Σάββατο, 15 Νοεμβρίου 2008

Εξαιρετικά αφιερωμένο το ποστ (και πάλι)




ΣΕ ΟΣΟΥΣ:

Έχουν απροσδόκητους επισκέπτες όταν το σπίτι είναι αχούρι.

Σ’αυτούς που με πολλά νεύρα διαπιστώνουν ότι άδικα πάσκιζαν να αλλάξουν λωρίδα στο δρόμο αφού η αυτή στην οποία ήταν προηγουμένως, κινείται τώρα γρηγορότερα.

Σε όσων τα κινητά περιπίπτουν στην ίδια αχρησία στην οποία μετέχουν και οι ίδιοι.

Σε όσους το facebook διέλυσε κάθε νοσταλγία για το παρελθόν, κάθε ενδιαφέρον για το παρόν και κάθε ελπίδα για το μέλλον.

Σε όσους έκαψαν τον δίσκο κατεβάζοντας τραγούδια και ταινίες σκοτώνοντας την ώρα τους (και τον εγκέφαλό τους)

Σ’αυτούς, οι οποίοι όταν είχαν όρεξη για ζωή, γύρω τους πλανιόταν ο θάνατος.

Σ’αυτούς, οι οποίοι όταν έχασαν κάθε υποψία διάθεση για οτιδήποτε, γύρω τους η ζωή ξεσάλωνε.

Σε όσους, οι οποίοι ενώ έλεγαν πάντα καλημέρες που έπεφταν χάμω, σήμερα θεωρούνται σήμερα παραδόξως αντικοινωνικοί.

Σε όσους αντίκρυσαν αυτούς οι οποίοι πάντα έκαναν πως δεν έβλεπαν τον άλλο με το χαμόγελο μετέωρο στα χείλη, σήμερα να είναι επιτυχημένοι και επικοινωνιακοί.

Σε όσους έχουν νιώσει την απαίσια εκείνη αίσθηση όταν ηλεκτρονικά ταχυδρομεία με το αληθινό όνομα τους να έχουν πάντα "μηδέν μηνύματα", και αυτά με τα ψευδώνυμα να είναι αιωνίως γεμάτα.

Θέλουν να να αυτοκτονήσουν κάνουν πίσω αναλογιζόμενοι τη φασαρία που θα προκαλέσουν στους δικούς τους κυρίως με τα έξοδα της κηδείας.

Σε όσους ξέρουν τί σήμαίνει η μεγαλύτερη ένδειξη αγάπης σε κάποιον είναι να απομακρυνθείς απ’αυτόν.

Σε όσους ξέρουν τι θα πεί να μιλάς σε κάποιον και να κοιτάει το ρολόϊ του.

Σε όσους τυγχάνουν απόρριψης από άτομα τα οποία αντιπαθούν.

Σε όσους τυγχάνουν απόρριψης από άτομα τα οποία συμπαθούν.

Σε όσους είναι αρεστοί λόγω κοινών εχθρών

Σε όσους είναι αρεστοί λόγω κοινών φίλων

Σε όσους δεν είναι αρεστοί λόγω συνασπισμένων εχθρών

Σε όσους είναι αρεστοί γιατί τους λυπούνται

Σε όσους ποτέ δεν κατάφεραν να συμμετέχουν σε κουτσομπολιά και πηγαδάκια κι όμως αποφεύγονται ως ζηλιάρηδες .

Σε όσους έφαγαν φτύσιμο απ’όλους γιατί μάλλωσαν με κάποιον στη δουλειά ευθέως και δεν προτίμησαν την οδό του πισώπλατου μαχαιρώματος και του θαψίματος.

Σε όσων οι «φίλοι» τους πετούν πάντα σαν στιμένες λεμονόκουπες και εντούτοις συνεχίζουν βλακωδώς αποκαλούν τους τελευταίους ως "φίλους" σε κάθε αναφορά στο όνομά τους.

Σε όσους οι υπόλοιποι θεωρούν ότι η καλύτερη βοήθεια που έχουν να τους προσφέρουν είναι να τους στείλουν σ’ένα ψυχίατρο.

Σε όσους ενθουσιάζονται εύκολα και βαριούνται ακόμη ευκολότερα.

Σε όσους δείχνουν πότε ενθουσιάζονται και πότε βαριούνται.

Σε όσους άτυχους έχει λεχθεί το "all time classic" : "αφού όπου πας έχεις προβλήματα, δε φταίνε οι άλλοι, την αιτία πρέπει να την βρείς μέσα σου", και σε όσους χαζούς το έχαψαν....



και η λίστα συνεχίζεται επ'άπειρον........

(Υ.Γ το παρόν αποτελεί βελτιωμένη έκδοση του μίζερου που προηγήθηκε σε κάποιο από τα παλια μου αυτοκτονημένα, οριακά δοκησίσοφα και παραμεθόρια μπλογκς)

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Αναγνώστες

Η λίστα ιστολογίων μου