Σάββατο, 20 Σεπτεμβρίου 2008

Μικρά Ανέκφραστα Ζώα του ΝΤΕΙΒΙΝΤ ΦΟΣΤΕΡ ΓΟΥΑΛΑΣ (συνέχεια)

« Αν είναι να μην έρθει», λέει ήρεμα η Ντη, «απλά πέστο μου. Ώστε να δώ τι θα κάνω για να τα μπαλώσω με τον Μέρβ. Μωρό μου..»
Είναι αλήθεια ότι η Φαίη μπορεί να διακρίνει στο παράθυρο μια φωτεινή και συνάμα θαμπή φιγούρα της μάνας της. Εδώ λοιπόν, έχουμε το μεσήλικο πρόσωπο της μάνας της, τα άψογα, βαμμένα και στυλιζαρισμένα κόκκινα της μαλλιά, τις μίζερες ρυτίδες στο στόμα και στη μύτη της, που παγιδεύουν και συγκεντρώνουν καθ΄’ολη τη διάρκεια της μέρας υπολείμματα από το μέηκαπ και τις κρέμες . Τα μάτια της Ντη είναι κόκκινα από τους καπνούς των τσιγάρων και συνοδεύονται από βαθείς κύκλους, με σακούλες από σκούρο αίμα. Η Ντη ξεχωρίζει για τους κύκλους στα μάτια της. Και φέτος η Φαίη διαπίστωσε ότι σκούρες σακούλες άρχισαν κι αυτηνής να πρήζονται κάτω απ΄τα μάτια της, τα οποία μοιάζουν με αυτά του πατέρα της, σκούρα καστανά και ελαφρά εξώφθαλμα. Η Φαίη μπορεί να μυρίσει την αναπνοή της Ντη. Δεν μπορεί να διακρίνει αν η μάνα της έχει πιεί κάτι.
Η Φαίη Γκόνταρντ είναι γύρω στα εικοσι-έξι. Η μάνα της είναι πενηντάρα.
Η Τζούλη Σμιθ είναι στα είκοσι.
Η Ντη ακουμπά το μπράτσο της Φαίη με το αδύναμο χέρι της, που είναι και παγωμένο, από το γραφείο.
«Έίπα ψέματα» λέει η Φαίη.
«Μπράβο το κορίτσι μου». Η Ντη χτυπά απαλά το μπράτσο που πριν είχε αγκαλιάσει.
«Καλά» λέει η υπεύθυνη παρασκηνίων. « Πάρτε την για μακιγιάρισμα». Γυρνάει προς την Ντη. « Την θέλετε μακιγιαρισμένη έτσι;» « Έπραξες σωστά» λέει η Ντη στη Φαίη, δείχνοντας την κλειστή ήδη πόρτα.
« Δεν νομίζω ο κύριος Γκρίφφιν να είναι καλά» λέει η υπεύθυνη ροής.
«Αυτός και το αγόρι είναι φτιαγμένοι ο ένας για τον άλλο. Μπορούμε να προσθέσουμε και τη WAC. Θα την ονομάσουμε Γενική Νεύρωση".
Η Ντη με το λεπτό της χέρι φέρνει το πρόσωπο της Φαίη κοντά στο δικό της. Την φιλάει απαλά. Τα χείλη τους είναι εντελώς ίδια, σκέφτεται ξαφνικά η Φαίη. Το κλιματιστικό την κάνει να τουρτουρίζει.

DAVID FOSTER WALLACE


Διακόπτουμε για λίγο την μετάφραση των «Μικρών ανέκφραστων ζώων» παραθέτοντας μια μικρή βιογραφία του συγγραφέα, καθώς, για τα ελληνικά δεδομένα είναι σχεδόν άγνωστος.
(πρόκειται πάλι για μετάφραση γι'αυτό συγχωρέστε με αν κάποια ονόματα και τίτλοι δεν έχουν αποδοθεί σωστά)

