Σάββατο, 30 Αυγούστου 2008

Χορός του φεγγαριού στον Άγιο Ιάκωβο

Ποιός είναι αυτός ο κάτασπρος ερωτιδέας;
Κοίταξε πως ριγεί!

Είναι το φεγγάρι που χορεύει
πάνω στη Μεγάλη Πλατεία των Νεκρών.

Κοίταξε το κορμί του φοβισμένο
μάυρο από δαγκώματα και σκιές.

Μητέρα το φεγγάρι χορεύει
πάνω στη Μεγάλη Πλατεία των Νεκρών.

Ποιός πληγώνει ένα πέτρινο πώλο
ακριβώς πάνω στις πόρτες του ονείρου;

Είναι το φεγγάρι! Είναι το φεγγάρι!
Πάνω στη Μεγάλη Πλατεία των Νεκρών!

Ποιός κοιτάει απ'το παράθυρο
με μάτια γεμάτα καταχνιά;

Είναι το φεγγάρι! Είναι το φεγγάρι!
Πάνω στη Μεγάλη Πλατεία των Νεκρών!

Άφησε με να πεθάνω στο κρεββάτι μου,
θα ονειρευθώ λουλούδια χρυσά.

Μητέρα, το φεγγάρι χορεύει
πάνω στη Μεγάλη Πλατεία των Νεκρών.

Αχ, κόρη μου, ο αέρας τ'ουρανού
μ'έχει κάνει κατάλευκη.

Δεν είναι ο αέρας, είναι το θλιβερό φεγγάρι
πάνω στη Μεγάλη Πλατεία των Νεκρών.

Ποιός φωνάζει μ'αυτόν τον θρήνο
μουγγρητό του πελώριου βοδιού;

Μητέρα, είναι το φεγγάρι, το φεγγάρι
πάνω στη Μεγάλη Πλατεία των Νεκρών.

Ναι, είναι το φεγγάρι, το φεγγάρι
όλο στεφανωμένο από σχοίνα,
που χορεύει, χορεύει, χορεύει,
πάνω στη Μεγάλη Πλατεία των Νεκρών.

Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα

Παρασκευή, 29 Αυγούστου 2008

"Αναμέτρηση με την επικαιρότητα"!


Όλα καλά κι όλα ωραία. Η ιστορία βρίσκεται στους ράφτες και της παίρνουν μέτρα λίγο πριν ξεκινήσει η σχολική χρονιά, τρείς ομάδες μας προκρίθηκαν στην Τσάμπιονς Λιγκ, μετά τις επαναλήψεις των τηλενουβέλων ξεκινούν οι επαναλήψεις των συνομιλιών, η ακρίβεια θερίζει αλλά οι Κύπριοι σφυρίζουν αδιάφορα με πιστωμένους παράδες μέχρι οι τράπεζες να λάβουν δικαστικά μέτρα, (ενώ κάποια άλλα γαϊδούρια έχουν πιάσει την καλή από το 2004 και γκαρίζουν άφοβα), οι πλείστοι επιδεικνύουν περήφανοι στη δουλειά το μαύρισμα τους και φορτώνουν στο φέησμπουκ φωτογραφίες από τα νησιά, κάθε τρείς και λίγο ακούμε για άλλον έναν ανώμαλο που παρενοχλούσε σεξουαλικά το παιδί του, έρχεται και η παιδογιουροβίζιον με οκτάχρονα να ψάλλουν τον έρωτα, μπλογκς διακρίνονται στην υπηρεσία της κρατικής προπαγάνδας, το ΡΙΚ λιβανίζει σταθερά την κυβέρνηση, τα υπόλοιπα κανάλια κανοναρχούν, ιερός πόλεμος κηρύσσεται κατά του Φιλελεύθερου, οι κάμερες στους δρόμους έτοιμες να επαναλειτουργήσουν με τον Μεγάλο Αδερφό να μας στέλνει προσκλητήρια για το γάμο της εξουσίας με την παρακολούθηση της ιδιωτικής ζωής και μείς να ετοιμάζουμε φακελλάκια, ο πρόεδρος χαριεντίζεται με τους υπουργούς του και ανταλλάζει δωράκια από το Πεκίνο, βρίζοντας παράλληλα τον αρχιεπίσκοπο σε συνέδρια, η αντιπολίτευση εξαφανισμένη, καύσωνας, ανομβρία, ανεργία, φτώχεια, φθινόπωρο και οι ψυχίατροι και οι διαιτολόγοι να κάνουν χρυσές δουλειές. Όπου να'σαι ξεκινά κι η Ελίτα και πάμε γι'άλλους γαλαξίες.
Θα καεί, θα καεί, τέτοιο μπουρδέλο που είναι αυτό το νησί....

Πέμπτη, 28 Αυγούστου 2008

Ας τους μαζέψει κάποιος!




Ένα μικρό δείγμα λόγου από τα αποψινά δελτία ειδήσεων:

Εριψε ψεύτικη χειροβομβίδα"
(ενώ ο δημοσιογράφος πέρα για πέρα αληθινή)

"Ας δούμε τους παναγυρισμούς"
( "παναϋρκα"+πανηγυρισμοί=παναγυρισμοί..οκ.. )

"Το Καραϊσκάκειο έβραζε"
(Ε, θερμόμετρα πολλά, ας του έβαζαν ένα)

αντε και ες αύριον τα σπουδαία....

Στης κατάρας τα έγκατα (για να μην ξεχνιόμαστε)

Κανείς δεν ήξερε την ύπαρξη της μικρής μας πόλης. Μακριά από τα κάστρα και τις ακροπόλεις τους, μακριά απο τα γιδοχώρια και τους πολυσύχναστους εμπορικούς δρόμους, χωρίς κανένα σύνδεσμο με την υπόλοιπη χώρα ζούσαμε εδώ και χρόνια μόνοι και ευτυχισμένοι. Κάποιοι έλεγαν πως την πόλη μας την έκτισαν παίζοντας τα παιδιά των γιγάντων των παλιών χρόνων.Κάποιοι άλλοι έλεγαν ότι βγήκαμε από τα σπλάγχνα της γης μετά από ένα μεγάλο σεισμό και ο προορισμός μας ήταν να επιστρέψουμε πίσω στη γη πριν η μικρή φωτίτσα της καρδιάς μας σβήσει. Γι’αυτό θάβαμε τους νεκρούς μας πάντα ετοιμοθάνατους, με τον πρώτο τους επιθανάτιο ρόγχο.

Η γη και ο ήλιος νοηματοδοτούσαν όλη μας την ύπαρξη. Πιστεύαμε τότε ότι η καρδιά μας ήταν ένας μικρός κρυμμένος ήλιος οι ακτίνες του οποίου φωτίζουν τα μάγουλα και χρωματίζουν το αίμα.. Οι παλιοί είχανε φτιάξει ολόκληρες ιστορίες με τις αναλογίες των μεταβολών των δύο αυτών στοιχείων με τις μεταβολές της ζωής του καθενός μας. Κάθε βράδυ μαζευόμασταν οικογένειες οικογένειες στο κεντρικό μέγαρο της πόλης και μοιραζόμασταν τις σκέψεις μας για τις αναλογίες αυτές. Όλα ήταν βασισμένα στις εμπειρίες μας. Αργότερα μάθαμε ότι στον έξω κόσμο αυτό ονομαζόταν σχολείο. Σε μας όμως συμμετείχαν κυρίως οι ενήλικες και όχι τα παιδιά. Αυτά αφήνονταν ελεύθερα στη φύση όλη μέρα και τη νύχτα κούρνιαζαν στην αγκαλιά των ηλικιωμένων που τα ταϊζαν με τα χέρια τους και τους έλεγαν παραμύθια και νανουρίσματα

Οι γονείς στην πόλη μας δεν ήταν αυτοί που μεγάλωναν τα παιδιά. Τα παιδιά, μετά τα τέσσερά τους, αφήνονταν στις γιαγιάδες και τους παππούδες όπως αφήνονται οι ροδομάγουλες αυγούλες στις αγκάλες του γέρο-χρόνου. Οι ενήλικες ασκούνταν ώστε να γίνουν σοφοί στα γεράματά τους και γι’αυτο όλη μέρα δούλευαν , και το βράδυ συζητούσαν στο μέγαρο για διάφορα θέματα. Μετά τα 14 μπορούσαμε να παρακολουθούμε από το θεωρείο τις συζητήσεις των μεγάλων, ενώ στα παιχνίδια μας πολύ πιο πριν, παριστάναμε τους μεγάλους και συζητούσαμε με σοβαροφάνεια στο μικρό μας δεντρίσιο μέγαρο, ο καθένας πάνω στο δικό του κλαδί.

Μετά τα 18 μας, έπρεπε να αφήσουμε τις αλάνες και τα παιχνίδια και να ψάξουμε για το ταίρι μας. Στη γλώσσα μας ο ήλιος ήταν θηλυκός και η γή αρσενική. Αντίστοιχα, ένας άντρας έπρεπε να έχει τα χαραχτηριστικά της γης και μια γυναίκα του ήλιου. Στα 18 μας είχαμε ήδη παραστεί για τέσσερα χρόνια στις συναντήσεις και ξέραμε τι ζητούσαμε. Οι γυναίκες έπρεπε να είναι φωτεινές αλλά και απόμακρες. Ντροπαλές και χαριτωμένες κατα το χάραμα της σχέσης, διεκδικητικές κατα τη διάρκεια και νυσταλέα ανιαρές λίγο πριν το τέλος, οπόταν και βυθίζονταν στο σκοτεινό κενό τους. Οι άντρες αντίστοιχα έπρεπε να είναι στέρεοι και σταθεροί, παραγωγικοί και δεκτικοί, να δέχονται υπομονετικά τις κυκλοθυμικές μεταβολές του καιρού κρύβοντας όμως στα σπλάχνα τους πολλές φωτιές. Οι γυναίκες είχαν ονόματα όπως : «φωτεινή» «ηλιάνα» «αυγούλα» «δειλινιώ» ενώ οι άντρες ονόματα όπως «χωματένιος», «βουνίσιος», «πεδινός» κ.α.

Πρέπει να σας πω ακόμα ότι δεν λατρεύαμε κανένα θεό. Γιατί απλά πιστεύαμε ότι ήμασταν όλοι μας θεοί. Ενόσω ζούσαμε ήμασταν οι όλοι μας μικρές θεές και μικροί θεοί αφού η φλογίτσα της καρδιάς μας άναβε ακόμα. Ανήκαμε δηλαδή στο θεϊκό βασίλειο του ήλιου. Όταν πεθαίναμε κατεβαίναμε στο πάνθεον της γης. Πολλές φορές όταν κάποιος τύχαινε να πεθάνει καλοκαίρι ή άνοιξη, μαζευόμασταν γύρω από τον τάφο του μετά από 9 μέρες και ακουμπούσαμε το κεφάλι μας πάνω από τον ζεστό από τον ήλιο μικρό τύμβο προσπαθώντας να νιώσουμε την ένωση του ήλιου με τη γή. Η γή ήταν γεμάτη από ζωντανούς ανθρώπους και ο ήλιος ζέσταινε τις καρδιές μας. Ζούσαμε σε απόλυτη αρμονία με τη φύση και μεταξύ μας.

