες είναι, σήμερα το μεσημέρι, εν έτει 1987, πραγματικά καυτό. Ένας ταχυδρόμος με το σορτσάκι του και τις μάλλινες καλτσούλες του, τρώει καθιστός το γεύμα του, ακουμπισμένος πίσω από ένα ανοιχτό ταχυδρομικό κουτί. Η άσφαλτος αναδίδει μια ζεστή αύρα σαν από εξάτμιση μηχανής. Μπορείς να δείς γυαλιά ηλίου, σκαρφαλωμένα σε κάθε μούρη.
Η Φαίη και η Τζούλη βαδίζουν δυτικά του Λ.Α. Η Φαίη φοράει μαγιό και φλιπ-φλοπ. Τα φλιπ-φλοπ της τρίζουν και χτυπούν το έδαφος.
« Έκανες τί;» λέει η Φαίη. «Έκανες τί για να επιβιώσεις προτού δείς την αγγελία μας;»
« Ένας καθηγητής ψυχολογίας στο UCLA έκανε τεστ σχετικά με την παραγωγή ανθρώπινου σάλιου ως αντίδραση σε διάφορα ερεθίσματα. Ήμουν ένα εξ επαγγέλματος υποκείμενο ερεύνας»
« Ήσουν μια επαγγελματίας σαλιαρίστρα;»
« Πληρωνόμουνα, Φαίη. Ήμουνα δεκαεφτάρα. Ήθελα να φύγω από το Λα Χόγια. Δεν είχα καθόλου χρήματα, πουθενά να μείνω. Τρεφόμουν με ξηρούς καρπούς.»
« Και τί έκανε , σου χτυπούσε κουδούνια και σου έδειχνε σοκολάτες για να δεί αν σου τρέχουνε τα σάλια;»
Η Τζούλη γελά, ξεδοντιασμένη, με μουστάκια και γυαλιά ηλίου και τα κοντά της κόκκινα μαλλιά καλά κρυμμένα μέσα σ’ένα καπελάκι για σαφάρι. «Όχι ακριβώς»
«Τότε;»
Τα φλιπ-φλοπ της Φαίη τρίζουν και χτυπούν το έδαφος.
« Τα παπούτσια σου ακούγονται σαν το σεξ» λέει η Τζούλη.

« Θα το παντρευτώ αυτό το κορίτσι» λέει ο Άλεξ Τρεμπέκ στον ψυχίατρο του, ο οποίος προσπαθεί να ρίξει ένα πλαστικό δισκάκι στο στόμα ενός παλιάτσου και να πετύχει ένα ΒΒ.

Η Ντη Γκόνταρντ και η Μαφυ ντε Μοτ, κάθονται στο γραφείο της Ντη, ατενίζοντας απο το κλιματιζόμενο τους δωμάτιο την λεωφόρο, σήμερα, μεσημέρι, πίνοντας μαρτίνι και παρακολουθώντας το «Παιχνίδι των νεονύμφων ».
« Βλέπετε το Παιχνίδι των Νεονύμφων» λέει η τηλεόραση.
«Αδύναμο σόου» λέει η Ντη. « Το μόνο που κάνουν είναι να γελοιοποιούν νεόνυμφους. Ένα μάτσο κακόγουστα αστεία»
«Μ’αρέσει αυτό το σόου» λέει η Μαφυ, απλώνοντας το χέρι για να φτάσει το ποτήρι με το μαρτίνι που παγώνει μπροστά στο κλιματιστικό. « Το φταίξιμο το έχουν οι άνθρωποι που επιλέγουν να πάνε εκεί, και επιτρέπουν στον Μπομπ Γιουμπάνκς να τους ταπεινώσει στα μάτια ενός ολόκληρου έθνους, απλά και μόνο για να κερδίσουν ένα στεγνωτήρα μαλλιών ή ένα ζευγάρι χιονοπέδιλα.»
«Φτηνό σόου. Η Μελ έριξε μια ματιά στα βιβλία τους μια φορά. Ένα αληθινά τουρλού-τουρλού εγχείρημα». Η Ντη αναδεύει στο ποτήρι της ένα κομμάτι λεμόνι.
Το πρόσωπο του Μπομπ Γιούμπανκς γεμίζει την οθόνη.
« Χριστέ μου, μπορείς να αντιληφθείς πόσο μεγάλο κεφάλι έχει αυτός ο τύπος;»
« Έχει όμως νεανικό παρουσιαστικό» μονολογεί η Μάφυ. Φαίνεται να μην γερνά ποτέ. Απορώ πως τα καταφέρνει».
« Έχει πουλήσει την ίδια του την ψυχή για τη φάτσα του. Έχει κοφτερά μαχαίρια. Κάνει θυσίες σε σκοτεινούς αφέντες για χάρη του προσώπου του»
Η Μάφυ κοιτάζει την Ντη.
« Βασικά έχει μια γυναίκα που είναι δώδεκα χρονών περίπου, να πώς τα καταφέρνει», λέει η Ντη.
« Καλό κορίτσι, ωστόσο. Είναι αυτή που έφερε ροδάκινα βουτηγμένα σε μπράντι για το μπουφέ του ΝΒC πέρσι; Αυτή ήταν;»