Μικρό βιογραφικό σημείωμα

Ο Ντεϊβιτ Φόστερ Γουάλας γεννήθηκε στην Ιθάκα της Νέας Υόρκης στις 21 Φεβρουαρίου το 1962 και μεγάλωσε στην μικρή πόλη Φίλο στο Ιλινοϊς. Η μητέρα του ήταν καθηγήτρια αγγλικών και ο πατέρας του δίδασκε φιλοσοφία. Δεν ήταν λοιπόν τυχαίο που ο Ντέιβιντ αρίστευσε στο κολλέγιο του Άμχερστ στις Αγγλικές σπουδές και στη Φιλοσοφία και μετά αφοσιώθηκε στον κλάδο της δημιουργικής γραφής στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα. Τότε είναι που ξεκινά εντατικά να γράφει μυθιστορήματα, διδάσκοντας παράλληλα στο Πανεπιστήμιο του Ιλλινόϊς και αργότερα στο κολλέγιο «Πομόνα» στο Κλαρμόν της Καλιφόρνια.
Αφού παρέλαβε το MFA στη δημιουργική γραφή από το Πανεπιστήμιο της Αριζόνα, ο Γουάλας δημοσίευσε το πρώτο του βιβλίο « Η σκούπα του συστήματος», ένα κωμικό μυθιστόρημα που τράβηξε την προσοχή σε εθνικό επίπεδο για το εκκεντρικό του χιούμορ. Αμέσως μετά, μετακομίζει στη Βοστώνη ώστε να σπουδάσει φιλοσοφία στο Χάρβαρντ, κάτι που εγκαταλείπει, για μια θέση διδασκαλίας στο τμήμα Αγγλικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Ιλλινοϊς, όπου συνεχίζει να εργάζεται πάνω στο επικών διαστάσεων αριστούργημά του “«Ατελείωτο σούργελο» ( «Infinite Jest»), το οποίο ολοκληρώνεται και εκδίδεται στα 1996.
Στα 1997, ο Ντεϊβιντ Φόστερ Γουάλας, τιμάται από το ίδρυμα Μακ Άρθουρ ως ιδιοφυϊα. Εξακολουθεί να διδάσκει και να δημοσιεύει μικρά του έργα σε διάφορα περιοδικά, όπως στα : Esquire, GQ, Harper's, The New Yorker και Paris Review.
Στα 2002, μετακομίζει στην Καλιφόρνια όπου γίνεται ο πρώτος καθηγητής στο Ροϊ Ε. Ντισνεϊ που διδάσκει δημιουργική γραφή και παράλληλα δουλεύει ως καθηγητής Αγγλικών στο κολλέγιο της «Πομόνα». Στα 2004, δημοσιεύει την τελευταία του συλλογή διηγημάτων « Λησμονιά» ( Oblivion)
Ο Ντεϊβιντ Φόστερ Γουάλας, είναι ευρύτερα γνωστός για το ότι πειραματίζεται στυλιστικά, προκαλώντας με τις επιλογές κι αυτών ακόμα των λέξεων, και την μακροσκελή και απαιτητική δόμηση των έργων του. Η καινοτομίες του καθιστούν το έργο του πολύ συναρπαστικό στην ανάγνωση, το οποίο απαιτεί μια συγκεκριμένη αποκωδικοποίηση ενός προκλητικού παζλ.
Ο Ντεϊβιντ Φόστερ Γουάλας παρέλαβε πολλά βραβεία , περιλαμβανομένων αυτών του καλύτερου συγγραφέα, το βραβείο μυθοπλασίας «Λάναν», το βραβείο χιούμο του «Paris Review», το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενων συγγραφέων OPB Τζο Σαβάγκο, και το βραβείο Ο. Χένρι.
Αυτοκτόνησε στις 12 Σεπτεμβρίου 2008 σε ηλικία 46 ετών.

"Μικρά Ανέκφραστα Ζώα" του ΝΤΕΙΒΙΝΤ ΦΟΣΤΕΡ ΓΟΥΑΛΑΣ (συνέχεια)