Ένας άγραφος νόμος απαγόρευε την απομάκρυνση από την πόλη μας. Ένας νόμος, θρησκευτικός, συναισθηματικός και γι’αυτό φυσικός. Όλα ήταν εδω΄για μας φυσικές αναγκαιότητες. Δεν μπορούσαμε και να θέλαμε να μην τιμούμε τον ήλιο, ήταν παντού, μας έδινε ζωή, δεν μπορούσαμε να μην τιμούμε τη γή, μέσα της καταλήγαμε όλοι και ανακαλύπταμε τον κρυμμένο μας ήλιο. Στοιχεία όπως το νερό, ο αέρας ήταν κι αυτά αναγκαία αλλά το μυστήριο τους δεν ήταν προσπελάσιμο. Ίσως, κάπου αλλού να λατρεύονταν κι αυτά. Πολλές φορές είχαμε συζητήσει για ώρες για τα δυο αυτά στοιχεία, αλλά η μεταβλητότητα και το απροσδόκητό τους τα περιέβαλλε μ’ένα είδος μυστικισμού παρόμοιου με αυτού που σε άλλες θρησκείες όπως μάθαμε αποκαλούν διάβολο. Η απαγόρευση λατρείας της θάλασσας δεν ήταν βέβαια φυσικά αναγκαία. Από το πιο ψηλό σημείο της ακρόπολής μας μπορούσες να την αγναντέψεις, να δεις πως έσμιγε το γαλάζιο της με αυτό το ουρανού, και να νιώσεις –αλοίμονο- τη λαχτάρα να καβαλλήσεις ένα καράβι και να φύγεις μακριά ανακαλύπτοντας τα κρυμμένα της μυστικά. Η λατρεία της γης, μπορεί να μας κρατούσε βαθιά ριζωμένους εκεί, όμως, όπως καταλαβαίνετε, η απαγόρευση απομάκρυνσης, υπεδείκνυε ότι στο παρελθόν είχαν γίνει προσπάθειες το απέραντο γαλάζιο να γίνει περατό. Γιατί όμως κανείς δεν επέστρεφε?

Πολλές φορές είχε συζητηθεί στο κεντρικό μέγαρο ο ρόλος του νερού στο δίπολο γη-ήλιος. Η υγρή μορφή του αίματος, ο πόνος που έμοιαζε με κάψιμο κάθε που αιμορραγούσαμε, το μυστήριο του βυθού, και άλλοι συμβολισμοί επιχειρούνταν από τον καθένα που βασιζόταν στις εμπειρίες του για να δεθεί με το υγρό στοιχείο. Έμενε πάντα όμως κάτι που κανείς δεν έλεγε. Όλοι το ξέραμε. Το ανήσυχο των κυμάτων, οι σκοτεινές φουρτούνες, οι ακύμαντες καλοκαιρινές γαλήνες, ο θάνατος των κυμάτων στην ακρογιαλιά, ο περιοδικός ερεθισμός του νερού, η έπαρση αυτή που μάθαμε ότι ονομαζόταν παλίρροια, οι φθινοπωρινές γερασμένες αμπώτιδες που αποκάλυπταν τα κενά της περασμένης πια ζωής των κυμάτων, ο ενθουσιασμός του βάθους , η ανωφελότητα των ρηχών, ήταν φαινόμενα που μας συγκινούσαν απίστευτα. Ήταν τα κρυμμένα εκείνα μυστικά που δεν επέτρεπαν την φανερή λατρεία τους. Η σχέση μας με τη θάλασσα ήταν καθαρά προσωπική.


(συνεχίζεται)

Τετάρτη, 27 Αυγούστου 2008

Παραναλώματα πυρός- (updated)

Το ποστ αυτό είναι αφιερωμένο σε όσους έχασαν τις ζωές τους από τις πυρκαγιές το περασμένο καλοκαίρι. Οι τραγικές εικόνες της μάνας να τρέχει με τα παιδιά της και να τους κυνηγά και να τους αγκαλιάζει μια λαίλαπα πυρός, τα απανθρακωμένα πτώματα στα αυτοκίνητα που βρέθηκαν ξαφνικά στο σταυροδρόμι των πύρινων γλωσσών, τόσοι άλλοι που πέθαναν πολιορκούμενοι από την κόλαση της φωτιάς. Ένας χρόνος έχει περάσει από τότε, αλλά οι εικόνες αυτές μας έχουν στοιχειώσει. Τον πανικό και την απελπισία των ανθρώπων αυτών δε θα καταλάβουμε ποτέ, αφού δεν ακούσαμε τις τελευταίες απόκοσμες τους κραυγές, τις τελευταίες τους σκέψεις, τις κραυγές των μανάδων και των γιαγιάδων που δεν κατάφεραν να προστατεύσουν τα παιδιά και τα εγγόνια τους, τις τελευταίες εκείνες φρικιαστικές ώρες.

Ο θάνατος στην πυρά ήταν πάντα κάτι το αρχέτυπα αναβιβαστικό στην αγιοποίηση, στην ηρωοποίηση, στην τιμωρία, στην διαμαρτυρία, ίσως και στην εξιλέωση. Χιλιάδες μάρτυρες της εκκλησίας βρήκαν φριχτό θάνατο στην πυρά αλλά και πολύ πιο παλιά οι «τρεις παίδες εν καμίνω» οι οποίοι έψαλαν τον Θεό τους αναλισκόμενοι από τη φωτιά. Οι 13 μάρτυρες της Καντάρας, στο κέντρο της Λευκωσίας, έβρισκαν τον θάνατο από τους Φράγκους για δογματικά ζητήματα, δοξάζοντας τον Θεό την ώρα που η φωτιά έκαιγε τα σώματα τους. Χιλιάδες άνθρωποι στην καθολική εκκλησία κάηκαν ως αιρετικοί. Η ηρωϊκή Ζαν ντ’Αρκ κάηκε ζωντανή έχοντας πολεμήσει ηρωϊκά για την πατρίδα της. Εκατοντάδες άνθρωποι αυτοπυρπολήθηκαν για να διαδηλώσουν αιτήματα για τα οποία πιστεύαν ότι άξιζε γι’αυτά να πεθάνουν. Και τέλος με βενζίνη περιέλουσαν το κρησφύγετο του Γρηγόρη Αυξεντίου οι Άγγλοι τον Μάρτη του 1957 και από την απόφαση του να καεί ζωντανός παρά να παραδοθεί, εμπνεύστηκε ο Γιάννης Ρίτσος ένα από τα ωραιότερα ποιήματά του : τον « Αποχαιρετισμό». Παραθέτω πολύ μικρό απόσπασμα από το έργο του Γιάννη Ρίτσου « Αποχαιρετισμός» που έγραψε μιλώντας ως Γρηγόρης Αυξεντίου, λίγο πριν η φωτιά αγκαλιάσει το κρησφύγετό του, στις 5 Μαρτίου 1957. Τον Γρηγόρη, υπαρχηγό της ΕΟΚΑ, περικύκλωσαν οι Άγγλοι σε μια σπηλιά στον Μαχαιρά της Κύπρου, και έμεινε μόνος παρότι οι σύντροφοι του παραδόθηκαν, έμεινε μόνος και αποφάσισε να καεί ζωντανός αφού οι Άγγλοι περιέλουσαν το κρησφύγετο του με βενζίνη και του έβαλαν φωτιά γιατί αγωνιζόταν για την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Έναν πόθο που τον έκαψε κι αυτόν το καμίνι της ιστορίας.

Αφιερωμένο σε όλους έγιναν παρανάλωμα της φωτιάς σε όλες τις χώρες του κόσμου σε όλες τις εποχές..

Αποχαιρετισμός

Τέλειωσαν πια τα ψέματα-δικά μας και ξένα
Η φωτιά η παντάνασσα πλησιάζει. Δε μπορείς πια
Να ξεχωρίσεις αν κίγεται σκοίνος ή φτέρη ή θυμάρι. Η φωτιά
Πλησιάζει.

Κι όμως πρέπει να προφτάσω να ξεχωρίσω,
Να δώ, να υπολογίσω, να σκεφτώ –(για ποιόν? Για μένα? Για τους άλλους;) Πρέπει.
Μου χρειάζεται πριν απ’το θάνατο μου μια ύστατη γνώση
Η γνώση του θανάτου μου,για να μπορέσω να πεθάνω.

Οι άλλοι τέσσερις έφυγαν. Στο καλό. Τα΄ησυχία-
Σα νάναι εδώ να γεννηθεί ένα παιδί ή να πεθάνει ένας μάρτυρας•
Και περιμένεις
Ν’ακουστεί μια πελώρια κραυγή (ή του παιδιού ή του Θεού), μια
Κραυγή πιο τρανή απ’τη σιωπή
Που θα ρίξει τα τείχη του πριν, του μετά και του τώρα• να μπο-
Ρέσεις
Να θυμηθείς, να μαντέψεις, να ζήσεις μαζί, μες σε μιαν άχρονη
Στιγμή, τα πάντα. Όμως τίποτα.

Μαρμαρωμένη ησυχία-μ’όλο που ακούγονται
Οι ντουφεκιές κι οιφωνές-πόσο ξένα•δεν ακούγονται• χαρά-
ζονται
Στεγνά σα σύρματα κομμένα ή σα νερά που κρυστάλλωσαν πριν
Πέσουν
Και μένουν σ’ένα ξέν χώρο, σταματημένα κι αιχμηρά. Τι ησυχία,-
Μ’όλο που ακούγεται η έλευση της φωτιάς. Δεν είναι ώρα πια
Για πίσω-

Πίσω και πλαϊ και πάνω, το φράγμα της πέτρας• μπροστά
Ένας μικρός ήατέλειωτος θάνατος• στη μέση
(στη μέση;) εγώ.-ποιος εγώ;-Τι είναι
Ένας άνθρωπος κλεισμένος στη φωτιά και στην πέτρα, που η μόνη του
Διέξοδος:
Ένας τμηματικός ή ολόκληρος θάνατος? Πρέπει να τον γνωρίσω.
Δεν προφταίνω.

Ίσως και να μπορούσα να γλυτώσω. Ίσως μπορούσα
Ν’αντέξω την καταφρόνια ή τη συγώμη ή και τη λησμονιά των
Άλλων. Όμως εγώ θα μπορούσα
Να λησμονήσω το φως που ονειρευτήκαμε μαζί? Κείνο το μέγα
Καρδιοχτύπι της σημαίας μας? Θα μπορούσα
Να βολευτώ στον ίσκιο μιας γωνιάς με σταυρωμένα τα χέρια γύρω
Στα σταυρωμένα γόνατα
Σα μνησίκακη, μεμψίμοιρη ή αμέτοχη αράχνη
Που πλέκει μόνο με το σάλιο της τα δίχτυά της?

[…]

Εσείς πηγαίνετε (Φύγανε) . Δε σας κρατώ (Φύγανε κιόλας)
Στο καλό.
Η φωτιά πλησιάζει. Συγχωράτε με φίλοι, που δε μπόρεσα
Να σας ακολουθήσω, που σας άφησα μόνους σε τούτη την έξοδο.
Είναι η πρώτη φορά. Δε μπορούσα. Συγχωρέστε με.

[…]

Κι έλεγα μέσα μου: δε φτάνει το τραπέζι, μήτε κάμποσος παράς
στην τσέπη,
μήτε το ψωμί και το φιλί, -δε φτάνει.
Ο άνθρωπος είναι πιο τρανός απ’την καθημερινή την έγνοια του.

Κι έλεγα πάλι που ο άνθρωπος αρχίζει απ’την έγνοια του για
το ψωμί
κι όλο τραβάει πιο πέρα απ’την σκλαβιά του,
από σκλαβιά σε σκλαβιά, από ξεσκλάβωμα σε ξεσκλάβωμα,
απ’το ξεσκλάβωμα της πατρίδας, στο ξεσκλάβωμα του κόσμου,
ωσπου να νιώσει, μπαίνοντας ίσα τον ουρανό,
ν’αχνίζει το φεγγάρι στον κόρφο του,
Ώσπου να κλάψει μια νύχτα από αγάπη για όλο τον κόσμο. Έτσι
άφησα
σ’ένα χαντάκι τ' αμάξι μου. Πήρα τ'όπλο. Κι ανέβηκα στο
βουνό.

Έτσι βρέθηκα σε τούτη τη σπηλιά που το στόμιό της
βλέπει ολόϊσα στον ήλιο-το στρογγυλό της στόμιο
είναι ο ίδιος ήλιος που θα τον νιώσω πάλι δροσερό, καθώς θα με περνάνε,
(όπως εκείνη τη νύχτα το φεγγάρι) θα τον νιώσω δροσερό
Κωσταντινάτο
να μου δροσίζει το καμένο στήθος, κι έτσι λίγο-λίγο,
να ζεσταίνεται ο ήλιος και ν’αχνίζει στον κόρφο μας. Γειά σας.»

