Πέμπτη, 14 Αυγούστου 2008

Απλά, καθημερινά και ανυπόφορα


Είναι απίστευτο πόσο εγωϊσμό κρύβει ο καθέναςμας μέσα του. Καθημερινά διαπιστώνω πόση μεγάλη ιδέα έχουν κάποιοι για τον εαυτό τους και πόσο εύθραυστοι είναι με κάθε αρνητική κριτική. Θαρρώ πως είναι ένα περίεργο κράμα εγωισμού και ανασφάλειας. Πολύ επικίνδυνος συνδυασμός γι'αυτούς που συναναστρέφονται με τέτοια άτομα. Οι άνθρωποι αυτοί κατά βάθος ξέρουν πόσο ψεύτικα είναι όλα όσα καμώνονται πως είναι και θεωρούν τους πάντες όχι μόνο απειλή για το προφίλ τους, αλλά απειλή και για την ιδέα που οι ίδιοι έχουν για τον εαυτό τους. Τα άτομα αυτά εχθρεύονται επίσης όποιον κάνει χιούμορ και τρέμουν την ειρωνία σαν το αρνί τον λύκο. Η ανασφάλεια τους αυτή τους κάνει εξαιρετικά ευάλωτους και πιέζονται συχνά να αυτοσαρκαστούν για να προλάβουν επιθέσεις. Είναι συνήθως φλύαρα άτομα που ζητούν συνεχώς τη σημασία και την επιβεβαίωση και ζουν με την ιδέα ότι έχουν κρυφούς και φανερούς θαυμαστές. Όταν τους πατήσεις τον κάλλο του εγωισμού με το να είσαι ειλικρινής και κάπως καυστικός, τότε το μεγαλόπνοο, αυτοκρατορικό ύφος μεταπίπτει στο επίπεδο του ξεκατινιάσματος. Αν είναι όμως περισσότερο μοχθηροί, τότε ξεκινούν εκστρατείας εκπαραθύρωσής σου αναζητώντας συμμμάχους. (Στο μπλογκιγκ αυτοί οι τύποι έχουν συνήθως μετριασμό σχολίων σε άτομα που δεν τους εκθειάζουν, δεν τους γλύφουν και κάνουν πλάκες εις βάρος τους).Αυτά τα άτομα επιζητούν επίσης εναγωνίως την αποδοχή και δεν διστάζουν να κάνουν εχθρό κάποιον που δεν τους έχει φταίξει σε τίποτα αλλά είναι εχθρός των "πόπουλαρ" υπολοίπων. Θεωρούν έτσι ότι έχουν κάνει τις απαραίτητες θυσίες για να είναι στην παρέα τους. Περιττόν να σημειώσουμε ότι και η παρέα τους διακατέχεται από τα ίδια και χειρότερα συμπλέγματα. Γενικά η κρίση τους καθοδηγείται από την επιθυμία τους να γίνουν αποδεκτοί.Επικίνδυνος αλήθεια συνδυασμός αυτός του ανασφαλή και εγωιστή.

Δεν είναι τυχαίο που σε μια Κύπρο 600.000 ψυχών έχουμε κάθε εκλογές και από καμμιά δεκαριά υποψηφίους για προέδρους. Στην Κύπρο υπάρχει έντονα ανεπτυγμένο το αίσθημα της εξαργύρωσης των καλών σχέσεων, της ανταλλαγής και της συναλλαγής, ενώ όλοι έχουν μια δυσανάλογη των ικανοτήτων τους, ιδέα για τον εαυτό τους. Η τιμή ενός ανθρώπου ζυγίζεται καμιά φορά με το με ποιούς και πόσους συναναστρέφεται και σπανίως θα δείς ανθρώπους να τολμούν να πάνε μόνοι τους σινεμά, θέατρα κτλ. (γυναίκες σχεδόν ποτέ). Το να είναι κάποιος συντροφιασμένος εξάλλου, θεωρούν ότι είναι η καλύτερη άμυνα από ειρωνίες και εμπαιγμούς και οι φίλοι χρησιμοποιούνται ως ζώνες ασφαλείας. Ως μονάδα είναι πολύ σπάνιο να κληθείς να αντιμετωπίσεις κάποιον ο οποίος είναι ανασφαλής και εγωιστής μαζί. Αμέσως θα προστρέξει στα μαλακά της κοινής του αποδοχής ( αν δεν την έχει θα την πλάσει)και της κοινής σου απόρριψης (θα φροντίσει δεόντως γι΄αυτήν). Το θέμα είναι πως όταν κάποιος δεν είναι ούτε ανασφαλής, ούτε εγωιστής, οποιαδήποτε προσβολή εναντίον του πέφτει σαν πέτρα σε τάφο. Δεν αισθάνεται το παραμικρό.

Άτε τζιαι καλόν Πάσκα να φτάσουμε...

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Αναγνώστες

Η λίστα ιστολογίων μου