Παρασκευή, 24 Οκτωβρίου 2008

"Μικρά Ανέκφραστα Ζώα" του Ντεϊβιντ Φόστερ Γουάλας (συνέχεια μετάφρασης)

«Η αγαπημένη μου λέξη», λέει ο Άλεξ Τρεμπέκ είναι το «γλοιώδες». Είναι η αγαπημένη μου λέξη, ιδίως όταν συνοδεύεται από τη δεύτερη αγαπημένη μου λέξη, που είναι το «μουνόπανο». Κοιτάζει το γιατρό. « Απλά διασυνδέω. Είναι εντάξει να διασυνδέω, έτσι;».
Ο ψυχίατρος του Άλεξ Τρεμπέκ δεν λέει τίποτα.
«Ένα όνειρο» λέει ο Τρεμπέκ. «Έχω αυτό το επαναλαμβανόμενο όνειρο με μένα να στέκομαι έξω απ’το παράθυρο ενός εστιατορίου, παρακολουθώντας έναν μάγειρα να αναποδογυρίζει τηγανίτες. Μόνο που αποδεικνύεται ότι δεν είναι τηγανίτες αλλά φάτσες. Παρακολουθώ έναν τύπο με καπέλο μάγειρα να αναποδογυρίζει φάτσες με μια σπάτουλα.
Ο ψυχίατρος σχηματίζει κάτι σαν καμπαναριό ενώνοντας τα δάχτυλά του και κοιτάζει την οροφή του.
«Σκέφτομαι μήπως απλά είμαι κουρασμένος» λέει ο Τρεμπέκ. « Σκέφτομαι μήπως είμαι εξουθενωμένος μέχρι το κόκκαλο. Με κουράζει ακόμα και η γεύση των δοντιών μέσα στο στόμα μου. Με κουράζουν τα πάντα. Η δουλειά μου είναι ανυπόφορη. Θέλω να επιστρέψω πίσω στο μόντελιγκ. Με πονάνε οι μύες του προσώπου μου από τα αναγκαστικά χαμόγελα. Η υπερβολική λακ στα μαλλιά μου άρχισε να συγκεντρώνει μύγες. Δεν μπορώ να βγαίνω πια έξω τις νύχτες»
«Το κορίτσι αυτό με το οποίο δουλεύεις», λέει ο γιατρός.
«Και άσε που ο Κόνβεϋ ανακάλυψε σήμερα ότι έχει ένα κίτρινο δόντι» λέει ο Τρεμπέκ. «Για πες μου ότι αυτός είναι καλός οιωνός, μπορείς;»
«Αυτή η διαγωνιζόμενη για την οποία μου μιλάς συνέχεια»
«Έχασε» λέει ο Τρεμπέκ, τρίβοντας το μεσορούθουνο του. «Έχασε χτες. Μα καλά, ποτέ δεν διαβάζεις εφημερίδες; Εχασε απ’τον ίδιό της τον αδερφό, μετά που η Τζάνετ και ο υπεύθυνος παραγωγής έμπασαν το μπασταρδάκι μέσα, μετά από πέντε ακροάσεις και έναν πίνακα γεμάτο με ερωτήσεις για ζώα»
Ο ψυχίατρος παίζει με τα βλέφαρά του για λίγο. Είναι σκούρα με κλίση προς τα πάνω, σχεδόν κολλημένα.