(Αθήνα, Μάρτης 1957)

Τρίτη, 26 Αυγούστου 2008

Καλοκαίρι 2009



Άντε, κι άλλο καλοκαίρι πέρασε με απενταρίες και μιζέριες...Το άλλο όμως! Αχ το άλλο! Θα πηγαίνω συνέχεια θάλασσα και εκδρομές στα βουνά! Θα με νανουρίζει η θάλασσα! Θα ξυπνώ κάτω απ΄τα πεύκα! Δε θα είμαι μόνη κι άραχνη! Θα έχω τέλεια παρέα! Θα με αντιπαθούν τα κουνούπια! Η θερμοκρασία δε θα υπερβαίνει τους 30 βαθμούς!Θα έχω λεφτά! Θα αδυνατίσω! Θα έχω αυτοκίνητο με κλιματισμό! Δε θα είμαι μίζερη! Θα γνωρίσω τον έρωτα της ζωής μου! Θα πάω ταξίδια! Θα νοσταλγώ τον Αύγουστο ήδη απ'τον Σεπτέμβρη! θα θα θα θα θα θα θα θα θα θα θα θα θα θα θα θα θα

(μπό το βλέπω...)

Σάββατο, 23 Αυγούστου 2008

Αναντίστοιχα και τραγικά



Δεν ξέρω, σκέφτομαι καμιά φορά ότι τα γεγονότα που συνθέτουν το παζλ ενός δελτίου ειδήσεων, ίσως θα μπορούσαν να συστήσουν μια πλοκή ανάλογως της σειράς με την οποία μεταδίδονται. Ένα δελτίο ειδήσεων έχει βέβαια σενάριο, εικόνες, αφηγητές, μαρτυρίες, αλλά οι ιστορίες είναι αυτόνομες και δεν επιχειρείται μια νοηματική διασύνδεση. Μέσα όμως στο αλαλούμ όμως αυτό ο τρόπος που κάποιος ιεραρχεί την σειρά αναμετάδοσης των γεγονότων είναι ενδεικτικός απο τη μια για το που δίδεται βαρύτητα, αλλα επίσης, μπορεί κάποιος να μεταδώσει ένα πέραν των γεγονότων μήνυμα μέσα από παράλληλες πλοκές. (μήπως βλέπω πολύ Ιναριτού?), με την διασύνδεση να γίνεται στο μυαλό του ακροατή χωρίς σχόλια.

Για παράδειγμα αν η ψεσινή είδηση ότι ένα σκυλί φρόντισε ένα εγκαταλελειμένο νεογέννητο βρέφος θηλάζοντάς το, μπεί αμέσως μετά την είδηση ότι χορηγήθηκε ένεση ευθανασίας στο μικρό Κόλιν, το νεογέννητο εγκαταλελειμμένο λιμοκτονόν φαλαινάκι που γεμάτο δαγκωματιές καρχαριών προσέγγισε τις αυστραλιανές ακτές ζητώντας τροφή, μάλλον η διασύνδεση θα προσκόμιζε μια δυσάρεστη πλοκή για το ανθρώπινο είδος με την ασχολίαστη παρουσίαση μιας ανακόλουθης δυστυχώς πράξης. Το ζήτημα είναι μπορεί ο θεατής να επιχειρήσει αυτήν την διασύνδεση?

Παρασκευή, 22 Αυγούστου 2008

Τέλος για το Ρεπορτάζ χωρίς Σύνορα




Μετά από 13 χρόνια μαχόμενης δημοσιογραφίας στα πλαίσια της εκπομπής «Ρεπορτάζ χωρίς σύνορα» τα μακριά χέρια της εξουσίας και της λογοκρισίας διέταξαν τον τερματισμό της συγκεκριμένης εκπομπής τον Μάη που μας πέρασε.
Στην τελευταία εκπομπή έγινε μια αναδρομή στην δεκατριάχρονη σταδιοδρομία της εκπομπής.

Η τελευταία εκπομπή, προβλήθηκε την Πέμπτη 26 Ιουνίου, στις 22:00 στην ΕΤ1 και έγινε μια μικρή ανασκόπηση των 13 αυτών χρόνων. Η εκπομπή αυτή την οποία παρακολουθούσαμε κι εμείς στην Κύπρο και το υλικό της βρισκόταν αρχειοθετημένο σε σχετική ιστοσελίδα με πρόσβαση ακόμα και στα κείμενα. Ήταν μια εκπομπή που έβαζε το μαχαίρι στο κόκκαλο και ήταν ζηλευτή για το επίπεδο της έρευνας και της τεκμηρίωσής της.

Όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα συμπαράστασης «Από το 1996, όταν και ξεκίνησε το Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα, μέχρι σήμερα, ο φακός της εκπομπής έχει βρεθεί σε όλες τις γωνιές του κόσμου για να παρακολουθήσει και να καταγράψει τα σημαντικότερα διεθνή γεγονότα, αλλά και τις ανθρώπινες ιστορίες που κρύβονται πίσω από αυτά: στη Γιουγκοσλαβία ο Στέλιος Κούλογλου μεταδίδει ζωντανά από το στούντιο της σερβικής τηλεόρασης, λίγες ώρες πριν αυτή γίνει κι επίσημα στόχος των νατοϊκών δυνάμεων, ενώ ξαναζωντανεύει μια συνταρακτική ιστορία αγάπης. Στην Κούβα συνομιλεί με τους στενότερους συνεργάτες του Τσε και παρακολουθεί τον Φιντέλ Κάστρο εν μέσω τροπικής καταιγίδας, ενώ στη Βενεζουέλα αποκαλύπτει το «πρώτο τηλεοπτικό πραξικόπημα» της ιστορίας... Στον Ισημερινό καταγράφει μία από τις μεγαλύτερες περιβαλλοντικές καταστροφές του πλανήτη. Η αμερικανική εταιρεία πετρελαίων Τεξάκο χρησιμοποίησε την ζούγκλα του Αμαζονίου ως χωματερή για τα τοξικά απόβλητα της εξόρυξης του πετρελαίου. Στη Βολιβία συναντά τον Εβο Μοράλες, τον πρώτο ινδιάνο πρόεδρο της Λατινικής Αμερικής.

Συζητά για την αλλαγή του θεοκρατικού καθεστώτος του Ιράν με την Μασουμέ Εμπτεκάρ, τη γυναίκα που 29 χρόνια πριν είχε καταλάβει με τους συμφοιτητές της την αμερικάνικη πρεσβεία. Επισκέπτεται το «γείτονα με τα πολλά πρόσωπα», την Τουρκία, και συναντά το φίλο του δημοσιογράφο Ραγκίπ Ντουράν την ημέρα της απελευθέρωσης του από τη φυλακή. Εξετάζει τα αίτια των Σεπτεμβριανών, καταγράφει τις αναμνήσεις Τούρκων κι Ελλήνων, ενώ παράλληλα παρακολουθεί την Τουρκία στο μετέωρο βήμα της ένταξής της στην ΕΕ. Στην Ιταλία αναζητεί τα αίτια της δολοφονίας του Άλντο Μόρο και συνομιλεί μέσα από τη φυλακή με τον «εγκέφαλο» της ιταλικής τρομοκρατίας, ενώ στη Γερμανία προσπαθεί να ξορκίσει το φάντασμα του τείχους, εξετάζοντας τα αίτια που οδήγησαν στο «απίστευτο 1989». Στην Ολλανδία καταγράφει την εμφάνιση του «Μεγάλου Αδελφού» κι εξετάζει το ζήτημα της αποποινικοποίησης των ναρκωτικών, ενώ στη Γαλλία, το Βέλγιο και τη Μεγάλη Βρετανία ερευνά το τι τελικά φτάνει στο πιάτο μας και αναρωτιέται προς τα πού οδεύει ο πλανήτης γη...

Ο φακός του ΡΧΣ είναι παρόν στις Ηνωμένες Πολιτείες την 11η Σεπτεμβρίου. Συναντά δημοσιογράφους, διανοούμενους, πρώην πράκτορες των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών, αλλά και ανθρώπους που επέζησαν τη μέρα εκείνη κι ερευνά τα αίτια και τις συνέπειες των τρομοκρατικών επιθέσεων. Εισβάλλει στα πολιτικά παρασκήνια και μαθαίνει τι σημαίνει «διαπλοκή αλά αμερικανικά» και πως μπορεί κανείς να κλέψει το Λευκό Οίκο. Παρακολουθεί στενά τις πολεμικές επιχειρήσεις στο Αφγανιστάν και το Ιράκ, συνομιλεί με υποστηρικτές, αντιφρονούντες και «θύματα» του πολέμου. Εξετάζει το ζήτημα της κατάφορης καταπάτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και συναντά τον άνθρωπο που η φωτογραφία του έγινε σύμβολο της κόλασης στις αμερικανικές φυλακές του Ιράκ…

Εδώ και 13 χρόνια η δημοσιογραφική ομάδα του ΡΧΣ καταγράφει συστηματικά τη σύγχρονη ελληνική ιστορία. Η κατοχή, αντίσταση και ο εμφύλιος, η δεκαετία του 60, το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου και τα γεγονότα του Πολυτεχνείου, η πορεία της Ελλάδας και της ελληνικής οικονομίας από την είσοδό της στην ΕΟΚ, έως την αντικατάσταση της δραχμής από το ευρώ.

Όσο για τη σύγχρονη Ελλάδα, της κάνει το πορτρέτο εξετάζοντας φανερά αλλά και ανομολόγητα προβλήματα της: Ο ρατσισμός και ξενοφοβία, ναρκωτικά, ακρίβεια και χαμηλοί μισθοί, αστυνομική αυθαιρεσία και ατιμωρησία. Επισκέπτεται τους σκουπιδότοπους της χώρας, και καταγράφει τις περιβαλλοντικές πληγές της Ελλάδας. Αποκαλύπτει ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα στη σύγχρονη ελληνική βιομηχανική ιστορία, μοναδικό περιστατικό του «πολιτισμού που σκοτώνει».

Από το 1996 και επί δεκατρία συνεχή χρόνια, η εκπομπή βρίσκεται στον κατάλογο των καλύτερων τηλεοπτικών προγραμμάτων και έχει επανειλημμένως επιλεγεί για να αντιπροσωπεύσει την Ελλάδα σε διεθνή φεστιβάλ ντοκιμαντέρ. Έχει βραβευτεί τέσσερις φορές ως η καλύτερη ελληνική ενημερωτική εκπομπή, ενώ της έχει απονεμηθεί δύο φορές το «Euro-Comenius», το ευρωπαϊκό βραβείο για ιστορικά ντοκιμαντέρ..»

Ποιες είναι όμως οι εκπομπές που δεν άρεσαν αλήθεια; Η επίμαχη εκπομπή δεν ήταν μόνο η «Από το Μάο στους Ολυμπιακούς αγώνες» αλλά και η συγκεκριμένη για «την γενιά των 700 ευρώ». (Περισσότερα :http://www.rwf.gr/ekpombes.php?full_list=1&is_posted=1)

Στην ιστοσελίδα της ομάδας (γκρουπ) συμπαράστασης στην εκπομπή «Ρεπορτάζ χωρίς σύνορα» και στον δημοσιογράφο Στέλιο Κούλογκλου, που έχει δημιουργηθεί στο facebook, βρίσκεται «δημοσιευμένη» επιστολή της ΕΡΤ με ημερομηνία 12/5 και το παρασκήνιο που προηγήθηκε. Υπάρχουν επίσης συνδέσμοι σε σχετικά petitions, ενώ πληροφορούμαστε και για εκδηλώσεις διαμαρτυρίας που οργάνωσε η εν λόγω ομάδα. Αξίζει όμως να δούμε την επιστολή του Στέλιου Κούλογλου που προηγήθηκε της απόλυσης του και με ποιο τρόπο και ποια «δικαιολογητικά» διακόπηκε μια καταξιωμένη πορεία της εκμπομπής 13 χρόνων.

