Δευτέρα, 11 Αυγούστου 2008

Τηλεπληροφόρηση

-«Γιατί δεν του λες να φύγει, να έρθει στην Κύπρο να σε βρεί να είσαστε ασφαλείς;» (πωπω κοτσάνα..)
-« Μα καλά τώρα καταλαβαίνεις τι μου λές; Ποιος θα πολεμήσει για την πατρίδα μας, τα στρατεύματα κατευθύνονται στην Τυφλίδα»
-« Το καταλαβαίνω αλλά..»
-«Δε θέλει ο ίδιος να μην πάει, κατάλαβες?»
-«Ε μα τώρα ο πρόεδρος σας λέει , στηρίζεται στην Ευρώπη και στο Νάτο»
-«Μα τι μου λές;» (έξαλλη)«Σιγά μην περιμένουμε απ΄το ΝΑΤΟ. Εσάς σας βοήθησαν?»
-(που να κάτσω τώρα να της εξηγώ..) « Μα λέει τώρα με τα πετρέλαια, η Ρωσσία αν θέσει υπό τον έλεγχο της τους αγωγούς, κρατά όμηρη την Ευρώπη και την Ινδονησία (μη με φτύνετε ότι άκουσα από το ΡΙΚ της είπα) και τέλοσπάντων δεν τους συμφέρει να προχωρήσει η Ρωσσία (από αυτό το σημείο ξεκίνησα να βλέπω τα νύχια μου-σημάδι ότι ξεκίνησα να λέω μαλακίες) και σιγά μην τα βάλει η Ρωσσία με…
«Τι σιγά;!;!» (σε έξαλλη κατάσταση» «Μα καλά είσαι χαζή;» ( δεν το σχολιάζω) «Δε βλέπεις τι γίνεται? Η Ρωσία πάντα ότι θέλει κάνει. Όπως μας έκανε και παλιά. Τώρα έβαλε αυτούς της Νότιας Οσαιτίας να..
-«Αυτοί δεν είναι Γεωργιανοί;»
-‘Όχι βέβαια»
-«Τους έβαλε και επιτέθηκαν και λένε ότι το έκαναν οι Γεωργιανοί για να βρουν αφορμή να μας χτυπήσουν»
-«Τι θέλουν δηλαδή;»
-«Τώρα κατευθύνονται στην Τυφλίδα με σκοπό να ανατρέψουν τον Πρόεδρο»
-«Γκόρι είπε η τηλεόραση»
-«Τι σχέση έχει το Γκόρι»
-«αυτό έλεγαν τα κανάλια»
-«δεν έχει σημασία το Γκόρι»
--«Καλά» (ας έμεναν οι γονείς σου στο Γκόρι και σου΄λεγα)
«Δεν ξέρω είμαι χάλια, δε μπορώ να δουλέψω, τίποτα»
-«Καλά μην αγχώνεσαι, εγώ δε σε έπαιρνα τηλέφωνο τόσες μέρες γιατί έλεγα μήπως έπαθαν κάτι οι γονείς σου και σε ανησυχήσω παραπάνω, αλλά να ξέρεις η σκέψη μου είναι μαζί σου και προσεύχομαι για σένα και τους δικούς σου, και είμαι σίγουρη δεν θα γίνει τίποτα άλλο..»

Κλασική κυπριακή νοοτροπία την οποία μεταφέρω δυστυχώς κι εγώ. "Ήσουν χάλια αλλα δε σε πήρα τηλέφωνο μήπως σε αναστατώσω παραπάνω". Πιο επιτακτικό δε θα ήταν το τηλεφώνημα μου αν όντως είχαν πάθει κάτι οι γονείς της; Αλλά εξαιτίας ενός ιδιαζόντος κομπλεξισμού, ανασφάλειας, μήπως "ενοχλούμε", μήπως γινόμαστε "βαρετοί", μήπως πουν πίσω μας «τι θέλει κι αυτός τώρα» στο τέλος αφήνουμε τους φίλους μας απαρηγόρητους. Πόσοι εξαιτίας τέτοιων ασφαλειών στερούν από τους φίλους τους την παρουσία τους και δυο λόγια παρηγορητικά. Βέβαια, δεν ξέρω με τις βλακώδεις εισηγήσεις μου αν την ηρέμησα, αλλά μου φαίνεται ότι απ’όσα της είπα ( να διαβάζει να ξεχαστεί, να ξέρει ότι την σκέφτομαι και προσεύχομαι για τους δικούς της, να κάνει υπομονή και όλα θα τελειώσουν γρήγορα, ότι τον Οκτώβρη θα είναι παντρεμένη στην Τυφλίδα) αυτή έβγαλε έναν στεναγμό ανακούφισης και είπε ευχαριστώ μόνο στο «θα προσεύχομαι για σένα και τους δικούς σου». Αλήθεια, η γνώση ότι μας σκέφτεται κάποιος και προσεύχεται για μας, μας κάνει να νιώθουμε σαν να έχουμε μεταφυσικούς συμμάχους, σαν να γεμίζει η κόλλα με τα αιτήματα μας, υπογραφές. Θα μου πεις, μπαίνουν στα συρτάρια. Δεν έχει σημασία.
Είναι πολύ άσχημο φαντάζομαι να είσαι μακριά από την πατρίδα σου και τους δικούς σου, όταν αυτοί κινδυνεύουν και εσύ να περιμένεις τις ειδήσεις για να πληροφορηθείς.