«Είχε παιχτεί μεγάλη πουστιά πίσω απ’όλα αυτά» λέει ο Τρεμπέκ, χτυπώντας ρυθμικά τη γροθιά του. « Τα ξέρω από τέταρτο χέρι αλλά έτσι έχουν. Οι γονείς εγκατέλειψαν τα παιδιά τους, όταν ήταν ακόμη μωρά. Ένα κορίτσι κι ένα αγόρι. Τον Λαντ. Μπορείς να φανταστείς έναν πρωταθλητή να τον λένε Λαντ; Ο Λαντ ήταν αυτιστικός. Αυτός και το κορίτσι εγκαταλείφθηκαν κάπου, στο μέσο του πουθενά. Φρικτό. Αυτή υιοθετήθηκε και ο αδερφός της μπήκε σε ίδρυμα. Σ’ένα δημόσιο ίδρυμα. Αυτό το απελπιστικά αυτιστικό παιδί, το οποίο όπως αποδείχτηκε, είχε κατορθώσει να αποστηθίσει ολόκληρη την εγκυκλοπαίδεια « Laplace Data Guide»
Και οι δυό, από παιδιά είχαν καταφέρει να μάθουν απ’έξω αυτό το πράγμα. Και να φανταστείς πώς νόμιζα ότι εγώ ήμουν που είχα μια σάπια παιδική ηλικία, ως αγόρι. Ο Τρέμπεκ, κουνάει το κεφάλι. « Αλλά τον παραμέρισαν, και το κορίτσι υιοθετήθηκε από κάποιους ανθρώπους στο Λα Τζόλλα, οι οποίοι, όπως κατάλαβα, δεν ήταν και η κορωνίδα των ανθρώπων. Το έσκασε. Ήρθε στο σόου. Τσάκισε πολλούς κώλους. Έπαιξε τίμια και αγωνίστηκε σωστά χωρίς αηδίες. Χρησιμοποίησε τα λεφτά που κέρδισε για να ξεχρεώσει κάποιους απλήρωτους λογαριασμούς για τον αυτισμό του Λαντ. Τον μετέφερε σε ένα ιδιωτικό νοσοκομείο σε μια ερημιά, το οποίο υποτίθεται πως ειδικευόταν στο να... βγάζει τον γιάνκι μέσα απ’τους ανθρώπους. Να τους βγάζει στον κόσμο.» Ο Τρεμπέκ παίρνει αναπνοή.

«Και υποθέτω τον έβγαλαν έξω για τα καλά», λέει, « τουλάχιστον μέχρι το σημείο να μπορεί να μιλά. Εντούτοις, συνεχίζει ακόμα να κρύβει το κεφάλι στη μασχάλη του κάθε που δημιουργείται ένταση. Επιπλέον έχει παράξενο παρουσιαστικό. Παρόλα αυτά έρχεται και την ξετινάζει μ’αυτή του την ρέντα στις ερωτήσεις που αφορούν ζώα». Ο Τρέμπεκ παίζει με το μανικέτο του.

«Και τώρα αυτή έχει φύγει»
« Μου είχες πει την περασμένη φορά, πως νόμιζες πως την αγαπούσες».
« Είναι λεσβία» λέει ο Τρέμπεκ κοφτά. « Είναι λεσβία, πέρα για πέρα. Νομίζω είναι απ’αυτές τις πολιτικές λεσβίες. Το γνωρίζεις αυτό το είδος; Αυτό το είδος που έχει θυμό; Αυτή κοιτάζει τους άντρες λες και της βρωμίζουν τον αέρα. Επιπλέον, έχει σχέση με την επικεφαλή στην έρευνα, και αν δεν νομίζεις ότι το F.C.C δεν πήρε είδηση γι’αυτήν μικρή σχέση τότε έχεις μια άλλη..»