Σε επιστολή λοιπόν που προηγήθηκε και εστάλη από τον Στέλιο Κούλογλου προς το γενικό διευθυντή της ΕΡΤ αναφέρονταν τα κάτωθι:

»Kύριε Γόντικα,
Εδώ και ένα μήνα περίπου μάταια προσπαθώ να εξασφαλίσω μια επιστολή από την ΕΡΤ, ώστε να βγάλω δημοσιογραφική βίζα για την Κίνα. Μόλις χθες με ειδοποιήσατε μέσω του κ. Αναστασόπουλου ότι η διοίκηση δεν θέλει να προβάλω εκπομπή για την Κίνα. Για το ντοκιμαντέρ «Από τον Μάο στους Ολυμπιακούς Αγώνες» έχουν γίνει ήδη όλες οι προετοιμασίες (εισιτήρια, διαμονή και εταιρεία παραγωγής στο Πεκίνο), έχει συλλεχθεί αρχειακό υλικό καθώς έχουν γίνει ήδη συνεντεύξεις, όπως με την βιογράφο του Μάο. Αδυνατώ να πιστέψω ότι υπάρχουν «πολιτικοί λόγοι» για την άρνηση σας, θέλω να ελπίζω ότι πρόκειται για παρεξήγηση και σας ζητάω να με διευκολύνετε, γιατί χωρίς δημοσιογραφική βίζα η έρευνα στην Κίνα γίνεται δυσκολότερη.

Εν τω μεταξύ από διάφορες πηγές μέσα στην ΕΡΤ μαθαίνω ότι η εταιρεία δεν θα ανανεώσει την συνεργασία μαζί μου για την ερχόμενη τηλεοπτική χρονιά. Αυτό μου προκαλεί έκπληξη καθώς είναι γενικώς αποδεκτό ότι και οι δύο εκπομπές που παρουσιάζω δεν υστερούν σε ποιότητα των υπόλοιπων του σταθμού. Από οικονομικής πλευράς είναι αποδοτικές λόγω των πολλών διαφημίσεων (έφτασα να έχω φέτος 16 λεπτά διαφημιστικά σποτ μέσα σε μια ώρα), ενώ και από πλευράς θεαματικότητας (5% Μέσος όρος το Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα και 4.1% η Θεματική Βραδιά, φέτος) ξεπερνούν κατά πολύ το μέσο όρο της ΕΤ-1.

Ως αιτία για τη διακοπή της συνεργασίας αναφέρεται το περιεχόμενο των εκπομπών μου και ειδικότερα το γεγονός ότι προγραμμάτισα την προβολή της έρευνας για την γενιά των 700 ευρώ και την ακρίβεια, παρότι η διοίκηση μου ζήτησε να την ματαιώσω. Επειδή σε εκπομπές όπως αυτές που παρουσιάζω ο προγραμματισμός (ταξίδια, ντοκιμαντέρ κλπ) ξεκινάει από τον Ιούνιο θα ήθελα να με ενημερώσετε το συντομότερο δυνατόν αν θα συνεχισθεί ή όχι η συνεργασία μας.

9-5-2008
Μετά τιμής,
Στέλιος Κούλογλου.»


Και η απάντηση ήρθε σαν καταπέλτης:

«Έπειτα από συνάντηση του Προέδρου και Διευθύνοντος Συμβούλου της ΕΡΤ κ. Χρήστου Παναγόπουλου και του Γενικού Διευθυντή Τηλεόρασης, κ. Δημητρίου Γόντικα με τον δημοσιογράφο κ. Στέλιο Κούλογλου, ανακοινώθηκε στον κ. Κούλογλου ότι δεν θα συνεχιστούν στην επόμενη τηλεοπτική σεζόν οι εκπομπές ‘Θεματική Βραδιά’ και ‘Ρεπορτάζ χωρίς Σύνορα’. Η ΕΡΤ ευχαριστεί τον κ. Κούλογλου για τη συνεργασία του.»

Στη συνάντηση ο κ. Παναγόπουλος είπε στον κ. Κούλογλου ότι η συνεργασία με την εκπομπή δε θα συνεχιστεί επειδή απλά... "δεν του αρέσει"...

Είναι απαράδεκτη, αντιφιλελεύθερη αισχρή πραγματικά η διακοπή μιας τέτοιας εκπομπής και μάλιστα με τέτοιες δικαιολογίες. Δυστυχώς τα ΜΜΕ, κυβερνούνται από ανθρώπους ενταγμένους σε γρανάζια και δεν θέλουν τον πολίτη να πληροφορείται και να προβληματίζεται. Τα μακριά πλοκάμια του κράτους, της εξουσίας, των οικονομικών, πολιτικών και άλλων συμφερόντων απλώνονται δυστυχώς και κατευθύνουν το τι πρέπει να λεχθεί και τι όχι.

Στην επίσημη ιστοσελίδα της εκπομπής ( www.rwf.gr) , στην οποία μπορεί κανείς να βρεί αρχειοθετημένες της εκπομπές και να πληροφορηθεί τις εξελίξεις όσον αφορά το τι μέλλει γενέσθαι. Φαίνεται ότι ο Στέλιος Κούλογλου, με τη δημοσιογραφική του ομάδα, με μια πρώτη πειραματική απόπειρα δημιουργίας «διαδικτυακού τόπου αξιόπιστης και δημοκρατικής ενημέρωσης, με την ενεργή συμμετοχή των χρηστών» στην διεύθυνση www.banana-republic.gr, προχωρά στην δημιουργία του σταθμού «Tvxorissinora» που θα το αντικαταστήσει.

Σε ανακοίνωση του στις αρχές του Αυγούστου στους φίλους της εκμπομπής αναφέρει:

«Αγαπητοί φίλοι του Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα και του Banana Republic,

Διαβάσαμε με τους συνεργάτες μου με μεγάλη προσοχή τις παρεμβάσεις, τις προτάσεις και τις παρατηρήσεις που κάνατε, όπως επίσης και τις πολύ χρήσιμες επιφυλάξεις σας. Η απάντηση πήρε καιρό, καθώς εν τω μεταξύ επεξεργαζόμασταν ένα οικονομικό σχέδιο που θα κάνει την απόπειρα βιώσιμη.
Τα συμπεράσματα από το διάλογο στο φόρουμ, τα e-mail που λάβαμε, αλλά και τις συζητήσεις που είχαμε μεταξύ μας είναι μέχρι στιγμής τα παρακάτω:
1. Παρότι αρκετοί απ' όσους έγραψαν στο φόρουμ δήλωσαν πρόθυμοι να προσφέρουν τον όβολο τους, ο αριθμός των προσφορών δεν αρκεί για το ξεκίνημα του εγχειρήματος σε πολυμετοχική βάση. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι πρόκειται για ένα μικρό τηλεοπτικό σταθμό που θα απασχολεί τουλάχιστον 15 άτομα, τα οποία δε θα πρέπει να αμείβονται με ...700 ευρώ το μήνα - χώρια τα έξοδα λειτουργίας, παραγωγής προγράμματος, κλπ
2. Ο δισταγμός πολλών φίλων να δεσμευθούν είναι απόλυτα δικαιολογημένος, καθώς δεν υπάρχει δείγμα γραφής γι' αυτό που σκεφτόμαστε να ξεκινήσουμε, αλλά ούτε και διεθνής εμπειρία. Την ίδια στιγμή όμως στην Ελλάδα αποτελεί επιτακτική ανάγκη η δημιουργία ενός εναλλακτικού φορέα τίμιας, αξιόπιστης ενημέρωσης και ποιοτικής δημιουργικής ψυχαγωγίας.

3. Αναλαμβάνουμε λοιπόν την ευθύνη να ξεκινήσουμε τον Νοέμβριο το TVxorisinora, που θα αντικαταστήσει το πειραματικό Banana Republic. Σε πρώτη φάση, οι οικονομικοί πόροι του σταθμού θα προέρχονται από διαφημίσεις. Κάτω από τις συγκεκριμένες συνθήκες αποτελούν την πιο διάφανη μορφή χρηματοδότησης και εξασφαλίζουν την ανεξαρτησία του εγχειρήματος. (Με τον πλούτο των πληροφοριών στο ίντερνετ, κάθε απόπειρα συνδρομητικής λειτουργίας είναι καταδικασμένη σε αποτυχία).
Όσοι φίλοι εκτιμήσουν το περιεχόμενο του σταθμού θα μπορούν στην συνέχεια να συνεισφέρουν είτε με δωρεές ή με την αγορά μετοχών, όταν αυτή αποφασιστεί. Θα υπάρχουν επίσης τα premium memberships, που με μια μικρή ετήσια συνδρομή θα δίνουν τη δυνατότητα στα μέλη να κατεβάζουν σε καλύτερη ποιότητα (ώστε να μπορούν να τα παρακολουθήσουν έπειτα και σε οθόνη τηλεόρασης) τα ντοκιμαντέρ ή τις ταινίες που όλοι θα μπορούν να βλέπουν σε streaming video. Εξετάζουμε επίσης και το ενδεχόμενο πώλησης κάποιων παράπλευρων προϊόντων, από DVD με ντοκιμαντέρ και άλλα video-collection του σταθμού.


4. Η τύχη του σταθμού βρίσκεται όχι μόνο στα δικά μας αλλά και στα δικά σας χέρια. Γιατί δεν πρόκειται για ένα κλασσικό τηλεοπτικό κανάλι, ανεξάρτητα αν μεταδίδεται με συμβατικό τρόπο ή μέσω του ίντερνετ - είδος που τελευταία έκανε την εμφάνιση του. Θα πρέπει να δημιουργήσουμε μια ζωντανή κοινότητα, της οποία τα μέλη θα επικοινωνούν μεταξύ τους τροφοδοτώντας με υλικό, ιδέες και γόνιμες συζητήσεις το πρόγραμμα του TVxorisinora
Πιστεύω ότι στην σημερινή Ελλάδα υπάρχουν, ιδίως ανάμεσα στους νέους, πλούσιες δημιουργικές δυνάμεις που δεν μπορούν να εκφραστούν και καταπνίγονται από το αγκυλωμένο, γραφειοκρατικό και εξαρτημένο από μεγάλα οικονομικά συμφέροντα σύστημα των μέσων ενημέρωσης. Υπάρχουν από σκηνοθέτες ταινιών και ντοκιμαντέρ μέχρι πολίτες-δημοσιογράφοι (citizen journalism) που διαθέτουν μεγαλύτερες ικανότητες, περισσότερο ήθος και πιο καθαρό μυαλό από την πλειοψηφία των παραδοσιακών ρεπόρτερ που κυκλοφορούν με τουπέ στις οθόνες μας.

Είμαστε ανοικτοί στη συνεργασία με τις εκατοντάδες κινήσεις και τους ανθρώπους της άγνωστης και δημιουργικής άλλης Ελλάδας. Στις ενημερωτικές εκπομπές, οι κάμερες και τα μικρόφωνα του σταθμού θα είναι ανοικτά στους ανθρώπους που γνωρίζουν ειδήσεις, γεγονότα ή παρασκήνια που επηρεάζουν την πολιτική, την οικονομία ή την καθημερινή μας ζωή, αλλά σπανίως γίνονται γνωστά ή μεταδίδονται.


Μαζί με το γράμμα αυτό, ανεβάσαμε στο Banana Republic και ένα βίντεο που δίνει οδηγίες και συμβουλές για τον τρόπο που πρέπει να χειριζόμαστε μια μικρή ερασιτεχνική κάμερα - ακόμη και το κινητό μας τηλέφωνο. Ας ξεκινήσουμε από τώρα, καταγράφοντας από οικολογικές πρωτοβουλίες μέχρι τα κακώς κείμενα της χώρας, τα ψέματα και τις υπερβολές που παρακολουθούμε καθημερινά ή μετατρέποντας σε εικόνες τις ιδέες που έχουμε. Στα βίντεο αυτά θα δοθεί η δυνατότητα να ανέβουν και να κριθούν στις οθόνες του νέου
Σχεδιάζουμε την καθιέρωση βίντεο-διαγωνισμών στις κατηγορίες:
-Βραβείο Banana Republic ("κακώς κείμενα")
-Βραβείο Πινόκιο (το μεγαλύτερο ψέμα που ακούσατε ή είδατε)
-Βραβείο Ρύπανσης και Μόλυνσης. Ο δήμος, βιομηχανία, ή φορέας με τις χειρότερες επιδόσεις.
-Πράσινo Βραβείο (οι καλύτερες οικολογικές πρωτοβουλίες στην χώρα, αλλά και σε όλο τον πλανήτη).
-Βραβείο Ανθρωπιάς (οι καλύτερες πρωτοβουλίες για τα ανθρώπινα δικαιώματα).
-Βραβείο Ντοκ (τα καλύτερα ντοκιμαντέρ που θα ανέβουν από ομάδες ή ανθρώπους που δεν ανήκουν στην ομάδα του σταθμού).
Τα βραβεία θα απονέμονται σε μια ειδική δημόσια εκδήλωση στο τέλος κάθε χρονιάς. Θα σας ενημερώσουμε σύντομα μέσα από το Banana Republic για το πως θα μπορείτε να τα στείλετε στο σταθμό.