«Ποιος θα πολεμήσει για την πατρίδα μας;» «δε θέλει ο ίδιος να μην πάει κατάλαβες»; Τα λόγια της αντηχούν ακόμα στ’αυτιά μου. Τι να της πείς? Ότι «εμάς στην Κύπρο δε μας νοιάζει»;. Χτες, μ’αυτό το τηλεφώνημα, κατάλαβα πόσο στην Κύπρο έχει ενοχοποιηθεί ο πατριωτισμός ώστε , μέτοχοι σχεδόν όλοι μιας δήθεν φιλειρηνιστικής και στην ουσία φιλοτομαρίστικης νοοτροπίας να θεωρούμε αυτονόητη τη φυγή. Παρολίγον να βγάλω σχεδόν τρελή την κοπέλα που μου είπε ότι ο αρραβωνιαστικός της δε θα γινόταν φυγόστρατος με τίποτα. Βέβαια δεν εννοώ ότι σε περίπτωση πολέμου οι στρατιώτες μας θα εγκαταλείψουν τη μάχη, ούτε μ΄αρέσει, ούσα γυναίκα, να μιλώ εκ του ασφαλούς για την ανάγκη των κυπριοπαίδων να στρατεύονται, αλλά απλά θέλω να πω ότι μας έκαναν να θεωρούμε ύψιστο εχθρό στην Κύπρο την αγάπη για την πατρίδα, αποκαλώντας φασίστες όσους ανησυχούν για την τύχη της και είναι πατριώτες.

Με την έντονη ενόχληση της και τις φωνές της :«Ποιος θα πολεμήσει για την πατρίδα μας;» είδα μπροστά μου να ορθώνεται με Σπαρτιατικό ανάστημα (τι κι αν φυλετικά δεν είναι Ελληνίδα) μια γυναίκα που ξέρει που τελειώνει η προσωπική ευτυχία και που ξεκινά το συλλογικό καλό.
Δε θέλω να σκέφτομαι τα χειρότερα. Δε θέλω να σκέφτομαι τι θα’απογίνει αυτή η κοπέλα, αν καταλήξει για πάντα μόνη στην ξενιτιά, δεν ξέρω με ποιες τακτικές επιβίωσης θα συνθηκολογήσει , αλλά το μόνο που ξέρω είναι ότι το περήφανο πνεύμα της θα την κρατήσει ολόρθη στην ψυχή . Όπως λέει κι ο Ρίτσος «δε θα μπορούσα ποτέ να ζήσω με γονατισμένα τα πόδια της ψυχής μου. Με του κορμιού μου μπορεί».

(Τα ίδια ισχύουν βέβαια και για τις οικογένειες των Ρώσων. Ο πόλεμος είναι σκληρός για όλους. Πολύ οξύμωρη πάντως η φετινή Ολυμπιάδα , κοντά σ’άλλα, για το ότι μπορεί η ντόπα να καταπολεμήθηκε, η παγκόσμια ειρήνη και η εκεχειρία όμως, έμειναν στα ψιλά με τον πόλεμο να αποδεικνύεται αθάνατος…)

16 σχόλια:

Διάσπορος είπε...

Αυτόν, προς τιμήν τους Γεωργιανούς. Αφού είμαι βολεμμένος κυπραίος, συναισθηματικά όφκερος, τζιαι γυρεύκω τάχα λόγον να δέρω τον νούν μου τον αδρανή, το μόνον που μπορώ να προσφέρω είναι το ταπεινόν μου ποίημαν.




Στ' άνθη κυλλιούνται τ'άρματα.
Βρύγδην.
Οι κάννες ορθωμένες.
Το σπέρμα τους ο Θάνατος.