« Ελεύθερη διασύνδεση», υποδεικνύει ο γιατρός.
« Συνδεδεμένος με την εικόνα της;»
« Δεν έχω κανένα πρόβλημα μ’αυτό»
Κάλεσα το κορίτσι για καφέ, ή για Tab, πριν από χρόνια, απ’την αρχή, στο φουαγιέ της διεύθυνσης, και μου χάρισε αυτό το υποσχετικό χαμόγελο. Μου είπε ότι ποτέ δε θα μπορούσε να καταναλώσει καφεϊνη με ένα άνδρα που φορούσε ψηφιακό ρολοϊ. Στο διάολο τι λέει. Μου έδειξε το μεσαίο της δάχτυλο στην τηλεόραση. ’Εκοψε τα μαλλιά της πρώτο νούμερο. Μερικές φορές μοιάζει με βαμπίρ. Μια φορά, στο «κλουβί» των διαγωνιζομένων, το «κλουβί» των διαγωνιζομένων είναι ο χώρος στον οποίο εχουμε όλους τους διαγωνιζόμενους για όλες τις εκπομπές, μια φορά τα φώτα στο «κλουβί» αναβόσβηναν, έχουμε λάμπες φθορισμού, και είπε να την βγάλουν στο διάολο έξω από κει μέσα, ότι οι λάμπες που αναβόσβηναν την έκαναν να νιώθει όπως αν έβλεπε έναν εφιάλτη. Και όντως υπήρχε μια αίσθηση εφιάλτη μ’αυτό το φως θυμάμαι. Λες και η ατμόσφαιρα είχε σφυγμό. Σαν αίμα. Όλοι στο «κλουβί» αναστατώθηκαν». Ο Τρεμπέκ χαϊδεύει το μουστάκι του. «Παράξενο κορίτσι. Υπάρχει κάτι το αλλόκοτο πάνω της. Όταν χαμογελάει τα πράγματα φωτίζονται, αποκτούν νόημα. Κατά κάποιο τρόπο αυτό όμως τους αφαιρεί οτιδήποτε το διασκεδαστικό.
«Την αγαπώ, νομίζω» λέει ο Τρεμπέκ. « ‘Εχει τον τρόπο της μ’ένα μέρος πληροφοριών . Το να την βλέπεις παράλληλα με μια απάντηση….Υπάρχει άραγε τέτοιο πράγμα σαν το νοητικό χάδι; Μας φαντάζομαι μαζί: σε ακρογιαλιές, με τ’άστρα ν’ ανάβουν σαν φωτάκια..»
« Και η ερευνήτρια αυτή, με την οποία έχει σχέση;»
«Ένα αρκετά καλό κορίτσι. Ένα χοντρό, φιλικό κορίτσι. Όχι εξαιρετικά έξυπνο. Λίγο συναισθηματική. Έχει αυτή τη σχέση θαυμασμού και αηδίας με την μητέρα της». Ο Τρέμπεκ βυθίζεται στις σκέψεις του. « Η άποψή μου είναι ότι η Φαίη ανήκει στο είδος εκείνο των κοριτσιών που σερφάρουν συνεχώς στις σκέψεις τους. Με καταλαβαίνεις; Δεν έχει τον έλεγχο για το που την οδηγούν, αλλά ούτε και αφαιρείται εντελώς. Μια σέρφερ ψυχής. Αλλά με μια εμφάνιση που τρομάζει, παρόλο που είναι ακόμα νέα. Αυτά τα μαύρα, βαθουλά μάτια που μαγνητίζουν. Ολοστρόγγυλα και μαύρα. Εντυπωσιακό μπούστο όμως.
«Καυγάδες με την μητέρα της;»
« Η μάνα της Φαίη είναι μια από τις πιο πιεστικές εκτελεστικές παραγωγούς. Σπαταλά πολύ χρόνο βασανίζοντας τον εαυτό της με έμμονες ιδέες για το ότι δε βασανίζεται αρκετά από έμμονες ιδέες με το γεγονός ότι για σκηνοθέτη μας έχουμε την γυναίκα του πρώην άντρα της»
«Μια γυναίκα;»
« Την Τζάνετ Λέρνερ Γκόνταρντ. Την χειρότερη σκηνοθέτρια με την οποία έχω δουλέψει. Η Ντη την μισεί. Στη Τζάνετ αρέσει να παίζει με το μυαλό της Ντη• πρόκειται άλλωστε με ένα μυαλό που πανθολομολογουμένως τείνει να ξεχειλίζει από τζην. Στην Τζάνετ αρέσει να τοποθετεί ύπουλα μικροπραγματάκια που να θυμίζουν στην Ντη τον πρώην της,αφήνοντας τα στην θυρίδα της Ντη στο γραφείο. Παλιοί λογαριασμοί, καρφίτσες γραβάτας. Παίζει με το μυαλό της Ντη. Η Ντη επιμένει με πάθος στο να μένει αδρανής. Δεν μπορεί να λειτουργήσει πλέον, ούτε στη δουλειά»
«Είσαι συνδεδεμένος με την εικόνα αυτού του προσώπου;»
«Ξέρεις γι’αυτά τα υπερμοντέρνα όπλα, στα οποία οι μηχανισμοί σκόπευσης είναι πολύ περισσότεροι από τους μηχανισμούς εκπυρσοκρότησης; Η Ντη είναι σαν αυτά. Θεέ μου πόσο φοβάμαι μήπως είμαι κι εγώ έτσι».