Όλοι μαζί, μπορούμε να ξεκινήσουμε μια μικρή επανάσταση στην επικοινωνία και την ποιοτική ψυχαγωγία. Ραντεβού τον Νοέμβριο στο TVxorisinora.

ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΟΥΛΟΓΛΟΥ


Συγχαίρουμε από τη μια τέτοιες προσπάθειες αγωνιστικής επανάκαμψης και αντίστασης και τις χειροκροτούμε, δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε και να δίνουμε άφεση αμαρτιών στους υπαίτιους για τη διακοπή της εκπομπής που έκλεισε το μικρόφωνο στους εν λόγω δημοσιογράφους και σταμάτησε να τους χρηματοδοτεί. Αλλά τι να κάνουμε, είχε να χρηματοδοτήσει καλομοίρες και κακομοίρες, και Γιουροβίζιον της μαζικής βλακώδους αποχαύνωσης. Αλήθεια αυτή η ιεράρχηση δε σας λέει κάτι; Αν είναι δυνατόν…

Πέμπτη, 21 Αυγούστου 2008

Μη Χειρότερα ΓΥΡΝΑ ΠΙΣΩ!!!!!!!

Γιατί έκλεισες το μπλογκ ρε?

Τετάρτη, 20 Αυγούστου 2008

Αυτό το θέμα φέτος δεν είναι SOS στις κυβερνητικές εξετάσεις.




"Μπορούμε να κάνουμε τον άλλο να μη σκέφτεται, με την έννοια ότι τον κάνουμε να θεωρεί ότι δεν έχει προβλήματα ή ότι τα έλυσε ή να σκέφτεται όπως το σύστημα απαιτεί. Δύο μέσα, τα κυριότερα, θα μπορούσε να επιστρατεύσει κανείς γι'αυτό, την παιδεία και την προπαγάνδα"

( από γραπτό ενιαίων εξετάσεων στο μάθημα των Νέων Ελληνικών τον Ιούνιο του 2005)

Όσοι, μαθητές ή επίδοξοι δημόσιοι υπάλληλοι, προετοιμάζεστε να γράψετε έκθεση με τέτοιο θέμα, θα πρέπει να περιμένετε τουλάχιστον μια τετραετία.

Για όλους τους άλλους υπήρχε θέση!


(πηγή: εφημερίδα Αλήθεια, 19/8/2008)

Πιο κάτω δημοσιεύεται η επίσημη λίστα της κυπριακής αποστολής στο Πεκίνο (εκτός από τους αθλητές και τους προπονητές τους). Τελικά, ΌΛΟΙ ΒΡΗΚΑΝ ΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΕΝΑ ΧΕΙΡΟΠΡΑΚΤΗ ΚΑΙ ΕΝΑ ΓΙΑΤΡΟ.

ΘΑΥΜΑΣΤΕ ΤΟΥΣ:

Κίκης Λαζαρίδης-πρόεδρος ΚΟΕ
Ανδρέας Σταύρου-Γεν.Γραμματέας ΚΟΕ
Δαμιανός Χατζηδαμιανού-Ταμίας ΚΟΕ
Νίκος Μαρκουλίδης-Μέλος Εκτελεστικής Επιτροπής ΚΟΕ
Χαράλαμπος Λόττας- Μέλος Εκτελεστικής Επιτροπής ΚΟΕ
Δημήτρης Χριστόφιας-Πρόεδρος Κυπριακής Δημοκρατίας
Ανδρέας Δημητρίου-Υπουργός Παιδείας
Στέφανος Στεφάνου-Κυβερνητικός εκπρόσωπος
Βάσος Γεωργίου-Διευθυντής γραφείου προέδρου Δημοκρατίας
Ρίκκος Θεοχαρίδης -Αντιπρόεδρος ΚΟΑ
Κώστας Παπακώστας-Πρόεδρος ΚΟΑ
Αλέκος Σπανός-Αρχηγός αποστολής
Όλγα Πιερίδου, Βοηθός αρχηγού αποστολής
Άριστος Ευριπίδου, Φυσιοθεραπευτής
Μαρία Ψυχουντάκη, Ψυχολόγος
Ιάκωβος Κακουρής, Απεσταλμένος ΚΟΕ
Πέτρος Χατζηχριστοδούλου, Απεσταλμένος ΕΑΚ
Τάσος Μανώλη, Φωτογράφος


"Αξιωματούχοι του κράτους, αξιωματούχοι της ΚΟΕ και άλλων ομοσπονδιών, παράγοντες συνοδοί και πολλοί άλλοι βρήκαν τρόπο να συμμετάσχουν στην κυπριακή αποστολή στο Πεκίνο. Δεν βρέθηκε όμως θέση για ένα ΓΙΑΤΡΟ και ένα ΧΕΙΡΟΠΡΑΚΤΗ , οι οποίοι ήταν απαραίτητοι για τον πρωταθλητή Κυριάκο Ιωάννου".

Όπως ανέφερε ο τελευταίος : «Γιατρός δεν υπήρχε και η πιο τριτοκοσμική χώρα νομίζω είχε ένα γιατρό δίπλα της όταν λαμβάνει μέρος σε τέτοιες διοργανώσεις. Κι αν θέλαμε γιατρό θα έπρεπε να μιλήσουμε με την ελληνική (!) ομάδα να μας δεί κάποιος γιατρός. Ενώ έχει μια βδομάδα να κάνω προπόνηση κι αυτό οφείλεσται στο ότι δεν μπορεί πλέον το σώμα μου να κάνει προπόνηση, έχει δέκα μέρες να κάνω ένα μασάζ, τα πόδια μου, πέραν του ότι ταλαιπωρούνται αοπό τραυματισμούς τον τελευταίο καιρό, ζήτησα να έχω έναν άνθρωπο δίπλα μου, το χειροπράκτη μου, για να με φτιάχνει, για να είναι δίπλα μου σε ό,τι χρειαστεί, υπόψη ότι θα ήταν ΕΞΟΔΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗ ΜΟΥ, μόνο μια διαπίστωση ζήτησα. Παρ’΄ολες τις υποσχέσεις που πήρα τις τελευταίες ημέρες μου είπαν ότι δεν θα γινόταν ούτε αυτό. Έχουμε φτάσει δηλαδή, να θεωρώ τον εαυτό μου ζητιάνο, να πηγαίνω στην ελληνική ομάδα και να παρακαλάω να μου κάνει κάποιος μασάζ»

Όχι μόνο ο Ιωάννου αλλά και η πρωταθλήτρια μας Σκεύη Θεοδώρου, χρειάστηκε επειγόντως γιατρό όταν προψές είχε 39 πυρετό και αναγκάστηκε να αγωνιστεί στην κατάσταση αυτή καθώς δεν υπήρχε κανένας γιατρός στην αποστολή.
Η εφημερίδα Αλήθεια αποκάλυψε μάλιστα σήμερα επιστολή της ΚΟΕΑΣ με ημερομηνία 8/7/2008 με την οποία ζητείται ικανοποίηση του αιτήματος του αθλητή για τον χειροπράκτη Jamie Grimes, κάτι που αφήνει την ΚΟΕ εκτεθειμένη.
Το δικαιολογητικό του αρχηγού της Αποστολής Αλέκου Σπανού ήταν ότι… ο συγκεκριμένος χειροπράκτης συνεργαζόταν με τον Κεντέρη και θα δημιουργούσε..υποψίες(!)

Θεωρούμε τέλος ντροπή τις φτηνές επιθέσεις του Σπανού και τους χαραχτηρισμούς που απέδωσε στον Ιωάννου, που δημιουργούν στον μέσο πολίτη την εξής απορία :

«Ένοιαζε τελικά κανέναν αν οι αθλητές μας έφερναν μετάλλιο και διακρίνονταν;»

Τρίτη, 19 Αυγούστου 2008

Γλωσσικές και άλλες οδηγίες προς παραθεριστάς


Αγαπημένα μου κυπροτουριστάκια, με τα αθλητικά σορτς, τα σάνδαλα και τα ττόρενα καλτσάκια, με τις τσάντες απο τα αφορολόγητα γεμάτες ουισκάκια, την αντιπάθεια στα μνημεία,στα μουσεία και στους αρχαιολογικούς χώρους, με τις γυναικούλες σας με τα ισιωμένα (και άλουτα για μέρες για να μείνουν ισιωμένα) μαλλάκια να κατέχουν παγκόσμιες επιδόσεις στα ψώνια, με τα χωρκάτικα φωνασκούντα και υπερκαταναλωτικά σας αναλφάβητα (εντάξει, εντάξει "δυσλεκτικά") παιδοβουβαλάκια, με τα τελευταία μοντέλα των κινητών στα χεράκια τους και τα ipod (τι σκατα τα λαλούν) στα αυτάκια τους, σας εύχομαι "καλό ταξίδι και καλά να περάσετε" αν ακόμα δεν έχετε εκδράμει με τις ευρωπαϊκές ταυτοτητούλες στα χεράκια σε "ταξίδια μαγικά κι ονειρεμένα /κι απο του γείτονα πιο ακριβοπληρωμένα". Δεν θέλω, προς Θεού, να σας περιπαίξω καθώς τυγχάνω κι εγώ Κύπρια και συνήθισα να βλέπω την αρχοντοχωριάτικη επιδειξιομανία σας και τους (πιστωμένους) παράδες να πέφτουν από τα μπαντζάκια σας. Απλά θέλω να σας προστατεύσω από μερικές γλωσσικές κακοτοπιές εκεί που θα πάτε, κυρίως αν θα επισκεφθείτε την μητέρα Ελλάδα. Έχετε υπόψιν σας λοιπόν ότι