« Ένα σπέσιαλ μεγάλο βραβείο, επιλεγμένο αποκλειστικά για σένα», λέει η τηλεόραση.
Η Ντη γέρνει μπροστά. «Μα κοίταξε αυτό το κεφάλι. Η μούρη του απλά κυριαρχεί σ’ολόκληρο το γύρισμα. Πρέπει να χρησιμοποιούν ειδικούς φακούς στις κάμερες.»
« Μου αρέσει κατα κάποιο τρόπο. Είναι κάπως αστείος»
«Απλά χαίρομαι που είναι αυτός που είναι μέσα στο πλάνο και εγώ είμαι αυτή που είναι απέξω, έτσι μπορώ να τον εξαφανίσω μ’ένα πάτημα όποτε θέλω».

Η Μάφυ κρατάει το ποτό της ψηλά στο φως του παραθύρου και το κοιτάζει θεατρικά. «Και φυσικά δε θα έλεγες ποτέ ψέματα αν σκεφτεί κανείς ότι δεν συμβαίνει το αντίθετο».
Η Ντη περνά σταυρωτά τα χέρια κάτω από την καρέκλα. « Αγαπητό μου παιδί, η δουλειά μας σ’αυτή την επιχείρηση είναι ποτέ να μη συμβεί το αντίθετο»
Γελούν και οι δύο.

« Ακούς ιστορίες ωστόσο», λέει η Μάφι, «σχετικά με μοναχικούς ή κάπως διαταραγμένους ανθρώπους που μόνο η τηλεόραση υπήρχε στις ζωές τους, οι γονείς τους ,ή οι οποιοιδήποτε άλλοι, από την αρχή τους έβαλαν απέναντι από ένα πλάνο, και όσο μεγάλωναν, η τηλεόραση έγινε ολόκληρος ο συναισθηματικός τους κόσμος, ό,τι είχαν και δεν είχαν, και κατέστη ένας τρόπος να ορίζουν τους εαυτούς τους υπαρξιακά, με μια προκαθορισμένη ταυτότητα, πως ακριβώς βρίσκονται εκτός πλάνου, και καθετί το άλλο, εντός του πλάνου». Πίνει μια γουλιά.

«Μείνετε εκεί ακριβώς που βρίσκεστε» , λέει η τηλεόραση.
« Και μετά ακούς για το πώς κάποιος απ’αυτούς, κάθε τόσο , βγαίνει και πρωταγωνιστεί σε τηλεοπτικά σόου», λέει η Μάφι.
« Τη μια τους βλέπεις στα πλάνα ενός ποδοσφαιρικού αγώνα, μετά πάνε όλοι στο σπίτι, μπαίνουν στην πρίζα μπροστά από ένα πλάνο, και ξαφνικά, βλέπουν μέσα σ’αυτό, τους εαυτούς τους». Η Μάφυ φέρνει στο κεφάλι τα γυαλιά της. «Και κάποιες φορές ακούς για κάποιους η οποίοι οδηγούνται στην τρέλα απ’όλο αυτό».
« Θα έπρεπε να υπάρχει κάποιο ασφαλιστικό πλάνο για όλη αυτή την κατάσταση», λέει η Ντη, αναδεύοντας το παγάκι στο ποτήρι.
« Ίσως αυτή να ήταν μια καλή ιδέα»
Η Ντη κοιτάζει γύρω της « Υπάρχει καθόλου βερμούτ εδώ πέρα;»

(συνεχίζεται)

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Αναγνώστες

Η λίστα ιστολογίων μου