Ο ψυχίατρος θεωρεί ότι έκαναν ότι μπορούσαν για σήμερα Δείχνει στον Τρεμπέκ την πόρτα.
« Μου αρέσει επίσης η λέξη κοκετάρομαι» λέει ο Τρεμπέκ.

13 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

αντί Λα Τζόλλα καλύτερα Λα Χόγια ή La Jolla.

Διάσπορος είπε...

xe xe σοβάρεψε το θέμα... α τον καημένο τον άλεξ τρεμπεκκ.

ακούεις, τζιαμε που λαλεί για καφέ τζιαι για Tab, το Tab εν αναψυχτικόν, φτηνή κοκα κόλα
(σαν τη Sport Cola -αν την έφτασες :-)

Μενελαος είπε...

Δοκησίσοφι εγώ παρατήρησα κάτι στο σενάριο σου, στη μετάφραση και γενικά στη σεναριογραφία. Ένα πραγματικά καλογραμμένο σενάριο, ολοκληρωμένο και με πλήρη νοήματα, μπορεί μέσα από την εκφραστική του να ΑΝΑΠΑΡΑΓΕΙ ΠΑΝΤΟΤΕ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ. Αυτό σημαίνει ότι είναι σχετικά εύκολο ο αναγνώστης που διαβάζει αυτά που γράφεις και χαρακτηρίζεται στο μυαλό του από ένα βαθμό πολιτισμικής αυτάρκειας να βρίσκει πολλά κοινά σημεία με το σενάριο και να ανακαλύπτει δίαυλους επικοινωνίας κάτι το οποίο γνωρίζεις πολύ καλά...! Αρχίζεις δηλαδή και αναρωτιέσαι πως ένας τόσο διαφορετικός άνθρωπος που δεν γνωρίζεις προσωπικά και δεν σε γνωρίζει και ο ίδιος, παρόλα αυτά έχει καταφέρει και έχει δημιουργήσει ένα επικοινωνιακό τρίγωνο και στην ουσία μιλάει κανονικά μαζί σου, μέσα από ένα καθαρά επαγγελματικό σενάριο. Από την άλλη πλευρά θα ήθελα λίγο να σταθώ στην έννοια τηλεπαιχνίδι. Κάπου αναφέρεσαι στην αποστήθιση και στην εκμάθηση εγκυκλοπαιδικών γνώσεων και εγώ θα ήθελα να σταθώ στην έννοια εγκυκλοπαίδεια. Αλήθεια έχεις αναρωτηθεί ποιο είναι το σκεπτικό με το οποίο οι παίκτες και πόσο μάλλον οι παραγωγοί του παιχνιδιού δημιουργούν στατιστικά και νικηφόρα ρεκόρ σε τέτοια events?? Αν νομίζεις ότι είναι θέμα ερώτησης και απάντησης απλά δεν θα προχωρήσεις πολύ. Το παράδειγμα της εγκυκλοπαίδειας και όχι μόνο της εγκυκλοπαίδειας αλλά και τις κάθε εγκυκλοπαίδειας αποδεικνύει ότι αυτοί οι άνθρωποι λειτουργούν σε μία άλλη διάσταση και μόνον έτσι καταφέρνουν να επικρατήσουν τέτοιων αναζητήσεων. Πολύ συχνά επίσης ένας δειγματοληπτικός έλεγχος του παραγωγού στον παίκτη σε σχέση με την εγκυκλοπαίδεια, μπορεί να οδηγήσει σε ευρύτερα συμπεράσματα για το ποια είναι η ευρύτερη δραστηριότητα αυτού του ανθρώπου. Αν δηλαδή υπάρχει άπλώς μία εγκυκλοπαίδεια είναι πολύ πιθανό αυτό να μην είναι ένα επίτευγμα out of the blue. Σίγουρα υπάρχει κάτι παραπάνω, μία άλλη φιλοσοφία. Μακάρι όμως τέτοια δείγματα να έκαναν πάντοτε τους ανθρώπους να αλλάζουν τη φιλοσοφία τους και τις κινητήριες δραστηριότητές τους. Καλό Σαββατοκύριακο σου εύχομαι...!!