α) Μια απλή μετατροπή του "τζιαι" σε "και" μια αποϊσχυροποίηση των διπλών συμφώνων δεν είναι ικανά να σας κάνουν να καλαμαρίσετε.
β) Στην Ελλάδα-οπως και σε οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα δεν είναι δείγμα μιζέριας το να χρησιμοποιείς τα μέσα μαζικής συγκοινωνίας (συγκοινωνίας είπα όχι επικοινωνίας, συγκεντρωθείτε σ'αυτά που λέω)
γ) Το να πετάτε κυπριακούρες για να γελάτε με τον "καλαμαρά" που δεν καταλαβαίνει, δεν σας κάνει αστείους, απλά άξεστους, αρχοντοχώριατους και γελοίους.Το ότι μερικοί στο Σίγμα το θεωρούν αστείο και το χρησιμοποιούν κατακόρον στα σήριαλ τους δε σας δικαιολογεί (ούτε και τους ίδιους).
δ) Το " όη μάνα μου, σαν την Κύπρο δεν έσιει" να το αποφεύγετε όταν το γεύμα σας είναι απλά κάτω των 10.000 θερμίδων. Αν ήταν για να φάτε να σπάσετε να εμεινίσκετε έσσω σας.
ε) Όταν βλέπετε άλλους Κυπραίους μην τους σνομπάρετε. Εσείς είστε χειρότεροι.
στ) Οι κυρίες ας μην είναι τόσο σίγουρες ότι δε θα εμφανιστεί κάποιος γνωστός τους στην πλαζ σε περίπτωση που αποφασίσουν να κάνουν ηλιοθεραπεία τόπλες.
ζ) Το "χέστηκα" στην Ελλάδα σημαίνει στην ουσία ότι τα έκανα πάνω μου. (και όχι θέλω να χέσω) Το ίδιο και για το εκατουρήθηκα. Γι'αυτό μην απορήσετε αν σας βλέπουν περίεργα όταν φωνάζετε στο ξενοδοχείο "Άτε άνοιξε μου τζιαι εκατουρήθηκα". Γενικά αποφεύγετε λέξεις δηλωτικές των ενεργειών του γαστρεντερικού σας σωλήνα. Είναι ...."χαμηλού επιπέδου" που λένε και οι Λευκωσιάτισσες.
η) Το "βράζω"στην Ελλάδα σημαίνει μόνο "κοχλάζω῾ και όχι ζεσταίνομαι. Εκτός κι αν το συνοδεύσετε με το "σαν τα σαλιγκάρια" που πάλι δεν εκνδείκνυται καθώς το "χογλώ σαν τους καραόλους"είναι κυπριακή έκφραση.
θ) Το "οξά "δεν υπάρχει στην ελληνική γλώσσα. Χρησιμοποιείστε το φτωχό διαζευκτικό "ή".
ι) Στην Ελλάδα θεωρείται προσβολή να πείς στον σερβιτόρο να έρθει για να "διατάξετε". Να "παραγγείλετε" είναι το σωστό. Και τα φιλοδωρήματα είναι περίπου το 10% της συνολικής αξίας του φαγητού που καταναλώσατε.
κ)Το φ αν μετατραπεί σε β δεν κάνει την λέξη μας "καλαμαρίστηκη". Ως εκ τούτου το "ο άλλος ο ταξιτζής επόφκαλεν μας" δεν είναι λιγότερο ακατανόητο από το " ο άλλος ο ταξινζής μας επόβγαλε" (ή αν είστε περισσότερο έξυπνοι και αφαιρέσετε και το ε: "μας πόβγαλε"). Καλύτερα μην πείτε τίποτα.
λ) Το "βρωμίζω"στην Ελλάδα σημαίνει "λερώνω" αλλά και λερώνομαι και όχι βρωμάω. Αν σας πεί κάποιος "φορέστε καλύτερα τις παντόφλες σας για να μην βρωμίσουν τα πόδια σας"(γιατί βασικά θέλει να σας πει με τρόπο να μην μπαίνετε στο ξενοδοχείο ξυπόλυτοι με τις άμμους ), μην απαντήσετε "όχι μα δεν μυρίζουν" Είναι λάθος. Γενικά είναι λάθος να κυκλοφορείτε ξυπόλυτοι. Όσα κι αν έχετε πληρώσει.
μ) Το τηλέφωνο δεν "παίζει" αλλά "χτυπά". Παίζει όμως με νεύρα των υπολοίπων, όταν χτυπά κάθε τρείς και λίγο.
ξ) Δεν "πιάνουμε"το τηλέφωνο αλλά "σηκώνουμε"το τιμημένο ακουστικό, ή απλά "απαντάμε" στο τηλέφωνο.
ο) Στο αεροπλάνο δεν καθόμαστε στο παράθυρο παριστάνοντας τους ανήξερους και τους "πολλά βαρείς" για να μην ανοίξουμε συζήτηση για το ποια είναι η θέση του καθενός.
π) Δεν υπάρχει νόημα στο να φωτογραφίζεις τα σύννεφα από το παράθυρο.
ρ) Δεν μιλάμε παριστάνοντας τους άνετους όταν οι αεροσυνοδοί εξηγούν τί πρέπει να κάνουμε σε περίπτωση βλάβης, ούτε συνοδεύουμε τηνν επίδειξη με εξυπνοβλακίστηκα σχόλια του τύπου "ναι ρε, τζι αν δώκουμε κατω εννα μας σώσει το σωσίβιο" Έχετε δίκαιο δεν λέω αλλά οι αεροσυνοδοί πληρώνονται για να σας σερβίρουν και να σας δείχνουν τί να κάνετε σε περίπτωση που κληρωθήκατε από το χάρο. Επίσης μη χαχανίζετε με νόημα όταν στο μόνιτορ δείξει πως να φουσκώσετε το σωσίβιο. Είναι αστεία τα κινούμενα σχέδια δε λέω, αλλά πρέπει να γελάσουμε μόνο στα νερόβραστα χιλιοειδωμένα απρόοπτα του φακού, ή τα βωβά φιλαράκια. Καλά τα τελευταία που είπα ξεγράψτε τα. Κάντε ότι θέλετε, είμαι μαζί σας.
σ)Μην κάθεστε παράθυρο αν έχετε συχνοουρία και είστε ευτραφείς.
τ) Αν δεν είχατε την προνοητικότητα να ψωνίσετε κάτι για τους δικούς σας μην κάνετε τον κόπο να πάρετε σοκολάτες από τα αφορολόγητα της επιστροφής. Είναι πιο απογοητευτικό, πιστέψτε με.
υ) Μην κουράζετε όσους δεν ταξίδεψαν μαζί σας με φωτογραφίες που βγάλατε. Είναι ευχάριστο μόνο σε σας να σας βλέπετε να ποζάρετε την ώρα που το υπόλοιπο γκρουπ ακούει την/τον ξεναγό.
φ) Και τώρα που λέω γκρουπ! Με ρέγουλα τα εγγλέζικα, ιδίως αν ξέρετε κάποιες μόνο σκόρπιες λέξεις από διαφημίσεις της τηλεόρασης, κτλ. Μπορεί κάποιος να παραπλανηθεί από την προφορά σας και να νομίσει ότι ξέρετε. Και να αποδειχθεί ότι απλά ξέρετε....την ΒΟΔΙΝΗ!!!!


Καλό ταξίδι και καλή επάνοδο!!!!!!!!



(μμμμ......)

Animal liberation


Το μικρό αυτό νεογέννητο πιθηκάκι βρέθηκε σ'αυτήν την κατάσταση σ'ενα σκοτεινό δωμάτιο ενός εργαστηρίου που κάνει πειράματα σε ζώα . Διασώθηκε από ακτιβιστές που ανήκουν στην οργάνωση απελευθέρωσης ζώων (Animal liberation) που δρα σε διεθνή βάση από ανθρώπους με ευαισθησίες οι οποίοι φυλακίζονται πολλές φορές γι'αυτές τους τις πράξεις που σκοπό έχουν να κάνουν τα ζώα να μην υποφέρουν στην αιχμαλωσία, στα βασανιστήρια, στα πειράματα και όπου αλλού τυγχάνουν βάναυσης εκμετάλλευσης.
Στο ιστολόγιο που βρήκα αυτήν την φωτογραφία υπάρχει κατάλογος μερικών από αυτούς τους ανθρώπους που φυλακίστηκαν γιατί προσπάθησαν να κάνουν το κόσμο καλύτερο.
Οι άνθρωποι αυτοί είναι φυλακισμένοι και παρατίθενται διευθύνσεις για όσους επιθυμούν να τους στείλουν επιστολές συμπαράστασης.
Τo βρίσκω πολύ συγκινητικό και γι'αυτό σας τα παραθέτω κι εδώ.

(αντιγράφω από το ιστολόγιο http://www.hedweb.com/polipris.htm)

Please take some time and write letters to as many prisoners as possible. Be thoughtful and tell them about yourself, send news articles, stories, jokes, etc., etc. They've traded their personal freedom for that of the animals - this is what matters. And since we are not there with them, we should provide as much support as possible for them. Jail can be a lonely place, but it doesn't have to be. Your letters can keep them company. Don't be discouraged if you are not responded to (some prisoners have restricted outgoing mail) - each letter is important as a connection to the outside. (Thanks to everyone who has posted new prisoners' addresses or corrections, and thanks especially to those of you who write. Any corrections or additions can be sent to: wonguy@juno.com
Please post this to all relevant e-mail lists and websites.


Recent News
(Finland) Ari Ripatti, who was imprisoned along with Eija Ripatti for alleged lab break in, has been heard to have made statements against other activists. This has led several activists being coerced into making confessions to alleged lab raids in Karttula, Tampere, and Helsinki. A trial will probably commence this summer.

(Sweden) On November 6th, three eco-activists were arrested on the premises of a road building site in south Stockholm. Damage was allegedly made to vehicles and machinery. One activist, Linus Brohult, was held on remand for a couple of weeks but is now out.

(US) Jacob Kenison was moved from Salt Lake City to Oklahoma and then finally to a federal prison in Arizona (refer to address below). Last news on the situation, he was being forced to wear leather work boots because he could not afford canvas shoes. If you would like to send him money towards vegan shoes, send money orders made out and sent to him at his address.

Josh Ellerman, brother of Colby Ellerman (see below), will be sentenced May 6th for his alleged use of pipe bombs to destroy the Utah Fur Breeder's Coop (causing over $1 million in damages). The maximum for his "offenses" is 35 years, though the prosecution has made clear that they do not want this maximum. A defense fund is being created to support the Ellermans and other Salt Lake City prisoners - details will be posted as soon as received. Also, rumors of Josh's collusion with the authorities in implicating others are false.

(UK) Michael Green has released a couple of weeks ago.

(UK) Gillian Peachey was sentenced to 6 years and 9 months. She has been moved to HMP Winchester (refer to address below) after having spent 18 months on remand.




NEW
Jacob Kenison
#06329-081 Yuma Unit
37900 N. 45th AVE, Dept. 1700
Phoenix AZ 85027-7004
*Sentenced for $300,000 arson damage caused to Tandy Leather store




Clinton Colby Ellerman
c/o Salt Lake County Jail
450 S. 300 E.
Salt Lake City, Utah 84111-3207
USA
*Released minks from Holt Mink Ranch



McHenry County Jail
Attn: Inmate Steve Hindi
2200 N. Seminary Ave
Woodstock IL 60098
USA
*Steve Hindi is serving a 6 month sentence for his activities against a hunt in Illinois state.

U.S.
Ryan Z. Durfee BA03 c/o Oxbow Jail
Inmate Mail
3148 South 1100 West
Salt Lake City, UT 84119
84119
USA
*Sentenced to 1 year for arson
(do not send news clippings or other or other items or letter will be sent back)

Mark S. Klein AA45
c/o Oxbow Jail
Inmate Mail
3148 South 1100 West
Salt Lake City, UT
USA
*Sentenced to 1 year for arson attempt to McDonald's
(do not send news clippings or other items)
items or letter will be sent back)

Jason D. Troff
Section 9040
c/o S.L. County Jail
450 South 300 East
Salt Lake City, UT 84111-3207
USA
*Sentenced for attempted arson against McDonald's

Rod Coronado
03895-000
FCI Unit SW
8901 South Wilmot Rd
Tucson AZ 8570
USA
*for publicizing ALF campaign to destroy the fur industry in the 80's

Trev Poulson 9375
Housing Unit: Wasatch A West / 215
Utah State Prison
PO BOX 250
Draper, UT 84020
*Two year sentence for alleged fur farm mink liberation



BRITISH
Barry Horne VC2141
HMP FULL SUTTON
MOOR LANE
YORK
YO41PS
ENGLAND
*Recently sentenced to 18 years for charges relating to the attempted use of incendiary devices in vivisection labs in Bristol and the successful use of incendiary devices in labs on the Isle of Wight. He is in the process of appealing this sentence.

Keith Mann EE3588
HMP Long Lartin
South Littleton, Evesham.
Worcestershire
WR11 5TZ
ENGLAND
*Sentenced to 11 years for criminal damage to meat vehicles, attempted incitement, possession of explosive materials, attempted arson, and escaping from custody.

Gillian Peachey RL3415
HMP Winchester
Romsey Rd.
Winchester
SO22 5HY
ENGLAND
*On remand charged with conspiracy to use incendiary devices to cause criminal damage, and arson on a poultry farm.

Geoff Sheppard MD1030
HMP Parkhurst,
Newport
Isle of Wight
PO30 5NX
ENGLAND
*Sentenced to 7 years for possession of a shotgun and possession of items for making incendiary devices.

Babara Trenholm RL1292
HMP Durham
Old Elvet
Co. Durham
DH1 3HU
ENGLAND
*Sentenced to 10 years for arson with intent to endanger life.


Justin Wright GE3046
HM Young Offenders Institution,
Easton
Portland
Dorset
DT5 1DL
ENGLAND
*Sentenced to 5 years for arson with recklessness.

Noel Molland CK4321 AND Saxon Burchnall-Wood CK4322
(same address as Noel)
HMP Guys Marsh
Shaftsbury
Dorset
SP7 OAH
ENGLAND
*Both sentenced to 3 years from the "GAndALF" trial, in which the state prosecuted them for their alleged part in distributing "inciting" information.