Τρία παιδιά ξανθόκομα, για την Τιμήν δυσμάχονται.

dokisisofi είπε...

Mipos esy eisai o periodevwn poiitis pou sixnazei ston Pitta?

Διάσπορος είπε...

Όχι, δεν είμαι. Η μόνη ποιητική στράτα εχτός του τσιατιρκού εν τούτη που θωρείς, τζιαι μιάν του Φιρφιρ'η. Ο Πίττας ποιός έναι;

dokisisofi είπε...

Tha mporouses na eksigiseis to poiima se mas tous amousous? Ti thelei na pei o poiitis?

Aoratoi Exthroi είπε...

Gia tin timin
xoris ti (kai) min
palevoun etoimoi
atimi koinonia

dokisisofi είπε...

Atimito to tipota
protima
ta aneipwta

Sike είπε...

θέλω να πω ότι μου άρεσεν το κείμενο τζιαι να μεν πάρω εξυπνοβλακίστικη απάντηση

αλλά ενύσταξα
καληνύχτα

Διάσπορος είπε...

Ο ποιητής έν εξηγά ποττέ του καλά. Άγνωστες λέξεις να έχεις δέ γίνεται -αν εκατάλαβα καλά εντα νούν κουβαλάς.

Στ' άνθη -την αθωότηταν, την γαλήνην της χώρας, κυλλιούνται τ'άρματα, βιάζουν την με τα πέη τους τα ορθωμένα

βρύγδην (με σφιγμένα τα δόντια, σαν να μη θθέλουν πραγματικά).

Το σπέρμα της κάννης εκσφενδονίζεται και γκαστρώννει το τοπίο με Θάνατο.

Τρία παιδιά (αγία τριάδα, μίνιμουμ αριθμός ατόμων που αποτελούν Ομάδα, συμβολικός αριθμός ισχύος)

ξανθόκομα (feminine, αθωότητα)

για την Τιμήν (την εθνικήν υποχρέωσην -κάτι άγνωστον για μας τους κυπραίους)

δυσμάχονται -πολεμούν σε μάχην που μάλλον θα χάσουν.

dokisisofi είπε...

@sike

koitazontas tis wres anartisis twn sxoliwn ena girw ston bloggeromaxala, oloi to ksenixtisame pses.


@diaspore, egw to eida entelws alliws. Ma entelws.

Διάσπορος είπε...

Γιαφτόν ο ποιητής δε πρέπει να λεει τιποτε. τι ξερει;
εσυ τι είδες πε μου;

dokisisofi είπε...

Katarxin simfonw me ti sinexeia tou poiimatos sou pou dinei o "aoratoi exthroi". :Gia tin timin xoris timin".

Egw loipon to eida san perigelastiko (sorry alla firdin akousa, migdin akousa, vrigdin-ek tou vrissw??- proti fora akouw), kai gelasa me tin eikona twn armatwn na tzioiliountai san tis gaoures stous kampous me tis ..keraies
ipsomenes. Opote lalw toutos sarkazei kai paei kalws. Irthe kai to vrigdin kai edese.
Axa lew "tria poulakia kathontan"...tsoup! emfanizetai mprosta moy kai to "tria paidia ksanthokoma"YAAAAY! Lalw toutos me to ksantho mipos ennoei to sotirio ksantho genos pou lalousin pos en oi Rossoi? Ara o pareas peripezei tountin istoria. Kai meta erxetai kapaki ena Kalviko kleisimo me to dismaxontai. Kai ekei kollisa kai zitisa ta fota sou. dismaxontai=maxontai eis diploun? i dismaxountai=maxontai me diskolia?
Afta.


(EIMAI POLLA KALI ENNEN??????)

Διάσπορος είπε...

Αρεσκει μου τζιαι ετσι που το είδες. Άμαν υπάρχουν δύο προσωπα σε έναν κατασκεύασμαν προτιμώ το.

Βρύχθην--αρχαία, σφιγμένα τα δόντια.

Δυσμάχομαι- αρχαία, πολεμώ μάχην που δέν κερδίζεται εύκολα.

Anef_Oriwn είπε...