Μενελαος είπε...

Κυπριακά, Αμερικάνικα και Πασαλιμανιώτικα!! Θα σου βελτιώσω τα συστήματα!!

Διάσπορος είπε...

δοκ

εχαθηκες

Μενέλαος είπε...

Δεν συνεχίζουμε στα ίδια και τα ίδια Διάσπορε.

Κέρουακ είπε...

Χαίρετε παιδιά. Ποια βιβλία του Γουάλας έχουν μεταφραστεί στα ελληνικά;

Ανώνυμος είπε...

Dokisisofi μα που χάθηκες;

Μενέλαος είπε...

Κάνει μία βόλτα από το Γεντί Κουλέ!!

Ανώνυμος είπε...

αχ βρε μενε-λαλακη κάτω απο το σεντονάκι θα σου βγάλω το κ -κι. σύντομα μωγιάκι μου, σύντομα τα δυο μας. Γουγουλακι μου εσυ μικρο με εχεις τρελλάνει. Ψαξε ψαξε δεν θα το βρεις.

Ανώνυμος είπε...

κάνε σε όλες μας φιλάκια κι αγκαλίτσες μενε-λαλακη. μια μια όμως για να προφταίνεις. μόνο όμως αυτό θα κάνεις στα μωγιάκια σου; τίποτε άλλο δεν κάνεις; αχ ατακτούλικο μου εσύ. η μαμάκα σου το ξέρει ότι είσαι τόσο άτακτο; τσόντα το καταντήσαμε εδωμέσα. και η Κυριακή σου άφαντη να μας βάλει στη σειρά. ή να μπει κι αυτή στη σειρά μαζί μας. εμένα λέγε με Δευτέρα για αλλαγή. ψάξε ψάξε δεν θα με βρεις.

Μενελαος είπε...

και γιατί πρέπει να σε βρώ δηλαδή??? για κάντο μου λίγο λιανά αυτό...!!

dokisisofi είπε...

Λίγο έλειψα και τα κάνατε σαν....τα μούτρα μου!
@ ανώνυμε ευχαριστώ για την διευκρίνηση, στην μεταφραση που θα ανεβάσω σήμερα διατήρησα την αγγλική γραφή για να μην έχω άλλα τέτοια φαιδρά.
@διάσπορε, ψήσε καφέ και έρχομαι απο εκεί να τα πούμε.
@Μενέλαε πρώτε και νηφάλιε, όντως η πολιτσμική αυτάρκεια είναι ένα ζήτημα
@Μενέλαι υπόλοιποι μετά την παράκρουση, whatever..
@κέρουακ, απ'ότι ξέρω κανένα δεν έχει μεταφραστεί
@ανώνυμη, γέλασα πολύ με την μίμηση του τρόπου που γράφει ο Μενέλαος

αντε πάμε γι άλλα...

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Αναγνώστες

Η λίστα ιστολογίων μου