Kevin Hickey AP7904 (sentenced for live animal exports protests)
Tony Humphries AP7965 (held on remand for being caught w/ incendiary devices)

Mel Broughton AP7966 (same as above)
Above three at:
HMP WOODHILL
Tattenhoe St
Milton Keynes
Bucks
MK4 4DA
ENGLAND

Toby (Kamal) Phipps VX2596
HMP Onley
Rugby
Warks
CV23 8AP
ENGLAND

Andrew Caines AP7907
HMP The Dana
Shrewsbury
SY1 2HR
ENGLAND
*sentenced to 6 months for live animal export protests

Greg Avery AP7905
HMP Hollesley Bay Colony
Woodbridge
Suffolk
*3 month sentence also for protesting the live animal exports
IP12 3JS
ENGLAND
*Sentenced to 6 months for live export protest




ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΧΑΛΙΑ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ. ΝΑ ΦΥΛΑΚΙΖΟΝΤΑΙ ΟΣΟΙ ΑΡΝΟΥΝΤΑΙ ΤΗΝ ΑΠΑΝΘΡΩΠΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΒΙΑ.

Φοβικά ανθρωπάκια με συμμαχίες




χεχε, η ανασφάλεια και ο εγωισμός πάει σύννεφο στην μπλογκόσφαιρα

Οι εξάγγελοι με τα κακά νέα που τολμούν να μην γλύφουν μένουν άλλη μια φορά απέξω.

Γιατί ως γνωστό ( και κρυφό καμάρι)

Την αλήθεια πολλοί εμίσησαν
την δόξαν ουδείς.


βρε ουυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυστ!!!!


ΨΩΝΑΡΕΣ!!!!!!!!!



(θωρείτε με ίνταλος σας θωρώ??)

Δευτέρα, 18 Αυγούστου 2008

OXI ΣΤΑ ΤΣΙΡΚΟ ΜΕ ΖΩΑ!


(ακολουθεί προωθημένο μήνυμα του Αρκτούρου)

Πρώτη Είδηση!
Συνεχίζεται η Καμπάνια του ΑΡΚΤΟΥΡΟΥ για τα τσίρκο με ζώα

«Γνωστό από την τηλεόραση», γράφει η διαφημιστική αφίσα ενός τσίρκο και δείχνει έναν κλόουν (υπάρχει και άλλη εκδοχή με μια καμηλοπάρδαλη - ευχαριστούμε την κυρία Μαρία που μας έστειλε τις φωτογραφίες). Πώς να μην είναι τα τσίρκο «γνωστά από την τηλεόραση» όταν τα προβάλλουν τόσες εκπομπές;
Η ΕΤ3, το κρατικό κανάλι για τον πολιτισμό (που διεκδικεί ανάλογους τίτλους σε εθνικούς και διεθνείς διαγωνισμούς) συνεχίζει να παρουσιάζει κάθε Κυριακή βράδυ τσίρκο με ζώα! O ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ έχει διαμαρτυρηθεί στην ΕΤ3 (τηλέφωνο 2310-299400) για την απαράδεκτη εκπομπή της – και, με τη βοήθεια των μελών του, θα συνεχίσει να διαμαρτύρεται μέχρι να μην προβάλλονται προγράμματα για τσίρκο με ζώα, τουλάχιστον απ’ την κρατική τηλεόραση!


Και ενώ όλοι οι πολιτικά αρμόδιοι συμφωνούν ότι η Ελλάδα πρέπει να είναι ΧΩΡΑ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΑΠΟ ΤΣΙΡΚΟ ΜΕ ΖΩΑ, 3 επιχειρήσεις τσίρκο με ζώα υπο-τιμούν με την παρουσία τους αυτή τη στιγμή τη χώρα μας. Στους Δήμους Μαραθώνα και Μάκρης στην Αττική, στο Ρέθυμνο της Κρήτης και στα Μουδανιά της Χαλκιδικής βρίσκονται αυτή τη στιγμή αλλά οι μετακινήσεις συνεχίζονται.
Οι καταγγελίες περιβαλλοντικά ευαίσθητων πολιτών και ομάδων αποτελούν αλλού περισσότερο και αλλού λιγότερο αποτελεσματικές προσπάθειες διακοπής της λειτουργίας των τσίρκο με ζώα. Η λύση και πάλι θα έρθει από τους πολίτες.
ΜΗΝ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣΤΕ ΤΣΙΡΚΟ ΜΕ ΖΩΑ ακόμη κι αν έχετε δωρεάν εισιτήρια.
ΚΡΑΤΗΣΤΕ ΜΑΣ ΕΝΗΜΕΡΟΥΣ για περιοχές στις οποίες λειτουργούν τσίρκο με ζώα.

ΥΠΟΓΡΑΨΤΕ στο blog διαμαρτυρίας arcturos.wordpress.com

Και μια αισιόδοξη είδηση όπως μας ήρθε με email από την κυρία Κωνσταντία:
Ενα ευχάριστο νέο σχετικά με τις παραστάσεις του Medrano στην Καστοριά είναι ότι είχαν ακυρωθεί τουλάχιστον δυο παραστάσεις (Σαββατοκύριακο) αν θυμάμαι καλά! Και αυτό χάρη σε μια φιλική παρέα 4 - 5 εφήβων?! Η παρέα αυτή, εξοργισμένη μάλλον με την εκμετάλλευση των ζώων και υποκινούμενη από τις απόψεις και τα συναισθήματά τους για τα άγρια και όχι μόνο ζώα, αποφάσισε να δράσει και να εκφραστεί. Χωρίς να είναι κάπου ή με οποιονδήποτε συλλογικό τρόπο οργανωμένοι, παρά μόνο ως μια παρέα φίλων, έγραψαν ένα κειμενάκι έτσι όπως ένιωθαν οι ίδιοι για το θέμα και ταυτόχρονα ενημέρωναν τον κόσμο.
Είχαν στηθεί μπροστά από τις εισόδους του τσίρκο πριν τις παραστάσεις και μιλούσαν στον κόσμο μοιράζοντας και το κειμενάκι τους σε όσους ήθελαν να μάθουν κάτι παραπάνω... Αποτέλεσμα αυτής της καθόλα αυθόρμητης και δραστικής πράξης ήταν ο κόσμος να κινητοποιηθεί, να τους συμπαραστέκεται και αντί να εισέλθουν στην παράσταση με τα παιδιά τους να συζητούν έντονα και να ξεσηκώνουν και τους υπόλοιπους γύρω τους ώστε να σαμποτάρουν την παράσταση...!!!
Και είχε αποτέλεσμα! Οι δυο κύριες παραστάσεις ακυρώθηκαν διότι ο κόσμος αρνούνταν να μπει! Ωραίο παράδειγμα κατά τη γνώμη μου κοινωνικής κινητοποίησης... χωρίς γραφειοκρατίες, έστω κι έτσι! Τουλάχιστον τα παιδιά το ευχαριστήθηκαν και ικανοποιήθηκαν από το γεγονός από όσο ξέρω. Για την πόλη μας δε που δε φημίζεται καθόλου για τέτοιου είδους αντιδράσεις ήταν σίγουρα ωραία έκπληξη όταν το έμαθα

ΕΙΝΑΙ ΝΤΡΟΠΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ Η ΥΠΑΡΞΗ ΤΣΙΡΚΩΝ ΚΑΙ ΖΩΟΛΟΓΙΚΩΝ ΚΗΠΩΝ! ΟΙ ΦΥΛΑΚΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΚΟΙΝΗ ΘΕΑ ΚΑΙ ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ ΑΠΟΛΑΥΣΗ ΚΑΙ ΝΑ ΨΥΧΑΓΩΓΟΥΝ ΤΟΝ ΘΕΑΤΗ! ΕΙΝΑΙ ΝΤΡΟΠΗ!

Κυριακή, 17 Αυγούστου 2008

International (misery) marketing



…always look on the bright side of life…


Nothing is the same anymore. Looking for yourself around the high ways, rescheduling your life disasters and planning their annual repetitions, driving alone in the middle of the night, getting drunk by your own misery, realising how lonely you feel among others and how crowded your head gets when is left alone with the rest of the body in the corner of loneliness, awaiting a bloody death who always postpones his duty.. Symptoms of a fake life pretending existence and misleading you to the highways of emptiness. Nothing is the same. You are not the same as you was. At the contrary,everyone else is so predictable and dull ; you just cannot tolerate their immobility. It seems that the only thing going on is you. No, is not your turn yet to come out from the backstage and claim the glory of being someone else. Your duty is an endlessly rehearsal and by no means are you ever to be a good actor. You try on fake personalities, you put on multicolour glasses, you move your head to change perspectives but everything remains dull and predictable. You feel different but the very moment you feel proud of being a “rare avis” personality, a mirror stands just in front of you and you realize that you are just a dull part of the whole picture.
Your everyday life proves it, your stupid concerns TOO.

(τουρού, τουρούρου, τουρουρού...)

Πέμπτη, 14 Αυγούστου 2008

Απλά, καθημερινά και ανυπόφορα


Είναι απίστευτο πόσο εγωϊσμό κρύβει ο καθέναςμας μέσα του. Καθημερινά διαπιστώνω πόση μεγάλη ιδέα έχουν κάποιοι για τον εαυτό τους και πόσο εύθραυστοι είναι με κάθε αρνητική κριτική. Θαρρώ πως είναι ένα περίεργο κράμα εγωισμού και ανασφάλειας. Πολύ επικίνδυνος συνδυασμός γι'αυτούς που συναναστρέφονται με τέτοια άτομα. Οι άνθρωποι αυτοί κατά βάθος ξέρουν πόσο ψεύτικα είναι όλα όσα καμώνονται πως είναι και θεωρούν τους πάντες όχι μόνο απειλή για το προφίλ τους, αλλά απειλή και για την ιδέα που οι ίδιοι έχουν για τον εαυτό τους. Τα άτομα αυτά εχθρεύονται επίσης όποιον κάνει χιούμορ και τρέμουν την ειρωνία σαν το αρνί τον λύκο. Η ανασφάλεια τους αυτή τους κάνει εξαιρετικά ευάλωτους και πιέζονται συχνά να αυτοσαρκαστούν για να προλάβουν επιθέσεις. Είναι συνήθως φλύαρα άτομα που ζητούν συνεχώς τη σημασία και την επιβεβαίωση και ζουν με την ιδέα ότι έχουν κρυφούς και φανερούς θαυμαστές. Όταν τους πατήσεις τον κάλλο του εγωισμού με το να είσαι ειλικρινής και κάπως καυστικός, τότε το μεγαλόπνοο, αυτοκρατορικό ύφος μεταπίπτει στο επίπεδο του ξεκατινιάσματος. Αν είναι όμως περισσότερο μοχθηροί, τότε ξεκινούν εκστρατείας εκπαραθύρωσής σου αναζητώντας συμμμάχους. (Στο μπλογκιγκ αυτοί οι τύποι έχουν συνήθως μετριασμό σχολίων σε άτομα που δεν τους εκθειάζουν, δεν τους γλύφουν και κάνουν πλάκες εις βάρος τους).Αυτά τα άτομα επιζητούν επίσης εναγωνίως την αποδοχή και δεν διστάζουν να κάνουν εχθρό κάποιον που δεν τους έχει φταίξει σε τίποτα αλλά είναι εχθρός των "πόπουλαρ" υπολοίπων. Θεωρούν έτσι ότι έχουν κάνει τις απαραίτητες θυσίες για να είναι στην παρέα τους. Περιττόν να σημειώσουμε ότι και η παρέα τους διακατέχεται από τα ίδια και χειρότερα συμπλέγματα. Γενικά η κρίση τους καθοδηγείται από την επιθυμία τους να γίνουν αποδεκτοί.Επικίνδυνος αλήθεια συνδυασμός αυτός του ανασφαλή και εγωιστή.