«Έχουμε λοιπόν εννιά» λέει η σκηνοθέτρια « αρκετούς για να γεμίσουμε τέσσερα σενάρια το καθένα από τα οποία θα ετοιμάζουν από κοινού δύο απ’αυτούς με τη σειρά». Η βροχή στην αλουμινένια οροφή των επιχειρήσεων Μέρβ Γκρίφιν, δημιουργεί στο δωμάτιο ένα ήχο λες και τηγανίζεται κάπου μακριά κρέας.
« Και δεν αμφιβάλλω ότι είναι όλοι εξαίρετοι » λέει η Φαίη. Κοιτάζει τις παλάμες της που είναι ανάμεσα στα γόνατα της. « Τι θα γίνει όμως με την Τζάνετ σε περίπτωση που το καημένο το παιδί της επιτεθεί. Ο καινούργιος σας μυστήριος γκουρού δεδομένων»
« Μην συγχύζεις τη διαφορά ανάμεσα σε μένα, αφενός, και σ’αυτό το οποίο με υποχρεώνουν να κάνω» λέει η σκηνοθέτρια.
« Δε θα της επιτεθεί» λέει η υπεύθυνη παρασκηνίων, χειρονομώντας. Μασάει τσίχλα ενεργοποιώντας έναν μικρό μυ που ελίσσεται σαν σκουλήκι στον κρόταφό της.
Ο Άλεξ Τρεμπέκ ρεύεται διακριτικά φέρνοντας το χέρι του στο στόμα του. Όλοι γυρνάνε και τον κοιτούν.
Η Ντη λέει « Άλεξ, προφανώς έχεις κλείσει τους νέους διαγωνιζόμενους στο κλουβί για τώρα, πές τους λοιπόν ότι μπορεί , μπορεί όμως και όχι, να καθυστερήσουμε λιγάκι. Ευχαρίστησε τους για την υπομονή τους»
Ο Άλεξ σηκώνεται φτιάχνοντας την γραβάτα του. Ο γδούπος του τενεκεδένιου κουτιού της σόδας του, αντιλαλεί στον μεταλλικό πάτο του καλάθου σκουπιδιών.
«Ένας καλός οικοδεσπότης και τα ρέστα» . Η Ντη χαμογελάει καλοσυνάτα.
«Το’πιασα!»
Ο Άλεξ αφήνει την πόρτα ανοιχτή. Έξω, ο ήλιος ξεπροβάλλει μέσα απ’τα σύννεφα. Οι φοινικιές στάζουν και οι σταγόνες τους σπινθηροβολούν.
Στο παράθυρο η Φαίη παρακολουθεί την φιγούρα της Ντη που κοιτάζει το ρολόϊ της με μια μικρή κίνηση.
« Εύκολα μπορούν να εκτιμηθούν τέσσερα σενάρια» , λέει η υπεύθυνη παρασκηνίων, « η ταξινόμηση είναι έτοιμη, όλα τα μόνιτορ στον πίνακα έχουν ελεχθεί. Η Τζοάν ετοιμάζει τώρα την σεκάνς των σκηνών»
«Αυτή είναι δική μου δουλειά» λέει η Φαίη.
«Δική σου δουλειά είναι» λέει μέσα απ’ τα δόντια της η σκηνοθέτρια « είναι να πείς στην Μόμμυ πού μπορεί να είναι η στριμμένη φιλεναδίτσα σου »
«Ο Άλεξ θα χρειαστεί στο πλατώ όλες τις κάρτες και σύντομα», λέει η Ντη στην υπεύθυνη παρασκηνίων.
«Αυτή είναι η δουλειά σου για σήμερα» Η Τζάνετ κοιτάζει επίμονα την πλάτη της Φαίη.
Η Φαίη Γκόνταρντ, προτείνει στην γυναίκα του πρώην πατριού της, το μεσαίο της δάκτυλο επιδεικτικά από το παράθυρο. « Ορίστε ένα απ’αυτό για κάθε μια απορία των ζώων» , λέει.
Η σκηνοθέτρια σηκώνεται, αποκαλεί σκρόφα την Φαίη που μοιάζει με μάντη σε ικεσία, και εγκαταλείπει το δωμάτιο από την ανοιχτή πόρτα την οποία κλείνει στο πέρασμά της.
«Σκρόφα» λέει η Φαίη.
Η Ντη παραπονιέται μ’ένα κουρασμένο χαμόγελο ότι περιτρυγυρίζεται από σκρόφες. Ο Μάφυ Ντεμότ γελά, και κάθεται στη θέση που καθόταν ο Άλεξ. Η Ντη σηκώνεται απ’το γραφείο. Μια ακίδα πιάνεται στο καλσόν της και το σχίζει. Πλησιάζει με δουλοπρέπεια την κόρη της, που κάθεται στην καρέκλα του γραφείου, κοντά στο παράθυρο, έχοντας τα πόδια της, χωρίς παπούτσια, ακουμπημένα στο περβάζι. Τα γόνατα της Ντη τρίζουν δυνατά.

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Αναγνώστες

Η λίστα ιστολογίων μου