@ Dok.,

Να σημειώσω αυτό που λες στο τέλος του κειμένου σου: “… Τα ίδια ισχύουν βέβαια και για τις οικογένειες των Ρώσων. Ο πόλεμος είναι σκληρός για όλους. Πολύ οξύμωρη πάντως η φετινή Ολυμπιάδα , κοντά σ’άλλα, για το ότι μπορεί η ντόπα να καταπολεμήθηκε, η παγκόσμια ειρήνη και η εκεχειρία όμως, έμειναν στα ψιλά με τον πόλεμο να αποδεικνύεται αθάνατος…)”, και αν συμπληρώσω ότι στην περίπτωση που έχουμε φίλους γεωργιανούς ή ρώσους, τούτο ίσως να μας κάνει να βλέπουμε τα πράγματα με τον ανάλογο συναισθηματισμό, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι έχουν είτε οι μεν είτε οι δε και δίκιο!

Κάνοντας ένα μακάβριο απολογισμό γι’ αυτόν τον πόλεμο των 5 ημερών (όπως αποκαλέστηκε – ίσως σε αντιπαραβολή με τον “Πόλεμο των 6 [τόσες δεν ήταν;] Ημερών” μεταξύ Ισραήλ και Αράβων το 1967, είχαμε:

- 2500 σκοτωμένους στις εχθροπραξίες.
- 100000 άνθρωποι εγκατέλειψαν τα σπίτια τους λόγω των συγκρούσεων.
- 30000 άνθρωποι διέφυγαν από την Ν. Οσετία (οι πιο πολλοί για την Β. Οσετία).
- 12000 μετακινήθηκαν στο εσωτερικό της Ν. Οσετίας. Δηλαδή συνολικά 42 χιλιάδες άνθρωποι από τη Νότια Οσετία (σε σύνολο 70 χιλιάδων κατοίκων της μικρής αυτής “χώρας”) έχουν προσφυγοποιηθεί.
- 56000 διέφυγαν από το Γκόρι.

Ο Μιχαήλ Σαακασβίλι έπαιξε και έχασε παταγωδώς (αλλά δυστυχώς είναι ο απλός ο κόσμος που την πληρώνει). Ο Σαακασβίλι βασιζόμενος (θεωρητικώς) στην αμφισβητούμενη πλέον παντοδυναμία των Αμερικάνων πήγε (μάλιστα και σε χρόνο ανύποπτο και σε εποχή Ολυμπιακών Αγωνων) να κάνει τον νταή, αλλά δεν του βγήκε. Δεν θα κάτσω εδώ να ψάξω αν είχε δίκιο ή όχι – όπως έχω ήδη πει για μένα ο πόλεμος αποτελεί ενδο-καπιταλιστική σύγκρουση, αλλά ως φαίνεται ότι λογάριασε χωρίς ΔΥΟ βασικούς ξενοδόχους:
1. Τους ρώσους (δηλ. τον Πούτιν) που αντέδρασαν άμεσα και σίγουρα σκληρότατα.
2. Τους αμερικάνους (τον Μπους), που τον έστησαν!

Anef_Oriwn
Πέμπτη 14/8/2008 – 5:27 μ.μ.

dokisisofi είπε...

Σ΄ευχαριστώ που αντέγραψες ένα σχόλιο σου γραμμένο στο μπλογκ σου, αλλά δεν υπήρχε ανάγκη καθώς είμαι τακτική σου αναγνώστρια. Και νομίζω ότι σου απάντησα και εκεί, ΌΤΙ ΔΕΝ ΠΑΙΡΝΩ ΤΟ ΜΕΡΟΣ ΚΑΝΕΝΟΣ απλά μεταφέρω την καθημερινότητα και τις απόψεις μιας Γεωργιανής. Σαφώς και είμαι κατα των εθνικών εκκαθαρίσεων των Γεωργιανών στη Νότια Οσαιτία και καταδικάζω τα φιλοαμερικανικά ανοίγματα του προέδρου τους και τον εθνικιστικό του λαϊκισμό που έφερε τη χώρα του σ'αυτήν την κατάσταση. Καταδικάζω όμως και τις επιθέσεις των Ρώσσων σε αμάχους. Σκάζω επίσης στα γέλια όταν ακούω τον Μπους να καταδικάζει τη Ρωσσία.
Καμιά άλλη ερώτηση?

Anef_Oriwn είπε...

@ Dok.,

(«Είμαι πολλά καλή, έννεν;» - Εξέχασες να μας το πεις τούτον!).

Το σχόλιο (από το blog) μου το μετάφερα κι εδώ όχι βασικά για σένα (ξέρω ότι με παρακολουθείς στενά και επισταμένα), αλλά για τους δικούς σου αναγνώστες.

Καλό μεσημέρι!

Anef_Oriwn
Παρασκευή 15/8/2008 – 1:14 μ.μ.

dokisisofi είπε...

thoreis pollous?:PPP

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Αναγνώστες

Η λίστα ιστολογίων μου