Δεν είναι τυχαίο που σε μια Κύπρο 600.000 ψυχών έχουμε κάθε εκλογές και από καμμιά δεκαριά υποψηφίους για προέδρους. Στην Κύπρο υπάρχει έντονα ανεπτυγμένο το αίσθημα της εξαργύρωσης των καλών σχέσεων, της ανταλλαγής και της συναλλαγής, ενώ όλοι έχουν μια δυσανάλογη των ικανοτήτων τους, ιδέα για τον εαυτό τους. Η τιμή ενός ανθρώπου ζυγίζεται καμιά φορά με το με ποιούς και πόσους συναναστρέφεται και σπανίως θα δείς ανθρώπους να τολμούν να πάνε μόνοι τους σινεμά, θέατρα κτλ. (γυναίκες σχεδόν ποτέ). Το να είναι κάποιος συντροφιασμένος εξάλλου, θεωρούν ότι είναι η καλύτερη άμυνα από ειρωνίες και εμπαιγμούς και οι φίλοι χρησιμοποιούνται ως ζώνες ασφαλείας. Ως μονάδα είναι πολύ σπάνιο να κληθείς να αντιμετωπίσεις κάποιον ο οποίος είναι ανασφαλής και εγωιστής μαζί. Αμέσως θα προστρέξει στα μαλακά της κοινής του αποδοχής ( αν δεν την έχει θα την πλάσει)και της κοινής σου απόρριψης (θα φροντίσει δεόντως γι΄αυτήν). Το θέμα είναι πως όταν κάποιος δεν είναι ούτε ανασφαλής, ούτε εγωιστής, οποιαδήποτε προσβολή εναντίον του πέφτει σαν πέτρα σε τάφο. Δεν αισθάνεται το παραμικρό.

Άτε τζιαι καλόν Πάσκα να φτάσουμε...

Τετάρτη, 13 Αυγούστου 2008

Σκυλογατική φιλία

Τρίτη, 12 Αυγούστου 2008

"Σ'όλους τους τοίχους απόψε, τουφεκίζεται η ζωή"

Μηναλλάγια


Θα βρέξει, δε θα βρέξει?
Χοντρές περιπαιχτικές ψιχάλες,
Περιγελαστικές δροσούλες,
Μεταμφιεσμένα σύννεφα
Και μεις στο περίμενε.
Καλού κακού να βάλω το αυτοκίνητο στο γκαράζ μήπως δε βρέξει και του μείνουν μόνο πιτσιλιές.
Καθόμουν χτες και σκεφτόμουν τους πιο ευφάνταστους τρόπους εξοικονόμησης νερού. Να βάζω τάπο στο μπάνιο να μαζεύω το νερό, να το ρίχνω έτσι σαπουνιασμένο στη λεκάνη της τουαλέτας, να πλένω με τα νερά του πλυντηρίου τη βεράντα, το πρωϊ να πλένομαι στον λαβομάνο όπως στις παλιές ελληνικές ταινίες και μετά να ρίχνω το νερό στις γλάστρες, να μην τραβώ το καζανάκι κάθε τρεις και λίγο, να δώσω ονόματα στις μύγες και να πιάσω φιλίες μαζί τους, να λούζω τον σκύλο στη θάλασσα, να αφήνω τη βροχή να μου πλένει το αυτοκίνητο (μμπουυυ….αν είχα αυτή τη δυνατότητα τότε δε θα εφάρμοζα τα παραπάνω μέτρα).

Είναι όμως να μην τρελλαίνεσαι όταν με τέτοιες γελοίες,μαύρες, άνυδρες σκέψεις, ακούς στην τηλεόραση να γίνεται ακόμα λόγος για γήπεδα του γκολφ(ααααχ, κρύος αέρας απ’το παράθυρο… ή μήπως δεν είναι κρύος; Μήπως είμαι απλά ιδρωμένη?
Χμμ.. να θυμηθώ στο επόμενο ποστ θα ασχοληθώ με την εξοικονόμηση ενέργειας ).

Δευτέρα, 11 Αυγούστου 2008

Τηλεπληροφόρηση

-«Γιατί δεν του λες να φύγει, να έρθει στην Κύπρο να σε βρεί να είσαστε ασφαλείς;» (πωπω κοτσάνα..)
-« Μα καλά τώρα καταλαβαίνεις τι μου λές; Ποιος θα πολεμήσει για την πατρίδα μας, τα στρατεύματα κατευθύνονται στην Τυφλίδα»
-« Το καταλαβαίνω αλλά..»
-«Δε θέλει ο ίδιος να μην πάει, κατάλαβες?»
-«Ε μα τώρα ο πρόεδρος σας λέει , στηρίζεται στην Ευρώπη και στο Νάτο»
-«Μα τι μου λές;» (έξαλλη)«Σιγά μην περιμένουμε απ΄το ΝΑΤΟ. Εσάς σας βοήθησαν?»
-(που να κάτσω τώρα να της εξηγώ..) « Μα λέει τώρα με τα πετρέλαια, η Ρωσσία αν θέσει υπό τον έλεγχο της τους αγωγούς, κρατά όμηρη την Ευρώπη και την Ινδονησία (μη με φτύνετε ότι άκουσα από το ΡΙΚ της είπα) και τέλοσπάντων δεν τους συμφέρει να προχωρήσει η Ρωσσία (από αυτό το σημείο ξεκίνησα να βλέπω τα νύχια μου-σημάδι ότι ξεκίνησα να λέω μαλακίες) και σιγά μην τα βάλει η Ρωσσία με…
«Τι σιγά;!;!» (σε έξαλλη κατάσταση» «Μα καλά είσαι χαζή;» ( δεν το σχολιάζω) «Δε βλέπεις τι γίνεται? Η Ρωσία πάντα ότι θέλει κάνει. Όπως μας έκανε και παλιά. Τώρα έβαλε αυτούς της Νότιας Οσαιτίας να..
-«Αυτοί δεν είναι Γεωργιανοί;»
-‘Όχι βέβαια»
-«Τους έβαλε και επιτέθηκαν και λένε ότι το έκαναν οι Γεωργιανοί για να βρουν αφορμή να μας χτυπήσουν»
-«Τι θέλουν δηλαδή;»
-«Τώρα κατευθύνονται στην Τυφλίδα με σκοπό να ανατρέψουν τον Πρόεδρο»
-«Γκόρι είπε η τηλεόραση»
-«Τι σχέση έχει το Γκόρι»
-«αυτό έλεγαν τα κανάλια»
-«δεν έχει σημασία το Γκόρι»
--«Καλά» (ας έμεναν οι γονείς σου στο Γκόρι και σου΄λεγα)
«Δεν ξέρω είμαι χάλια, δε μπορώ να δουλέψω, τίποτα»
-«Καλά μην αγχώνεσαι, εγώ δε σε έπαιρνα τηλέφωνο τόσες μέρες γιατί έλεγα μήπως έπαθαν κάτι οι γονείς σου και σε ανησυχήσω παραπάνω, αλλά να ξέρεις η σκέψη μου είναι μαζί σου και προσεύχομαι για σένα και τους δικούς σου, και είμαι σίγουρη δεν θα γίνει τίποτα άλλο..»

Κλασική κυπριακή νοοτροπία την οποία μεταφέρω δυστυχώς κι εγώ. "Ήσουν χάλια αλλα δε σε πήρα τηλέφωνο μήπως σε αναστατώσω παραπάνω". Πιο επιτακτικό δε θα ήταν το τηλεφώνημα μου αν όντως είχαν πάθει κάτι οι γονείς της; Αλλά εξαιτίας ενός ιδιαζόντος κομπλεξισμού, ανασφάλειας, μήπως "ενοχλούμε", μήπως γινόμαστε "βαρετοί", μήπως πουν πίσω μας «τι θέλει κι αυτός τώρα» στο τέλος αφήνουμε τους φίλους μας απαρηγόρητους. Πόσοι εξαιτίας τέτοιων ασφαλειών στερούν από τους φίλους τους την παρουσία τους και δυο λόγια παρηγορητικά. Βέβαια, δεν ξέρω με τις βλακώδεις εισηγήσεις μου αν την ηρέμησα, αλλά μου φαίνεται ότι απ’όσα της είπα ( να διαβάζει να ξεχαστεί, να ξέρει ότι την σκέφτομαι και προσεύχομαι για τους δικούς της, να κάνει υπομονή και όλα θα τελειώσουν γρήγορα, ότι τον Οκτώβρη θα είναι παντρεμένη στην Τυφλίδα) αυτή έβγαλε έναν στεναγμό ανακούφισης και είπε ευχαριστώ μόνο στο «θα προσεύχομαι για σένα και τους δικούς σου». Αλήθεια, η γνώση ότι μας σκέφτεται κάποιος και προσεύχεται για μας, μας κάνει να νιώθουμε σαν να έχουμε μεταφυσικούς συμμάχους, σαν να γεμίζει η κόλλα με τα αιτήματα μας, υπογραφές. Θα μου πεις, μπαίνουν στα συρτάρια. Δεν έχει σημασία.
Είναι πολύ άσχημο φαντάζομαι να είσαι μακριά από την πατρίδα σου και τους δικούς σου, όταν αυτοί κινδυνεύουν και εσύ να περιμένεις τις ειδήσεις για να πληροφορηθείς.

«Ποιος θα πολεμήσει για την πατρίδα μας;» «δε θέλει ο ίδιος να μην πάει κατάλαβες»; Τα λόγια της αντηχούν ακόμα στ’αυτιά μου. Τι να της πείς? Ότι «εμάς στην Κύπρο δε μας νοιάζει»;. Χτες, μ’αυτό το τηλεφώνημα, κατάλαβα πόσο στην Κύπρο έχει ενοχοποιηθεί ο πατριωτισμός ώστε , μέτοχοι σχεδόν όλοι μιας δήθεν φιλειρηνιστικής και στην ουσία φιλοτομαρίστικης νοοτροπίας να θεωρούμε αυτονόητη τη φυγή. Παρολίγον να βγάλω σχεδόν τρελή την κοπέλα που μου είπε ότι ο αρραβωνιαστικός της δε θα γινόταν φυγόστρατος με τίποτα. Βέβαια δεν εννοώ ότι σε περίπτωση πολέμου οι στρατιώτες μας θα εγκαταλείψουν τη μάχη, ούτε μ΄αρέσει, ούσα γυναίκα, να μιλώ εκ του ασφαλούς για την ανάγκη των κυπριοπαίδων να στρατεύονται, αλλά απλά θέλω να πω ότι μας έκαναν να θεωρούμε ύψιστο εχθρό στην Κύπρο την αγάπη για την πατρίδα, αποκαλώντας φασίστες όσους ανησυχούν για την τύχη της και είναι πατριώτες.

Με την έντονη ενόχληση της και τις φωνές της :«Ποιος θα πολεμήσει για την πατρίδα μας;» είδα μπροστά μου να ορθώνεται με Σπαρτιατικό ανάστημα (τι κι αν φυλετικά δεν είναι Ελληνίδα) μια γυναίκα που ξέρει που τελειώνει η προσωπική ευτυχία και που ξεκινά το συλλογικό καλό.
Δε θέλω να σκέφτομαι τα χειρότερα. Δε θέλω να σκέφτομαι τι θα’απογίνει αυτή η κοπέλα, αν καταλήξει για πάντα μόνη στην ξενιτιά, δεν ξέρω με ποιες τακτικές επιβίωσης θα συνθηκολογήσει , αλλά το μόνο που ξέρω είναι ότι το περήφανο πνεύμα της θα την κρατήσει ολόρθη στην ψυχή . Όπως λέει κι ο Ρίτσος «δε θα μπορούσα ποτέ να ζήσω με γονατισμένα τα πόδια της ψυχής μου. Με του κορμιού μου μπορεί».

(Τα ίδια ισχύουν βέβαια και για τις οικογένειες των Ρώσων. Ο πόλεμος είναι σκληρός για όλους. Πολύ οξύμωρη πάντως η φετινή Ολυμπιάδα , κοντά σ’άλλα, για το ότι μπορεί η ντόπα να καταπολεμήθηκε, η παγκόσμια ειρήνη και η εκεχειρία όμως, έμειναν στα ψιλά με τον πόλεμο να αποδεικνύεται αθάνατος…)

Κυριακή, 10 Αυγούστου 2008

Και το κέφι χάνω

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Αναγνώστες

Η λίστα ιστολογίων μου